Name: In her hands (2022) ด้วยสองมือเธอ
Duration: 93 min

In her hands (2022) ด้วยสองมือเธอ

เรื่องย่อ

ขณะที่กองทัพจากตะวันตกถอนกำลังออกไป นายกเทศมนตรีหญิงที่อายุน้อยที่สุดของอัฟกานิสถานยืนหยัดเผชิญอันตรายอย่างกล้าหาญ และต่อสู้เพื่อการศึกษาของคนรุ่นใหม่ในประเทศ In her hands

ผู้กำกับ

Tamana Ayazi
Marcel Mettelsiefen

บริษัท ค่ายหนัง

HiddenLight Productions

นักแสดง

Zarifa Ghafari

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

Blue-Grotto

เมื่ออายุ 26 ปี In her hands ซาริฟา กาฟารีเป็นนายกเทศมนตรีหญิงที่อายุน้อยที่สุดในอัฟกานิสถาน เธอกล่าวว่า “ผู้ชายมีโอกาสมา 50 ปีแล้ว แต่พวกเขาทำอะไรได้บ้าง? ไม่มีอะไรเลย!” สารคดีที่ชวนติดตามและครอบคลุมเรื่องนี้ติดตามซาริฟาเป็นเวลา 2 ปี จนกระทั่งถึงการพ่ายแพ้ของกลุ่มตาลีบันในกรุงคาบูล โดยมีภูเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะอยู่ไกลๆ บอดี้การ์ดของเธอที่ถือพวงมาลัยรถและอีกมือหนึ่งถือปืนไรเฟิล แสงไฟในเมืองคาบูลในตอนกลางคืน และภายใต้เงาของชิงช้าสวรรค์ขนาดยักษ์ ซาริฟาเป็นคนช่างพูด กระตือรือร้น และมีชีวิตชีวา แม้ว่าเธอจะต้องเผชิญกับความวุ่นวายและภัยคุกคามที่ไม่หยุดหย่อนต่อตัวเธอเองและครอบครัวก็ตาม

เป็นรถไฟเหาะตีลังกาแห่งอารมณ์ที่พาดผ่านเข้าไปในดินแดนที่น่าวิตกกังวลอย่างมากในบางครั้ง มีการแสดงภาพเด็กผู้หญิงตัวน้อยที่เสียชีวิตและพิการในโรงเรียน เหยื่อของการโจมตีของกลุ่มตาลีบันโดยเจตนา และผู้หญิงคนหนึ่งที่ถูกบังคับให้คุกเข่าลงกลางสนามกีฬาที่เต็มไปด้วยผู้คนและถูกประหารชีวิตเพื่อการแสดง “เราจะได้เห็นความสยองขวัญเหล่านี้อีกครั้ง” ซาริฟากล่าว มีทั้งช่วงเวลาแห่งความสุขและความสยองขวัญ รวมถึงภาพของซาริฟาที่กำลังยิ้มและเอาหัวพิงไหล่ของพ่อของเธอ เหตุผลหนึ่งที่น่าสนใจมากก็คือ มันครอบคลุมถึงผู้คนที่น่าสนใจจริงๆ ที่ไขความกระจ่างว่าทำไมอัฟกานิสถานถึงเป็นหายนะ In her hands “นักการเมืองขอเงินจากทั่วโลก” ซาริฟากล่าว “และพวกเขาก็เก็บเงินไว้ในกระเป๋าตัวเอง” ผู้คนสนับสนุนกลุ่มตาลีบันเพราะคนทุจริตและโลภมากเหล่านี้ ซึ่งหลอกลวงชาวอัฟกานิสถานเช่นเดียวกับกลุ่มตาลีบัน

