Name: In the Mouth of Madness (1994) ผีสมองคน
Duration: 90 min

In the Mouth of Madness (1994) ผีสมองคน

เรื่องย่อ

จอห์น เทรนท์ (Sam Neill) In the Mouth of Madness นักสืบเอกชนคนหนึ่ง ได้รับการว่าจ้างให้ไปตามหานักเขียนนิยายแนวสยองขวัญที่กำลังโด่งดังนาม ซัทเตอร์ เคน (Jurgen Prochnow) ซึ่งหายตัวไปอย่างลึกลับ จอห์นจึงลองสืบและพบข่าวแปลกๆ ว่า ที่อยู่ของซัทเตอร์ เคนในขณะนี้คือ เมืองฮอบส์เอนด์…แต่จะเป็นไปได้ไง ในเมื่อเมืองนี้มันไม่มีอยู่จริงในแผนที่ของอเมริกา และไอ้ชื่อเมืองที่ว่านี่มันมีแต่ในนิยายของเคนเท่านั้น จอห์นจึงเดินทางไปยังเมืองลึกลับที่ปรากฏขึ้นในแผนที่ที่เขาประกอบขึ้นเองจากปกหนังสือของเคน และแล้วจอห์นก็พบเมืองฮอบส์เอนด์เข้าจริงๆ ที่นั่นจอห์นต้องพบเรื่องราวสยดสยองและสุดหลอนมากมาย และคำตอบทั้งหมดของทุกเรื่องราวก็อยู่ในเมืองนี้ เมืองฮอบส์เอนด์เมืองที่อยู่ในนิยายสยองขวัญของ ซัทเตอร์ เคน

ผู้กำกับ

John Carpenter

บริษัท ค่ายหนัง

New Line Cinema

นักแสดง

Sam Neill
Julie Carmen
Jürgen Prochnow
David Warner
John Glover
Bernie Casey

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

กากหนัง

ขอต้อนรับเข้าสู่สัปดาห์ ฮัลโลวีนครับ มันเหมาะเม๋งที่สุดที่จะหาหนังผีสักเรื่องมานอนเปิดดูตอนอยู่บ้าน ผมต้องขอขอบคุณ คุณ “อ้วนน้อยซอยหนึ่ง” มา ณ ที่นี้ด้วยครับที่ทำให้ผมได้มาพบเข้ากับหนังผีเรื่องนี้เข้า อีกหนึ่งผลงานกำกับของเจ้าตำนานผู้ให้กำเนิดความสยองขวัญวัน Halloween โดยการส่งชายใส่หน้ากากตายยากพร้อมมีดทำครัวมาเขย่าขวัญวันปล่อยผี ไม่ใช่ใครที่ไหนครับ ป๋า จอห์น คาร์เพนเตอร์นั่นเอง จอห์น เทร้น (แซม เนล) นักสืบเอกชนฝีมือฉกาจได้รับการว่าจ้างจากกองบรรณาธิการหนังสือชื่อดังแห่งนึงให้ตามหานักเขียนนิยายสยองขวัญชั้นอ๋อง ชัตเตอร์ เคน ที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ก่อนที่ต้นฉบับผลงานครั้งล่าสุดของเขาจะถูกส่งมา จอห์น รับงานนี้และเขาได้เบาะแสว่า เคน น่าจะกบดาน อยู่ ณ เมืองที่มีชื่อว่า HOBB’s End แต่ทว่าเมืองที่เขาได้ชื่อมานั้นมันไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงแค่เมืองที่มีอยู่ในนิยายของเคนเท่านั้น

การเดินทางตามหาเคนจึงเริ่มต้นขึ้น เมื่อจอห์น ออกเดินทางและพบว่าตัวเองแล้วเพื่อนร่วมทางสาว ได้มาอยู่ HOBB’s End จริงๆและดูเหมือนว่าทุกอย่างในนิยายของเคนมันกลายเป็นความจริงขึ้นมาที่เมืองๆนี้ จากที่ไปศึกษามาหนังเรื่องนี้ถูกจัดให้เป็นอีกผลงานสุดลึกล้ำของ คาร์เพนเตอร์ เลยครับ ด้วยเรื่องราวที่ดูซับซ้อนมาพร้อมความสยองขวัญสั่นประสาทแบบไม่ทำให้คนดูแหวะจนเกินไปแต่ก็ใช่ว่าจะไม่มี หลอนนี่ต้องตอน คนปั่นจักรยาน แหวะนี่ตอนอีคุณนายพิค

