Name: The Craft (1996) สี่แหววพลังแม่มด
Duration: 101 min

The Craft (1996) สี่แหววพลังแม่มด

เรื่องย่อ

The Craft (1996) เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับนักเรียนสาวที่ชื่อว่า ซาราห์ ที่พ่อกับเธอย้ายบ้านใหม่มาอยู่ที่ซานฟรานซิสโก แล้วได้เข้าเรียนที่โรงเรียนแห่งใหม่ .. ภายนอกเธอคือหญิงสาวที่หน้าตาสะสวยและมีเสน่ห์ แต่ภายใต้ความงามนั้นเธอซ่อนความเจ็บปวดในอดีตไว้ นั่นคือเธอเคยพยายามฆ่าตัวตายจนทิ้ง บาดแผล บนข้อมือทั้งสองข้างไว้ตอกย้ำอดีตของตนจนถึงปัจจุบัน … การเข้าสังคมภายในโรงเรียนแห่งใหม่ดูจะยากไป โดยเฉพาะเมื่อเธอถูกหลอกให้รักโดย The Craft คริส นักเรียนชายคนหนึ่ง… เธอถูกชักชวนเข้ากลุ่มสามสาวที่มีท่าทีประหลาดประกอบไปด้วย แนนซี่, บอนนี่และรอชเชล ด้วยเหตุผลบางประการ ซึ่งภายหลังเธอพบว่าสามสาวนี้หลงใหลในเรื่องมนตร์ดำเป็นพิเศษ

ผู้กำกับ

Andrew Fleming

บริษัท ค่ายหนัง

Columbia Pictures

นักแสดง

Robin Tunney
Fairuza Balk
Neve Campbell
Rachel True
Skeet Ulrich
Christine Taylor

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

RobertF87

ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการผสมผสานระหว่างหนังระทึกขวัญเหนือธรรมชาติและหนังวัยรุ่นได้อย่างสนุกสนานมาก ซาราห์ (รับบทโดยโรบิน ทันนีย์) เป็นเด็กสาวคนใหม่ของโรงเรียนคาธอลิกในลอสแองเจลิส The Craft ซึ่งเธอได้พบกับกลุ่มเด็กสาว (แฟร์รูซ่า บอลค์ เนฟ แคมป์เบลล์ และเรเชล ทรู) ที่สนใจเรื่องเวทมนตร์ เมื่อซาราห์เข้าร่วมกลุ่ม พวกเธอก็ได้ค้นพบว่าพวกเธอมีพลังที่แท้จริง และเริ่มใช้มันเพื่อจัดการกับปัญหาส่วนตัว จนกระทั่งหัวหน้ากลุ่ม นาซี (บอลค์) เริ่มใช้พลังนั้นมากเกินไป

ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างมาได้ดีและมืดกว่าภาพยนตร์วัยรุ่นทั่วไปหลายเฉด นักแสดงทุกคนก็ทำได้ดีมาก โดยเฉพาะแฟร์รูซ่า บอลค์ ที่ขโมยซีนไปได้อย่างง่ายดายด้วยบทบาทของเธอ การพรรณนาถึงเวทมนตร์ในภาพยนตร์เรื่องนี้ค่อนข้างน่าสนใจกว่าการพรรณนาแบบฮอลลีวูดทั่วไป และแน่นอนว่าไม่ได้แสดงให้เห็นว่าเป็น “ความชั่วร้าย” อย่างแท้จริง ซึ่งถือเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดี อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ฮอลลีวูด ดังนั้น จึงมีเสรีภาพมากมายในการปฏิบัติเวทมนตร์อย่างแท้จริง อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็คุ้มค่าแก่การรับชม สิ่งเดียวที่ทำให้มันแย่ลงก็คือจุดสุดยอดที่เกินจริง

