Name: The Lighthouse (2019) เดอะ ไลท์เฮาส์
Duration: 109 min

The Lighthouse (2019) เดอะ ไลท์เฮาส์

เรื่องย่อ

The Lighthouse (2019) เดอะ ไลท์เฮาส์ เล่าเรื่องการถูกครอบงำจิตใจและอาการประสาทหลอนของผู้ดูแลประภาคารที่ตั้งอยู่บนเกาะนิวอิงแลนด์อันลึกลับในยุคทศวรรษ 1890 น บนเกาะนิวอิงแลนด์อันห่างไกลและลึกลับในช่วงยุค 1890 เมื่อพายุถาโถมเข้ามาเหมือนจะพัดพาทั้งคู่ออกจากเกาะ และยังมีสิ่งแปลกประหลาดปรากฏขึ้นมาจากม่านหมอก ชายทั้งสองต่างก็พากันสงสัยว่าอีกฝ่ายจะเสียสติไปเสียแล้ว

ผู้กำกับ เดอะ ไลท์ เฮาส์

Robert Eggers

บริษัท ค่ายหนัง

A24

นักแสดง

Robert Pattinson
Willem Dafoe
Valeriia Karaman
Logan Hawkes

โปสเตอร์หนัง

รีวิว เดอะไลท์เฮ้าส์

หนังโปรดของข้าพเจ้า

• เป็นหนังที่พูดตรง ๆ The Lighthouse (2019) เดอะ ไลท์เฮาส์ ว่าคงไม่เข้าใจสิ่งที่ผู้กำกับต้องการจะสื่อทั้งหมดแน่ ๆ โดยเฉพาะเมื่อมันเกี่ยวกับความเชื่อตำนานพื้นเมืองต่าง ๆ ของท้องทะเล
• แต่ถ้ามองว่าหนังมันได้แรงบันดาลใจมาจากเรื่องจริงของโศกนาฏกรรมประภาคารช่วงพายุถล่ม มันก็พอจะเข้าใจมุมหนังแบบที่เราคิดได้อยู่
• ประภาคารกลางทะเลเป็นสัญลักษณ์ความโดดเดี่ยวกัดกินมนุษย์ยามเปลี่ยวร้างห่างไกลผู้คนอยู่แล้ว พอบวกกับความไม่มั่นคงในจิตใจของตัวเองที่มีภาพหลอนมากระตุ้นตลอดเลยทำให้ตลอดการดูมันสั่นประสาทจริง ๆ
• การแสดงของ วิลเลม เดโฟ คือสุดขีด โดยเฉพาะฉากร่ายยาวเป็นชุดแบบไม่กระพริบตา The Lighthouse (2019) เดอะ ไลท์เฮาส์ เช่นเดียวกับโรเบิร์ต แพตทินสัน ที่แม้จะรุ่นเล็กกว่าแต่สามารถขึ้นชกประชันกับเดโฟได้สบาย
• หนังถ่ายขาวดำสัดส่วน 1.19:1 แทบจะเป็นจตุรัส บีบให้พื้นที่แคบอยู่แล้วยิ่งแคบจนน่าอึดอัดยิ่งขึ้นไปอีก แถมยังใช้เลนส์จากยุค 30’s มาถ่ายด้วยฟิล์ม Double-X 5222 ที่ทำให้การถ่ายต้องเพิ่มแสงหนัก ๆ หนักขนาดที่ว่าเหลือแสงไฟโฟกัสแค่ไม่กี่จุดของภาพ
• หนังได้เข้าชิงออสการ์สาขากำกับภาพยอดเยี่ยม เป็นการเข้าชิงครั้งแรกของ Jarin Blaschke ที่เคยถ่าย The Witch มาแล้ว (หลับสนิท)
————————————-
สิ่งหนึ่งที่ยอมรับในฝีมือของ โรเบิร์ต เอ็กเกอร์ส คือเขาน่าจะเป็นความหวังใหม่ของหนังเขย่าขวัญได้ตามที่คนยกย่อง การหยิบเรื่องผู้ดูแลประภาคาร 2 คน มาเล่าในเชิงจิตวิทยาผสมด้วยความเชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติ The Lighthouse (2019) เดอะ ไลท์เฮาส์ แล้วออกมากดดันสั่นประสาทได้ขนาดนี้ย่อมไม่ใช่เรื่องธรรมดาแน่ ๆ ส่วนตัวเป็นคนไม่ได้อินกับเรื่องโพรมีธีอุส/นางเงือก/โพไซดอน/คำสาป บลาๆๆ ก็ยังรู้สึกว่าหนังเล่าส่วนความตึงเครียดระหว่างคนมีอำนาจมากกว่า (Willem Dafoe) กับคนเป็นลูกมือ (Robert Pattinson) ได้เข้มข้นจนเชื่อว่าภายใต้สถานการณ์บนประภาคารเช่นนั้นสามารถพลิกผันสร้างความบ้าคลั่งได้ถึงระดับที่เห็น
