Edward Scissorhands (1990) เอ็ดเวิร์ด มือกรรไกร
เรื่องย่อ
ณ ปราสาทบนเนินเขาที่ห่างไกล ที่อาศัยของนักประดิษฐ์ผู้สร้างสรรค์สิ่งมีชีวิตสุดมหัศจรรย์ เอ็ดเวิร์ด ผู้ที่เกือบจะเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ เมื่อผู้สร้างเขาไปตายก่อนที่เขาจะสร้างมือให้กับเอ็ดเวิร์ดสำเร็จ แทนที่เอ็ดเวิร์ดจะมีมือที่สมบูรณ์ เขาต้องอาศัยอยู่อย่างโดดเดี่ยว จนกระทั่งหญิงสาวใจดี Edward Scissorhands ชื่อ เพ็ก มาเจอเอ็ดเวิร์ดเข้า และพามาอาศัยอยู่ที่บ้าน ตอนแรก ทุกคนที่ต้อนรับดี แต่ก็มีเหตุการณ์ ที่ทำให้ทุกสิ่งเปลี่ยนแปลงตลอดกาล
ผู้กำกับ
- Tim Burton
บริษัท ค่ายหนัง
- Twentieth Century Fox
นักแสดง
- Johnny Depp
- Winona Ryder
- Dianne Wiest
- Anthony Michael Hall
- Kathy Baker
- Robert Oliveri
- Conchata Ferrell
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
ทิม เบอร์ตันควรได้รับรางวัลออสการ์จากภาพยนตร์เรื่องนี้ มันคือผลงานชิ้นเอกอย่างแท้จริง ฉันไม่เคยรู้สึกเห็นใจตัวละครใดในชีวิตมากไปกว่านี้อีกแล้ว เอ็ดเวิร์ด มือกรรไกร…ผลงานสร้างสรรค์… Edward Scissorhand ผลิตภัณฑ์ที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ซึ่งประดิษฐ์โดยนักประดิษฐ์ผู้เป็นพ่อของเขา เมื่อ “พ่อ” ของเขาเสียชีวิต เขาถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพังในคฤหาสน์เพื่อดูแลตัวเองและค้นพบสิ่งต่างๆ ด้วยตัวเองโดยไม่มีใครคอยชี้นำ ต่อมามีหญิงสาวชาวเอวอนเข้ามาและแยกเขาออกจากความโดดเดี่ยวและโยนเขาเข้าไปในสังคมที่ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นสีพาสเทล ทุกอย่างแม่นยำ และทุกคนแข็งทื่อ เอ็ดเวิร์ด มือกรรไกรถูกโยนเข้าไปในโลกที่แตกต่างไปจากที่เขาเคยอยู่โดยสิ้นเชิง ตอนนี้เขากลายเป็นคนนอก
จอห์นนี่ เดปป์ควรได้รับรางวัลออสการ์จากผลงานการแสดงของเขาในภาพยนตร์เรื่องนี้เช่นกัน แม้ว่าเขาจะพูดบทพูดเพียงไม่กี่บทในภาพยนตร์เรื่องนี้ ไม่ถึง 100 บท แต่การแสดงออกทางสีหน้าและการกระทำของเขาสามารถถ่ายทอดได้อย่างชัดเจน ทุกรายละเอียดที่เขามอบให้กับตัวละครของเขานั้นสมบูรณ์แบบและแม่นยำมาก เมื่อเอ็ดเวิร์ดตรวจสอบเตียงน้ำและจิบวิสกี้เป็นครั้งแรก (ซึ่งฉันเดาว่าเป็น) หรือในตอนต้นเมื่อเขาขึ้นรถเข้าเมืองเป็นครั้งแรก แค่สีหน้าของเขาเมื่อเขาได้เห็นโลกภายนอกในที่สุด ก็ถือเป็นอัจฉริยะอย่างแท้จริง ฉันเก็บหนังเรื่องนี้ไว้ในใจอย่างลึกซึ้ง ในความคิดของฉัน หนังเรื่องนี้สามารถถ่ายทอดอารมณ์และธรรมชาติของมนุษย์ได้ทุกประเภท เมื่อเอ็ดเวิร์ดมาถึงครั้งแรก ชาวบ้านก็ยอมรับเขา และเขาก็ได้กลายเป็นช่างทำผม/ตัดแต่งพุ่มไม้ที่มีชื่อเสียง ในท้ายที่สุด พวกเขาก็หันหลังให้เขาและมองว่าเขาดูเป็นอย่างไร นั่นคือสัตว์ประหลาด ฉันให้คะแนนหนังเรื่องนี้ 10/10
