Name: Ode to My Father (2014) กี่หมื่นวัน ไม่ลืมคำสัญญาพ่อ
Duration: 126 min

Ode to My Father (2014) กี่หมื่นวัน ไม่ลืมคำสัญญาพ่อ

เรื่องย่อ

Ode to My Father ท่ามกลางความโกลาหลของผู้ลี้ภัยที่หนีสงครามเกาหลีในเดือนธันวาคม 1950 เด็กหนุ่ม Duk-soo เห็นชะตากรรมของเขาเปลี่ยนไปในพริบตาเมื่อเขาสูญเสียการติดตามน้องสาวของเขาและเขาก็ทิ้งพ่อตามหาเธอ Duk-soo ตั้งรกรากในปูซานอุทิศตัวเองให้กับครอบครัวที่เหลือของเขาทำงานแปลก ๆ ทุกอย่างเพื่อเลี้ยงดูพวกเขาแทนพ่อของเขา ความทุ่มเทของเขานำเขาไปสู่เหมืองถ่านหินที่อันตรายถึงชีวิตในเยอรมนีเป็นครั้งแรกที่ซึ่งเขาได้พบกับรักแรกของเขายองจาและจากนั้นไปยังเวียดนามที่ถูกทำลายจากสงครามในมหากาพย์ยุคนี้เกี่ยวกับการเสียสละส่วนตัวของชายคนหนึ่ง

ผู้กำกับ

JK Youn

บริษัท ค่ายหนัง

JK FILMS

นักแสดง

Hwang Jung-min
Yunjin Kim
Oh Dal-su
Jung Jin-young
Jang Young-nam

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

easyspeakkorean

โอ้โห! Ode to My Father ฉันไม่รู้จะเริ่มยังไงดี หนังเรื่องนี้ดีกว่าที่ฉันคาดหวังไว้มากหลังจากอ่านบทวิจารณ์ภาพยนตร์จาก IMDb ฉันรู้สึกว่าจำเป็นต้องไม่เห็นด้วยกับคำวิจารณ์บางส่วนที่ว่าหนังเรื่องนี้พยายามจะดราม่า บางฉากตลกเกินไปโดยไม่จำเป็น และเป็นเรื่องที่ไม่น่าจะเป็นไปได้และไม่สมจริงที่คนคนหนึ่งจะต้องเผชิญกับเหตุการณ์วุ่นวายทั้งหมดนี้ ฉันอยากแนะนำให้นักวิจารณ์เหล่านั้นอ่านเกี่ยวกับประวัติศาสตร์เกาหลีในศตวรรษที่ 20

แม่ของฉันซึ่งตอนนี้มีอายุ 80 กว่าแล้ว มีประสบการณ์แบบเดียวกันนี้หลายครั้ง และเหตุการณ์อื่นๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตของเธอ เช่น การยึดครองของญี่ปุ่น (ค.ศ. 1910-1945) เพื่อนร่วมชั้นเรียนวัย 11 ขวบของเธอถูกส่งตัวไปเป็นโสเภณีในช่วงสงครามโดยชาวญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 (ค.ศ. 1939-1945) การประกาศเอกราชของเกาหลี (ค.ศ. 1948) สงครามเกาหลี (ค.ศ. 1950-1953) ซึ่งในช่วงเวลานั้นเธอเป็นผู้ลี้ภัยในปูซาน เป็นต้น

ทันทีหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 หลังจากที่ญี่ปุ่นใช้ทรัพยากรธรรมชาติ สินค้า และกำลังพลของเกาหลีจนหมดเพื่อเติมเชื้อเพลิงให้กับเครื่องจักรสงคราม สงครามเกาหลีก็ปะทุขึ้น สิ่งที่ยังเหลืออยู่หรืออุดมสมบูรณ์ก็ถูกทิ้งระเบิดหรือเผาไหม้ไป หลังจากสงครามเกาหลี เกาหลีกลายเป็นซากปรักหักพังและกลายเป็นเถ้าถ่าน ครอบครัวหลายครอบครัวแตกแยกและกระจัดกระจายในช่วงสงคราม ถนนหนทางเต็มไปด้วยเด็กกำพร้า Holt Adoption Agency ได้ส่งเด็กกำพร้าชาวเกาหลีจำนวนมากไปอยู่ที่บ้านของชาวอเมริกัน ซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนเป็นเรื่องจริง

