Name: The Room Next Door (2024) เดอะ รูมเน็กซ์ ดอร์
Duration: 106 min

The Room Next Door (2024) เดอะ รูมเน็กซ์ ดอร์

เรื่องย่อ

เรื่องราวของ อิงกริด และ มาร์ธา เป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เด็ก เมื่อพวกเขาทำงานร่วมกันในนิตยสารฉบับเดียวกัน อิงกริดกลายเป็นนักเขียนนวนิยาย ในขณะที่มาร์ธากลายเป็นนักข่าวสงคราม และพวกเขาก็ถูกแยกจากกันด้วยสถานการณ์ของชีวิต The Room Next Door หลังจากขาดการติดต่อมานานหลายปี พวกเขาก็กลับมาพบกันอีกครั้งในสถานการณ์สุดขั้วแต่แสนหวานอย่างน่าประหลาด

ผู้กำกับ

Pedro Almodóvar

บริษัท ค่ายหนัง

El Deseo

นักแสดง

Julianne Moore
Tilda Swinton
John Turturro
Alessandro Nivola
Juan Diego Botto
Raúl Arévalo

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

Mengedegna

ฉันอยากรู้ว่า Pedro Almodóvar จะทำอะไรแตกต่างไปจากเดิมในภาพยนตร์ที่ไม่ใช่ภาษาสเปนเรื่องแรกของเขา ซึ่งสร้างขึ้นโดยนักแสดงที่มีความสามารถมากที่สุดสองคนในปัจจุบัน คำตอบคือ น่าผิดหวัง The Room Next Door ขาดสิ่งที่ทำให้ผลงานของ Almodóvar โดดเด่นหลายประการ เช่น ความเป็นธรรมชาติ ความรู้สึกในการแสดงสด จังหวะการแสดงตลก การทำงานร่วมกันอย่างมีชีวิตชีวา แต่ในความเห็นของฉัน ข้อบกพร่องหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้คือการที่มันถูกเขียนทับอย่างโจ่งแจ้ง ซึ่งเป็นสิ่งที่หายากในผลงานก่อนหน้านี้ของเขา

บทภาพยนตร์ (ซึ่งเขาได้รับเครดิตในการเขียน) ดัดแปลงมาจากนวนิยายของ Sigrid Nunez ซึ่งฉันยังไม่ได้อ่าน แต่ดูเหมือนว่าบทสนทนาจำนวนมากจะถูกยกมาจากนวนิยายดังกล่าวโดยตรง โดยมีเนื้อหาที่หนักหน่วงและแข็งทื่อ ทำให้ภาพยนตร์ดำเนินไปอย่างเชื่องช้าและว่างเปล่า ซึ่งงานของ Almodóvar มักมีลักษณะเป็นบทสนทนาที่ประณีตและการเคลื่อนไหวไปข้างหน้าอย่างบ้าระห่ำ ทำให้คุณดำดิ่งสู่โลกของตัวละครโดยแทบไม่มีการอธิบายอะไรเลย ในฐานะผู้ชม

คุณรู้สึกเหมือนอยู่ตรงนั้น คอยจับตาดูชีวิต และค้นหาความสัมพันธ์และบริบททางสังคมในขณะที่คุณดำเนินไป โดยคว้าเอาสิ่งที่คุณคว้าได้ แม้แต่ในภาพยนตร์ที่เกี่ยวข้องกับประเด็นมืด (เช่น “Pain and Glory” หรือ “Bad Education”) การดำเนินเรื่องและพื้นหลังจะเผยให้เห็นในรูปแบบที่น่าเชื่อถือ (แม้ว่าสิ่งเหล่านี้จะดูบ้าคลั่งหากคุณหยุดคิดเกี่ยวกับมัน) ซึ่งดึงเอาสัญชาตญาณและความเห็นอกเห็นใจของเราออกมา และพึ่งพาการบรรยายเชิงอธิบายที่ยาวเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ในกรณีนี้ตรงกันข้าม ตัวละครพูดคุยและอธิบายไปเรื่อยๆ โดยมีการย้อนอดีตที่น่าอึดอัดเล็กน้อยเพื่อสร้างบริบท

