Name: King Kong (1976) คิงคอง มาสเตอร์ ดูหนัง HD
Duration: 128 min

King Kong (1976) คิงคอง

เรื่องย่อ

King Kong เรื่องนี้เริ่มต้นด้วยคณะสำรวจน้ำมันที่เดินทางไปยังเกาะลึกลับแห่งหนึ่ง พวกเขาพบสัตว์ประหลาดที่อาศัยอยู่บนเกาะ ซึ่งพวกเขาตั้งชื่อว่าคิงคอง คิงคองเป็นลิงยักษ์ที่สูงประมาณ 100 ฟุต เขาเป็นคนรักสงบและขี้อาย แต่ถูกคณะสำรวจจับตัวและนำไปยังนิวยอร์กซิตี้เพื่อจัดแสดง

ผู้กำกับ

John Guillermin

บริษัท ค่ายหนัง

Dino De Laurentiis Company

นักแสดง

Jeff Bridges
Charles Grodin
Jessica Lange
John Randolph
Rene Auberjonois

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

เล่าตำนานวงการบันเทิง

King Kong เป็นภาพยนตร์คิงคองของดิโน เดอ ลอเรนติส กล่าวถึงกลุ่มสำรวจกลุ่มหนึ่งที่เดินเรือเพื่อหาแหล่งน้ำมันซึ่งประกอบด้วยเฟร็ด (ชาร์ล โกรดิน) , แจ็ค (เจฟฟ์ บริดเจส) และ ดอว์น (เจสสิกา แลงจ์) จนกระทั่งพวกเขามาถึงเกาะลึกลับ ดอว์นได้ถูกชาวพื้นเมืองจับเพื่อมอบให้กับ “คอง” กอริลลายักษ์ จนเกิดเป็นความรักระหว่างดอว์นกับคอง แต่คองก็ถูกกลุ่มสำรวจจับไปแสดงที่เมืองนิวยอร์กจนนำมาสู่โศกนาฏกรรม

Ralpho

เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ฉันชอบที่สุดตลอดกาลตอนที่เป็นวัยรุ่น เป็นภาพยนตร์ ‘เหตุการณ์สำคัญ’ ครั้งใหญ่ของปี 1976 และฉายในสองจอในโรงภาพยนตร์มัลติเพล็กซ์ส่วนใหญ่ อาจเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ได้รับการทำแบบนั้น ด้วยต้นทุนการผลิต 24 ล้านเหรียญสหรัฐ ทำให้เป็นภาพยนตร์ที่มีราคาแพงที่สุดเท่าที่เคยสร้างมาในเวลานั้น สื่อส่งเสริมการขายที่นำมาขายนั้นดูด้อยกว่าสิ่งที่เคยทำในพื้นที่นั้นมาก่อน ร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดแห่งหนึ่งขายแก้วสะสมคิงคอง (ฉันยังมีชุดหนึ่งอยู่) และคุณจะพบโปสเตอร์ เสื้อยืด และหนังสือ ‘การสร้างคิงคอง’

ฉันสนุกกับ ‘คิงคอง’ มากตอนที่เป็นนักเรียนมัธยมปลายอายุ 17 ปี King Kong แต่ไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่เมื่อเป็นผู้ใหญ่ ความโรแมนติกระหว่างดวานและแจ็คดูเหมือนเป็นเรื่องแต่งเมื่อฉันโตขึ้น แง่มุมอื่นๆ ของภาพยนตร์เรื่องนี้ดูโง่เง่ามาก เช่น เรดาร์ของเรือสามารถจับคองได้เมื่อเขาเดินไปรอบๆ เกาะ หรือภาพทางอากาศที่สดใสของผู้คนกำลังเดินอยู่บนเกาะที่เชื่อกันว่าปกคลุมไปด้วยหมอก หรือทฤษฎีของแจ็คที่ว่าหมอกไม่ได้เกิดจากน้ำมันดิบจำนวนมากใกล้พื้นผิว แต่เกิดจาก “การหายใจของสัตว์” ราวกับว่าการหายใจของคิงคองทำให้เกิดหมอก หยุดพูดเถอะ!

