ดูหนัง Frost/Nixon (2008) ฟรอสท์-นิกสัน เปิดปูมคดีสะท้านโลก
เรื่องย่อ
การต่อสู้ในตำนานของนักเขียนปีเตอร์ มอร์แกน ระหว่างริชาร์ด นิกสัน Frost/Nixon ประธานาธิบดีผู้อับอายที่มีมรดกให้รอด และเดวิด ฟรอสต์ โทรทัศน์ที่มีบุคลิกโดดเด่นและมีชื่อให้สร้าง ในเรื่องราวของการเผชิญหน้าครั้งประวัติศาสตร์ที่เปลี่ยนชีวิตของพวกเขาทั้งสอง เป็นเวลาสามปีหลังจากถูกบังคับให้ออกจากตำแหน่ง นิกสันยังคงนิ่งเงียบ แต่ในฤดูร้อนปี 1977 อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุดที่เจ้าเล่ห์และเจ้าเล่ห์ตกลงที่จะนั่งสัมภาษณ์แบบรวมทุกอย่างเพื่อเผชิญหน้ากับคำถามเกี่ยวกับเวลาที่เขาดำรงตำแหน่งและเรื่องอื้อฉาววอเตอร์เกทที่ทำให้ตำแหน่งประธานาธิบดีของเขาสิ้นสุดลง Nixon สร้างความประหลาดใจให้กับทุกคนในการเลือก Frost เป็นผู้สารภาพทางโทรทัศน์ของเขา โดยตั้งใจที่จะเอาชนะนักแสดงชาวอังกฤษที่ร่าเริงและรักษาความปลอดภัยในใจและความคิดของคนอเมริกัน (รวมถึงค่าธรรมเนียม 600,000 ดอลลาร์) ในทำนองเดียวกัน ทีมของ Frost ยังคงสงสัยเกี่ยวกับความสามารถของเจ้านายในการยึดครองของเขาเอง
ผู้กำกับ ฟรอสท์-นิกสัน
- Ron Howard
บริษัท ค่ายหนัง
- Universal Pictures
- Imagine Entertainment
นักแสดง
- Frank Langella
- Michael Sheen
- Sam Rockwell
- Kevin Bacon
- Matthew Macfadyen
- Oliver Platt
- Rebecca Hall
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
การแสดงอันยอดเยี่ยมของแฟรงค์ Frost/Nixon แลงเกลลาในบทริชาร์ด นิกสันทำให้ภาพยนตร์ของรอน โฮเวิร์ดที่คาดไม่ถึงเรื่องนี้กลายเป็นประสบการณ์ที่ตื่นเต้นและน่าจดจำ เบื้องหลังฉากของเดวิด ฟรอสต์ บทสัมภาษณ์ริชาร์ด นิกสันนั้นดูจืดชืดเมื่อเทียบกับฉากการคิดของนิกสัน/แลงเกลลา ยากที่จะลืมว่าไมเคิล ชีนไม่ใช่โทนี่ แบลร์ แต่เป็นเดวิด ฟรอสต์ บทฟรอสต์ของชีนเป็นตัวประกอบที่น่าสนใจสำหรับภาพอดีตประธานาธิบดีที่เศร้าโศกและสิ้นหวังของแลงเกลลา รอน โฮเวิร์ดสามารถหาจังหวะที่เหมาะสมในการถ่ายทอดเรื่องราวจริงให้มีความสมจริง น่าเสียดายที่ฉันไม่เคยดูการแสดงบนเวทีและภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่เคยเปิดเผยที่มาของละครเวทีเลย ในแง่ที่แปลกประหลาด นี่คือภาพยนตร์ของรอน โฮเวิร์ดที่สร้างสรรค์ที่สุด ฉันขอแนะนำอย่างยิ่ง