เหลือเพียงเล็กน้อยให้จินตนาการของเราได้ใช้ ดังนั้น ในขณะที่ลักษณะเด่นของอัลโมโดวาโดยทั่วไปมีอยู่บ้าง โดยเฉพาะการใช้สีอิ่มตัวที่ประสานกันอย่างชาญฉลาดอย่างประณีต และในความมีรสนิยมของฉากและเครื่องแต่งกายหลายๆ ชุด (ที่นี่มีภาพนิ่งที่สวยงามของดอกไม้และผลไม้มากมาย) The Room Next Door สิ่งเหล่านี้ถูกทำให้เหลือเพียงอุปกรณ์ประกอบฉาก ซึ่งไม่ได้ทำหน้าที่บอกเล่าเรื่องราวและทำให้คุณรู้สึกท่วมท้นจนยอมรับความเป็นจริงของโลกภาพเทียมที่บ้าคลั่งของเขาในลักษณะเดียวกับที่ทำในภาพยนตร์ส่วนใหญ่ของเขา และฉากหลังที่สร้างด้วยคอมพิวเตอร์ของนิวยอร์กให้ความรู้สึกเทียมอย่างสมบูรณ์และไม่มีความหมาย

ภาพยนตร์ของอัลโมโดวามีโครงเรื่องอย่างแน่นอน ซึ่งมักจะซับซ้อนมาก (ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความสนุก) แต่ไม่รู้สึกว่าขับเคลื่อนด้วยโครงเรื่อง แม้ว่าจะเป็นเช่นนั้นก็ตาม “ห้องข้างบ้าน” ในทางกลับกัน เน้นที่โครงเรื่องทั้งหมด และมันอ่อนแอลงเพราะเรื่องนี้ ด้วยความสามารถอย่างทิลดา สวินตันและจูลีแอนน์ มัวร์ (รวมถึงจอห์น เทอร์เตอร์โรผู้มีชื่อเสียง) อยู่หน้ากล้อง ต้องมีและมีช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยมและมักจะซาบซึ้งใจอยู่บ้าง จะไม่มีได้อย่างไร

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพิจารณาจากโครงเรื่องหลักและวิธีที่ทั้งเสริมสร้างและกดดันมิตรภาพอันแน่นแฟ้นและยาวนานในช่วงวันสุดท้าย แต่การใช้คำฟุ่มเฟือยในบทภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้สวินตันเสื่อมเสียโดยเฉพาะ จุดแข็งที่น่าทึ่งของเธออยู่ที่การปรากฏตัวที่ทรงพลังและลึกลับของเธอและการพูดน้อยเกินไป ในการวิเคราะห์แบบไม่เป็นวิทยาศาสตร์ของฉัน เธอพูดบทสนทนาในเรื่องนี้มากพอๆ กับที่เธอทำในภาพยนตร์สามหรือสี่เรื่องที่ผ่านมาของเธอ (ซึ่งก็คือเรื่องที่ฉันเคยดู) รวมกัน ลองนึกถึงการแสดงที่น่าทึ่งของเธอในภาพยนตร์ที่ค่อนข้างเร็วเรื่องอื่นเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่ตึงเครียดระหว่างผู้หญิงสองคนเรื่อง

