Name: Smile (2022) ยิ้มสยอง
Duration: 115 min

Smile (2022) ยิ้มสยอง

เรื่องย่อ

เรื่องราวหลังจากพบกับเหตุการณ์ประหลาดและสะเทือนใจของผู้ป่วย ดร. โรส คอตเตอร์ (โซซี่ เบคอน) เริ่มประสบกับเหตุการณ์ที่น่ากลัว ซึ่งเธอไม่สามารถอธิบายได้ เมื่อความหวาดกลัวอย่างท่วมท้นเริ่มครอบงำชีวิตของเธอ โรสต้องเผชิญหน้ากับอดีตอันน่าหนักใจของเธอเพื่อเอาชีวิตรอดและหลบหนีจากความเป็นจริงใหม่อันน่าสะพรึงกลัวของเธอ อย่างไรก็ดี นับตั้งแต่การตายของลอรา โรสพบเจอเรื่องลึกลับที่อธิบายไม่ได้หลายอย่าง

ทั้งภาพหลอนและแว่วเสียงเรียกชื่อ Smile ยังผลให้เธอค่อยๆ หวาดระแวงและแสดงพฤติกรรมผิดปกติต่อคนรอบตัวในที่สุด โดยเฉพาะเมื่อเธอต้องลากร่างกายทรุดโทรมสุดขีดจากการอดหลับอดนอนไปยังบ้านของพี่สาวเพื่อฉลองวันเกิดหลานชาย แต่กลับกลายเป็นว่าการปรากฏตัวของเธอกลายเป็นหายนะครั้งใหญ่ จนเธอต้องออกล่าหาสาเหตุว่าสิ่งที่ ‘ส่งยิ้ม’ ให้เธออยู่นั้นคืออะไรกันแน่

ผู้กำกับ

Parker Finn

บริษัท ค่ายหนัง

Paramount Players

นักแสดง

Sosie Bacon
Kyle Gallner
Jessie T. Usher
Robin Weigert
Caitlin Stasey
Kal Penn
Rob Morgan

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

AfricanBro

ประการแรก โรสเป็นคนดีกว่าฉัน เพราะฉันคงจะทำตามที่ชายคนนั้นบอกเธอ และใช้ชีวิตที่เหลือในคุกอย่างสงบสุข 7/10 คะแนนนี้เป็นคะแนนที่ฉันจะให้ถ้าฉันไม่ได้ดูหนังสยองขวัญมากนัก ดังนั้นฉันจะยึดถือตามนั้น มันทำให้ฉันนึกถึง The Ring มาก และมีวิธีดั้งเดิมมากมายที่หนังสยองขวัญเรื่องอื่นๆ ใช้ในการปลุกเร้าความกลัว ดังนั้น ไม่มีอะไรแปลกใหม่ แต่ส่วนใหญ่แล้ว หนังก็ยังคงมีประสิทธิภาพ Smile ปัญหาเดียวคือ คุณเดาออกว่ามันจะจบลงอย่างไร ฉันดูเรื่องนี้แบบง่วงๆ แต่ฉากตกใจแรกทำให้ฉันสะดุ้งตื่น มีฉากตกใจมากมาย และฉากเหล่านั้นก็มีเอฟเฟกต์ตามที่ต้องการ จากนั้นก็เริ่มซ้ำซาก ซึ่งไม่ใช่ลางดีสำหรับตอนจบของหนัง เพราะตอนแรกมันรู้สึกยอดเยี่ยมมาก