ผมจะไม่แปลกใจเลยถ้ามีคนบอกว่าหนังเรื่องนี้มันเป็นอีกหนึ่งแรงบันดาลใจให้แก่ เกมส์อย่าง Alan wake และ The evil within ความสยองกับเหตุการณ์มันชวนให้นึกถึงครับ ตัวละครเอกตกอยู่ในที่ๆตนไม่สามารถคาดการณ์อะไรล่วงหน้าได้เหมือนกับมีคนมาคอยขีดเขียนเปลี่ยน เรื่องเปลี่ยนราวไปเรื่อยๆ ดูแล้วทั้งลุ้นทั้งกดดัน ทั้งยังสร้างความหลอนให้กับคนดูได้แบบง่ายๆเลยเพียงแค่บอกว่า ในนิยายมันเกิดอะไรขึ้นบ้าง ณ ที่แห่งนี้ เท่านั้นแหละครับ ทั้งเราทั้งตัวละครก็จะรู้สึกร้อนๆหนาวๆขึ้นมาเลยครับว่า แม่งเอ๊ยอะไรจะโผล่มาว่ะเนี่ย

แถมหนังเรื่องนี้ยังเป็นการแซวนักเขียนนิยายสยองขวัญไปด้วยในตัวครับ ที่โดนหนักๆเลยในเรื่องนี้ เห็นที่จะเป็น สตีเฟ่น คิง ลองมาคิดดูครับว่าถ้าสิ่งที่เกิดขึ้นในนิยายของนักเขียนสักคนนึงมันเกิดเป็นความจริงขึ้นมา และ เราแฟนคลับหนังสือที่เลื่อมใส่ในวาทะของตัวนักเขียนจนขนาดตั้งตัวกันขึ้นมาเป็นลัทธิเลย โลกเราจะน่ากลัวแค่ไหนกันเชียว มันก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีนะครับพวกแฟนคลับที่คลั่งจนตั้งกันขึ้นเป็นลัทธิน่ะ แต่คงจะไม่เวอร์เท่าในหนังเรื่องนี้ เพราะดูเหมือนว่านิยายของชัตเตอร์ เคน ในเรื่องจะส่งผลกระทบกระเทือนทางจิตต่อผู้อ่านพอสมควร แม้แต่จอห์นเองก็ยังโดน และก็เหมือนทุกๆเรื่องครับพอนิยายดังมัน ก็ต้องสร้างเป็นหนัง พอสร้างเป็นหนังคนที่ไม่อ่านก็จะพากันเข้าโรงนั่งดู และรับแก่นสารจากนิยายเรื่องนั้นไป จะดีไม่ดี จะได้อะไรไม่ได้อะไรไม่รู้ แต่ถ้าเป็น นิยายของ ชัตเตอร์ เคนล่ะก็ เฮอะๆ บอกได้เลยครับว่าไปหา

