Name: Hard Boiled (1992) ทะลักจุดแตก
Duration: 127 min

Hard Boiled (1992) ทะลักจุดแตก

เรื่องย่อ

เพราะการเข้าจับกุมคนร้ายผิดพลาดที๋โรงน้ำชา เป็นเหตุให้เบนนี่ เพื่อนรักของเตกีล่าตาย และ เตกีล่ายังฆ่าตำรวจที่เป็นสายลับไปโดยไม่รู้ตัวทำให้เขามุ่งมั่นกับการตามจับตัวจอห์นนี่ หังหน้าแก๊งค์ลับลอบค้าอาวุธรายใหญ่ของฮ่องกง ระหว่างการตามล่าตัวจอห์นนี่เตกีล่าได้เจออลันตำรวจลับอีกคนที่ผู้กำกับปังส่งเข้าไปเป็นสายในแวดวงค้าอาวุธ เตกีล่าสงสัยว่าอลันจะเป็นตำรวจลับ และได้แอบติดต่อและตกลงกับอลันว่าจะร่วมมือกันจับตัวจอห์นนี่ เมื่อฟ๊อกซี่ Hard Boiled สายของเตกีล่าแจ้งที่คั้งของฐานเก็บอาวุธของจอห์นนี่ที่ห้องใต้ดินของโรงพยาบาลให้เตกีล่ารู้ เขากับอลันจึงต้องช่วยทลายแก๊งค์จอห์นนี่ที่ยกพวกมาปิดโรงพยาบาลทำให้ผู้คนต้องล้มตายมากมาย

ผู้กำกับ

John Woo

บริษัท ค่ายหนัง

Golden Princess Film Production Limited

นักแสดง

Chow Yun-Fat
Tony Leung Chiu-wai
Teresa Sun-Kwan Mo
Philip Chan
Phillip Chung-Fung Kwok

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

red_core

หากคุณเป็นผู้อ่าน IMDB ทั่วไป คุณคงชอบดูหนังแอคชั่นดีๆ บ้างเป็นบางครั้ง แต่คุณจะดูหนังแอคชั่นอย่างระมัดระวังและไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ (ฉันไม่โทษคุณหรอก ถึงแม้ว่าฉันจะเป็นคนคลั่งไคล้หนังแอคชั่นเหมือนกันก็ตาม) หากคุณเป็นผู้ชมประเภทนั้น ฉันจะให้คะแนน Hard-boiled กับคุณที่ 6.5 คะแนน สำหรับคุณ นี่คือหนังแอคชั่น “ดีๆ” ทั่วๆ ไป เข้มข้น ดำเนินเรื่องได้อย่างสมบูรณ์แบบ แอคชั่นแปลกใหม่ Hard Boiled ดำเนินเรื่องด้วยท่วงทำนองของเรื่องราวที่น่าเบื่อและบางครั้งก็ดูหมิ่นดูแคลน

สำหรับคนที่คลั่งไคล้หนังแอคชั่นแล้ว หนังเรื่องนี้ให้ 9 คะแนนก็พอ เพราะสิ่งเดียวที่สำคัญจริงๆ คือฉากแอคชั่นนั้นยอดเยี่ยมมาก และองค์ประกอบอื่นๆ ถึงแม้จะไม่ยอดเยี่ยม แต่ก็ไม่ได้ทำให้ฉากแอคชั่นนั้นดูแย่ลงจนสร้างความแตกต่างได้ เมื่อแบ่งคะแนนกันแล้ว เราได้ 8/10 คะแนน ซึ่งเป็นคะแนนที่โดดเด่น เป็นผลงานการร่วมงานกันระหว่าง John Woo / Chow และ Yun Fat ที่ยอดเยี่ยมที่สุด โจวรับบทเป็นตำรวจฮ่องกงที่ไม่ยอมประนีประนอมซึ่ง “ทำงาน” ร่วมกับตำรวจนอกเครื่องแบบ (โทนี่ เหลียง ยอดเยี่ยมมาก) ในองค์กรค้าอาวุธสามก๊ก เมื่อฉันพูดว่า “ทำงาน” ฉันหมายถึง “ยิงกระสุน กระสุนลูกปราย และวัตถุระเบิดหลายพันนัดใส่ผู้ร้ายที่เป็นมาเฟียหลายร้อยคน”