ตอนที่ยังเป็นวัยรุ่น (ช่วงต้นทศวรรษ 1960) Ode to My Father ฉันได้ยินมาว่าคนเกาหลีจำนวนมากจ้างงานในต่างประเทศเพื่อหางานเป็นคนงานเหมือง พยาบาล หรือทหาร หนังยังบอกด้วยว่าเยอรมนีไม่ขยายวีซ่าให้กับคนงานเหมืองชาวต่างชาติเพราะพวกเขาถูกจ้างมาเพื่อชดเชยแรงงานชั่วคราวที่ขาดแคลน ฉันเห็นด้วยกับนักวิจารณ์ที่ว่าการแสดงบางส่วนนั้นค่อนข้างหยาบ แต่ไม่นานพวกเขาก็ลืมไปเมื่อหนังดึงฉันเข้าสู่เรื่องราว ฉันชอบฉากตลกๆ ในภาพยนตร์เรื่องนี้ เพราะถ้าไม่มีฉากเหล่านี้ หนังคงจะหดหู่เกินไปที่จะดู นี่คือภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยมมาก คุณต้องดูให้ได้! หนังเรื่องนี้ฉายที่โรงภาพยนตร์ CGV ในเมือง K-Town นอกจากนี้ยังมีร้านอาหารดีๆ ในห้างสรรพสินค้าเดียวกันอีกด้วย

myalbum

Ode to My Father เป็นเรื่องราวของชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลีส่วนใหญ่ที่เดินทางมาสหรัฐอเมริกาเมื่อยังเป็นเด็กกับพ่อแม่ ฉันเคยคิดว่าลุงโธมัสเป็นคนกล้าหาญและเป็นนักธุรกิจมากที่เดินทางไปไซง่อนในช่วงสงครามเพื่อขายพิซซ่าให้ทหารสหรัฐ แต่หลังจากดูหนังเรื่องนี้แล้ว ฉันก็รู้ว่าโอกาสเหล่านี้มีขึ้นหลังสงครามเกาหลี ฉันไม่เคยรู้มาก่อนว่าเหมืองถ่านหินของเยอรมนีจ้างคนงานจากเกาหลี และนั่นทำให้ฉันต้องหยุดคิดทบทวนถึงฉากที่เด็กนักเรียนมัธยมปลายชาวเกาหลีเลือกปฏิบัติกับคู่รักชาวปากีสถานที่ร้าน Starbucks เกาหลีใต้เคยเป็นโลกที่สามเช่นกัน

พ่อของฉันมักจะบ่นว่าทำไมความขัดแย้งระหว่างมหาอำนาจจึงเกิดขึ้นในดินแดนเกาหลีแทนที่จะเป็นญี่ปุ่น และทำไมเกาหลีจึงถูกแบ่งแยกแต่ไม่ใช่ญี่ปุ่น เยอรมนีถูกแบ่งแยกหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 ทำไมญี่ปุ่นไม่ถูกแบ่งแยก ญี่ปุ่นแบ่งปันความรู้ทางการแพทย์ทั้งหมดจากการทดลองทางวิทยาศาสตร์ของเชลยศึกในช่วงสงคราม และยอมจำนนโดยไม่มีเงื่อนไขให้สหรัฐทำตามความประสงค์ของตน และได้รับการยกเว้น เขาลาออกว่าระเบิดปรมาณู 2 ลูกเป็นการลงโทษเพียงพอแล้ว

เป็นความพยายามในการสร้างภาพยนตร์มหากาพย์ที่กินเวลายาวนานถึง 4 ทศวรรษ เช่นเดียวกับ Forrest Gump ปัญหาใหญ่ที่สุดที่ฉันมีกับภาพยนตร์เรื่องนี้ในการพยายามถ่ายทอดช่วงเวลาดังกล่าวคือการขาดการถ่ายทอดช่วงเวลานั้นให้ผู้ชมได้ชม ภาพยนตร์เรื่อง Taegukki ถ่ายทำได้ดีกว่ามากโดยถ่ายทอดชีวิตหลังจากการปลดปล่อยจากอาณานิคมของญี่ปุ่น คุณจะรู้สึกเหมือนอยู่ที่นั่นกับพี่น้อง ในภาพยนตร์เรื่อง Ode to My Father ฉากอันน่าทึ่งของผู้ลี้ภัยที่รวมตัวกันที่ท่าเรือนั้นเปิดโลกทัศน์ให้กว้างไกลอย่างยิ่ง แต่ส่วนที่เหลือของภาพยนตร์แสดงให้เห็นถึงความคิดและการกระทำร่วมสมัยของตัวละครหลัก มากกว่ามุมมองที่เหนือโลกที่ชาวเกาหลีส่วนใหญ่มีในสมัยนั้น