.
โดยปกติแล้วประภาคารกลางทะเลถูกหยิบยกเป็นสัญลักษณ์แทนความโดดเดี่ยวห่างไกลผู้คน ความเปลี่ยวร้างสามารถกัดกินวิญญาณมนุษย์โดยมีตัวเร่งเป็นทั้งความกดดันจากหน้าที่ความรับผิดชอบ และภัยธรรมชาติอย่างพายุที่กระหน่ำเข้ามาไม่ให้ได้พัก ถ้าจิตใจไม่เข้มแข็งพอก็อาจถูกกัดกร่อนจนสติแตกได้เหมือนกัน ซึ่งตัวละครของ โรเบิร์ต แพตทินสัน เป็นหนึ่งในชายหนุ่มที่หวาดระแวงและวิตกกังวลจนสะท้อนความไม่มั่นคงของตัวเองออกมาผ่านภาพเหนือจริงต่าง ๆ The Lighthouse (2019) เดอะ ไลท์เฮาส์ ทั้งนางเงือกที่เป็นตัวแทนของแรงกระตุ้นทางเพศในเชิงแฟนตาซี, ความเชื่อเรื่องคำสาปที่สั่นคลอนความไม่เชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติของเขา เมื่อจมดิ่งหรือเครียดมันก็ย้อนกลับมากระตุ้นให้จิตใจเอนเอียงไปเชื่อว่าคำสาปมีจริง, ความสงสัยใคร่รู้เรื่องหอคอยทำให้เขาจินตนาการถึงความลับแปลกปลอม, และยังส่งผลถึงความไม่ไว้ใจสิ่งที่หัวหน้าตัวเองเล่าออกมา จนเก็บมามโนถึงสาเหตุการหายไปของลูกน้องคนเก่า ซึ่งไม่น่าแปลกใจที่เขาจะระแวงในเมื่อเรื่องเล่าถึงขาเป๋ยังเล่าออกมาแต่ละครั้งไม่เหมือนกันเลย
.
หนังมันพาคนดูอย่างเราไปไต่ระดับความตึงเครียดได้อย่างเข้มข้น ผู้กำกับใช้หลากหลายเทคนิคในการบีบคนดูให้อึดอัด แน่นอนว่าการจำกัดภาพให้เป็นจตุรัสแทนที่จะเป็นจอกว้างแบบสมัยนิยมก็รบกวนการดูได้แล้ว, ไหนจะโคลสอัพให้เห็นการใช้อำนาจผ่านคำสั่งและแววตาดุดันชวนผวาถ้าต้องอยู่ใกล้, มีทั้งการใช้เสียงหวีด ๆ ดังกว่าปกติรบกวนโสตประสาทได้เป็นอย่างดี, มีภาพเหนือจริงและภาพจริง อย่างเช่นนกนางนวลชวนหวาดวิตกแทรกเข้ามาเสมอ, แล้วการแสดงของทั้งคู่ในหลายฉากมันก็บ้าคลั่งหรือชวนหวาดระแวงจนทุกอย่างในหนังดูไม่น่าไว้วางใจ ซึ่งพอเจอติดกันรัว ๆ มันเลยมีความอึดอัดอยู่ อันเป็นสิ่งที่หนังชักจูงเราให้เชื่อได้ว่าในสถานการณ์เฝ้าประภาคารห่างไกลผู้คนแบบนี้ มีแรงกระตุ้นมากมายที่ทำให้คนระเบิดความเครียดในตัวออกมาอย่างที่เห็น

planktonrules

“The Lighthouse” เป็นภาพยนตร์ที่แปลกประหลาดที่สุดเรื่องหนึ่งที่ฉันเคยดู The Lighthouse (2019) เดอะ ไลท์เฮาส์ การจะบรรยายถึงมันหรือแม้แต่การรู้ว่าชอบมันหรือไม่นั้นค่อนข้างยาก พูดง่ายๆ ก็คือ มันเป็นภาพยนตร์ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวมาก… เป็นภาพยนตร์ที่ค่อนข้างหลอนและยากลำบาก