ซึ่งเธอรับบทเป็นทั้งแม่ที่แก่ชราและลูกสาววัยกลางคนได้อย่างน่าหดหู่ ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองนั้นละเอียดอ่อน เปลี่ยนแปลง ซับซ้อน เข้มข้น และน่าติดตาม แต่แทบไม่มีสิ่งใดเลยที่อิงจากบทสนทนาที่ชัดเจน หรือลองดูการแสดงอันยอดเยี่ยมของเธอใน “Memoria” (2021) ผลงานชิ้นเอกลึกลับของการส่งข้อความจักรวาลโดยหนึ่งในผู้กำกับที่ไม่ใช้คำพูดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งอย่างอภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล นี่คือภาพยนตร์ประเภทที่สวินตันประสบความสำเร็จ ย้อนไปไกลถึง “Orlando” (1992) (เธอสร้าง “The Human Voice” ซึ่งเป็นการพูดคนเดียวที่ยาวโดยฌอง โคโต ซึ่งน่าทึ่งและแสดงให้เห็นถึงความสามารถรอบด้านของเธอ แต่ไม่ใช่ลักษณะเฉพาะของเธอ)

ในเธอต้องถ่ายทอดสำนวนที่ฝืนธรรมชาติอย่างตรงไปตรงมาทีละหน้าในลักษณะที่อึดอัดในการรับชมและสร้างความแปลกแยกอย่างน้อยก็สำหรับผู้ชมรายนี้ (ทั้งหมดนี้ยิ่งแย่ลงไปอีกเมื่อต้องพูดสำเนียงอเมริกันชั้นสูงที่มีการศึกษา ซึ่งสวินตันจำเป็นต้องพูด สำเนียงนี้สังเกตได้อย่างสมบูรณ์แบบตามที่คุณคาดหวังจากเธอ แต่เช่นเดียวกับที่มักเกิดขึ้นกับนักแสดงที่พูดบทด้วยสำเนียงที่ไม่ใช่สำเนียงของตัวเอง คุณจะรู้สึกว่าพลังงานจำนวนมากที่ควรใช้ในการตีความกลับถูกนำไปใช้เพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาพูดสำเนียงได้ถูกต้อง นั่นเป็นกรณีที่ชัดเจน โดยเฉพาะเมื่อบทพูดคนเดียวของเธอหลายบทถูกถ่ายทอดออกมาในฉากที่กระชับมาก)

berndgeiling

แทบจะนึกไม่ถึงเลยว่าจะมีภาพยนตร์เกี่ยวกับความตายเรื่องไหนที่มีสไตล์ สง่างาม และซับซ้อนกว่านี้มาก่อนความสำเร็จล่าสุดของเปโดร อัลโมโดวาร์ การออกแบบฉาก การเลือกสีและเครื่องแต่งกายทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ดูหรูหราเกินจริงเกินไป ปัญหาของฉันคือภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่เคยมีความลึก ซึ่งควรจะต้องมีในการจัดการกับหัวข้อที่จริงจังและล้ำลึกเช่นนี้ เราควรมีความอิสระและอำนาจตัดสินใจเองหรือไม่ว่าถึงเวลาที่จะยุติชีวิตของเราหรือไม่ The Room Next Door

ทิลดา สวินตันและจูลีแอนน์ มัวร์พยายามอย่างเต็มที่ในการมุ่งเน้นไปที่คำถามนี้ โดยแสดงให้เห็นถึงมิตรภาพอันแนบแน่นที่ต้องเผชิญกับความท้าทายสุดท้ายและซับซ้อนที่สุด แต่บทสนทนายาวๆ นั้นดูแข็งทื่อและเป็นสูตรสำเร็จเกินไปสำหรับรสนิยมของฉัน ฉันตกตะลึงกับความสมบูรณ์ของภาพในภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่ไม่เคยทำให้ฉันซาบซึ้งใจเลย ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันคาดหวังจากผู้กำกับที่ยอดเยี่ยมอย่างอัลโมโดวาร์

rubenm

การดูหนังของ Almodovar เป็นภาษาอังกฤษนั้นค่อนข้างแปลกเล็กน้อย นี่เป็นผลงานของผู้กำกับชาวสเปนโดยแท้ การที่ไม่มีภาษาสเปนเลย (ยกเว้นประโยคสั้นๆ หนึ่งประโยค) ดูเหมือนจะทำให้สูญเสียองค์ประกอบสำคัญบางอย่างไป แต่แม้จะเป็นภาษาอังกฤษ Almodovar ก็ยังคงความเป็น Almodovar เหมือนกับที่ Woody Allen ยังคงแสดงเป็น Woody Allen ในภาพยนตร์ฝรั่งเศสของเขา