จากนั้นก็เริ่มรู้สึกว่าไม่มีจินตนาการอีกต่อไปเมื่อหนังยังคงใช้กลวิธีเดิมๆ เดิมๆ น่าเสียดายที่หนังสยองขวัญต้องจบลงก่อนหรือหลัง เพื่อที่คุณจะได้ประทับใจจนไม่กล้านอนในที่มืด อย่างไรก็ตาม หนังเรื่องนี้ยังคงเป็นหนังสยองขวัญที่ดีที่สุดที่ฉันเคยดูมาในปีนี้ ฉันชอบฉากเปิดเรื่องในช่วงต้นเรื่องมากเช่นกัน สูตรสยองขวัญแบบ ‘โรงพยาบาล + การสิงของปีศาจ’ เป็นสิ่งที่ฉันชอบเสมอ สิ่งที่ตลกเกี่ยวกับหนังสยองขวัญคือผู้คนพยายามทำตัวเข้มแข็งหลังจากหนังจบลง ฉันนั่งใกล้คู่รักคู่นี้ที่รู้สึกหวาดกลัวทุกครั้งที่หนังตกใจ แล้วตอนจบหนัง ทั้งคู่ก็พูดว่า “น่าจะได้ 4/10” “ใช่แล้ว หนังสยองขวัญไม่น่ากลัวอีกต่อไปแล้ว” ซึ่งนั่นทำให้วันของฉันดีขึ้นมาก ฮ่าๆ

statuskuo

เป็นเรื่องยากที่จะสลัดความรู้สึกไม่สบายใจของภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ มันดูหดหู่และคลุมเครือ แต่แก่นแท้ของเรื่องคือความคิดที่ว่าเมื่อความเจ็บปวดถูกส่งต่อจากคนหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่ง มันจะครอบงำคุณ ด้วยเหตุนี้ ผู้กำกับ Parker Finn จึงใช้ความคิดที่ว่าคนส่วนใหญ่ที่ประสบกับเหตุการณ์เลวร้ายในชีวิต จะต้องถูกอดีตกลืนกินหากพวกเขาไม่เผชิญหน้ากับมัน ดร. โรส คอตเตอร์ (โซซี เบคอน) เป็นนักจิตวิทยาคลินิกที่รายล้อมตัวเองไปด้วยผู้คนที่มีปัญหาทางจิตในนิวเจอร์ซีย์ (เพิ่มเรื่องตลกของคุณเองได้ที่นี่)

โดยพื้นฐานแล้ว คุณสามารถเชื่อมโยงจุดต่างๆ เข้าด้วยกันได้ว่าเธอเก่งขึ้นได้อย่างไร วันหนึ่งที่โชคชะตาลิขิต Smile เด็กผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาในสำนักงานของเธอและจบชีวิตตัวเองอย่างน่าสยดสยอง นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางของโซซีสู่ความบ้าคลั่งของเธอเอง การมองเห็นสิ่งต่างๆ ในชีวิตของเธออย่างช้าๆ หรือถูกหลอกหลอนด้วยเสียงจากอดีตของเธอ ไม่ว่าอะไรก็ตามที่รู้ถึงความเจ็บปวดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอ และใช้ประโยชน์จากมัน ความลึกลับนั้นไม่น่าพอใจที่จะไข แต่ช่วงเวลาแห่งความกลัวที่กระตุกกระตักอย่างต่อเนื่องทำให้คุณรู้สึกกังวลอย่างแน่นอน

สิ่งที่ฉันชอบเป็นพิเศษคือการทำงานของกล้องที่ไม่มั่นคง ไม่กลัวที่จะอยู่ในเฟรมนานเกินไป หรือเพิ่มมุมกล้องแบบดัตช์เข้าไป มันเหมือนกับภาพยนตร์ยุค 70 เฟรมทำให้คุณรู้สึกกระสับกระส่าย แม้ว่าฉากที่น่ากลัวส่วนใหญ่จะถูกถ่ายทอดออกมาอย่างชัดเจน นี่ไม่ใช่หนังสยองขวัญแบบสแลชเชอร์ แต่เป็นหนังที่ท้าทายจิตใจอย่างแท้จริง ดังที่กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ ความคมชัดจะไม่ทำให้คุณรู้สึกมีความสุข แต่เป็นการดูใครสักคนต่อสู้กับอาการป่วยทางจิตของตัวเองอย่างแท้จริง หากคุณสนใจเรื่องนี้ นี่คือหนังสำหรับคุณ