หนังเรื่องนี้มีการยิงปืนที่มากเกินไป แทบทุกคนที่คุณเห็นบนหน้าจอต้องตายในบางจุด ส่วนคนที่ไม่ตายมักจะเกือบตายอย่างหวุดหวิด ก่อนจะลุกขึ้นและเดินหน้าต่อไปราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น มือปืนในภาพยนตร์เรื่องนี้มีพลังวิเศษที่ทำให้พวกเขายิงกระสุนจากแมกกาซีนเบเร็ตต้าได้ประมาณ 100 นัดโดยไม่ต้องบรรจุกระสุนใหม่ และคนดีชั้นนำดูเหมือนจะกังวลเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับการสูญเสียชีวิตผู้บริสุทธิ์ — ที่ร้านน้ำชาหรือโรงพยาบาลขนาดใหญ่ — ยกเว้นชีวิตทารกน้อยแน่นอน — ตราบใดที่พวกเขาสามารถฆ่าคนดีชั้นนำได้ และเรื่องราว… เอ่อ… ไม่ต่อเนื่องกัน แต่ไม่น่าเชื่อเลยในหลายๆ จุด

สมจริงหรือเปล่า ไม่ เรื่องราวดีไหม ไม่เกี่ยวข้องหรือเปล่า ไม่เป็นพิเศษ คุณเห็นไหมว่าคนเราดูหนังของจอห์น วูเพราะสองสิ่ง: ตัวละครนำที่แข็งแกร่ง ตัวละครนำที่แข็งแกร่งยิงปืนเพื่อไปสู่ความสำเร็จในฉากการยิงปืนที่ออกแบบมาอย่างเหนือจริง “แต่ถ้าฉันไม่อยากดูหนังเพื่อสิ่งนั้นล่ะ” เรื่องนี้บังคับให้คุณต้องทำ! ถ้าคุณทนต่อฉากแอ็กชั่นได้ คุณจะติดหน้าจอตลอดเวลา โจวเป็นนักแสดงที่ดี และเหลียงอาจจะทำได้ดีกว่าในเรื่องนี้ด้วยซ้ำ พวกเขาทำให้ฉากที่ต้องมีนั้นน่าสนใจ และเมื่อพวกเขาเริ่มยิงปืน คุณจะละสายตาจากมันไม่ได้เลย

ภาพสโลว์โมชั่นเน้นให้เห็นกระสุน การระเบิด ปูนปลาสเตอร์ และประกายไฟที่กระเด็นไปทุกทิศทาง แม้แต่ตอนที่นักแสดงและสตั๊นท์แมนเคลื่อนไหวอย่างผาดโผนในอากาศขณะหลบเลี่ยงการยิงของศัตรู มันยากที่จะบรรยายว่าหนังเรื่องนี้ยอดเยี่ยมแค่ไหน ดังนั้นคุณต้องเชื่อคำพูดของฉัน เพียงพอที่จะบอกว่าไม่มีใครเล่นปืนเหมือนวู แม้ว่าทุกคนและแม่ของพวกเขาจะพยายามก็ตาม (เทคนิคของเจมส์ คาเมรอนกับอาวุธหนักและผู้ชายกล้ามเป็นอีกวิธีหนึ่งในการเล่นปืน และยอดเยี่ยมในแบบของตัวเอง ถูกต้องมากกว่า) หากคุณเป็นแฟนของ Face/Off ซึ่งเป็นภาพยนตร์ของจอห์น วูในอเมริกาที่ไม่ได้ห่วยเลย คุณก็รู้ว่าจะคาดหวังอะไรได้บ้าง แต่ลองคูณด้วย 100 ดูสิ

