Name: Leave No Trace (2018) ปรารถนาไร้ตัวตน
Duration: 109 min

Leave No Trace (2018) ปรารถนาไร้ตัวตน

เรื่องย่อ

เรื่องราวของพ่อและลูกสาววัยรุ่น ที่หลีกหนีจากสังคมเมืองมาใช้ชีวิตในป่า แต่ถูกทางการจับตัวได้ ทั้งคู่จึงต้องตัดสินใจอีกครั้งว่า จะกลับไปใช้ชีวิตในเมือง หรือหนีเข้าไปอยู่ในป่าอีกครั้ง ภาพยนตร์บอกเล่าเรื่องราวของ วิลล์ (Will) ทหารผ่านศึกผู้ทุกข์ทรมานจากบาดแผลทางใจ (PTSD) และลูกสาววัยรุ่นของเขา ทอม (Tom) ทั้งสองอาศัยอยู่ในป่าอันเงียบสงบใกล้เมืองพอร์ตแลนด์ รัฐโอเรกอน Leave No Trace โดยใช้ชีวิตแบบพึ่งพาตนเองอย่างโดดเดี่ยวจากสังคม พวกเขาปลูกผัก หาอาหาร และดูแลซึ่งกันและกันในโลกเล็ก ๆ ของตัวเอง

อย่างไรก็ตาม ชีวิตที่เงียบสงบของพวกเขาต้องพลิกผันเมื่อเจ้าหน้าที่ป่าไม้ค้นพบที่พักและแจ้งทางการให้เข้ามาช่วยเหลือ วิลล์และทอมถูกพาตัวไปยังสถานสงเคราะห์ที่พยายามจะให้พวกเขาปรับตัวเข้ากับสังคม แต่ความขัดแย้งระหว่างความต้องการเสรีภาพของวิลล์และความอยากรู้อยากเห็นของทอมเกี่ยวกับโลกภายนอกเริ่มก่อตัวขึ้น ทำให้ทั้งสองต้องเผชิญหน้ากับคำถามสำคัญ: ชีวิตแบบใดที่พวกเขาอยากจะเลือกเดินต่อไป

ผู้กำกับ

Debra Granik

บริษัท ค่ายหนัง

BRON Studios

นักแสดง

Thomasin McKenzie
Ben Foster
Jeffery Rifflard
Derek John Drescher
Michael Draper
Peter Simpson

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

ทำเรื่องเล่นให้เป็นเรื่องใหญ่

หนังที่เล่าถึง วิล อดีตทหารผ่านศึกและ Leave No Trace ทอม ลูกสาววัยรุ่นของเขาที่แอบเข้าไปอาศัยอยู่ในเขตป่าสงวนในพอร์ตแลนด์ ทั้งสองคนใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย โดยจะเดินทางออกจากป่ามาซื้อของใช้จำเป็นในเมืองบ้างเป็นครั้งคราว และวิลก็ได้สอนทักษะการพรางตัวที่เขาได้เรียนรู้ตั้งแต่ครั้งที่ยังเป็นทหารให้กับทอม เพื่อหลบหนีเจ้าหน้าที่ป่าไม้ แต่แล้ววันนึง สองพ่อลูกก็พลาดท่าถูกจับกุม ซึ่งทำให้พวกเขาต้องออกจากป่ามาใช้ชีวิตอย่างคนปกติ ทั้งสองคนถูกส่งให้มาอยู่ที่ฟาร์มแห่งหนึ่ง ซึ่งที่จริง มันก็เป็นสถานที่ที่ทำให้ทั้งคู่ยังคงได้อยู่ใกล้ชิดกับธรรมชาติ แต่สำหรับวิล มันก็ยังคงเป็นความทุกข์ทรมานสำหรับเขาที่ไม่อยากจะกลับไปใช้ชีวิตอยู่ในกรอบกฏเกณฑ์ของสังคมอีกต่อไป