แต่มีบางอย่างเกี่ยวกับภาพยนตร์ที่คนเราชอบดูตอนเป็นเด็กที่ทำให้หนังเรื่องนี้พิเศษไปตลอดชีวิต ไม่ว่าหนังจะแย่แค่ไหนก็ตาม แต่ “คิงคอง” ก็มีข้อดีเช่นกัน ประการแรกคือมันตลกดี การแสดงของชาร์ลส์ โกรดินในบทบาทผู้บริหารบริษัทน้ำมันผู้โลภและสิ้นหวังนั้นเต็มไปด้วยฉากที่สวยงามมาก หลายปีหลังจากนั้น ฉันเฝ้าดูโกรดินเล่นเป็นตัวละครที่คล้ายกันโดยไร้ผล แต่ทุกอย่างที่เขาทำนั้นไม่เหมือนกับผลงานของเขาใน “คิงคอง” เลย (ไม่มีอะไรดีเท่านี้ด้วย ฉันอาจจะพูดได้)

เมื่อพูดถึงการแสดงที่โดดเด่น คุณจะไม่รู้จัก René Auberjonois หากคุณอ้างอิงถึงผลงานของเขาใน ‘Benson’ และ ‘Star Trek: Deep Space Nine’ เสียงที่เขาใช้ใน ‘King Kong’ ไม่เหมือนกับเสียงจริงจังที่เราเคยได้ยินเลย Jeff Bridges รับบทเป็น Jack Prescott ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ผมยาวของเขาเป็นสัมผัสที่ดี แม้ว่าอาจจะทำให้คนแก่บางคนในโรงละครเบื่อหน่าย Jeff มีวิธีพูดจาประชดประชันที่นักแสดงไม่กี่คนจะทำได้

Mister-6

โอเค ฉันต้องยอมรับว่าตอนนั้นฉันยังเป็นเด็กเมื่อเห็นครั้งแรก King Kong ดังนั้นรีวิวนี้จึงทำขึ้นด้วยแว่นตาสีชมพู แต่หลังจากได้ดูรีเมคของ “คิงคอง” ในปี 1976 ความเห็นของฉันก็ไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก: มันยังคงยอดเยี่ยม! อาจจะไม่เท่าเดิม แต่มันจะเป็นไปได้ยังไง? มันทำได้ดีพอในตัวของมันเอง ดนตรีดึงดูดคุณได้ทันที: จอห์น แบร์รีเล่นดนตรีประกอบที่หนักแน่นและน่าตื่นเต้น และคุณไม่สามารถขอนักแสดงที่ดีกว่านี้ได้อีกแล้ว แลงจ์เล่นได้ดีในบทบาทแรก บริดเจสทำให้การแสดงที่เน้นความคิดเชิงเส้นดูง่าย และโกรดินก็เป็นตัวร้ายที่ลื่นไหลที่สุดเท่าที่คุณจะขอได้ บทสั้นๆ ยังเต็มไปด้วยใบหน้าที่คุ้นเคย (เบิร์นเซน, พิสโกโป, ออเบอร์จอนัวส์, เลาเตอร์, แรนดอล์ฟ และโลน) ซึ่งแสดงได้ค่อนข้างดี

หลายคนวิจารณ์ชุดลิง แต่ฉันคิดว่าริก เบเกอร์ทำได้ดี แน่นอนว่าเป็นผู้ชายที่ใส่ชุดลิง แต่เป็นผู้ชายที่ใส่ชุดลิงที่ทำได้ดีมาก ฉันยังรู้สึกได้เมื่อคองเป่าให้ดวาน (แลงจ์) แห้งหลังจากอาบน้ำตก แก้มที่บวม โดยเฉพาะในปี 1976 ถือเป็นเทคโนโลยีขั้นสูงสำหรับฉัน (จำไว้ว่านี่เป็นช่วงก่อนที่ “Star Wars” จะออกฉาย) แต่เราทุกคนรู้ว่าเรื่องราวดำเนินไปอย่างไร ใครก็ตามที่มีความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับต้นฉบับ นั่นคือ ความพลิกผันใหม่คือการมีความสัมพันธ์ทางอารมณ์ระหว่างแลงจ์และลิง ชัดเจนกว่าการที่เธอส่งเสียงกรี๊ดไม่หยุด ฉากตึกแฝดใกล้ตอนจบไม่เพียงแต่ตื่นเต้นแต่ยังซาบซึ้งเงียบๆ อีกด้วย เพราะแสดงให้เห็นว่าเจ้าสัตว์ร้ายใส่ใจความงามของมันมากเพียงใด