ฉันคิดว่านี่เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดที่เขาเคยสร้างมา มันสวยงาม มันซาบซึ้ง มันมีความหมาย ภาพยนตร์ไม่กี่เรื่องที่จะผสมผสานคุณสมบัติทั้งสามอย่างนี้เข้าด้วยกัน ดูเหมือนว่าทุกครั้งที่เขากำกับภาพยนตร์เรื่องใหม่ เขาก็จะได้เข้าใกล้การสร้างภาพยนตร์ที่บริสุทธิ์ที่สุดมากขึ้น ในกรณีนี้ เป็นเรื่องราวของเพื่อนสองคนที่ต้องเผชิญกับความตาย มาร์ธากำลังจะเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งและต้องการการุณยฆาต อิงกริดเป็นเพื่อนเก่าที่กลัวความตายแต่ก็ตกลงที่จะร่วมเดินทางกับมาร์ธาในช่วงวันสุดท้ายของชีวิต

ดูเหมือนว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะน่าหดหู่มาก ฉันรับรองกับคุณได้ว่าไม่เป็นเช่นนั้นเลย ไม่เลย มีช่วงเวลาแห่งความสุขมากกว่าช่วงเวลาแห่งความเศร้า แม้แต่ Martha ก็ยังโอบรับชีวิตในช่วงเวลาสุดท้ายของเธอ เพราะเธอต้องการใช้เวลาเหล่านั้นในวิลล่าสุดหรูในป่า Almodovar สร้างโลกที่สวยงามเต็มไปด้วยสีสันและสุนทรียศาสตร์อีกครั้ง ฉากของเขาได้รับการออกแบบอย่างพิถีพิถันเช่นเคย แต่นี่ก็เป็นภาพยนตร์ที่กินใจมากเช่นกัน โดยแสดงให้เห็นว่ามิตรภาพที่ดีมีค่าเพียงใด และแม้กระทั่งในความตาย ศักดิ์ศรีและความเคารพก็เป็นสิ่งสำคัญ

Almodovar อ้างอิงถึงภาพยนตร์ของเขาหลายครั้ง Martha และ Ingrid ชมภาพยนตร์ของ Buster Keaton และ John Huston และไปที่โรงภาพยนตร์ที่ฉายภาพยนตร์ของ Rosselini แต่ฉันคิดว่าอิทธิพลที่ชัดเจนที่สุดคือ Ingmar Bergman เรื่องราวไม่เพียงแต่ชวนให้นึกถึง Persona ของ Bergman เท่านั้น แต่ภาพยนตร์ทั้งเรื่องยังให้ความรู้สึกแบบ Bergman เช่นเดียวกับภาพยนตร์ของ Bergman หลายเรื่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้เน้นที่บทสนทนาเป็นหลัก เน้นที่ธีมเช่นความตายและศาสนา และมีตัวละครจำนวนจำกัด ความแตกต่าง: Almodovar เพิ่มความอบอุ่นและสีสันแบบสเปน