Leave No Trace เป็นหนังที่เล่าเรื่องอย่างเรียบง่าย โดยหัวใจหลักของมันก็คือความสัมพันธ์ของพ่อลูกที่แม้จะเต็มไปด้วยความรัก แต่เราก็เห็นได้ถึงความแตกต่างทางความคิดที่เปิดเผยให้เราได้เห็นเล็กน้อยในช่วงต้นเรื่อง ก่อนที่จะค่อยๆ ขยายตัวมากขึ้นเมื่อเรื่องราวดำเนินไปข้างหน้า แม้ว่าชีวิตใหม่ในฟาร์มจะเป็นความทุกข์ทรมานสำหรับวิล แต่สำหรับทอม มันกลับเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้เธอได้พบกับ ‘โลกใบใหม่’ ที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน และมันก็ทำให้เธอเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า โลกใบไหนคือโลกที่เธออยากจะใช้ชีวิตอยู่กันแน่ สิ่งสำคัญที่หนังเรื่องนี้บอกกับเราก็คือ ใช่ว่าทุกคนจะผ่าน อดีตที่เจ็บปวด ไปได้ง่ายๆ และเมื่อความเจ็บปวดมันเกินจะทน การเลือกที่จะหลีกหนีก็ไม่ใช่สิ่งที่ผิดอะไร

ในการแอบใช้ชีวิตอยู่ในป่า สองพ่อลูกต้องพยายามกำจัด ‘ร่องรอย’ ต่างๆ เพื่อไม่ให้ถูกจับได้ Leave No Trace แต่สิ่งที่วิลไม่อาจกำจัดได้ก็คือ ‘ร่องรอยความเจ็บปวด’ ที่ชีวิตฝากเอาไว้ให้กับเขาทั้งจากเรื่องสงคราม และการที่ต้องสูญเสียภรรยาไป ธีมสำคัญของหนังเรื่องนี้ก็คือเรื่องราวของ ‘ความไว้วางใจ’ ต่อผู้อื่น ซึ่งเป็นสิ่งที่เด็กสาวอย่าง ทอม มีอยู่อย่างเต็มเปี่ยม แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่จะสร้างขึ้นใหม่ได้ง่ายๆ สำหรับคนที่ผ่านความเจ็บปวดมามากอย่าง วิล

ฉากหนึ่งที่น่าสนใจมากๆ ก็คือตอนที่คุณป้าคนหนึ่งสอนให้ทอมสัมผัสกับผึ้งโดยไม่ต้องใส่ชุดป้องกัน ซึ่งจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อมนุษย์สามารถทำให้ผึ้งไว้ใจได้เท่านั้น และมันก็คือสิ่งที่สะท้อนให้เห็นความปรารถนาที่จะสร้างความสัมพันธ์กับสิ่งมีชีวิตอื่นๆ (รวมทั้งมนุษย์) ของ ทอม ที่แตกต่างไปจากพ่อของเธอ Leave No Trace คือ หนัง coming-of-age ที่พูดถึงความเปลี่ยนแปลงและการเติบโตของมนุษย์ได้อย่างน่าสนใจ และมันก็ทำให้เราได้เห็นว่า สุดท้ายแล้ว อิสรภาพที่แท้จริงของมนุษย์ทุกคนก็คือ สิทธิในการเลือกทางเดินที่ดีที่สุดสำหรับตัวเอง