Victor_Fallon

โซซี เบคอนรับบทเป็นนักบำบัดที่ไร้ความสามารถ เธอบ่นพึมพำซ้ำซากและยืนเฉยๆ เฉยๆ ในขณะที่คนไข้ของเธอกำลังเจอเรื่องร้ายๆ หลังจากพิสูจน์ให้เห็นว่าเธอไม่สามารถปฐมพยาบาลเบื้องต้นให้ใครก็ตามในรัศมี 50 ไมล์ได้ เธอก็เจอกับผีเข้า ผีเข้าก็เดินตามเธอไปทุกที่อย่างน่าขนลุกและทำอะไรไม่ได้มากนัก บางทีอาจเป็นการล้อเลียนเสียดสีก็ได้ ตัวละครทั้งเหนือธรรมชาติและอย่างอื่นดูเหมือนจะไม่เก่งงานเลย เรื่องนี้เป็นเรื่องไร้สาระที่โง่เขลา แต่ผลิตออกมาได้ยอดเยี่ยม การแสดงดี การถ่ายภาพดี การตัดต่อที่กระชับ และการกำกับที่ชวนติดตาม เป็นช่วงเวลาที่ดี แม้ว่าจะมีตัวละครที่ไร้สมอง การเขียนแบบคัดลอกและวาง บทสนทนาที่แย่มาก และการใช้คำซ้ำซากมากมาย เป็นภาพยนตร์สยองขวัญที่สนุกและได้ผลในบางครั้ง Smile อึที่ขัดเกลาอย่างดีที่แวววาวจนคุณแทบไม่สังเกตเห็นกลิ่น

fiend

หนังสยองขวัญไม่กี่เรื่องที่สามารถสร้างความประหลาดใจให้กับฉันได้ในปีนี้ เมื่อตัวอย่างหนังออกมา ฉันคิดว่ามันจะเป็นหนังที่โง่เขลาและไร้ความสามารถอีกครั้ง ฉันพิสูจน์แล้วว่าฉันคิดผิด ตั้งแต่เริ่มต้น ทุกอย่างตั้งแต่การกำกับ การแสดง ไปจนถึงการถ่ายภาพและการออกแบบเสียงนั้นช่างน่าทึ่งมาก ฉันคิดไม่ถึงเลยว่าหนังเรื่องนี้จะมีงบประมาณจำกัด แต่หนังเรื่องนี้ก็ดูน่าตื่นตาตื่นใจมาก หนังสยองขวัญนั้นมีประสิทธิภาพมาก โดยทำให้ตกใจและหวาดผวาในช่วงเวลาที่น่ากลัว แม้ว่าบางช่วงอาจจะดูธรรมดา แต่ก็ไม่ได้ทำให้เสียสมาธิมากนัก พวกเขาสามารถสร้างความตึงเครียดได้ดีมาก

และไม่เคยตั้งใจที่จะลดความตึงเครียดลงจนกระทั่งถึงช่วงท้าย พล็อตเรื่องนั้นเรียบง่ายพอที่จะเชื่อมโยงตัวละครที่เกี่ยวข้องทั้งหมดเข้าด้วยกันเพื่อทำให้ฉันใส่ใจพวกเขา แม้ว่าบางคนอาจบ่นว่าตัวละคร 90% เป็นเพียงตัวละครเสริม และฉันอาจเห็นด้วยกับสิ่งนั้น อย่างไรก็ตาม ตัวเอกนั้นดีพอที่จะแบกรับเรื่องราวทั้งหมดได้ สิ่งหนึ่งที่อาจไม่ถูกใจผู้ชมจำนวนมากคือการใช้โรคทางจิต Smile จัดการมันได้ค่อนข้างดีแต่อย่าคาดหวังว่าจะได้รับรางวัลออสการ์ และไม่ มันไม่ใช่ธีมหลักจริงๆ Smile ดังนั้นอย่าหยุดดูกลางคันเพราะจะมีเซอร์ไพรส์ในองก์สุดท้ายของหนัง ลองดูสิ ฉันคิดว่ามันคุ้มค่าสำหรับแฟนหนังสยองขวัญอย่างฉัน นี่ไม่ใช่ภาคต่อของ Annabelle หรือ Insidious แต่เป็นอะไรที่มากกว่านั้น