ฉันไม่ชอบ Ron Howard ในฐานะผู้กำกับเป็นการส่วนตัว ซึ่งฉันสงสัยว่าเป็นผลมาจากความรู้สึกของฉันเป็นหลัก ฉันคิดว่า Howard เป็นผู้กำกับที่เคร่งครัดและสั่งสอนคนอื่นมาก เขาใช้แนวคิดดีๆ มากมายไปกับหนังธรรมดาๆ (จาก 18 เรื่องที่เขาเคยดู ฉันชอบแค่ Apollo 13 เท่านั้น ฉันคาดหวังส่วนที่แย่ที่สุดกับ Frost/Nixon แต่กลับกลายเป็นว่าเป็นหนึ่งในหนังที่น่าดูที่สุดในรอบหลายปี และยังมีการแสดงที่ยอดเยี่ยมและเป็นกลาง รวมถึงการศึกษาตัวละครที่มีคุณภาพ ฉันคิดว่าฉันน่าจะเตรียมบทภาพยนตร์ที่มีคุณภาพไว้แล้ว เพราะบทละครของ Peter Morgan ประสบความสำเร็จในนิวยอร์กและลอนดอน
แต่ฉันกลับไม่คาดหวังว่าจะมีอะไรดีขนาดนี้ บทภาพยนตร์มีความคลุมเครือ ตลก มีจังหวะที่ดี มีโครงสร้างที่เชี่ยวชาญ ฉลาด สังเกต และชาญฉลาด สร้างตัวละคร Nixon ที่น่าสนใจ ซึ่งรับบทโดย Frank Langella ผู้ยิ่งใหญ่ได้อย่างยอดเยี่ยม แม้ว่าจะไม่เทียบเท่ากับ Nixon ของ Oliver Stone ที่ถูกมองข้ามอย่างน่าเสียดาย หรือ Secret Honor ของ Robert Altman ที่น่าสนใจไม่รู้จบก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้เกือบจะ… Frost/Nixon กำกับได้ดีอย่างน่าประหลาดใจ แม้ว่าจะมีกลเม็ดแบบทีวีเก่าๆ อยู่บ้าง เช่น การสั่นกล้องเล็กน้อย การแพนกล้องบ่อยเกินไป เพื่อสร้างภาพลวงตาของการเคลื่อนไหวและพลังงานในขณะที่จริงๆ แล้วมีแต่คนในห้องกำลังคุยกัน การสนทนาค่อนข้างน่าสนใจ ไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น เอาล่ะ ฉันคิดว่าฉันกำลังจับผิดอยู่
เท่าที่เกี่ยวกับภาพยนตร์ของ Nixon เรื่องนี้เป็นความบันเทิงเบาๆ ที่มีช่วงเวลาตลกๆ มากมาย ซึ่งส่วนใหญ่นำไปสู่ฉากสองหรือสามฉากของความเปราะบางของมนุษย์จริงๆ นอกเหนือจากฉากเหล่านี้ (ซึ่งยอดเยี่ยมจริงๆ) แล้ว Peter Morgan ยังคิดว่าการพบกันครั้งนี้เป็นเหมือนการแข่งขันหมากรุกที่คาดเดาไม่ได้เหมือนการชกมวย โดยใช้คำพูดของ J. Hoberman ที่ว่า ‘การชกชิงรางวัลระหว่างทหารผ่านศึกสองคนที่กระหายการกลับมา ซึ่งมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะชนะได้’ บนกระดาษ เรื่องนี้อาจเน้นไปที่จิตวิเคราะห์สมัครเล่นมากและมีคุณค่าทางความบันเทิงต่ำ แต่ Morgan และฉันคิดว่า Howard ก็ฉลาดพอที่จะสนุกกับไอเดียนี้ได้บ้าง นี่ไม่ใช่คำวิจารณ์เลย หนังมีช่วงเวลาที่มีเนื้อหาลึกซึ้งและเต็มไปด้วยปัญญาอย่างน่าประหลาดใจ แต่โดยรวมแล้วบทหนังก็เข้าทาง ทำให้ฉากต่างๆ น่าสนใจขึ้น และคุ้มค่าในที่สุด
Frost/Nixon เป็นหนังที่สนุกสนาน ตื่นเต้น มีแนวโน้มไปทางประชานิยมอย่างที่คาดไว้ แต่แตกต่างไปจากเดิมมาก นี่คือบทหนังที่เราไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนัก โดยเฉพาะในหนังยุคปัจจุบัน ชวนให้นึกถึงละครโทรทัศน์ของ BBC เรื่องดีๆ เรื่องหนึ่ง นักแสดงก็ทำได้ดีพอสำหรับเรื่องนั้น Langella และ Michael Sheen ทำได้ยอดเยี่ยมมาก