เรื่องราวและความสมจริงไม่ดีนัก แต่ก็ไม่ได้ทำให้มีความแตกต่างใดๆ Hard Boiled ระงับความไม่เชื่อ แล้วปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ แล้วคุณจะได้ชมฉากแอ็กชั่นคุณภาพเยี่ยม อย่างไรก็ตาม มีองค์ประกอบบางอย่างในภาพยนตร์เรื่องนี้ที่ทำให้หนังดูแย่ลงมาก สำหรับฉันแล้ว ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการพรรณนาความรุนแรงของวู เห็นได้ชัดว่าผู้ชายคนนั้นสนุกสนานกับเลือด หลายครั้งที่คุณเห็นเลือดพุ่งออกมาอย่างมากมายและไม่เป็นธรรมชาติ ไม่ว่าจะเป็นบนผนัง โต๊ะ หรือแม้แต่ใบหน้าของผู้ชายหรือทารก แม้ว่าฉากแอ็กชั่นจะดูดุเดือดและรวดเร็ว แต่ฉากเหล่านี้กลับช้า ตั้งใจ และตรงไปตรงมา ทำไมน่ะเหรอ?

ก็เพื่อสนองสัญชาตญาณพื้นฐานของเรา เหมือนกับหนังสยองขวัญราคาถูกๆ ฉากแอ็กชั่นและการแสดงของตัวละครทำได้ดีมาก จึงน่าเขินที่จะเห็นเลือดสาดที่ไม่จำเป็นเพิ่มเข้ามา แต่นั่นไม่ใช่ทั้งหมด ตัวละคร “ที่ดี” ในบทภาพยนตร์ไม่ได้มีความเสื่อมทรามทางศีลธรรม: คุณจะเห็นพวกเขาพยายามหลีกเลี่ยงตำรวจคนอื่นหรือผู้คนที่บริสุทธิ์ที่อยู่รอบข้างอย่างแข็งขัน นี่เป็นเพียงผิวเผิน ตัวละครไม่ได้มีความเสื่อมทราม แต่บทภาพยนตร์สุดท้ายต่างหากที่เสื่อมทราม คนบริสุทธิ์อย่างน้อย 50 คน รวมถึงคนไข้ในโรงพยาบาล เสียชีวิตอย่างทารุณ ภาพยนตร์ไม่ได้แสดงให้เห็นว่าเหตุการณ์นี้เป็นเพียงเหตุการณ์ที่น่ากลัว แต่เป็นส่วนหนึ่งของฉาก เป็นเหยื่อล่อ ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้รับความบันเทิงที่น่ารังเกียจจากฉากนี้ โดยเฉพาะในฉากหนึ่งที่มีทารก (ไม่ต้องกังวล! ทารกไม่ได้รับบาดเจ็บ)

dvc

เมื่อมีคนพูดถึงหนังแอ็กชั่น สิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวคือปืน การต่อสู้ เลือด และอื่นๆ คนที่พวกเขานึกถึงทันทีก็คือชวาร์เซเน็กเกอร์ สตอลโลน วิลลิส แม้แต่ซีเกลผู้บึกบึน สไนปส์ และแวนแดมม์! จนกระทั่งเมื่อไม่นานนี้เอง ฉันเริ่มสับสนว่าหนังแอ็กชั่นเรื่องไหนดีที่สุด สำหรับฉันแล้ว ฮีโร่แอ็กชั่นที่เก่งที่สุดก็คืออาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ แต่ดูเหมือนว่าฉันจะหาหนังแอ็กชั่นที่สมบูรณ์แบบไม่ได้ จนกระทั่งฉันเริ่มตรวจสอบภาพยนตร์ของจอห์น วู และสะดุดเข้ากับหนังเรื่องนี้…