มิตรภาพของ Duk-soo และ Dal-gu ถือเป็นตัวอย่างของมิตรภาพมากมายที่สร้างขึ้นในช่วงเวลานั้น พ่อของฉันยังคงเป็นเพื่อนที่ดีกับเพื่อนสมัยมัธยมต้นและมัธยมปลาย พวกเขาไม่เคยเล่าเรื่องราวหรือรำลึกถึงอดีตเลยเพราะมันเจ็บปวดเกินไป แต่ถ้าพ่อของฉันได้ชมภาพยนตร์เรื่องนี้ เขาคงร้องไห้แน่ๆ ในวัย 82 ปีของเขา

ameyvitian

แม้ว่าจะอยู่ในยุคสงครามและการที่ครอบครัวต้องพลัดพรากจากกันในสมัยนั้น สิ่งที่พวกเขาต้องเผชิญตั้งแต่วัยเด็กจนถึงวัยชรา แต่ความรู้สึกที่สะเทือนใจฉันมากคือเราโชคดีแค่ไหนที่ได้อยู่ใกล้พ่อแม่และคนรุ่นเดียวกัน แต่เรากลับรู้หรือเข้าใจชีวิตของพวกเขาเพียงเล็กน้อย เป็นภาพยนตร์ที่ซาบซึ้งใจเกี่ยวกับการเดินทางของลูกชาย เป็นการเดินทางที่ยากลำบาก คุ้มหรือไม่… แล้วแต่เรา แต่ลูกชายต้องออกเดินทางเพราะสัญญากับพ่อไว้… Ode to My Father เขาต้องรอพ่อ เพราะพ่อสัญญากับเขาไว้

ctowyi

ฉันชอบดูหนังเกาหลี มีสิ่งใหม่ๆ ให้ค้นพบอยู่เสมอ และเนื้อเรื่องของหนังก็อาจจะเหนือจินตนาการในแง่ของความคิดสร้างสรรค์ เรื่องราวที่บ้าระห่ำ ฉากแอ็กชั่นที่เข้มข้น ดราม่าเข้มข้น และพลังขับเคลื่อน ถ้าคุณดูหนังเกาหลีจนพอแล้ว คุณคงจะรู้ว่าความรักที่มีต่อหนังเกาหลีเรื่องปัจจุบันของคุณจะอยู่ในช่วงเวลานั้นเท่านั้น เมื่อหนังจบลง ความทรงจำทั้งหมดเกี่ยวกับหนังเรื่องนี้จะเริ่มเลือนหายไป สิ่งเหล่านี้มักจะเป็นเศษเสี้ยวเล็กๆ ของหนังประเภท 12 เรื่อง Ode to My Father อยู่ในหมวดหมู่ของ ‘สองเรื่อง’ เรื่องนี้มีอารมณ์ความรู้สึกที่ลงตัว ไม่มีการหลอกลวงอย่างเปิดเผย (ซึ่งถือเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์) และถือเป็นหนึ่งในหนังที่ดีที่สุดที่ฉันเคยดูในปีนี้

เรื่องย่อ – ท่ามกลางความโกลาหลของผู้ลี้ภัยที่หลบหนีสงครามเกาหลีในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2493 ด็อกซู เด็กชายคนหนึ่งพบว่าชะตากรรมของเขาเปลี่ยนไปในพริบตา เมื่อเขาสูญเสียน้องสาวของเขาไป และเขาทิ้งพ่อไว้ข้างหลังเพื่อตามหาเธอ เมื่อตั้งรกรากที่เมืองปูซาน ด็อกซูก็อุทิศตนให้กับครอบครัวที่เหลืออยู่ของเขา โดยทำงานพิเศษต่างๆ เพื่อเลี้ยงดูครอบครัวแทนพ่อของเขา ความทุ่มเทของเขาทำให้เขาต้องเดินทางไปยังเหมืองถ่านหินที่อันตรายในเยอรมนี ซึ่งเขาได้พบกับยองจา รักแรกของเขา และเดินทางไปยังเวียดนามที่ถูกสงครามทำลายล้าง ในมหากาพย์ที่เล่าถึงการเสียสละส่วนตัวของชายคนหนึ่ง