LanceBrave

ในช่วงปลายทศวรรษที่ 90 มีภาพยนตร์สองสามเรื่องที่ได้รับความนิยม ความสำเร็จอย่างกะทันหันของ “Scream” ทำให้ภาพยนตร์สยองขวัญไม่เพียงแต่กลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้ง แต่ยังกลายเป็นแนวใหม่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี ทันใดนั้น แนวภาพยนตร์ที่คนบ้าสวมหน้ากากฆ่าวัยรุ่นมาเป็นเวลาสิบปีก็จำเป็นต้องมีบทภาพยนตร์ที่เฉียบคมและตัวเอกที่สมจริงและรู้ทันเหตุการณ์ ในช่วงเวลาเดียวกัน ความตระหนักรู้ที่เพิ่มขึ้นเกี่ยวกับศาสนาเพแกนยุคใหม่ทำให้ “แม่มด” The Craft กลายเป็นคำฮิต แม่มดไม่ใช่แม่มดผิวเขียวที่หัวเราะคิกคักอีกต่อไป พวกเขาสามารถเป็นคนธรรมดาได้ ความสนใจทั้งสองอย่างนี้มาบรรจบกันใน “The Craft” ภาพยนตร์สยองขวัญวัยรุ่นที่เน้นผู้หญิงเป็นหลักซึ่งพยายามนำแนวคิดแม่มดมาสู่ยุคปัจจุบัน

ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำที่โรงเรียนคาธอลิกในแคลิฟอร์เนียที่ทันสมัย โดยเล่าเรื่องของซาราห์ เด็กสาวที่มีประวัติปัญหาทางจิต ซึ่งเพิ่งย้ายเข้ามาในเมือง เธอถูกขนานนามว่าเป็นคนนอกคอกอย่างรวดเร็ว และได้เป็นเพื่อนกับเด็กสาวแปลกหน้าอีกสามคน ได้แก่ แนนซี่ สาวโกธิก บอนนี่ สาวขี้อาย และโรเชลล์ สาวขี้แกล้ง เด็กสาวทั้งสามจินตนาการว่าตัวเองเป็นแม่มดตามความหมายของคำว่านีโอเพกัน และคิดว่าซาราห์อาจเป็นคนสุดท้ายในกลุ่มของพวกเธอ เด็กสาวคนที่สี่เก่งเรื่องเวทมนตร์อย่างรวดเร็ว โดยใช้ความสามารถของพวกเธอเพื่อปรับปรุงชีวิตในโรงเรียนมัธยมของพวกเธอ อย่างไรก็ตาม สิ่งต่างๆ เริ่มจะเกินเลยไปอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้องขอบคุณแนนซี่ที่ไม่สมดุล และเด็กสาวทั้งสามก็เริ่มต่อต้านกันเอง

“The Craft” เป็นที่โดดเด่นสำหรับการเน้นที่ตัวละครหญิง ซึ่งถือเป็นความสำเร็จที่หายากในทุกประเภท ยกเว้นในหนังสยองขวัญโดยเฉพาะ เด็กสาวทั้งสามไม่ใช่เหยื่อของหนังสยองขวัญทั่วไป ในทางกลับกัน บทภาพยนตร์พยายามจะเข้าไปในหัวของพวกเธอแต่ละคน แนนซี่และคนอื่นๆ อยู่ในอันดับล่างสุดของบันไดทางสังคมที่สูง แฟชั่นกอธิคของแนนซี่ดูเหมือนจะตอบสนองต่อชีวิตที่บ้านของเธอ ซึ่งมีแม่ที่ไร้ค่าและพ่อเลี้ยงที่ชอบทำร้ายร่างกาย เด็กผู้ชายโกหกเกี่ยวกับเธอที่โรงเรียน และความสนใจในเวทมนตร์ของเธอเริ่มมาจากความปรารถนาอย่างแท้จริงที่จะควบคุมชีวิตของเธอกลับคืนมา ร่างกายของบอนนี่เต็มไปด้วยรอยไหม้ ทำให้เธอขี้อาย เชื้อชาติของโรเชลล์ทำให้เธอตกเป็นเป้าหมายของการรังแกจากราชินีผึ้งประจำโรงเรียน เมื่อพลังของพวกเขาเพิ่มขึ้น พวกเขาก็ใช้ความสามารถของตัวเองเพื่อปรับปรุงชีวิตของตนเองโดยธรรมชาติ ใครจะโทษพวกเขาได้ “The Craft” พยายามสร้างกรอบให้ตัวเองเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความรับผิดชอบ The Craft อำนาจทำให้เสื่อมทราม ฯลฯ แต่ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จมากกว่ามากในช่วงต้นเรื่องเมื่อโครงเรื่องถูกเล่นเพื่อเติมเต็มความปรารถนา