CineMuseFilm

การสร้างเรื่องราวผ่านมุมมองของผู้ที่อยู่นอกกรอบเป็นการสะท้อนตนเองที่ทำให้เราได้มองตัวเองผ่านสายตาของผู้อื่นที่ถูกละเลย โดยปกติแล้วจะใช้มุมมองเดียว แต่ Leave No Trace (2018) มีหลายชั้นเหมือนตุ๊กตารัสเซีย การไร้บ้าน ความยากจน การเป็นพ่อแม่เลี้ยงเดี่ยว โรคเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนขวัญ และชีวิตนอกระบบเป็นเพียงบางส่วนของธีมที่ทอเข้าด้วยกันในภาพยนตร์ที่สมดุลอย่างประณีตเรื่องนี้ ฉากเปิดเรื่องที่สวยงามและหยาบกระด้างแสดงให้เห็นพ่อและลูกสาวที่ดูเหมือนกำลังตั้งแคมป์ในป่า พวกเขาออกหาอาหาร ลิ้มรสความอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติ และสื่อสารกันด้วยท่าทางเงียบๆ

แต่เพื่อเสียงของธรรมชาติ Leave No Trace พ่อของเขา วิลล์ (เบ็น ฟอสเตอร์) เป็นทหารผ่านศึกที่มีอาการ PTSD เรื้อรัง และไม่สามารถทนกับการถูกจำกัดที่พักแบบธรรมดาได้ ลูกสาววัยรุ่นของเขาซึ่งมีชื่อที่ไม่ชัดเจนคือ ทอม (โทมัสซิน ฮาร์คอร์ต แม็คเคนซี) ได้รับการเลี้ยงดูจากวิลล์ตั้งแต่ยังเป็นทารก และเธอเก่งหมากรุกและอ่านวรรณกรรมพอๆ กับการล่าสัตว์ในป่า พวกเขาสนิทกันมาก นอนด้วยกันเพื่อความอบอุ่น และป่าคือบ้านของพวกเขา จนกระทั่งมีคนเดินถนนเห็นพวกเขาและตำรวจก็เข้ามา เจ้าหน้าที่ใช้ป้ายติดว่าเป็นคนไร้บ้านและมีแนวโน้ม

จะทำร้ายร่างกาย จากนั้นจึงสอบสวนพวกเขาในลักษณะที่คิดว่าเป็นสถานการณ์เลวร้ายที่สุด เมื่อความสงสัยคลายลง วิลล์ก็ได้รับคำชมเชยที่เลี้ยงดูทอมได้ดี แต่พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้กลับไปที่บ้านในป่า พวกเขาจึงได้จัดหาที่พักสำหรับบริการสังคม แต่ไม่นานวิลล์ก็หนีอีกครั้ง และทอมก็ต้องตามไป วงจรนี้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่งทอมที่เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วต้องเผชิญกับชีวิตที่ต้องวิ่งหนีจากความทุกข์ทรมานจากสงครามของวิลล์ หรือเรียกร้องอิสรภาพของเธอ ปักหลักปักฐาน และปล่อยเขาไป

ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จในทุกระดับ การถ่ายภาพให้ความรู้สึกเหมือนละครสารคดี โดยใช้กล้องมือถือที่จับภาพความผูกพันของพ่อและลูกสาวได้อย่างใกล้ชิด การถ่ายทำนี้สมบูรณ์แบบเพราะการแสดงของฟอสเตอร์และแม็คเคนซีที่สมจริงอย่างเรียบง่าย คงจะน่าดึงดูดใจมากที่จะนำเสนอเรื่องราวบาดแผลทางจิตใจของทหารผ่านศึก แต่ในเรื่องนี้ เราได้เห็นผ่านสายตาและจ้องมองอย่างเงียบๆ ของฟอสเตอร์ แม็คเคนซีแสดงบทบาทของเธออย่างเต็มที่

