Name: Gosford Park (2001) รอยสังหารซ่อนสื่อมรณะ
Duration: 137 min

Gosford Park (2001) รอยสังหารซ่อนสื่อมรณะ

เรื่องย่อ

เรื่องราวเกิดขึ้นในช่วงทศวรรษที่ 1930 ซึ่งเกิดขึ้นในบ้านในชนบทแบบอังกฤษสมัยเก่าที่กำลังมีงานปาร์ตี้ถ่ายทำในช่วงสุดสัปดาห์ เรื่องราวมุ่งเน้นไปที่ครอบครัว McCordle โดยเฉพาะผู้ชายของบ้าน Sir William McCordle (Sir Michael Gambon) ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาวิลเลียมได้กลายเป็นผู้มีพระคุณต่อญาติและเพื่อนของเขาหลายคน เมื่อสุดสัปดาห์ผ่านไปความลับก็ถูกเปิดเผยและดูเหมือนว่าทุกคนไม่ว่าจะอยู่เหนือบันไดและด้านล่างต้องการเงินสักชิ้นของวิลเลียมและเงินของเขา แต่พวกเขาจะไปได้ไกลแค่ไหน? ในฤดูใบไม้ร่วงปี 1932 กลุ่มแขกชนชั้นสูงถูกเชิญไปพักผ่อนที่คฤหาสน์สุดหรูของ เซอร์วิลเลียม แม็คคอร์เดิล (รับบทโดยไมเคิล แกมบอน) และภรรยาของเขา

เลดี้ซิลเวีย (รับบทโดยคริสติน สก็อตต์ โธมัส) ในชนบทของอังกฤษ Gosford Park พวกเขารวมถึงสมาชิกครอบครัว เพื่อน และผู้คนในสังคมชั้นสูง แต่ละคนล้วนมีความลับและความสัมพันธ์ซับซ้อนที่เชื่อมโยงกัน ระหว่างที่แขกพักผ่อน มีเหล่าคนรับใช้ที่ดูแลพวกเขาอย่างใกล้ชิด โดย “คนชั้นบน” (ผู้ดี) และ “คนชั้นล่าง” (คนรับใช้) มีปฏิสัมพันธ์ที่สะท้อนความขัดแย้งและการพึ่งพาอาศัยกัน ท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยการเสแสร้งและการปกปิดความจริง สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อเซอร์วิลเลียมถูกพบว่าเสียชีวิตอย่างปริศนาในคืนหนึ่ง ผู้คนในบ้านต้องเผชิญกับการสืบสวนที่นำโดยสารวัตรตำรวจ ธอมป์สัน (รับบทโดยสตีเฟน ฟราย) และความลับของแขกแต่ละคนเริ่มถูกเปิดเผย

ผู้กำกับ

Robert Altman

บริษัท ค่ายหนัง

USA Films
Capitol Films

นักแสดง

Maggie Smith
Michael Gambon
Kristin Scott Thomas
Camilla Rutherford
Charles Dance
Geraldine Somerville
Tom Hollander

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

หมื่นทิพ

ช่วงนี้ลองหยิบซีรี่ส์ Downton Abbey มาดู พอดูๆ Gosford Park ไปก็นึกถึงหนังเรื่องนี้ขึ้นมาครับ เพราะแรกเริ่มเดิมที Downton Abbey จะเป็นภาคแยกของ Gosford Park แต่สุดท้ายทีมงานตัดสินใจเอาเฉพาะสไตล์ของเรื่อง (ที่ว่าด้วยเรื่องของชนชั้นสูงและคนรับใช้ ในคฤหาสน์หลังใหญ่) มาสานต่อ ส่วนด้านเนื้อหาจะเป็นเอกเทศไม่เกี่ยวกัน จำได้ว่ารอบแรกที่ดู Gosford Park ก็นึกถึงหนังแนวสืบสวนฆาตกรรมสมัยขาวดำ ซึ่งส่วนมากเรื่องมักเกิดในบ้านหลังใหญ่ เศรษฐีมักต้องเป็นเหยื่อ จากนั้นก็มีการสืบหาความจริงตามมา สไตล์แบบนี้คอนิยายที่อ่านงานของ Agatha Christie น่าจะคุ้นเคยกันดีครับ