นั่นเป็นเพราะนักแสดงส่วนใหญ่ที่แข็งแกร่ง ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ Fairuza Balk ซึ่งเคยมีประสบการณ์กับแม่มดใน “Return to Oz” และ “The Worst Witch” กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งลัทธิ เธอเป็นศูนย์กลางของภาพยนตร์และแสดงได้อย่างทรงพลัง Nancy เต็มไปด้วยความกลัวและความเจ็บปวด ซึ่งทั้งหมดระเบิดออกมาเป็นความโกรธที่ชอบธรรม ในขณะที่บทภาพยนตร์ไม่ได้แสดงความโกรธเกรี้ยวของเธอเหมือนกับความโกรธเกรี้ยวของวัยรุ่นทั่วไป Balk ทำให้บทบาทนี้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ทำให้ Nancy เป็นมนุษย์ที่แท้จริง เนฟ แคมป์เบลล์เริ่มรู้สึกทุกข์ใจกับอาการป่วยของตัวเอง และเมื่อเธอหายดีแล้ว เธอก็สนุกกับการเอาชนะมัน เรเชล ทรู ทำหน้าที่ได้ดีในฐานะเด็กสาวคนแรกที่สังเกตเห็นว่าตัวเองอาจจะทำอะไรเกินเลยไป

Lady_Targaryen

ในปี 1996 เมื่อภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉาย ก็ได้รับความนิยมอย่างมาก และฉันอายุได้ 10 ขวบ ฉันจำได้ว่าภาพยนตร์เรื่อง The Craft เป็นหนึ่งในภาพยนตร์เรื่องแรกๆ ที่เกี่ยวกับเวทมนตร์ที่ฉันดูและชอบมาก และในตอนนั้น ฉันรู้สึกตื่นเต้นกับวิกกาและเรื่องแบบนั้นมาก (แต่ฉันรู้ว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นกับผู้คนจำนวนมาก โดยเฉพาะผู้หญิง) ฉันเพิ่งค้นพบในปีนี้ว่านักแสดงที่รับบทเป็นแนนซี่ แฟร์รูซา บอลค์ เป็นแม่มดจริงๆ บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลที่ฉันคิดว่ารูปลักษณ์และบทบาทของเธอเป็นหนึ่งในสิ่งที่ดีที่สุด มันตลกดีที่ได้เห็นเนฟ แคมป์เบลล์ เมื่อเธอไม่ได้โด่งดังเท่าตอนนี้ (อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเพียงความประทับใจของฉันหรือเธอไม่ได้มีบทบาทอะไรเลย?) ซาราห์ รับบทโดยโรบิน ทันนีย์ เป็นแม่มดตัวจริง มีพลังและเป็นคนดีจริงๆ เนื่องจากแม่ผู้ล่วงลับของเธอเป็นแม่มดขาวผู้ทรงพลัง และไม่เหมือนกับเด็กผู้หญิงคนอื่นๆ เธอมีพรสวรรค์ด้านเวทมนตร์โดยกำเนิด