jrs-8

ฉันเกลียดที่จะยอมรับเรื่องนี้หลังจากอ่านรีวิวมาหลายอันแล้ว แต่ฉันอดไม่ได้ที่จะสนุกกับ King Kong ใช่ ฉันรู้ว่ามันไร้สาระ และฉันรู้ว่าเอฟเฟกต์พิเศษไม่ได้… พิเศษ แต่ฉันอายุ 11 ขวบเมื่อภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายในช่วงคริสต์มาสในปี 1976 กระแสตอบรับดีมาก โปสเตอร์บอกเป็นเสียงเดียวกันว่านี่คือ “งานภาพเคลื่อนไหวในยุคของเรา” ฉันอินไปกับมันทั้งหมด และภาพยนตร์เรื่องนี้มีความทรงจำดีๆ มากมายสำหรับฉัน

ในด้านบวก ฉันคิดว่าดนตรีประกอบของ John Barry เป็นหนึ่งในผลงานที่ดีที่สุดของเขา การไม่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ถือเป็นอาชญากรรม Jeff Bridges และ Charles Grodin (เล่นเป็นผู้ร้ายเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ) เป็นที่ยอมรับในบทบาทของพวกเขา Jessica Lange ไม่ได้บอกเป็นนัยๆ ว่ามีผู้ชนะรางวัลออสการ์ถึงสองครั้ง แต่เธอดูดีมาก และนักแสดงสมทบที่มีตัวประกอบ (Ed Lauter, John Randolph และคนอื่นๆ) ที่เราเคยเห็นซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันไม่ใช่หนังคลาสสิก อาจจะไม่ดีขนาดนั้นด้วยซ้ำ แต่ทุกครั้งที่ฉาย ฉันจะดูและสนุกไปกับมัน แม้ว่าจะมีข้อบกพร่องอยู่บ้าง ฉันเดาว่านั่นคือความสุขที่รู้สึกผิด และนี่อาจเป็นความสุขที่รู้สึกผิดที่สุดสำหรับฉัน

gwphelps2001

หลังจากดู King Kong ’76 อีกครั้งเมื่อไม่นานนี้ ฉันจึงเข้าใจว่าทำไมหนังเรื่องนี้ถึงยังคงหลอกหลอนฉันจนถึงทุกวันนี้ จริงอยู่ ฉันชอบทั้งสองเวอร์ชันมาก เพราะฉันค่อนข้างจะเป็นคนแบบ MONSTER JONES แต่ Kong ’76 ต่างหากที่ทำให้ฉันติดใจมากกว่าหนังสัตว์ประหลาดเรื่องอื่น มันเป็นอะไรที่มากกว่าเอฟเฟกต์พิเศษที่ดูล้าสมัยและละเมิดโรงภาพยนตร์คลาสสิก พระเจ้า ช่างเป็น Rick Baker ในชุดลิงที่เดินอย่างเชื่องช้าตามดนตรีที่สะเทือนอารมณ์ของ John Barry จริงๆ Kong เป็นเหมือนสัตว์เลี้ยงตัวใหญ่ที่คนไม่เข้าใจมากกว่าจะเป็นสัตว์ประหลาดที่ออกอาละวาด เขาจงรักภักดีต่อคนที่เติมเต็มความต้องการทางอารมณ์ของเขา

นั่นคือ Jessica Lange เราชอบเธอเพราะเธอดูและฟังดูเหมือนโคลนของ Marilyn Monroe เขาชอบเธอเพราะเธอพยายามคุยกับเขาและไม่พยายามทำร้ายเขา Kong ไม่ใช่ต้นตอของความกลัวจริงๆ แม้ว่าเขาจะทำเรื่องเลวร้ายบางอย่างก็ตาม สิ่งที่ทำให้คุณหวาดกลัวอย่างแท้จริงคือพลังทำลายล้างอันมหาศาลและพลังทำลายล้างของสัตว์ประหลาดตัวจริงของภาพยนตร์เรื่องนี้: อารยธรรมสมัยใหม่ ไม่ว่า Kong จะคำรามดังแค่ไหน ปืนกลจากเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธสามลำก็ดังกว่า Kong เปลี่ยนจากสัตว์ประหลาดในภาพยนตร์คลาสสิกให้กลายเป็นสัญลักษณ์ของธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในภาพยนตร์เรื่องนี้