Gosford Park ว่าด้วยเศรษฐีกลุ่มหนึ่งเดินทางมาพักผ่อนหย่อนใจร่วมกันที่กอสฟอร์ด พาร์ค โดยแต่ละคนก็พาเอาญาติและมิตร อีกทั้งคนรับใช้ประจำตัวมากันเต็มไปหมด โดยหนังนั้นจะเดินเรื่อง 2 ส่วนไปพร้อมๆ กัน ส่วนแรกคือดราม่าที่ว่าด้วยสัมพันธภาพระหว่างตัวละคร ไม่ว่าจะเศรษฐี-เศรษฐี, เจ้านาย-คนรับใช้, คนรับใช้-คนรับใช้ แล้วจากนั้นสักพักก็จะมีประเด็นการฆาตกรรมแทรกลงมา แต่โดยหลักๆ แล้วหนังจะเน้นไปดราม่ามากกว่า ส่วนการสืบสวนตามปมนั้นจะไม่เด่นเท่าไร

ต้องบอกก่อนสำหรับผู้ที่ยังไม่เคยชม เพราะอาจคิดว่าเป็นหนังสืบสวน จึงขอแจ้งแต่เนิ่นๆ ครับ ว่ามันไม่ได้เน้นสืบสวนเท่าไร จะว่าไปก็ต้องบอกว่ามีการสืบสวนเป็นเพียงฉากหลังเท่านั้นครับ แต่ของที่เน้นหลักๆ คือดราม่า ผมชอบนะครับเรื่องนี้ อย่างที่บอกว่ามันได้อารมณ์เหมือนเห็นบรรยากาศประมาณนิยายของ Agatha Christie มาโลดแล่น แม้จะไม่ได้มีอะไรมากนักในเรื่องการสืบสวน แต่บรรยากาศกับคาแรคเตอร์ตัวละครนี่มันได้อารมณ์แบบในหนังสือจริงๆ ครับ มันสะท้อนยุคแห่งผู้ดีอังกฤษออกมาได้แบบถึงใจดีมากๆ

ของดีต่อมาคือบท หากดูเผินๆ เหมือนหนังจะไม่มีอะไรน่าสนใจ แค่ผู้ดีกับคนรับใช้มาอยู่ด้วยกันเท่านั้น แต่ Julian Fellowes สามารถสร้างบทสนทนาเจ๋งๆ สอดแทรกลงไปตลอดเรื่อง คือแทบทุกตอนที่ตัวละครคุยกันนั้นเราจะไม่ได้เห็นแค่การพูดกันแบบธรรมดาหรือพูดกันด้วยเรื่องสัพเพเหระที่ไม่สลักสำคัญ ทว่าเราจะได้ยินบทพูดที่สื่อถึง “ตัวตน” ของตัวละครอยู่ตลอดเรื่อง แค่คำพูดออกจากปากเราจะรู้ว่าคนไหนมีมารยาท คนไหนเห็นแก่ตัว คนไหนบ้าอำนาจ คนไหนซ่อนความเจ็บปวดไว้ ซึ่งของดีสองอย่างนี้ (ดารา+บท) เมื่อมารวมกัน ความเข้มของหนังเลยอยู่ในระดับที่น่าพอใจอย่างยิ่ง “ความเข้ม” ที่ว่านั้นคือสำหรับคนชอบดูหนังพีเรียดดราม่า หากคุณไม่ได้อยู่ในข่ายนี้ก็อาจรู้สึกว่าหนังน่าเบื่อได้ ประเด็นการสะท้อนสังคมชั้นสูงของหนังก็เป็นอะไรที่เข้าท่าเหมือนกันครับ มันสื่อเรื่องจริงที่หลายคนลืม (หรือเป็นทำเป็นลืม) เช่น

แม้คนรับใช้จะดูต่ำต้อยกว่า แต่เอาเข้าจริงพวกเขาก็มีความคิดและความสามารถไม่น้อยไปกว่าเจ้านาย ยิ่งเรื่องความอดทนแล้วมีมากกว่ามาก และในหลายกรณีหากไม่มีผู้รับใช้แล้ว เจ้านายก็จะทำอะไรไม่ถูก แทบง่อยกินเลยก็มี Gosford Park คนรวยก็มีทั้งที่ดีและไม่ดีครับ ที่รักผู้รับใช้เหมือนครอบครัว ดูแลอย่างดี คอยสอนแลกเปลี่ยนความรู้และให้เกียรติคนอื่นก็มี แต่คนที่กดขี่ผู้รับใช้ เป็นแต่ฝ่าย “เอาๆๆๆ” ไม่ยอมให้ ไม่ยอมเอื้อเฟื้อ ที่สุดแล้วคนที่ต้องลำบากยามผู้รับใช้หมดความอดทนก็คือตัวเองนั่นแหละ คนรับใช้ก็เหมือนกันครับ ที่ดีที่ซื่อสัตย์ก็มี ส่วน หรือที่ชอบประจบ ชอบนินทา หรือชอบหาเรื่องคนอื่นนี่ก็มีเหมือนกัน อันนี้ไม่ต่างจากคนรวยที่ก็มีดีและไม่ดีได้ ก็เป็นการแอบกัดเล็กๆ ว่า “จะรวยหรือจนก็คนครือกัน สามารถดีและไม่ดีได้ครือๆ กัน ซึ่งมันก็ขึ้นอยู่กับตนเองว่าจะเลือกยังไง”