ก้าวออกมาจากรังไหมของวัยรุ่นกลายเป็นผีเสื้อที่สดใส ห่วงใย และมีความเชื่อมั่นในตัวเอง ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาเป็นเหมือนนั่งร้านที่ยกระดับเรื่องราวให้เกินความคาดหมาย คงจะเป็นเรื่องยากที่จะหาภาพยนตร์เรื่องอื่นที่สามารถฉายาว่า “แนวผสมผสาน” ได้อย่างเหมาะสมกว่านี้ เรื่องราวการผจญภัย เรื่องราวการเติบโต การเดินทาง และเรื่องราวดราม่ามีอยู่มากมาย แต่ไม่มีเรื่องใดโดดเด่นกว่า และภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ไม่ได้นำเสนอวิธีแก้ปัญหาที่ง่ายดายสำหรับการช่วยเหลือผู้คนอย่างทอมและวิลล์ นี่เป็นเรื่องราวที่น่าสนใจและน่าประทับใจที่ทิ้งความอบอุ่นเอาไว้

Jared_Andrews

อย่าเข้าไปดูหนังเรื่องนี้โดยคาดหวังว่าจะมีฉากแอ็คชั่นหรือความตื่นเต้น เพราะนั่นไม่ใช่สิ่งที่หนังเรื่องนี้เป็น เป็นเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างเด็กผู้หญิงกับพ่อ เป็นหนังที่อดทนและละเอียดถี่ถ้วน โดยใช้เวลาพอสมควรในการเปิดเผยรายละเอียดความสัมพันธ์และชีวิตของพวกเขา พ่อ (เบ็น ฟอสเตอร์) ป่วยเป็นโรค PTSD จากช่วงเวลาที่อยู่ในกองทัพ เขาไม่สามารถใช้ชีวิตในสังคมได้ จึงเลือกที่จะใช้ชีวิตในป่า ทอม (โทมัสซิน แม็คเคนซี) Leave No Trace ลูกสาววัย 13 ปีของเขาอาศัยอยู่กับเขา

แม้ว่าชีวิตในป่าจะมีความท้าทาย ทอมกำลังเติบโตและมักจะหิว แต่ทั้งสองก็ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข อย่างที่ทอมบอกว่าพวกเขา “ไม่จำเป็นต้องได้รับการช่วยเหลือ” แต่การใช้ชีวิตบนที่ดินสาธารณะถือเป็นสิ่งผิดกฎหมาย พวกเขาถูกนำตัวเข้ามาและถูกมอบหมายให้ไปอยู่บ้านพักในร่มเพื่อที่พวกเขาจะได้ปรับตัวให้เข้ากับสังคมอีกครั้ง ในขณะที่ทอมมีชีวิตที่ดีขึ้น พ่อของเธอกลับต้องดิ้นรน เขาไม่สามารถใช้ชีวิตแบบนี้ได้อีกต่อไป ความผูกพันระหว่างพวกเขานั้นได้รับการทดสอบ และมันทำให้พวกเขายังคงอยู่ด้วยกันในขณะที่พวกเขาเดินทางผ่านภูมิประเทศที่ไม่คุ้นเคยและไม่สะดวกสบาย

นักแสดงทั้งสองคนนั้นยอดเยี่ยมมาก จริงจังและละเอียดอ่อน ภาพยนตร์เรื่องนี้มีความละเอียดอ่อน ไม่มีบทพูดมากนัก แต่ข้อความแฝงก็บอกอะไรได้มากมาย ผู้กำกับ Debra Granik ดำเนินการด้วยสัมผัสที่เบาสบายเพื่อให้เหตุการณ์ต่างๆ ดำเนินไปโดยไม่บังคับให้ผู้ชมต้องทำอะไร สไตล์ภาพยนตร์ของเธอนำเสนอช่วงเวลาต่างๆ อย่างเรียบง่าย และให้ผู้ชมมีส่วนร่วมกับช่วงเวลาเหล่านั้นอย่างแข็งขัน ไม่มีอะไรยัดเยียดเข้ามาที่ใบหน้าของคุณ คุณต้องมีส่วนร่วม ดังนั้นคุณจึงสามารถเรียนรู้จากภาพยนตร์เรื่องนี้ได้มากหรือน้อยเท่าที่คุณต้องการ นี่คือภาพยนตร์ในโรงภาพยนตร์โดยชัดเจน ไม่ได้มีไว้เพื่อดูครึ่งๆ กลางๆ บนเครื่องบิน หากคุณต้องการสัมผัสประสบการณ์เต็มรูปแบบ คุณควรไปที่โรงภาพยนตร์และตั้งใจและคิดตามไปกับภาพยนตร์ มันเป็นประสบการณ์ที่คุ้มค่าและให้สิ่งตอบแทนมากมาย ตราบใดที่คุณให้สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ก่อน