georgetodorovig

ฉันจะเริ่มด้วยข้อดีของหนังก่อน หนังเรื่องนี้น่าติดตามมาก ตัวละครก็เล่นได้ดีมากเช่นกัน ฉากที่ทำให้ตกใจก็สนุกดี บทเรียนสุดท้ายคือเราควรเผชิญหน้ากับปีศาจแทนที่จะวิ่งหนีจากมันตลอดเวลา และที่สำคัญคือเราต้องไม่ทำให้คนอื่นหวาดกลัวด้วยปัญหาของเรา จนถึงตอนนี้ก็ยังดีอยู่ เนื้อเรื่องนั้นซ้ำซากจำเจ “อาห์ พลังชั่วร้ายกำลังไล่ตามฉัน ไม่มีใครเชื่อฉัน ฉันกลัวมากและไม่รู้ว่าต้องทำยังไง” แต่ก็ไม่เป็นไร เราคุ้นเคยกับเรื่องนี้กันหมดแล้ว

แต่ตอนจบนั้นแย่มาก ดังนั้นโดยพื้นฐานแล้ว เธอจึงขังตัวเองไว้เพื่อไม่ให้ใครทำร้าย ฉันคิดว่าเธอจะก) ฆ่าตัวตายหรือข) เอาชนะปีศาจของตัวเองด้วยการก้าวต่อไป นั่นคือสิ่งที่เรื่องราวบอกเป็นนัยว่าจะเกิดขึ้น มันสมเหตุสมผล นั่นคือสิ่งที่ฉันพยายามทำเช่นกัน ไม่ลากใครเข้าสู่คำสาป และพยายามแก้ไขมันด้วยตัวเองหรือตายไปพร้อมๆ กัน
ไม่ – เธอไม่ทำ เธอยังคงเสียใจที่ฆ่าแม่ที่ไร้ความรับผิดชอบของเธอเมื่อ 20 ปีที่แล้ว แต่มันจะแย่ลงไปอีกได้ยังไง เธอปฏิเสธที่จะฆ่าตัวตายเมื่อเธอมีเวลา และเธอลากคนคนเดียวที่รักเธอในสิ่งที่เธอเป็นและทำทุกอย่างเพื่อเธอ – โจเอล โจเอล ผู้ชายที่เต็มใจที่จะทิ้งทุกอย่างเพื่อผู้หญิงที่ไม่ใช่ของเขาด้วยซ้ำ – ตายในการไล่ตามเพื่อช่วยเธอ เพราะเธอไม่สามารถยุติมันได้ด้วยตัวเอง ฉันไม่มีปัญหาหากคนร้ายชนะ Smile ฉันเห็นด้วย แต่ทำไมเราถึงฆ่าโจเอลและปล่อยให้เทรเวอร์และน้องสาวของเธอมีชีวิตอยู่ล่ะ

แล้วคำถามนับพันที่ไม่ได้รับคำตอบ เช่น เกิดอะไรขึ้นกับคู่หมั้น เกิดอะไรขึ้นกับน้องสาว หลานชายตัวน้อยที่หวาดกลัว? ไม่ เราตัดคำถามเหล่านั้นออกจากเรื่อง ฉันอยากจะจบเรื่องด้วยโน้ตเชิงบวก หนังเรื่องนี้พูดถึงความเจ็บปวดทางจิตใจและความเสียหายที่เกิดขึ้นกับเรามากมาย จิตใจของมนุษย์นั้นอ่อนแอโดยธรรมชาติ และมักจะ “เชื้อเชิญ” ให้เกิดพลังงานด้านลบ การเห็นการฆ่าตัวตาย คนตาย หรือคนที่กำลังเจ็บปวดอยู่ตรงหน้าอาจทิ้งรอยแผลเป็นที่คอยหลอกหลอนเราตลอดไป ภาพยนตร์เรื่องนี้แสดงให้เห็นด้วยว่าสังคมไม่ได้ต้องการฟังคนที่ป่วยจริงๆ พวกเขาแค่ต้องการให้ทุกอย่างเป็นปกติและปล่อยวางสิ่งต่างๆ ที่พวกเขาไม่ต้องการ (เทรเวอร์) และส่งต่อให้ “ผู้เชี่ยวชาญ” ที่ต้องการเพียงแค่รับเงินเดือน (นักจิตวิทยาส่วนตัวของเธอและเจ้านายของเธอ)