ถือเป็นหนังรวมดาราแนวพีเรียดดราม่าที่ดีเข้าขั้นเรื่องหนึ่งครับ ดูน่าติดตามและสนุกไม่เลว ที่ว่าสนุกนี่คือสนุกไปกับลีลาการแสดงของดารา และสนุกไปกับคำพูดคำจาของแต่ละคนที่ยิ่งดูก็ยิ่งอยากรู้ว่า “ตัวละครตัวไหน จะพูดแบบไหน และตัวละครไหนที่ไม่ได้พูดนั้นจะซ่อนตัวตนอะไรเอาไว้” ผมยกให้เป็นหนังที่ดี เป็นกรณีศึกษาสำหรับคนที่อยากศึกษาเรื่องการเขียนบทแบบเกลี่ยตัวละครหรือบทหนังที่เน้นบทพูดครับ

ดูจบก็ไม่แปลกใจที่ Fellowes จะได้ออสการ์สาขาบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยมประจำปี 2002 ไปครองครับ บทดูเหมือนไม่น่าจะมีอะไรดึงดูด ไม่มีอะไรหวือหวา แต่ด้วยดาราและบทสนทนานี่แหละครับที่เอาหนังทั้งเรื่องอยู่ นอกจากบทดี ดาราดี แล้วก็ต้องยกความดีให้ผู้กำกับด้วยครับ Robert Altman ผู้ล่วงลับ ซึ่งลุงเขาคุมหนังที่มีดาราเยอะๆ ได้ค่อนข้างแม่น ขอเพียงบทดีที่เหลือลุงเขาคุมให้มันน่าสนใจและเฉลี่ยเกลี่ยบทต่อได้เอง แบบเดียวกับงานระดับยอดเยี่ยมของเขาเช่น The Player, Short Cuts และ MASH

itzthead

นี่เป็นภาพยนตร์ที่ฉันมองว่าไม่ค่อยได้รับการประเมินค่าสูงนัก ไม่มีการเสียเวลาแม้แต่นาทีเดียว Gosford Park รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ละเอียดอ่อนทุกอย่างมีความสำคัญ และด้วยเหตุนี้ จึงเป็นเรื่องยากที่คนจะชื่นชมภาพยนตร์เรื่องนี้ได้หลังจากดูเพียงครั้งเดียว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อไม่รู้เรื่องราวใดๆ เลยก่อนที่จะดู แม้กระทั่งเมื่อไขปริศนาได้แล้ว คุณจะพบว่าการดูซ้ำอีกครั้งจะเชื่อมโยงรายละเอียดต่างๆ ที่คุณไม่ได้พิจารณาในครั้งแรกเข้าด้วยกัน และคุณจะได้ภาพรวมของเรื่องราวและบทบาทของตัวละครแต่ละตัวได้ดีกว่ามาก

การแสดงนั้นยอดเยี่ยมมาก และนี่คือภาพยนตร์ที่ได้รับประโยชน์อย่างแท้จริงจากนักแสดงที่ยอดเยี่ยม บ่อยครั้งที่ผู้คนจะชื่นชมการแสดงของภาพยนตร์เพียงเพราะว่ามีบุคคลที่มีชื่อเสียงอยู่ในนั้น แม้ว่าพรสวรรค์ของพวกเขาจะไม่ได้ถูกใช้ให้เต็มที่สำหรับตัวละครที่พวกเขารับบทบาท แต่ตัวละครเหล่านี้มีความซับซ้อน และแง่มุมที่ละเอียดอ่อนของการแสดง การแสดงสีหน้าสั้นๆ น้ำเสียง และรายละเอียดอื่นๆ ที่ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ก้าวไปสู่อีกระดับหนึ่ง เรื่องราวเกี่ยวกับตัวละครที่น่าสนใจ ปริศนาที่ชวนติดตาม อารมณ์ขันเล็กน้อย การยกย่องภาพยนตร์นักสืบคลาสสิก และละครที่ทำให้คุณได้เห็นโลกเล็กๆ ที่เฉพาะเจาะจง ซึ่งคุณอาจไม่คุ้นเคย นี่คือสิ่งที่คุณคาดหวังได้จาก Gosford Park และฉันขอแนะนำอย่างยิ่ง

bankofmarquis

คุณชอบ DOWNTON ABBEY ไหม คุณชอบ Agatha Christie Murder Mysteries ไหม คุณชอบซีรีส์ทางโทรทัศน์ของอังกฤษในยุค 1970 เรื่อง UPSTAIRS DOWNSTAIRS ไหม ถ้าคำตอบของคุณสำหรับคำถามเหล่านี้คือใช่ ฉันมีภาพยนตร์มาให้คุณดู GOSFORD PARK เป็นซีรีส์แนวฆาตกรรมลึกลับของอังกฤษ เรื่องราวเกิดขึ้นในยุค 1920 นำแสดงโดยนักแสดงระดับซูเปอร์สตาร์ กำกับโดยผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 7 ครั้ง เรื่องนี้ได้รับคำชมจากนักวิจารณ์ในปีที่ออกฉาย (2001) ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 7 ครั้ง (รวมถึงภาพยนตร์ยอดเยี่ยม)