jluis1984

หลังจากที่ภาพยนตร์เรื่อง “Memoirs of an Invisible Man” ประสบความล้มเหลวทางรายได้ในปี 1992 ทำให้เขาต้องทำงานทางทีวี (ด้วยภาพยนตร์เรื่อง “Body Bags”) ผู้กำกับจอห์น คาร์เพนเตอร์จึงหวนคืนสู่รากเหง้าของแนวสยองขวัญอีกครั้ง และเริ่มทำงานในภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง “In the Mouth of Madness” ในปี 1995 ซึ่งถือเป็นการกลับมาสู่จอเงินอีกครั้งของเขา โดยเป็นภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง “In the Mouth of Madness” ซึ่งต่อมากลายเป็นภาคที่สามและภาคสุดท้ายของไตรภาค Apocalypse (ภาพยนตร์สยองขวัญชุดที่ไม่เกี่ยวข้องกันซึ่งเริ่มต้นด้วยเรื่อง “The Thing” และตามด้วยเรื่อง “Prince of Darkness”) คาร์เพนเตอร์ได้ร่วมงานกับนักเขียนไมเคิล เดอ ลูกา เพื่อสร้างภาพยนตร์ที่ยกย่องรากเหง้าดั้งเดิมของแนวนี้ นั่นคือคำพูดในภาพยนตร์เรื่องนี้ In the Mouth of Madness แซม นีล รับบทเป็นจอห์น เทรนต์ นักสืบอิสระด้านประกันภัยที่ได้รับการว่าจ้างให้สืบหาว่าการหายตัวไปของซัตเตอร์ เคน (เจอร์เกน โปรชโนว์) นักเขียนนิยายสยองขวัญเป็นส่วนหนึ่งของแผนการตลาดที่ซับซ้อนหรือไม่ เนื่องจากเขาเป็นนักเขียนที่ได้รับความนิยมสูงสุดในขณะนี้ อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าเคนจะหายตัวไปจริงๆ เพราะแม้แต่สำนักพิมพ์ของเขาก็ยังไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน เทรนต์และลินดา สไตล์ส (จูลี คาร์เมน) บรรณาธิการของเคนจะพยายามค้นหาว่าเคนอยู่ที่ไหน แต่เธอจะค้นพบว่านักเขียนนิยายสยองขวัญชื่อดังมีความลับดำมืดที่ซ่อนอยู่ในเมือง “ฮอบบ์สเอนด์” ที่ดูเหมือนจะไม่ใช่เมืองสมมติ

เรื่องราวของเดอลูก้าได้รับแรงบันดาลใจจากนักเขียนนิยายสยองขวัญในตำนาน เอช.พี. เลิฟคราฟต์ ซึ่งเป็นการเดินทางสู่ด้านมืดอันทรงพลังที่เส้นแบ่งระหว่างนิยายและความจริงหายไป ธีมต่างๆ เช่น ความเป็นคู่ตรงข้ามของความจริงและจินตนาการ แนวคิดเรื่องพระเจ้าและเจตจำนงเสรีถูกถ่ายทอดผ่านบทภาพยนตร์ที่ทำออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม กลายเป็นหนึ่งในเรื่องสยองขวัญที่น่าสนใจ ชาญฉลาด และลึกซึ้งที่สุดเท่าที่มีมาในภาพยนตร์ เพื่อเป็นการยกย่องเลิฟคราฟต์ เดอลูก้าได้ถ่ายทอดบรรยากาศแห่งความหวาดกลัวและความบ้าคลั่ง ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของผลงานของเลิฟคราฟต์ และไม่มีภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากผลงานของเขาเรื่องใดสามารถถ่ายทอดออกมาได้

“In the Mouth of Madness” เป็นการกลับมาในรูปแบบที่เหมาะสมอีกครั้ง โดยเป็นผลงานของจอห์น คาร์เพนเตอร์อีกครั้งในบทบาทที่ดีที่สุดของเขา โดยถ่ายทอดบทภาพยนตร์ที่สร้างสรรค์ของเดอ ลูคาออกมาได้อย่างมีรูปแบบด้วยพรสวรรค์อันน่าทึ่งและการดูแลเรื่องราวที่ไม่เคยเห็นมาตั้งแต่ “The Thing” ได้อย่างมีประสิทธิภาพ แม้ว่าโครงเรื่องจะได้รับแรงบันดาลใจจากผลงานของเอช.พี. เลิฟคราฟต์อย่างชัดเจน แต่คาร์เพนเตอร์ก็ได้เติมเต็ม “บทภาพยนตร์ที่ยกย่อง” นี้ด้วยการเพิ่มการอ้างอิงถึงสตีเฟน คิงและไนเจล นีล (นักเขียนคนโปรดของเขาเอง) มากมาย ทำให้ เป็นการแสดงความเคารพต่อนักเขียนนิยายสยองขวัญ ด้วยทักษะอันยอดเยี่ยม คาร์เพนเตอร์จึงสร้างสรรค์ภาพยนตร์ที่ไม่น่าเบื่อหรือน่าเบื่อเลย และสามารถถ่ายทอดความรู้สึกที่คนจะได้จากการอ่านหนังสือได้ แซม นีลแสดงได้ยอดเยี่ยมในบทบาทของจอห์น เทรนต์ ผู้ไม่เชื่อในพรสวรรค์ของเคน เข้าสู่สิ่งที่ไม่รู้จักและค้นพบที่มาของความนิยมในตัวเคน การแสดงนี้เป็นธรรมชาติและน่าเชื่อถือมาก ซึ่งสามารถสร้างความขนลุกได้ เนื่องจากนีลทำให้ตัวละครของเขาสามารถระบุตัวตนได้ง่าย เจอร์เก้น โปรชโนว์และจูลี คาร์เมนต่างก็แสดงได้ยอดเยี่ยมเช่นกัน แม้ว่าตัวละครของพวกเขาจะมีเวลาออกฉายน้อยมาก (แม้แต่ในบทบาทสมทบที่สำคัญ) เนื่องจากนีลคือผู้แบกรับเรื่องราวนี้ไว้ได้