MisterTenenbaum

ฉันแนะนำให้พ่อแม่และลุงไปดูภาพยนตร์เรื่องใหม่ของ Almodovar ในโรงภาพยนตร์ ในสเปน ทุกครั้งที่เขาฉายภาพยนตร์ ก็จะมีงานอีเวนต์เกิดขึ้น ดังนั้นหลังจากเครดิตขึ้น เราก็รู้สึกประหลาดใจและตื่นเต้นกันทุกคน (ยกเว้นพ่อของฉัน แต่นั่นเป็นเรื่องปกติ) และเราต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ได้กลายเป็นผลงานชิ้นโปรดของ Almo แล้ว เป็นผลงานที่ยอดเยี่ยมในทุกๆ ด้าน ใครจะคิดว่าหลังจากพลาดไปหลายครั้ง เขาก็สามารถมอบภาพยนตร์ที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งในอาชีพการงานของเขาให้เราได้ชม ทุกอย่างออกมาดี บทภาพยนตร์มีเนื้อหาเบาสมองและลึกซึ้ง เขาพูดถึงความตายและชีวิต The Room Next Door แต่ส่วนใหญ่พูดถึงมิตรภาพและคุณค่าของสิ่งต่างๆ จูเลียนน์และทิลดาแสดงได้ยอดเยี่ยมมาก น่าเชื่อถือและซาบซึ้งมาก เพลงประกอบของอัลแบร์โต อิเกลเซียส ภาพถ่าย นักแสดงทุกคนล้วนออกมาดี ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่ต้องชมสำหรับใครก็ตามที่มีความอ่อนไหวและรักในงานฝีมือของภาพยนตร์

johnalagoz

The Room Next Door เป็นภาพยนตร์ดราม่าปี 2024 ที่ดัดแปลงมาจากนวนิยายปี 2020 เรื่อง What Are You Going Through นำแสดงโดย Julianne Moore ในบท Ingrid นักเขียนที่ได้รับข่าวร้ายจากเพื่อนและเพื่อนร่วมงานที่ไม่ได้เจอกันมาหลายปี ดังนั้นเธอจึงเดินทางไปโรงพยาบาลและได้พบกับ Martha (Tilda Swinton) และทุกอย่างดูเหมือนจะราบรื่นดีจนกระทั่ง Martha ขอให้ Ingrid ช่วยฆ่าตัวตายหลังจากที่ไม่มีใครอยากทำแบบนั้น

ทำออกมาได้ยอดเยี่ยมมาก ตัวภาพยนตร์เองมีโทนดราม่าพร้อมกับอารมณ์ขันที่แทรกอยู่ตลอดทั้งเรื่อง และถือว่าน่าติดตามอย่างยิ่ง อย่างไรก็ตาม ฉันไม่คิดว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะเหมาะกับทุกคน เนื่องจากอาจจะดำเนินเรื่องช้าไปสักหน่อย และบทสนทนาต้องใช้เวลาพอสมควรในการสร้างบรรยากาศดราม่า ซึ่งฉันชอบที่จะเห็นในเรื่องราวมาก แต่ฉันคิดว่าผู้ที่สนใจบทสนทนาและการแสดงที่ดีควรลองชมภาพยนตร์เรื่องนี้

การแสดงนั้นน่าประทับใจมาก เนื่องจากนักแสดง 2 คนที่ดีที่สุดในอุตสาหกรรมในปัจจุบันทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมมาก และดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่ได้พยายามอย่างหนัก นั่นคือความยอดเยี่ยมของมัน นอกจากนี้ เนื่องจากเหตุนี้ ภาพยนตร์ทั้งเรื่องจึงน่าสนใจมาก และฉันไม่คิดว่านักแสดงสมัยใหม่ในปัจจุบันจะสามารถถ่ายทอดเรื่องราวนี้ออกมาได้อย่างยุติธรรมหากพวกเขาเป็นนักแสดงนำ มีบางอย่างในตัวนักแสดง 2 คนนี้ที่สร้างความสัมพันธ์อันทรงพลังระหว่างกัน และฉันเคารพสิ่งนั้นจริงๆ แน่นอนว่า John Turturro ได้รับการใช้งานที่ดี และเป็นเรื่องดีมากที่ได้เห็นเขาอีกครั้งในบทบาทแฟนเก่าของ Ingrid