คุณอาจคิดว่าทิม เบอร์ตันคงจะหยุดนิ่งอยู่กับความสำเร็จทางการค้าของ “แบทแมน” แต่เปล่าเลย “เอ็ดเวิร์ด มือกรรไกร” ดูเหมือนจะเป็นภาพยนตร์ที่จริงจัง เป็นผู้ใหญ่ และน่าประทับใจมากขึ้น เทพนิยายยุคใหม่นี้เชื่อมโยงองค์ประกอบจากเทพนิยายพื้นฐาน (ปราสาท) Edward Scissorhand และองค์ประกอบจากชีวิตทางสังคม (งานของเพ็กในฐานะตัวแทนของบริษัทเครื่องสำอาง) เข้าด้วยกันอย่างชาญฉลาด และสามารถแบ่งได้เป็นสองส่วน ส่วนแรกเป็นตัวอย่างของการก้าวขึ้นสู่อำนาจของเอ็ดเวิร์ด โดยได้รับของขวัญเป็นช่างทำผมและคนสวนจากมือกรรไกร ทำให้เขาได้กลายเป็นไอดอลของเมือง เรื่องที่สองที่แสดงให้เห็นการล่มสลายของเอ็ดเวิร์ด
หลังจากการโจรกรรมที่เขาเข้าไปพัวพันอย่างไม่สะดวก เขาได้กลายเป็นตัวร้ายของเมือง (และภาพยนตร์เรื่องนี้ก็เริ่มน่าเจ็บปวด) ทิม เบอร์ตันเล่านิทานพื้นบ้านยุคใหม่นี้โดยแทรกบทกวีมากมาย และระหว่างที่เขาถ่ายทำภาพยนตร์ เขาพยายามสร้างความงามทางสุนทรียะ และเขาก็ประสบความสำเร็จ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับสวนของปราสาท รูปปั้นของเอ็ดเวิร์ด และเอ็ดเวิร์ดเองก็มีหน้าตาดีแม้จะมีมือกรรไกร แต่ “Edward Scissorhands” ก็เป็นภาพยนตร์ที่มีความแตกต่างอย่างชัดเจน มีความแตกต่างที่ชัดเจนระหว่างเมืองที่มีสีสันสดใสกับห้องมืดๆ ของปราสาท และยังมีระหว่างเมืองที่สดใสกับผู้อยู่อาศัยที่ดูถูกหรือเยาะเย้ยอีกด้วย นอกจากนี้
พวกเขายังเป็นเป้าหมายของการเสียดสีสังคมที่แท้จริง และเบอร์ตันพยายามเน้นย้ำจุดอ่อนของสังคม แน่นอนว่าผู้อยู่อาศัยชื่นชมเอ็ดเวิร์ด แต่เพียงเพราะพรสวรรค์ของเขาเท่านั้น มิฉะนั้น พวกเขาจะไม่ไว้ใจเขา เพราะในสายตาพวกเขา เขาแตกต่างและประหลาด (คุณอาจเป็นหนึ่งในผู้อยู่อาศัย!) และความผิดพลาดเพียงครั้งเดียว (การโจรกรรม) อาจนำไปสู่ผลที่คาดไม่ถึง… ในขณะที่จอห์นนี่ เดปป์ เขาพิเศษมากและพบว่าหนึ่งในบทบาทที่ดีที่สุดของเขา เขามอบความอ่อนโยน ความรักใคร่
และเหนือสิ่งอื่นใดคือความอ่อนไหวอย่างลึกซึ้งให้กับตัวละครของเขา ในที่สุด ทิม เบอร์ตันก็รู้ดีว่าจะผสมผสานรูปแบบภาพยนตร์หลาย ๆ แบบไว้ในภาพยนตร์เรื่องเดียวได้อย่างไร ใน Edward Scissorhand คุณจะพบทุกสิ่ง: ตลก แฟนตาซี สยองขวัญ และดราม่า ยิ่งไปกว่านั้น ดนตรีแนวโกธิกของแดนนี่ เอลฟ์แมนนั้นงดงามมากในการสร้างอารมณ์ที่เข้มข้น บางครั้งมันยากที่จะกลั้นน้ำตาไว้ได้… โดยรวมแล้ว เป็นภาพยนตร์ที่ทั้งอ่อนโยน โหดร้าย และเป็นภาพยนตร์ที่ดีที่สุดของทิม เบอร์ตัน รองจาก “Ed Wood”