NoName

หนังเรื่องนี้ดีเกินคาด เป็นเรื่องเกี่ยวกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ย้ายบ้านและได้พบกับเด็กผู้หญิงสามคนในโรงเรียนใหม่ของเธอ ซึ่งดูเหมือนว่าพวกเธอจะฝึกฝนเวทมนตร์… หนังเรื่องนี้ดึงดูดใจฉันมาก การแสดงก็ไม่เลว แน่นอนว่าโรบิน ทันนีย์ (ผู้รับบทเวโรนิกาใน “Prison Break”) The Craft ก็ทำได้ดี แต่เนฟ แคมป์เบลล์และเรเชล ทรูก็แสดงได้ดีเช่นกัน คนเดียวที่ฉันไม่ชอบการแสดงคือแฟร์รูซา บอลก์ เสียงของเธอ (ในภาพยนตร์เรื่องนี้) ไม่ใช่เสียงที่ไพเราะที่สุดในการฟัง แต่เธอก็มีช่วงเวลาดีๆ ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ผู้กำกับแอนดรูว์ เฟลมมิง ซึ่งมีงบประมาณสำหรับ The Craft ไม่มากนัก ทำได้ดี หนังเรื่องนี้ – อย่างน้อยก็ในครึ่งแรก – เป็นการผสมผสานระหว่างหนังระทึกขวัญและหนังตลกได้อย่างลงตัว ในท้ายที่สุด หนังตลกก็หายไปหมด บรรยากาศก็มืดลง และเราก็ได้ดูหนังระทึกขวัญที่ค่อนข้างตื่นเต้น เอฟเฟกต์พิเศษบางอย่างก็ดีมาก เพลงประกอบก็โอเค แต่ (ยกเว้นบางฉาก) ไม่มีอะไรมากไปกว่านี้ หากคุณมีโอกาสได้ชมภาพยนตร์เรื่องนี้ ก็ลองดูสิ! ภาพยนตร์เรื่องนี้อาจไม่ใช่หนังที่ถูกใจทุกคน เพราะฉันคิดว่าภาพยนตร์เรื่องนี้เหมาะกับวัยรุ่นและคนวัยยี่สิบต้นๆ มากกว่า คนสูงวัยหลายคนอาจไม่ค่อยชอบภาพยนตร์เรื่องนี้เท่าไร แต่ทุกคนควรลองชมภาพยนตร์เรื่อง The Craft!

AlsExGal

หนังเรื่องนี้ไม่มีอะไรพิเศษ และมันบอกเล่าถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นจากระยะไกล เรื่องราวเกี่ยวกับเด็กสาววัยรุ่นสี่คนในโรงเรียนมัธยมคาธอลิกที่ถูกขับไล่ออกไปด้วยเหตุผลที่แตกต่างกัน คนหนึ่งอาศัยอยู่ในความยากจนกับพ่อเลี้ยงที่ชอบทำร้ายคนอื่น อีกคนมีรอยแผลเป็นที่แขนและหลัง อีกคนเป็นเหยื่อของการเหยียดเชื้อชาติ และคนที่สี่ ฉันไม่สามารถเข้าใจปัญหาของเธอได้เลย ยกเว้นว่าเธอเป็นเด็กใหม่ในโรงเรียน The Craft พวกเธอทุกคนล้วนสวยงาม แต่ถูกรังแกโดยสาวๆ ที่ – ในความคิดของฉัน – ไม่หล่อเท่าพวกเธอ ดังนั้นพวกเธอจึงใช้เวทมนตร์เพื่อหลีกหนีจากสถานการณ์เลวร้าย มีเพียงสองคนเท่านั้นที่ปรารถนาให้สิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นกับผู้ที่ทรมานพวกเธอ ส่วนอีกสองคนต้องการเพียงแค่ให้สถานการณ์เลวร้ายของพวกเขาหายไป และในสถานการณ์หนึ่งที่นำไปสู่ความตายที่ไม่คาดคิดและไม่ต้องการ แต่อำนาจเบ็ดเสร็จกลับทำให้เสื่อมเสียอย่างสิ้นเชิง และในไม่ช้า หัวหน้าแก๊งสี่คนของเราก็มึนเมาด้วยอำนาจ
ฉันเป็นคนเลวเพราะชอบเห็นผู้ชายเท่ๆ ทำตัวตลกต่อหน้าเพื่อนๆ ของเขาเกี่ยวกับผู้หญิงที่เขาพูดจาหยาบคายหรือเปล่า? ก็ช่างมันเถอะ หนังเรื่องนี้ดีตรงที่เอฟเฟกต์พิเศษช่วยให้ย้อนนึกถึงดาราวัยรุ่นในยุค 90 ได้ดี Fairuza Balk เล่นเป็นสาวเลวได้ดีมาก เธอมีใบหน้าที่ดูแปลกตาแต่ก็ดูน่ากลัวสำหรับบทบาทนี้ แต่เธอคงทำอะไรกับมันไม่ได้เลยถ้าไม่มีพรสวรรค์