มีหนังแอ็กชั่นเพียงไม่กี่เรื่องเท่านั้นที่สามารถเทียบได้กับหนังเรื่องนี้ แต่ส่วนใหญ่มักจะทำได้ไม่ดี หนังเรื่องนี้ถือเป็นตัวอย่างที่ดีของหนังแอ็กชั่น มีฉากแอ็กชั่นสุดระทึกที่ไม่มีวันจบสิ้นซึ่งจะทำให้คุณตะลึงจนอ้าปากค้างเลยทีเดียว Hard Boiled มีฉากการสังหารที่เทียบได้กับหนังมหากาพย์ส่วนใหญ่ และมีบรรยากาศที่ยอดเยี่ยมที่ช่วยเสริมเรื่องราวให้ดียิ่งขึ้น ฉากแอ็กชั่นเป็นการผสมผสานระหว่างความเหลือเชื่อ ไม่จริง และเท่ในเวลาเดียวกัน

เรื่องราวค่อนข้างอ่อนแอแต่ก็ไม่มากนัก เนื้อเรื่องเป็นพื้นฐานในการดำเนินเรื่อง และเมื่อเป็นเช่นนั้น คุณจะสนุกสุดเหวี่ยงแน่นอน! พวกเขาหยิบเอาเนื้อเรื่องพื้นฐานของตำรวจกับโจรมาปรับแต่งให้มีชีวิตชีวาขึ้นอย่างเหลือเชื่อเพื่อสร้างสรรค์ผลงานภาพยนตร์ที่เป็นเอกลักษณ์และมีเอกลักษณ์อย่างแท้จริง นี่ไม่ใช่ภาพยนตร์ที่แฟนหนังแอ็กชั่นเท่านั้นที่ควรชม แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้สมควรได้รับการแสวงหาและการยอมรับจากนักวิจารณ์ภาพยนตร์ชั้นนำคนอื่นๆ

ผู้กำกับ จอห์น วู เพิ่มเดิมพันให้กับเรื่องนี้ หลังจากยกย่องเหล่าอันธพาลในภาพยนตร์เรื่อง “Better Tomorrow” และ “The Killer” (ซึ่งเกือบจะดีพอๆ กับเรื่อง Hard Boiled) เขาจึงตัดสินใจยกย่องตำรวจ และเขาก็ทำเช่นนั้น แต่ด้วยองค์ประกอบที่ใหญ่กว่า เขาไม่ได้แสดงความสมจริงและมนุษยธรรมในภาพยนตร์เรื่องนี้ เพราะเขาต้องการเน้นย้ำและพูดเกินจริงเล็กน้อยเกี่ยวกับองค์ประกอบที่สามารถทำได้ อาชญากรจะฆ่าคนบริสุทธิ์จำนวนมากเพื่อบรรลุผลสำเร็จในการกระทำอันชั่วร้ายของพวกเขา และความรุนแรงนั้นถูกทำให้เป็นรูปแบบมากเกินไปจนจำเป็นต้องปราบปรามอาชญากรโดยใช้เทคนิคดังกล่าว

เขาผสมผสานเทคนิคการเต้นงิ้วจีนที่ไม่เหมือนใครและการยิงปืนที่ตื่นเต้นเร้าใจเพื่อสร้างฉากต่อสู้ที่มีความสำคัญและน่าตื่นเต้นให้ผู้ชมได้เห็น จังหวะนั้นรวดเร็วมากในขณะที่วูแสดงกลอุบายใดๆ ก็ตามที่ซ่อนไว้อย่างไม่ลดละ ซึ่งทำให้เราพอใจมาก สถานะของโจวเหวินฟะในฐานะฮีโร่แอ็กชั่นนั้นถูกทำให้เป็นอมตะในบทตำรวจสุดยอดอย่างเตกีลา ผู้หลบกระสุนและยิงคนร้ายในขณะที่กล่อมเด็กให้หลับและปิดตาจากความรุนแรงที่ตามมา