ทิม เบอร์ตันเป็นผู้กำกับภาพที่ยอดเยี่ยม แต่ในภาพยนตร์เรื่อง เขาสามารถผสมผสานพรสวรรค์เหล่านี้เข้ากับการเล่าเรื่องแบบคลาสสิกได้อย่างลงตัว Scissorhands เป็นภาพยนตร์โดยรวมที่ดีที่สุดของเขา โดยละทิ้งลักษณะเฉพาะและเอฟเฟกต์พิเศษที่เน้นไปที่แบทแมน (แม้ว่าจะน่าสนุกมาก) และเสิร์ฟเรื่องราวโรแมนติกในเทพนิยายที่เน้นรายละเอียดอย่างน่าเชื่อถือ เรื่องราวค่อนข้างพื้นฐาน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการแยกตัวและความรักที่เสริมพลังให้กับแฟรงเกนสไตน์แบบมาตรฐาน เอ็ดเวิร์ด (จอห์นนี่ เดปป์) เป็นชายผู้โดดเดี่ยวที่มีกรรไกรแทนมือ ประดิษฐ์ขึ้นโดยนักประดิษฐ์ผู้แปลกประหลาด (รับบทโดยวินเซนต์ ไพรซ์ในฉากย้อนอดีตได้อย่างยอดเยี่ยม) ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต หลังจากที่เอ็ดเวิร์ดเห็นผู้สร้างของเขาเสียชีวิต เขาขังตัวเองอยู่ในคฤหาสน์ของเขาตลอดทั้งวัน ซึ่งตั้งอยู่บนชุมชนท้องถิ่นที่สมบูรณ์แบบอย่างร่าเริง
จากนั้นวันหนึ่งเพื่อนบ้านที่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านก็ตัดสินใจสืบสวน และจบลงด้วยการพาเอ็ดเวิร์ดเข้าสู่โลกแห่งความเป็นจริง เขาตกหลุมรักหญิงสาวในท้องถิ่น (วินโอน่า ไรเดอร์) และได้เห็นความสุขในชีวิตด้วยตนเอง จนกระทั่งบังเอิญทำให้เด็กชายบาดเจ็บและกลายเป็นศัตรูของเมืองที่คลั่งไคล้มากเกินไป ในไม่ช้า ทุกคนก็ออกตามล่าเขาโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร จุดไคลแม็กซ์นั้นทำได้อย่างสวยงาม และเนื่องจากเบอร์ตันปล่อยให้ตัวละครของเขาขยายตัวมากขึ้น จึงทำให้เรื่องราวน่าซาบซึ้งใจมากเช่นกัน
ภาพยนตร์เรื่องนี้ค่อนข้างแปลกแต่ก็เป็นเรื่องดี ปัญหาเดียวคือบางครั้งอาจมีความบางเกินไปเมื่อต้องพูดถึงความลึกซึ้ง เบอร์ตันไม่เคยเก่งในการเล่าเรื่องราวที่น่าเชื่อถือเท่ากับนิทานปรัมปราที่น่าตื่นเต้น (ดูตัวอย่างที่คล้ายกันใน Sleepy Hollow) Edward Scissorhand แม้แต่ Big Fish ของเบอร์ตัน ซึ่งถือได้ว่าเป็นภาพยนตร์ที่เน้นเรื่องราวมากที่สุดในอาชีพการงานของเขา ก็ยังค่อนข้างน่าสงสัย การผสมผสานระหว่างตลกร้ายสุดฮา สยองขวัญ ดราม่า โรแมนติก และองค์ประกอบต่างๆ รวมถึงเหตุการณ์ที่คุ้นเคยจากแนวอื่นๆ ทำให้เกิดการผสมผสานที่แตกต่างอย่างมาก คุณสามารถ “สัมผัส” ถึงบรรยากาศของภาพยนตร์เรื่องนี้ได้อย่างแท้จริง หัวใจเต้นแรงจนเลือดดำ ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างขึ้นในวัยเด็กโดยเบอร์ตันซึ่งวาดภาพเอ็ดเวิร์ดตอนเป็นเด็กและเคยแยกตัวออกจากสภาพแวดล้อมที่ไม่เป็นมิตรโดยหันไปหาเรื่องราวสมมติที่เกี่ยวข้องกับฮีโร่มือกรรไกร ผลก็คือเบอร์ตันมีความสัมพันธ์ที่แท้จริงกับตัวละครนี้ เห็นได้ชัดว่าเขาจริงจังกับโปรเจ็กต์นี้มาก