บทวิจารณ์ – Ode to My Father ภาพยนตร์เรื่องนี้มีความทะเยอทะยานที่จะถ่ายทอดประวัติศาสตร์อันวุ่นวายตลอด 60 ปีผ่านชีวิตของชายคนหนึ่ง ในความเห็นของฉัน ภาพยนตร์เรื่องนี้สามารถทำได้สำเร็จ ฉันชอบความรู้สึกที่เข้มข้นของสถานที่และเวลา การจัดฉากในฉากมหากาพย์นั้นยอดเยี่ยมมาก ฉันจึงสามารถดึงตัวเองเข้าสู่เรื่องราวได้อย่างง่ายดาย ชอบฉากผู้ลี้ภัยที่หลบหนีในฮังนัมในปี 1951 ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเกาหลีเหนือมาก เป็นเรื่องที่น่าเศร้าใจที่ได้เห็นพี่น้องคู่หนึ่งต้องพลัดพรากจากกันในความโกลาหล ฉันยังชอบการใช้การย้อนอดีตที่ยอดเยี่ยมเพื่อขับเคลื่อนเนื้อเรื่องอีกด้วย การย้อนอดีตเกิดขึ้นได้อย่างไรนั้นทำได้อย่างแนบเนียนและสร้างสรรค์

ฮวังจองมิน (ผู้มีชื่อเสียงจาก New World) ผู้รับบทด็อกซู ทำให้ตัวละครของเขาดูร่าเริงและมีเป้าหมายที่ชัดเจน พลังงานบวกของเขาเป็นมิตรและน่าดึงดูด และการทะเลาะเบาะแว้งกับภรรยาและเพื่อนที่ดีของเขา ซึ่งเป็นที่มาของเรื่องตลกมากมาย ดัลซู โอ นักแสดงสมทบที่ยุ่งที่สุดของเกาหลีรับบทดัลกู เพื่อนที่ดีที่สุดของด็อกซูตลอดหลายปีที่ผ่านมา ความสัมพันธ์ของพวกเขาถูกวาดด้วยอารมณ์ขันและความซาบซึ้งใจโดยไม่มีรูปแบบที่น่าเบื่อหน่ายตามปกติ

ภาพยนตร์เกาหลีเรื่องแรกที่คุณจะต้องเปรียบเทียบกับภาพยนตร์เกาหลีเรื่องนี้คือ Forrest Gump ซึ่งไม่ใช่เรื่องแย่ แต่ความคล้ายคลึงกันอยู่ที่การใช้เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์เท่านั้น ใน Forrest Gump ชายคนหนึ่งได้รับการยกสถานะให้เป็นเหมือนพระเจ้าและเขาเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์โดยไม่รู้ตัว แต่ในเรื่องนี้ มันไม่ได้เดินตามเส้นทางนั้น นี่คือเรื่องราวของชายคนหนึ่งที่คำพูดอำลาของพ่อที่ Hungnam คอยหลอกหลอนเขาจนถึงแก่น และเขาใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อใช้ชีวิตตามคำพูดของพ่อ ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้โทนที่สม่ำเสมอตลอดทั้งเรื่อง และฉันรู้สึกว่าเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ต่างหากที่เปลี่ยนแปลงเขาไป นี่คือภาพยนตร์ที่มีความสมดุลระหว่างความซาบซึ้งและความหยาบกระด้าง แสงสว่างและความมืดมิดอย่างน่าทึ่ง