ทั้งคู่สามารถถ่ายทอดตัวละครที่พวกเขารับบทบาทในชีวิตจริงได้อย่างแม่นยำ ในขณะเดียวกันก็เพิ่มลักษณะนิสัยและกิริยามารยาทที่เป็นเอกลักษณ์เข้าไปด้วย การแสดงของ Langella ที่ได้รับรางวัลโทนี่อาจได้รับการพิจารณาให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ในเร็วๆ นี้ แต่บทของ Sheen ในบท Frost แทบจะแย่งซีนเขาไปได้เลย ไม่มีการใช้กำลัง ไม่มี “ข้อความ” ทางการเมือง เป็นเพียงบทหนังที่สนุกและชาญฉลาด และนักแสดงที่ยอดเยี่ยมในภาพยนตร์ที่สร้างมาอย่างดี
ภาพยนตร์ดัดแปลงจากบทละครของปีเตอร์ มอร์แกน (ซึ่งเขียนบทและร่วมอำนวยการสร้างที่นี่ด้วย) ของรอน ฮาวเวิร์ดนั้นนำเสนอบทสัมภาษณ์ที่มีชื่อเสียงระหว่างฟรอสต์และนิกสันในปี 1977 ได้อย่างยอดเยี่ยม ในบางช่วงของภาพยนตร์ ตัวละครของเควิน เบคอนอธิบายให้แฟรงก์ แลงเจลลาที่รับบทนิกสันว่าบทสัมภาษณ์บางส่วนจะเน้นที่ “นิกสันในฐานะมนุษย์” ซึ่งนิกสันแย้งว่า “ต่างจากอะไร นิกสันในฐานะม้าหรือ” แน่นอนว่าสิ่งที่ทุกคนนึกถึงในเวลานั้นคือเรื่องวอเตอร์เกต และชาวอเมริกันไม่เคยสามารถให้การพิจารณาคดีกับนิกสันได้ตามที่พวกเขาต้องการเลย ชาวอเมริกันในที่สุดก็ได้ยินความจริงเบื้องหลังเรื่องอื้อฉาวนี้จากปากม้าโดยตรงผ่านบทสัมภาษณ์ของฟรอสต์ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้
เนื้อหาต้นฉบับของมอร์แกนถ่ายทอดออกมาเป็นภาพยนตร์ได้อย่างลื่นไหล Frost/Nixon เช่นเดียวกับที่เขาทำกับ “The Queen” เขาผสมผสานภาพเบื้องหลังในช่วงเวลาที่นำไปสู่เหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ และปิดท้ายด้วยการแสดงละครที่แทบจะคำต่อคำเกี่ยวกับเหตุการณ์ดังกล่าว นอกจากนี้ ยังมีไมเคิล ชีน ผู้กำกับที่ยอดเยี่ยมเช่นเดียวกับเรื่อง “The Queen” ซึ่งหลังจากรับบทโทนี่ แบลร์แล้ว เขารับบทเป็นเดวิด ฟรอสต์ พิธีกรรายการทอล์คโชว์ชื่อดังชาวอังกฤษ ผู้กำกับรอน โฮเวิร์ด สอดแทรกฟุตเทจข่าวจากคลัง สัมภาษณ์ปลอมๆ กับนักแสดงสมทบ และการแสดงซ้ำของการสัมภาษณ์ฟรอสต์และนิกสันจริงได้อย่างยอดเยี่ยม การกำกับแบบมีชั้นเชิงแต่ธรรมดาของโฮเวิร์ดเหมาะกับละครแนวสารคดีประเภทนี้ เนื่องจากเขาให้เหตุการณ์จริงพูดแทนตัวเอง และให้การแสดงที่ยอดเยี่ยมเปล่งประกายด้วยตัวเอง แม้ว่าจะต้องใช้เวลาพอสมควรกว่าจะไปถึงจุดหมาย แต่การสัมภาษณ์ครั้งสุดท้ายที่ฟรอสต์เผชิญหน้ากับนิกสันเกี่ยวกับการปกปิดเรื่องวอเตอร์เกตก็คุ้มค่าแก่การรอคอย