การแสดงนั้นยอดเยี่ยมมาก การแสดงของเดปป์เป็นหนึ่งในการแสดงที่ดีที่สุดของเขาและอาจกล่าวได้ว่าเป็นหนึ่งในการแสดงที่น่าเชื่อถือและสนุกที่สุดตลอดกาล เดปป์ได้สร้างความเป็นเพื่อนกับเบอร์ตันในแบบเดียวกับสกอร์เซซี/เดอ นีโรตลอดหลายปีที่ผ่านมา โดยได้ร่วมงานกันในภาพยนตร์หลายเรื่อง (รวมถึงเรื่อง Sleepy Hollow และ Charlie and the Chocolate Factory ที่กำลังจะเข้าฉายเร็วๆ นี้) เขามักจะสนุกสนานกับบทบาทที่เกินจริงและมืดหม่นอย่างน่าเหลือเชื่อ
เช่น บทบาทของอิคาบอด เครนโดยเฉพาะ ในเรื่อง Scissorhands เขาแสดงได้เทียบเท่ากับทราวิส บิกเคิล ซึ่งเป็นชายที่รู้สึกว่าสังคมรังเกียจ แต่กลับเปิดใจและรู้สึกถูกกดขี่อีกครั้ง นี่อาจเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังคงสามารถดึงดูดผู้ชมได้จนถึงทุกวันนี้ เรื่องราวไม่ได้ล้าสมัยเพราะคุณค่าของเรื่องราวนั้นอยู่เหนือกาลเวลา ในที่สุด ก็ให้โอกาสเบอร์ตันได้แสดงความสามารถของเขาในฐานะผู้สร้างภาพยนตร์ด้วยโครงเรื่องที่ค่อนข้างมั่นคง ผลลัพธ์ที่ได้คือภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี้ดราม่าที่มืดหม่นและไม่เคยเป็นไปตามแบบแผนทั่วไปของแนวนี้ และกลายมาเป็นภาพยนตร์ที่ไม่เหมือนใครในโลกเล็กๆ ของตัวเอง
หลายคนบอกว่าตอนจบของหนังเรื่องนี้ร้องไห้… ฮะ! ฉัน (ผู้ใหญ่คนหนึ่ง) แทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ตั้งแต่ต้นทุกครั้งที่ดูเลย หนังเรื่องนี้เป็นมากกว่า “เทพนิยายที่น่ารักและเศร้า” หนังเรื่องนี้เป็นงานศิลปะที่แท้จริง นี่เป็นกรณีหายากที่คนเก่งๆ หลายคนแต่ทุ่มเทจริงๆ ร่วมกันสร้างสรรค์สิ่งสวยงาม มีเคมีบางอย่างเกิดขึ้น และ… ปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น โชคดีสำหรับเราทุกคน ปาฏิหาริย์นี้คงอยู่ในภาพยนตร์ ตลอดประวัติศาสตร์ของมนุษย์ ภูมิปัญญาของรุ่นต่อรุ่นถูกถ่ายทอดผ่านนิทาน นิทานเรื่องนี้ก็ไม่มีข้อยกเว้น เรื่องนี้เล่าด้วยความเรียบง่ายราวกับเวทมนตร์ จริงๆ แล้วมีความหมายเชิงปรัชญาที่ลึกซึ้ง Edward Scissorhand แม้ว่าจะหักล้างธรรมชาติที่แท้จริงของมนุษย์อย่างไม่ปรานี แต่เรื่องราวที่น่าเศร้านี้กลับบั่นทอนหัวใจของคุณ แต่ก็เติมเต็มด้วยความหวัง นั่นคือจุดประสงค์ที่แท้จริงและอาจเป็นจุดประสงค์เดียวของศิลปะ หากคุณถามฉัน ทำไมเราถึงต้องการดนตรี ภาพวาด ละคร บทกวี? มีข้อแก้ตัวที่แท้จริงสำหรับการมีอยู่ของพวกเขาหรือไม่ สำหรับฉัน จุดประสงค์เดียว ข้อแก้ตัวเดียวคือเพื่อช่วยให้ผู้คนก้าวต่อไป ให้ความหวังแก่พวกเขา และมันก็คุ้มค่ามาก! สรุปแล้ว หนังเรื่องนี้เป็นผลงานที่ดีที่สุดของทิม เบอร์ตัน ถือเป็นผลงานชิ้นเอก เป็นหนังอเมริกันเรื่องโปรดของฉัน และอาจเป็นหนึ่งในหนังที่ดีที่สุดตลอดกาลด้วยซ้ำ 10/10