rdoyle

ฉันคิดว่าหนังเรื่องนี้ได้รับเครดิตมากกว่าที่ควรจะเป็นเล็กน้อย มีความรู้สึกที่ว่าภัยคุกคามในหนังเป็นการเปรียบเทียบกับ PTSD แต่ในขณะเดียวกันก็ลอกเลียนหนังเรื่อง It Follows/The Ring ตรงๆ มาก และองค์ประกอบทั้งสองนี้ขัดแย้งกันโดยตรง หนังเรื่องนี้ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับสิ่งที่ไม่มีผลกระทบต่อเนื้อเรื่อง ดังนั้นเมื่อเข้าสู่ช่วงไคลแม็กซ์จึงไม่ได้ระบุลักษณะของภัยคุกคามอย่างชัดเจน ไม่ชัดเจนว่ามันคืออะไรหรืออะไรที่จะเอาชนะมันได้ และองค์ประกอบทั้งสองอย่างมาปะทะกันจนทำให้เกิดบทสรุปที่ค่อนข้างไม่สอดคล้องกัน ซึ่งดูเหมือนจะบอกเป็นนัยว่าบาดแผลในวัยเด็กนั้นไม่อาจเอาชนะได้ หนังเรื่องนี้ไม่ได้แย่เลย ฉากสยองขวัญส่วนใหญ่สร้างมาได้ดี และบรรยากาศของความสงสัยที่ค่อยๆ คืบคลานเข้ามาก็ชวนติดตาม แต่ที่แปลกก็คือ ประเด็นหลักที่ตั้งชื่อหนังเรื่องนี้ขึ้นมาเป็นองค์ประกอบหนึ่งที่ไม่เกี่ยวข้องเลย

brandonlewissmu

ก่อนอื่น ขอคารวะผู้กำกับและผู้เขียนบท หากตกอยู่ในมือคนไม่ดี หนังเรื่องนี้อาจจะกลายเป็นหนังไร้สาระได้ง่ายๆ ประการที่สอง หนังเรื่องนี้ไม่ได้เอาใจคนดูระดับ PG13 เลย ดูสมจริงกว่า ตัวละครแสดงและตอบสนองในแบบที่เราทุกคนจะตอบสนองหากเกิดสถานการณ์ที่บ้าคลั่งขึ้น ประการที่สาม Smile เป็นหนังที่ดำเนินเรื่องราบรื่น ไม่มีตัวเสริมหรือทำให้เนื้อเรื่องที่ตึงเครียดออกนอกเรื่อง แล้วปัญหาคืออะไร? อยู่ในช่วง 15 นาทีสุดท้าย ดำเนินเรื่องไปในทิศทางสุ่ม รายละเอียดที่ขาดหายไป ซึ่งดูเหมือนเป็นเรื่องรองตลอดทั้งเรื่อง กลายเป็นวิธีแก้ปัญหาในตอนต้นและตอนท้าย ไม่น่าสนใจและไม่ใช่แนวทางที่ถูกต้อง ฉันต้องบอกว่าฉากสุดท้ายให้ผลตอบแทนที่ดีแก่เรา สรุป: ฉันขอแนะนำหนังเรื่องนี้เลย ฉันคิดว่าผู้ชมส่วนใหญ่จะสนุกกับหนังเรื่องนี้ ฉันมั่นใจว่าหลายคนจะไม่เห็นด้วยกับฉันเรื่องตอนจบและชอบมันมาก โดยรวมมีคะแนน 7 จาก 8