minervanz

ภาพยนตร์ที่สะเทือนอารมณ์อย่างประณีตเกี่ยวกับพ่อและลูกสาวที่พยายามใช้ชีวิตนอกระบบในป่านอกเมือง เบน ฟอสเตอร์แสดงได้อย่างน่าทึ่งและเรียบง่ายในบทบาทของวิลล์ พ่อที่ “มีปัญหาทางจิตใจ” ที่กลับมาจากความสยองขวัญของสงครามที่ไม่มีใครรู้จัก ซึ่งสูญเสียภรรยาและแม่ให้กับทอม ลูกสาวของเขา โธมัสซิน แม็คเคนซี รับบทเป็นทอม เธอเป็นวัยรุ่นที่อ่อนโยนและเอาใจใส่ คอยช่วยเหลือพ่อของเธอที่พยายามหนีจากโลกภายนอกเข้าไปในป่า ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำได้สวยงาม และทั้งคู่ก็ดูน่าเชื่อถือมากในขณะที่พวกเขาหลบซ่อนตัวจากทางการที่ต้องการให้เธอ Leave No Trace “ไปโรงเรียน” และให้เขา “มีงานทำ” แยกทางกันและสร้างความกระทบกระเทือนทางจิตใจมากขึ้นในขณะที่ทั้งคู่ทำ “สิ่งที่ถูกต้อง” แต่วิลล์ซึ่งมีอาการ PTSD ที่ไม่มีใครเห็นและไม่ได้รับการยอมรับ ไม่สามารถปรับตัวเข้ากับชีวิตชานเมือง “ปกติ” ได้ และต้องวิ่งหนีจากปีศาจในอดีตอยู่ตลอดเวลา

ในท้ายที่สุด ก็ต้องตัดสินใจที่สะเทือนอารมณ์ เพราะลูกสาวและพ่อไม่สามารถเดินไปบนเส้นทางเดียวกันได้อีกต่อไป แต่หนังเรื่องนี้มีความลึกซึ้งและน่าเห็นใจตัวละครและการต่อสู้ดิ้นรนของพวกเขามาก ถึงแม้ว่าคุณจะรู้ว่าต้องถึงจุดไคลแม็กซ์ แต่ก็ยังทำให้คุณประหลาดใจได้ การแสดงที่ยอดเยี่ยมจากนักแสดงสมทบ รวมถึงการแสดงรับเชิญโดยไอเซียห์ สโตน ซึ่งเพิ่มความซับซ้อนให้กับทางเลือกของทอม… แต่ชีวิตสมัยใหม่ไม่สามารถรองรับผู้ที่แปลกแยกหรือไม่ยอมทำตามได้ หนังเรื่องนี้ทำให้หัวใจฉันสลายทีละน้อย แต่กลายมาเป็นหนังอินดี้เรื่องโปรดของฉันในปี 2018 หากคุณเปิดใจและเปิดใจ คุณจะพบว่าหนังเรื่องนี้น่าจดจำ โอ้ และไม่มีเซ็กส์ ยาเสพติด ดนตรีร็อกแอนด์โรล หรือแม้แต่สัตว์ที่ได้รับอันตราย หากคุณชอบเรื่องราวดราม่าที่สมจริงและเป็นการส่วนตัว ไม่มีการไล่ล่าด้วยรถยนต์หรือการยิงกัน หนังเรื่องนี้คือหนังที่ชนะเลิศ!