เรื่องราวเกิดขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 และผู้ดูแลประภาคาร (วิลเลม เดโฟ) และผู้ช่วย (ร็อบ แพตตินสัน) มาถึงสถานที่แห่งนี้เพื่อปฏิบัติหน้าที่ ในตอนแรก สิ่งต่างๆ ดูธรรมดามาก แต่เมื่อเวลาผ่านไป ทั้งคู่ดูเหมือนจะเสียสติ… โดยเฉพาะตัวละครของแพตตินสัน สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นนั้นน่าเกลียด น่ารำคาญ และแปลกประหลาด

นี่ไม่ใช่ภาพยนตร์สำหรับทุกคน จริงๆ แล้ว ฉันกล้าพูดได้เลยว่าคนส่วนใหญ่คงจะไม่ชอบภาพยนตร์เรื่องนี้… และมีคนเพียงไม่กี่คนที่สนุกกับมันจริงๆ แต่นี่ก็เป็นประสบการณ์การรับชมที่แปลกใหม่โดยสิ้นเชิง และฉันเคารพผู้สร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ การแสดงนั้นดี… และให้ความรู้สึกเหมือนกับการแอบมองเข้าไปในจิตใจของคนบ้า โดยรวมแล้วไม่สนุกเท่าไหร่แต่ก็ยอดเยี่ยมมากเช่นกัน

classicsoncall

The Lighthouse เป็นภาพยนตร์ที่หดหู่และครุ่นคิด โดยเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับคนดูแลประภาคารสองคนที่ตกอยู่ในความบ้าคลั่ง ซึ่งติดแหงกอยู่เกินเวลาที่กำหนดไว้สี่สัปดาห์ และหมดหวังกับชะตากรรมของการมีชีวิตอยู่ร่วมกัน The Lighthouse (2019) เดอะ ไลท์เฮาส์ โทมัส เวค (วิลเลม เดโฟ) และทอม ฮาวเวิร์ด (โรเบิร์ต แพตตินสัน) ทะเลาะกันสลับกันไปมาจนเข้าสู่ภาวะมึนงง ในบางช่วงพวกเขาคิดว่าเป็นการพบกันแบบรักร่วมเพศ แต่ไม่นานก็กลายเป็นอารมณ์ฉุนเฉียวอีกครั้ง ในสองคนนี้ ตัวละครของแพตตินสันเป็นผู้ที่เห็นภาพหลอนและฝันร้ายในขณะที่เขาทำกิจวัตรประจำวันของเขา โดยยอมจำนนต่อความต้องการของเวค หัวหน้างานของเขา ในแง่ของภาพยนตร์ ภาพยนตร์เรื่องดังกล่าวทำให้ฉันนึกถึงภาพยนตร์ขาวดำยอดเยี่ยมในยุคทศวรรษที่ 1930 และ 1940 ที่ฉายในยุคภาพยนตร์เงียบ หนังเรื่องนี้แม้จะดูมีคุณภาพระดับ B แต่เนื้อเรื่องกลับเกินเลยความพยายามที่เรียบง่ายของภาพยนตร์ยุคแรกๆ และท้าทายผู้ชมด้วยการตีความเรื่องราวต่างๆ มากมายที่ผู้ชมสามารถตีความได้ ชะตากรรมของชายสองคนนี้จบลงอย่างน่าเศร้าสลดใจไม่น่าแปลกใจเมื่อพิจารณาจากเนื้อหา และคุณจะเชื่อเมื่อได้รู้ว่าการฆ่านกทะเลเป็นลางร้าย