และได้รับรางวัลออสการ์สาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม (Julian Fellowes…ซึ่งต่อมาได้สร้าง/เขียนบท DOWNTON ABBEY) เรื่องราวเกิดขึ้นในคฤหาสน์ชนบทของอังกฤษ ภายใต้การดูแลของลอร์ดวิลเลียม แมคคอร์เดิล (ไมเคิล แกมบอน อัลบัส ดัมเบิลดอร์คนที่ 2 จากภาพยนตร์เรื่องแฮรี่ พอตเตอร์) GOSFORD PARK เล่าถึงการพิจารณาคดี ความทุกข์ยาก ความรัก และความตาย (ใช่ มีการฆาตกรรมเกิดขึ้น) ของตัวละครทั้ง Upstairs (คนร่ำรวย) และ Downstairs (คนรับใช้)

และนักแสดงก็สุดยอดมาก! คริสติน สก็อตต์ โธมัส แม็กกี้ สมิธ ชาร์ลส์ แดนซ์ เจเรมี นอร์แธม ทอม ฮอลแลนเดอร์ และบ็อบ บาลาบัน นำกลุ่มคนร่ำรวย ขณะที่เฮเลน เมียร์เรน อลัน เบตส์ ไคลฟ์ โอเวน เคลลี แม็คโดนัลด์ ไอลีน แอตกินส์ และเอมิลี่ วัตสัน นำกลุ่มคนรับใช้ที่อยู่ใต้บันได ทั้งแม็กกี้ สมิธและเฮเลน เมียร์เรนได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากผลงานในภาพยนตร์เรื่องนี้ (ทั้งคู่แพ้ให้กับเจนนิเฟอร์ คอนเนลลีจากภาพยนตร์เรื่อง A BEAUTIFUL MIND)

กำกับโดยโรเบิร์ต อัลท์แมน (M*A*S*H, NASHVILLE) GOSFORD PARK เป็นภาพยนตร์ที่คล้ายกับภาพยนตร์ของอัลท์แมน คือมีผู้คนมากมายใช้ชีวิตของตนเอง บางครั้งก็พบเจอกับคนอื่นๆ บางครั้งก็ดำเนินชีวิตไปเพียงลำพัง โดยผูกพันกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคฤหาสน์หลังใหญ่ในช่วงสุดสัปดาห์ที่เกิดการฆาตกรรม เป็นภาพยนตร์ที่ทะเยอทะยานและ “ล่อใจให้เข้าชิงออสการ์” ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นส่วนใหญ่ Gosford Park และหากคุณชอบเครื่องแต่งกาย ฉาก การออกแบบตกแต่งภายใน และฉากส่วนตัวของผู้คนที่กำลังพูดคุยกัน ภาพยนตร์เรื่องนี้จะตอบแทนคุณอย่างคุ้มค่า

ฉันชอบภาพยนตร์เรื่องนี้มากตอนที่ออกฉายครั้งแรก และตั้งตารอที่จะดูซ้ำอีกครั้งอย่างใจจดใจจ่อ แม้ว่าฉันจะยังคงชอบภาพยนตร์เรื่องนี้ระหว่างที่ดู แต่ฉันพบว่าจังหวะของเรื่องค่อนข้างเนือยๆ และฉันเริ่มรู้สึกหงุดหงิดกับเนื้อเรื่องและการกำกับตัวละครที่ค่อยๆ จบลงโดยไม่มีจุดจบที่ชัดเจน ฉันรู้ว่านี่เป็นเรื่องตั้งใจ เพราะอัลท์แมนอาจเถียงว่านี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตจริง แต่ฉันรู้สึกหงุดหงิดมาก แต่หนังเรื่องนี้มีเรื่องราวมากมาย และถ้าคุณยังไม่ได้ดูเรื่องนี้ – หรือไม่ได้ดูมานานแล้ว – และเป็นแฟนของหนังแนวนี้ GOSFORD PARK จะเป็นประสบการณ์การดูหนังที่คุ้มค่ามากเป็นเวลา 2 ชั่วโมง 11 นาที