มัสซัม ซึ่งเป็นบอดี้การ์ดของซาริฟา และมูซาเฟอร์ ซึ่งเป็นผู้บัญชาการกลุ่มตาลีบัน ปรากฏตัวอยู่ในภาพยนตร์เรื่องนี้พร้อมกับซาริฟา “ฉันจะฆ่าคนจนกว่าพวกเขาจะเชื่อ” มูซาเฟอร์กล่าว เขาเป็นคนดี ซาริฟาเข้าร่วมการฉายภาพยนตร์ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตรอนโตครั้งนี้ เธอมีเสน่ห์และมีพลังทั้งต่อหน้าและหลังในภาพยนตร์ เธอเขียนหนังสือเล่มใหม่ที่จะวางจำหน่ายเร็วๆ นี้ เธอกระตุ้นผู้ฟังว่า “จงพูดเพื่อเด็กผู้หญิงในอัฟกานิสถาน และเก็บคนที่ยังเหลืออยู่ในใจของคุณ”

paul-allaer

ในภาพยนตร์เรื่อง (เข้าฉายในปี 2022; 93 นาที) เริ่มต้นด้วยวันที่ 15 สิงหาคม 2021 ขณะที่กลุ่มตาลีบันเข้ายึดกรุงคาบูล เราพบกับผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังทุกข์ใจ เธอพูดกับสามีของเธอว่า “เราต้องไปด้วยกัน ไม่งั้นเราจะไม่ไป” จากนั้นเราก็ไปที่ภาพยนตร์เรื่อง “มกราคม 2020 19 เดือนก่อนกรุงคาบูลล่มสลาย” และได้พบกับผู้หญิงคนนี้จากฉากเปิดเรื่องของภาพยนตร์ ปรากฏว่าคือซาฟารี กาฟารี วัย 26 ปี นายกเทศมนตรีที่อายุน้อยที่สุดในอัฟกานิสถานของสถานที่ที่เรียกว่าไมดาวาร์เด็ค ซึ่งอยู่ห่างจากกรุงคาบูลไปประมาณ 40 กม. เธอพูดให้กำลังใจฝูงชนว่า “วางอาวุธแล้วหยิบปากกาขึ้นมา” เธอ “ทุ่มสุดตัว” In her hands ให้กับสิทธิของผู้หญิงในการศึกษา (รวมถึงเรื่องอื่นๆ) กลุ่มตาลีบันได้ขู่ฆ่าเธอ (แน่นอน!) ตอนนี้เราดูสารคดีมาได้ 10 นาทีแล้ว

ความคิดเห็นสองสามข้อ: สารคดีเรื่องนี้กำกับโดย Marcel Mettelsiefen ผู้กำกับชาวเยอรมันที่ได้รับรางวัล ซึ่งทำงานร่วมกับ Zarifa Ghatari เป็นเวลา 2 ปีครึ่ง เพื่อนำเสนอมุมมองพิเศษเกี่ยวกับชีวิตและยุคสมัยของผู้คนในอัฟกานิสถาน ผ่านมุมมองของผู้หญิงที่กล้าหาญคนหนึ่ง ขณะที่พวกเขาดิ้นรนในชีวิตประจำวัน รับมือกับภัยคุกคามจากความรุนแรงที่ไม่มีวันสิ้นสุด และสิ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่าจากกลุ่มตาลีบัน ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังรวมถึงการมองจากภายในกลุ่มตาลีบัน โดยเราได้เห็นการเข้ามาและออกไปของผู้บัญชาการกลุ่มตาลีบันคนหนึ่ง สารคดีเรื่องนี้มีช่วง 30 นาทีสุดท้าย (เมื่อทุกอย่างพังทลายลงหลังจากที่สหรัฐฯ ถอนทหารออกจากอัฟกานิสถาน) ซึ่งทำให้เราตะลึงเมื่อได้เห็นความทุกข์ยากและความสิ้นหวังอย่างที่สุด (เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครในกลุ่มตาลีบันสงสัยเลยว่าทำไมชาวอัฟกันหลายล้านคนจึงพยายามหลบหนีออกจากประเทศด้วยวิธีที่เลวร้ายที่สุดในขณะที่พวกเขาจัดตั้งระบบก่อการร้ายใหม่ ซึ่งพวกเขาอ้างว่าเป็นวิถีชีวิตที่ “ถูกต้อง”

ฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตรอนโตในเดือนกันยายนและได้รับคำชมจากนักวิจารณ์อย่างรวดเร็ว ภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มสตรีมบน Netflix เมื่อต้นสัปดาห์นี้ โปรดทราบว่าคะแนนรวมของภาพยนตร์เรื่องนี้ที่แสดงที่นี่บน OMDb (6.3 จาก 77 คะแนน) นั้นเข้าใจผิดได้ง่าย โดยส่วนใหญ่แล้วมาจากคนที่ไม่เคยดูภาพยนตร์เรื่องนี้มาก่อน (ฉันเดาว่าเป็นพวกตอลิบาน) หากคุณต้องการดูว่าชีวิตในอัฟกานิสถานเป็นอย่างไรในช่วง 18 เดือนที่ผ่านมาหรือประมาณนั้น ก่อนที่กรุงคาบูลจะล่มสลายและผลที่ตามมาในทันที ฉันขอแนะนำให้คุณดูภาพยนตร์เรื่องนี้และสรุปเอาเอง

keikoyoshikawa

อัฟกานิสถานในช่วงทศวรรษ 197 ก่อนการรัฐประหารและความคลั่งศาสนาเป็นสังคมที่สงบสุขกว่ามากแต่ก็ยากจน และผู้หญิงมีอิสระและโอกาสมากกว่าที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน แม้จะตามมาตรฐานของทศวรรษ 1970 สารคดีเรื่องนี้เกี่ยวกับนายกเทศมนตรีที่อายุน้อยที่สุดของเมืองหลวงของจังหวัดเล็กๆ แห่งหนึ่งในอัฟกานิสถานทำให้เราพอจะเดาได้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นได้บ้าง ซาริฟา กาฟารีได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกเทศมนตรีของไมดานชาฮร์ เมืองหลวงของจังหวัดไมดานวาร์ดักในอัฟกานิสถานตอนกลาง โดยประธานาธิบดีอัชราฟ กานีในขณะนั้น เธอไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกที่เป็นนายกเทศมนตรี แต่เธอก็ได้รับการแต่งตั้งและพยายามที่จะรับใช้เมืองอย่างดี น่าเสียดายที่วาร์ดักเป็นคนหัวโบราณมาก ดังนั้นเธอจึงต้องทำหน้าที่ของเธอจากที่ปลอดภัยในคาบูลที่อยู่ใกล้เคียง

สิ่งดีๆ: เราได้เห็นทั้งชีวิตส่วนตัวและชีวิตสาธารณะของซาริฟา กาฟารี ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม เท่าที่วัฒนธรรมจะอนุญาตได้ ช่วงเวลาอันแสนหวานระหว่างเธอกับคู่หมั้นที่คอยสนับสนุนเธอช่างน่าประทับใจเป็นอย่างยิ่ง ความขัดแย้งระหว่างเธอกับพ่อก็เช่นกัน เช่น เรื่องที่คู่หมั้นของเธอในขณะนั้นมาเยี่ยมก่อนแต่งงาน สิ่งเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าเธอเป็นผู้นำแบบที่อัฟกานิสถานต้องการ ข้อเสีย: มีข้อผิดพลาดเชิงข้อเท็จจริงบางอย่างในสารคดีซึ่งสามารถแก้ไขได้ง่าย