P-Sibencus

นี่คือภาพยนตร์ประเภทที่จะได้รับคำชมจากนักวิจารณ์ภาพยนตร์อาร์ตเฮาส์อย่างล้นหลาม รวมถึงคำวิจารณ์ (และอาจจะโดนปฏิเสธ) จากผู้ชมคนอื่นๆ ด้วย ความเห็นของฉันอยู่ตรงกลาง ฉันให้ 6 ดาวสำหรับการแสดงที่ยอดเยี่ยมอย่างปฏิเสธไม่ได้ (แน่นอน เดโฟ)… และแพตตินสันก็ประทับใจมาก เป็นสิ่งใหม่ ใช่แล้ว มีประสิทธิภาพในการสร้างอารมณ์ การถ่ายทำขาวดำ ภาพ ฉาก แม้แต่ฉาก กระท่อมริมชายฝั่งเก่าๆ ล้วนยอดเยี่ยม ไดนามิกระหว่างตัวละครทั้งสองนั้นดิบและสมจริง The Lighthouse (2019) เดอะ ไลท์เฮาส์ เป็นภาพยนตร์ที่ชวนให้คิดหรือไม่ อาจจะใช่ แต่… มีเส้นบางๆ ระหว่าง “อาร์ตเฮาส์” การลองทำอะไรบางอย่างที่แตกต่าง ปล่อยให้ขึ้นอยู่กับความคิดเห็นและจินตนาการ และ… แค่พยายามมากเกินไป ริมฝีปากนางเงือกเหรอ? หืม แต่ถ้าส่วนหนึ่งของคำจำกัดความของ “ความสำเร็จ” ของภาพยนตร์คือการกระตุ้นอารมณ์ ก็ถือว่าบรรลุภารกิจแล้ว ความสิ้นหวัง ความสงสาร ความกลัว ความรังเกียจ และความรู้สึกขนลุกทั่วๆ ไป มีอยู่ที่นี่ทั้งหมด

bob the moo

ตลอดช่วงหนึ่งของเรื่อง The Lighthouse ฉันไม่ค่อยแน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น ซึ่งฉันเดาว่าคงเป็นเพราะตั้งใจ เพราะไม่ค่อยจะชัดเจนว่าอะไรเป็นอะไร แต่สิ่งที่เหมือนกันคือความรู้สึกหวาดกลัวและอึดอัดที่เกิดจากข้อจำกัดของสถานที่และความกลัวต่อภัยคุกคามที่ไม่รู้จักนี้ ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม เรื่องนี้ยังไม่ดีพอที่จะทำให้หนังเรื่องนี้ดำเนินไปได้ตลอด 110 นาทีเต็ม เพราะมันยาวเกินไปหน่อย แต่ก็เพียงพอที่จะดึงดูดผู้ชมและทำให้ผู้ชมอยู่ที่นั่นจนจบเรื่อง – มากหรือน้อย

เนื้อเรื่องไม่มีอะไรให้พูดถึงมากนัก The Lighthouse (2019) เดอะ ไลท์เฮาส์ แต่โทนและความตึงเครียดต่างหากที่ได้ผล – ถ้ามันได้ผลสำหรับคุณ วิธีการนำเสนอเรื่องนี้เป็นแนวทางที่กดดัน ทำให้ผู้ชมรู้สึกไม่สบายใจและไม่ยอมให้พื้นที่ในการหนีจากมัน ฉันคิดว่าด้านนี้ของหนังทำได้ดีในหลายๆ ด้าน การเลือกอัตราส่วน การทำให้ภาพกระชับไม่ว่าจะเป็นภาพไหน เสียงของทะเลและภาพคลื่น รวมถึงบทสนทนา ซึ่งในบางแง่มุมก็ทำให้เสียสมาธิแต่ก็ได้ผลในแง่มุมอื่นๆ สำเนียงผลไม้และการพูดที่หยาบกระด้างทำให้จับใจความทุกคำได้ยาก แต่ก็ทำให้ฉันเอนตัวเข้าไปใกล้ การแสดงมาพร้อมกับความเข้มข้นและความสมจริงที่ทำให้ขายหนังได้ แม้ว่าจะยากจะยอมรับได้ในตอนแรกก็ตาม

ฉันคิดว่าสำหรับผู้ชมจำนวนมาก การเลิกดูหนังเรื่องนี้ถือเป็นปฏิกิริยาที่สมเหตุสมผล เนื่องจากส่วนใหญ่แล้วการรู้สึกอึดอัดเป็นเวลาหลายชั่วโมงไม่ใช่ประสบการณ์ที่ขายได้ง่าย สำหรับตัวฉันเอง ฉันรู้สึกแบบนั้นเล็กน้อย ในตอนท้าย ฉันชื่นชมในสิ่งที่หนังทำได้ดีและวิธีที่มันทำมากกว่าที่ฉัน ‘สนุก’ กับหนังเรื่องนี้จริงๆ หนังเรื่องหนึ่งที่ฉันดีใจที่ได้ดูมันแต่ไม่น่าจะได้ดูมันอีกเลย