moviexclusive

เชื่อเถอะว่าคนเกาหลีจะนำคำว่าเมโลดราม่าและหนังดังมาอยู่ในภาพยนตร์เรื่องเดียวกัน ภาพยนตร์เรื่องล่าสุดของ JK Youn หลังจากที่เขาสร้างผลงานเอฟเฟกต์พิเศษสุดอลังการอย่าง ‘Haeundae’ ขึ้นมา เขาได้ถ่ายทอดเรื่องราวครอบครัวที่กินเวลาร่วม 60 ปี Ode to My Father ซึ่งครอบคลุมทั้งสงครามเกาหลีในช่วงทศวรรษ 1950 รายการ Gastarbeiter ในเยอรมนีช่วงกลางทศวรรษ 1960 สงครามเวียดนามในช่วงทศวรรษ 1970 รวมถึงช่วงเวลาสำคัญอื่นๆ มากมายที่ฝังแน่นอยู่ในจิตใจของคนในประเทศของเขา และแต่ละตอนเหล่านี้ก็ทำหน้าที่เป็น ‘หนังดัง’ ในตัวมันเอง ไม่ใช่แค่ในด้านฉากเท่านั้น แต่ยังรวมถึงอารมณ์ความรู้สึกด้วย ไม่น่าแปลกใจเลยที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้สร้างประวัติศาสตร์ของตัวเองขึ้นมา และกลายเป็นภาพยนตร์ที่มีผู้ชมมากที่สุดเป็นอันดับสองในวงการภาพยนตร์เกาหลี

ภาพยนตร์เรื่องนี้เขียนบทร่วมกันโดย Youn และ Park Soo-jin โดยเปิดเรื่องด้วยปัจจุบันโดยมี Deok-Su (Hwang Jung-min) ภรรยาของเขา Yeong-ja (Kim Yun-jin) และเพื่อนสนิท Dal-goo (Oh Dal-su) ที่อาศัยอยู่ในเมืองชายฝั่งปูซาน ซึ่ง Deok-su และครอบครัวของเขาเปิดร้านเล็กๆ ในตลาด Gukje (ตลาดนานาชาติ) ของเมือง ขณะเดินเล่นกับ Seo-yeon หลานสาวคนเล็กของเขาผ่านตลาด Deok-Su เล่าถึงการเดินทางในชีวิตที่เต็มไปด้วยเหตุการณ์แต่วุ่นวายซึ่งเริ่มต้นในช่วงต้นทศวรรษ 1950 จากนั้น Deok-Su ก็กลายเป็นเด็กชายคนหนึ่งในบรรดาผู้ลี้ภัยหลายร้อยคนที่หลบหนีสงครามเกาหลี เขาสูญเสียการควบคุมของ Mak-sun น้องสาวของเขา และถูกพรากจากพ่อของเขา ซึ่งลงเรือเพื่อตามหา Mak-sun ขณะที่พวกเขาพยายามขึ้นเรือ SS Meredith Victory ซึ่งเป็นเรือบรรทุกสินค้าของอเมริกาที่อพยพผู้ลี้ภัย 14,000 คนใน Hungnam ประเทศเกาหลีเหนือ

เมื่อมาถึงปูซาน ด็อกซูได้รับการดูแลจากพี่สาวคนโตของพ่อ แต่เขาก็ถูกบังคับให้ออกจากโรงเรียนและทำงานขัดรองเท้าเพื่อหาเงินมาเลี้ยงดูครอบครัว ส่วนที่เหลือของหนังจะดำเนินไปในรูปแบบของความอันตรายต่างๆ ขณะที่เขาพยายามหาเงินมาเลี้ยงดูครอบครัวตั้งแต่ยังเด็ก โดยในตอนแรก ตามคำแนะนำของดัลกู เขาเข้าร่วมโครงการ Gastarbeiter ระหว่างรัฐบาล และถูกส่งไปทำงานในเหมืองถ่านหินของเยอรมนีตะวันตก ที่นั่นเขาไม่เพียงแต่รอดชีวิตจากภัยพิบัติในเหมืองเท่านั้น แต่ยังได้พบกับยองจา ว่าที่ภรรยาของเขาซึ่งกำลังเรียนพยาบาลอยู่ด้วย จากนั้น เขาจึงสมัครตำแหน่งที่ไม่ใช่กองทหารในเวียดนามกับดัลกู ซึ่งเขารอดพ้นจากเงื้อมมือของเวียดกงที่บุกเข้ามาในไซง่อนได้อย่างหวุดหวิด แต่เขาก็ช่วยให้ดัลกูหาภรรยา (เหงียน ไม จี) ในชาวบ้านชาวเวียดนามใต้ที่พวกเขาช่วยอพยพออกไป