ดังนั้นจึงเป็นเรื่องแปลกที่ผู้สร้างภาพยนตร์ยังคงปล่อยให้ข้อผิดพลาดเหล่านั้นอยู่ในนั้น นอกจากนี้ การใช้ดนตรีประกอบดราม่าก็ไม่เข้ากับโทนของสารคดีที่จริงจัง และสุดท้าย มีบางฉากที่ดูเหมือนการรณรงค์ทางการเมืองหรือการโฆษณาชวนเชื่อมากกว่า ทำให้ผู้วิจารณ์เธอรู้สึกเบื่อหน่าย ฉันไม่รู้ว่าสารคดีเรื่องนี้ดีสำหรับซาริฟา กาฟารีหรือไม่ แต่ฉันเชื่อว่าเป็นเรื่องดีสำหรับส่วนอื่นๆ ของโลกที่ได้เห็นว่าอัฟกานิสถานไม่ใช่ประเทศหรือสังคมที่ล้าหลัง 100% มีคนดีๆ อยู่ที่นั่นและพยายามทำให้บ้านของพวกเขาเป็นสถานที่ที่ดีขึ้น โดยเสี่ยงและเสียค่าใช้จ่ายมากสำหรับตัวพวกเขาเองและคนที่พวกเขารัก อัฟกานิสถานเป็นประเทศที่สวยงาม และสมควรได้รับสิ่งที่ดีกว่านี้

blpkst

คุณจะพูดอะไรเกี่ยวกับประเทศที่ปกครองโดยพวกหัวรุนแรงทางศาสนาที่โกหกและยังคงโกหกประชาชนของตนเองต่อไปได้บ้าง “เราจะปล่อยให้เด็กผู้หญิงไปโรงเรียน เราจะคืนสิทธิให้ผู้หญิง!” โกหก! พวกเขาฆ่าและจำคุกผู้หญิงที่ประท้วงต่อต้านพวกเขา กลุ่มตาลีบันเป็นผู้ชายใจแคบที่อ่อนแอและคิดว่าศาสนาสำคัญกว่ามนุษยชาติ พวกเขาไม่มีมนุษยธรรม ซาริฟา กาฟารี วัย 26 ปี ดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีของเมืองนอกกรุงคาบูลในสภาพอากาศเช่นนี้ กลุ่มตาลีบันเรียกเธอว่าไร้ศีลธรรมเพราะเธอกล้าที่จะช่วยเหลือเพื่อนร่วมชาติทั้งชายและหญิง เธอต้องจ่ายราคาแพงเมื่อตาลีบันลอบสังหารพ่อของเธอ คนขับรถของเธอก็ปรากฏตัวด้วย มัสซุม ชายผู้กล้าหาญและรอบคอบ พ่อของลูกสาววัยทารก เขาต้องการการเปลี่ยนแปลง เขาทุ่มเทให้กับซาริฟาและผิดหวังเมื่อเธอลาออกจากงานนายกเทศมนตรีและไม่สามารถให้เขาเป็นคนขับรถต่อไปได้ กระทรวงการต่างประเทศมีกฎระเบียบที่เข้มงวด เขาตกงาน สิ้นหวังแต่ไม่ถึงขั้นต้องเข้าร่วมกลุ่มตาลีบัน

เมื่อกองทหารสหรัฐฯ อพยพออกไปในที่สุด ซาริฟาและครอบครัวของเธอส่วนใหญ่ก็สามารถออกจากพื้นที่และกลายเป็นผู้ลี้ภัยในเยอรมนีได้ ฉันไม่โทษเธอที่จากไป มันเป็นสถานการณ์ที่สิ้นหวัง ตามที่คนขับรถของเธอประกาศ รัฐบาลอัฟกานิสถานขอเงินจากประเทศอื่นและใส่ไว้ในกระเป๋าของพวกเขา!” ความโลภเป็นโศกนาฏกรรมที่ก่อให้เกิดความทุกข์ทรมานมากมาย อัฟกานิสถานเป็นนรก ฉันยังรู้สึกประหลาดใจมากที่ซาริฟากลับไปตั้งโรงเรียนและพยายามให้การศึกษาแก่ผู้ที่ยินดีฟังว่าการศึกษาเป็นทางออกเดียว เธอคิดว่าประธานาธิบดีหญิงคือคำตอบ บางทีในเวลาต่อมา In her hands เธออาจจะเป็นผู้หญิงคนนั้น