เป็นภาพยนตร์สยองขวัญที่ชวนหลอนซึ่งทั้งชาญฉลาดและมีประสิทธิภาพด้วยความเชี่ยวชาญของคาร์เพนเตอร์ในฐานะผู้กำกับ และหลังจากออกฉายไปมากกว่า 10 ปี ก็ยากที่จะเข้าใจว่าทำไมภาพยนตร์เรื่องนี้จึงล้มเหลวในบ็อกซ์ออฟฟิศ แม้ว่าจะไม่ใช่ภาพยนตร์ที่สมบูรณ์แบบ แต่ก็ดีกว่าภาพยนตร์ทั่วไปมาก และแม้ว่าจะเป็นเรื่องจริงที่ดูเหมือนว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะสูญเสียความน่าสนใจไปในช่วงสามส่วนสุดท้าย แต่ตอนจบกลับเป็นหนึ่งในตอนจบที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์สยองขวัญ แม้ว่าจะมีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับเอฟเฟกต์พิเศษอยู่บ้าง (เพราะฉันคิดว่าคาร์เพนเตอร์แสดงให้เห็นมากกว่าที่จำเป็น) โดยรวมแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่ทำออกมาได้ดีมาก และสมควรได้รับการตอบรับที่ดีกว่าในยุคนั้น ด้วยนักแสดงที่ยอดเยี่ยมและเรื่องราวที่ยอดเยี่ยม กลายเป็นเรื่องราวที่สร้างสรรค์อย่างแท้จริงซึ่งพิสูจน์ให้เห็นว่าความสยองขวัญในภาพยนตร์สามารถถ่ายทอดความคิดสร้างสรรค์ได้เช่นเดียวกับวรรณกรรม เรื่องราวสยองขวัญที่ชาญฉลาดและบิดเบือนนี้ เป็นการแสดงความเคารพต่อนวนิยายสยองขวัญที่ทำให้เป็นภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยม สำหรับคนส่วนใหญ่ ชื่อของจอห์น คาร์เพนเตอร์มีความเกี่ยวข้องกับแฟรนไชส์ ”Halloween” (และจะยังคงเกี่ยวข้องต่อไป) แต่สำหรับฉันแล้ว “The Thing” และภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นผลงานที่ดีที่สุดในอาชีพการงานของเขา 9/10

thekarmicnomad

ฉันพบว่าภาพยนตร์เรื่องนี้น่ากลัวมาก แน่นอนว่าไม่มีผู้ชายใส่เสื้อลายทางมาแทงคุณ และไม่มีใครถูกมัดกับเก้าอี้และใช้เครื่องมือเจียร ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้สิ่งของในชีวิตประจำวันที่เป็นสัญลักษณ์ได้อย่างยอดเยี่ยม ซึ่งกลายเป็นเรื่องน่ากลัวในบริบทที่ถูกต้อง (เช่น ตัวตลก หุ่นจำลอง รถเข็นเด็กสไตล์วิคตอเรียน หรือลูกบอลของเด็กที่เด้งลงบันได) ผู้ที่ได้ชมภาพยนตร์เรื่องนี้จะรู้ว่าฉันหมายถึงอะไรเมื่อฉันพูดถึงคำว่าจักรยาน ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้การโจมตีเพื่อควบคุมการเข้าใจความเป็นจริงของคุณแทนการคุกคามทางกายภาพ เห็นได้ชัดว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้ยอดเยี่ยมนัก เพราะฉันพบว่าภาพยนตร์เรื่องนี้น่ากลัวมาก การผลิตภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้ยอดเยี่ยมนัก และยังมีภาพยนตร์ที่น่าตื่นเต้นอีกมากมาย แต่ถ้าคุณมีจินตนาการบ้าง เป็นคนโรแมนติกเล็กน้อย และชอบที่จะกลัวโดยไม่ต้องนั่งดูการชันสูตรพลิกศพของตัวเองต่อหน้าคนน่าสงสาร ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็สมควรได้รับคะแนนเต็มแปดดาว