ซึ่งไม่ถูกใจนักวิจารณ์ Dwan ของ Lange, Prescott ของ Jeff Bridges, ฉันและคนอื่นๆ ที่รับชมเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วยใจที่เปิดกว้างต่างก็เชียร์ Kong แต่ท้ายที่สุดแล้ว ความรู้สึกปั่นป่วนในท้องของเราที่เตือนเราว่าแม้เราจะพยายามและตั้งใจอย่างดีที่สุดแล้ว แต่มันก็ไม่ควรเป็นเช่นนั้น ผู้มีอำนาจได้ออกมาประณามว่า Kong นั้นใหญ่เกินกว่าที่จะมีชีวิตอยู่ได้ การจะจับมันนั้นยุ่งยากเกินไป มันไปไกลเกินไปและต้อง “กำจัด” การมอง Kong ’76 ว่าเป็นภาพยนตร์สัตว์ประหลาดถือเป็นความผิดพลาดของทุกคนที่เกี่ยวข้อง ทรูคองเป็นสัตว์ประหลาดในแง่ที่ว่ามันเป็นสัตว์ประหลาด

แต่เหมือนกับ “สิ่งมีชีวิต” ของแมรี่ เชลลีย์ในแฟรงเกนสไตน์ คองเป็นตัวประหลาดที่ไม่มีใครต้องการและทุกคนกลัว: มันคือความจริง เจ้าหน้าที่รู้ดีว่าคองไม่มีที่ยืนในเมืองที่พลุกพล่านอย่างนิวยอร์ก แต่แทนที่จะพยายามแก้ไขสิ่งที่ผิดจากธรรมชาติที่ชอบเอารัดเอาเปรียบของตนเอง พวกเขากลับยิงบิ๊กกายจนร่วงหล่นลงมาตาย การตายของคองในปี 1976 นั้นไร้จุดหมายยิ่งกว่าในปี 1933 ในปี 1933 มันเหมือนกับการพยายามหนีหมีกริซลี่ป่า ในปี 1976 มันเหมือนกับการดูสัตว์เลี้ยงที่คุณรักถูกรถชน มันเป็นความเศร้าที่ไม่อาจช่วยอะไรได้ซึ่งอยู่เหนือน้ำตา เจ็บปวดอย่างลึกซึ้ง และด้วยเหตุผลบางอย่างจึงติดอยู่ในใจคุณไปชั่วขณะ

บางครั้งฉันก็หยุดวิดีโอของคองในปี 1976 ทันทีที่บิ๊กกายหันไปเผชิญหน้ากับเฮลิคอปเตอร์ ฉันจึงจำเขาได้ว่าเขาเป็นคนใหญ่โตและมีอำนาจเหนือตึกเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ที่สง่างามแห่งหนึ่ง และชูนิ้วกลางให้กับอารยธรรมสมัยใหม่ที่ทำลายเขา ฉันปล่อยให้ตัวเองสงสัยว่าถ้าฉันปล่อยให้หนังดำเนินไปในครั้งนี้ เฮลิคอปเตอร์จะมีตาข่ายบ้าๆ นั่นหรือเปล่า และพวกมันจะพาเขากลับไปที่เกาะหรือไม่ แต่ความทรงจำเกี่ยวกับหนังเข้ามาแทนที่ และฉันจำได้อย่างแม่นยำว่าเกิดอะไรขึ้น และรู้ว่ามันจะเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า King Kong ’76 เป็นหนังเศร้าอย่างสิ้นหวัง แม้กระทั่งสำหรับหนังสัตว์ประหลาด แต่ด้วยเหตุผลแปลกๆ บางอย่าง มันเป็นความสุขเสมอที่ได้ปล่อยให้ Kong ’76 ทำให้ฉันเศร้าเล็กน้อย…และสำหรับฉัน ไม่ใช่ความสุขที่รู้สึกผิด ขอโทษนะพวกที่ชอบเถียง เช่นเดียวกับ Dwan และ Jack Prescott ฉันจะยืนหยัดเคียงข้าง Kong ’76 จนถึงที่สุด