แน่นอนว่าแง่มุมที่น่าสนใจที่สุดของภาพยนตร์เรื่องนี้คือการแสดงของแฟรงก์ แลงเจลลาในบทริชาร์ด นิกสันผู้อับอายและบวมเป่ง เขารับบทเป็นชายที่ตกต่ำและสิ้นหวังในการแสดงความสำนึกผิด แต่ยังคงจมอยู่กับกลอุบายและพฤติกรรมที่ฉ้อฉลของเขา การแสดงของเขาและวิธีการเชื่อมโยงกับผู้ชมนั้นมีความยอดเยี่ยมอย่างน่าทึ่ง ในระดับหนึ่ง เรามีนักแสดงวัยชราที่คาดว่าจะผ่านช่วงรุ่งโรจน์มาแล้วกลับมาแสดงอย่างเต็มที่ในบทบาทยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาที่น่าจะนำไปสู่การเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลมากมาย วิธีที่ภาพยนตร์ลดการแสดงของเขาให้เหลือเพียงการแสดงแบบโคลสอัพหลังจากถูกฟรอสต์บดบังในวันสุดท้าย
ของการสัมภาษณ์นั้นสร้างความประทับใจที่ไม่รู้ลืม แต่ยังมีอีกระดับหนึ่งเช่นกัน เนื่องจากภาพยนตร์มีจุดมุ่งหมายเพื่อแสดงให้เห็นถึงการลดชีวิตทางการเมืองของนิกสันให้เหลือเพียงการแสดงแบบโคลสอัพบนจอโทรทัศน์เมื่อเขาตระหนักว่าทุกอย่างจบลงแล้วสำหรับเขา ผู้ชมที่จำได้ว่าเคยดูการสัมภาษณ์และสามารถนึกภาพการแสดงแบบโคลสอัพที่พวกเขาเห็นบนหน้าจอโทรทัศน์ได้ ตอนนี้ได้รับอนุญาตให้ร่วมสนทนากับผู้ชมที่ยังไม่เกิดด้วยซ้ำและตอนนี้มีเพียงความทรงจำเกี่ยวกับใบหน้าของแลงเจลลาบนจอเงินเท่านั้น ในแง่นั้น แลงเจลลาได้กลายเป็นนิกสันอย่างแท้จริง และการแสดงของเขาจะไม่ถูกลืมในเร็วๆ นี้
Frost/Nixon เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดของปีนี้ และแน่นอนว่าเป็นผู้ท้าชิงรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม การแสดงที่ยอดเยี่ยมของ Langella ในบทริชาร์ด นิกสันผู้ตื่นตาตื่นใจ และการแสดงที่ยอดเยี่ยมของ Michael Sheen ในบทเดวิด ฟรอสต์ผู้เคร่งครัด ร่วมกับการกำกับที่ยอดเยี่ยมของ Ron Howard ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่น่าจดจำ ไม่เพียงเท่านั้น นักแสดงสมทบอย่าง Sam Rockwell, Kevin Bacon, Matthew MacFayden และ Olvier Platt ก็ทำผลงานได้ยอดเยี่ยมเช่นกัน Frost/Nixon เป็นภาพยนตร์มหากาพย์ มหากาพย์ที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับปืนและการสังเวยมนุษย์ แต่เกี่ยวข้องกับคำพูดและอารมณ์ที่ตึงเครียด นอกจากนี้ยังเป็นภาพยนตร์ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์สำหรับทุกคนที่อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นจริง ๆ และนิกสันไม่ได้ “ขัดขวางกฎหมายใด ๆ” หรือไม่ กล่าวโดยสรุป Frost/Nixon เป็นภาพยนตร์ที่น่าทึ่งที่เต็มไปด้วยบทสนทนาที่เฉียบคม การแสดงที่น่าทึ่ง และอารมณ์ที่ตึงเครียดและยั่วยุ ตลอดจนตอนจบที่ระเบิดอารมณ์แต่แฝงไว้ด้วยความละเอียดอ่อน
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
All the Presidents Men (1976) 2 ผู้เกรียงไกร