willywants

จอห์น เทรนต์ (แซม นีล) ผู้เชี่ยวชาญด้านการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนประกันภัย ออกเดินทางตามหาซัตเตอร์ เคน (เจอร์เกน โปรชโนว์) นักเขียนนิยายสยองขวัญที่หายตัวไป โดยเชื่อว่าการหายตัวไปของเขาเป็นเรื่องหลอกลวง เมื่อเทรนต์ออกตามหานักเขียนที่หายตัวไป เขาก็ถูกพาไปที่ฮอบบ์สเอนด์ เมืองในนิวอิงแลนด์ที่สันนิษฐานว่าเป็นเมืองสมมติ และพบว่ามีบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้น และซัตเตอร์ เคนคือผู้รับผิดชอบ เป็นเรื่องเซอร์ไพรส์ที่น่ายินดีสำหรับฉัน

ฉันเช่าดีวีดีมาเพราะฉันเดินดูตามชั้นวางร้านวิดีโอมาเกือบ 45 นาที (ฉันมีเวลาว่างมากเกินไปหน่อย) และคิดว่าตัวเองจะถูกไล่ออก ฉันจึงหยิบภาพยนตร์มาสองสามเรื่อง เรื่องนี้เป็นหนึ่งในนั้น และบอกได้เลยว่าฉันดีใจมากที่ทำอย่างนั้น เพราะนี่เป็นภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยมมาก! เริ่มต้นด้วยแซม นีลและมิสเตอร์ โปรชโนว์ก็ยอดเยี่ยมเช่นกัน นักแสดงที่แย่เพียงคนเดียวในเรื่องนี้ก็คือจูลี คาร์เมน (เรจิน่าจาก Fright Night 2) ซึ่งแสดงได้ไม่ดีเลยและไม่ค่อยน่าเชื่อถือเลยด้วยซ้ำว่า “เมื่อไหร่ฉันจะได้เงินเดือนสักที” บทของไมเคิล เดอลูกานั้นเฉียบคมพอที่จะไม่ซีเรียสเกินไป แต่ในขณะเดียวกันก็น่ากลัวและมืดมนมาก การกำกับของจอห์น คาร์เพนเตอร์นั้นยอดเยี่ยมมาก ภาพยนตร์ล่าสุดของนักแสดงคนนี้บางเรื่องก็น่าผิดหวังไม่น้อย แต่ในเรื่องนี้ เขาถ่ายทอดเลือดสาด ความระทึกขวัญ และฉากแอ็กชั่นได้อย่างมืออาชีพ เอฟเฟกต์พิเศษนั้นยอดเยี่ยมมาก ทีมงานจากสตูดิโอเอฟเฟกต์ของ KNB สร้างสรรค์สัตว์ประหลาด เลือดสาด และเมือกออกมาได้ยอดเยี่ยมเหมือนเช่นเคย สัตว์ประหลาดในเรื่องนี้ชวนให้นึกถึง “The Thing” ของคาร์เพนเตอร์จริงๆ พวกมันสร้างสรรค์และดูเหมือนการออกแบบแบบเลิฟคราฟต์มาก บางครั้งภาพยนตร์เรื่องนี้ก็น่ากลัวมาก กลเม็ดเก่าแก่ที่ใช้ความมืดและเงาเพื่อถ่ายทอดความน่าขนลุกที่ช่างไม้ถนัดนั้นยังคงปรากฏให้เห็นและดีเช่นเคย ใช้เส้นสายได้ถูกต้องทั้งหมดและฉันสนุกกับมันมาก แนะนำเป็นอย่างยิ่ง 8/10