ฉากนี้ยังแสดงถึงความรุนแรงในฮ่องกงในสมัยก่อน แต่ถูกทำให้เป็นรูปแบบมากเกินไปเพื่อสร้างประสบการณ์แอ็กชั่นที่ยอดเยี่ยม โทนี่ เหลียงยังยอดเยี่ยมในบทตำรวจนอกเครื่องแบบที่ผิดหวังซึ่งต้องการกอบกู้ความเป็นมนุษย์และชื่อเสียงของเขากลับคืนมา นักแสดงที่เหลือก็แสดงได้ดีมาก โดยได้รับคำชมจากแอนโธนี่ หว่อง ในบทวายร้ายซาดิสต์ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ (ตัวอย่างเต็มๆ ในช่วงไคลแม็กซ์ของภาพยนตร์) Hard Boiled และเฉิง จู่-ลู่ ในบทวายร้ายที่โหดเหี้ยมที่สุดคนหนึ่งใน Mad Dog

บรรยากาศของภาพยนตร์ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ดูน่าเชื่อถือขึ้นอีก ความสนใจของจอห์น วูปรากฏให้เห็นผ่านความหลงใหลในดนตรีแจ๊สของเตกีลาและการถ่ายภาพฮ่องกงที่สวยงามและมืดหม่น ซึ่งเมื่อนำมารวมกันแล้วจะให้เอฟเฟกต์ที่สื่อถึงโลกที่แตกต่างกันสองโลก นั่นคือ ชีวิตของตำรวจและชีวิตของอาชญากร นอกจากนี้ ดนตรีประกอบโดยไมเคิล กิบบ์สก็ยอดเยี่ยมมาก โดยมีดนตรีประกอบแจ๊สที่ไพเราะสมบูรณ์แบบในฉากดราม่า และเสียงซินธิไซเซอร์ที่เร้าใจ ดนตรีประกอบที่หนักแน่นและน่าขนลุกในฉากแอ็กชั่นส่วนใหญ่ ทั้งหมดนี้รวมกันเป็นองค์ประกอบที่น่าทึ่งของภาพยนตร์เรื่องนี้เพื่อให้ภาพยนตร์ดียิ่งขึ้นไปอีก

snow0r

โจวเหวินฟะพูดพลางปิดตาเด็กน้อย “ฉากแอ็กชั่นเรทเอ็กซ์!” เขาไม่ได้พูดผิด: Hard Boiled เป็นภาพยนตร์ที่ไม่กลัวที่จะยอมรับความเกินจริงของแนวหนังประเภทนี้ ในขณะที่ภาพยนตร์แอ็กชั่นสมัยใหม่ส่วนใหญ่ (เช่น Smokin’ Aces) มุ่งหวังถึงความฉลาดล้ำเลิศในขณะที่มีการยิงปืนและการระเบิด แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเครื่องเตือนใจถึงช่วงเวลาที่ภาพยนตร์แอ็กชั่นไม่เคยประสบกับความโอ้อวดเช่นนั้น

ฝูงชนถูกยิงโดยไม่มีคำอธิบาย และสิ่งเล็กๆ น้อยๆ Hard Boiled ก็ระเบิดขึ้นโดยแทบไม่มีเหตุผล ผู้ร้ายเป็นภาพล้อเลียนที่เกินจริงอย่างมากและคนดีไม่เคยพลาด ฉากที่ Fat และ Leung วิ่งไปตามทางเดินถูกถ่ายแบบสโลว์โมชั่นอย่างอธิบายไม่ถูก และด้วยเหตุผลทั้งหมดนี้ มันจึงยอดเยี่ยมมาก มันเร็ว น่าตื่นเต้น และไม่เคยหยุดเลย เป็นภาพยนตร์ที่ดัง น่าตื่นเต้น และมักจะตลกโดยไม่ได้ตั้งใจด้วยการพากย์เสียงที่แย่มากและเพลงประกอบที่ไร้สาระในช่วงต้นยุค 90 เป็นภาพยนตร์ที่เน้นความบันเทิงมากกว่าความสมเหตุสมผลและตรรกะ และพูดตรงๆ ว่ายอดเยี่ยมมาก