Name: Doomsday Book (2012) บันทึกสิ้นโลก จักรกลอัจฉริยะ
Duration: 113 min

Doomsday Book (2012) บันทึกสิ้นโลก จักรกลอัจฉริยะ

เรื่องย่อ

Doomsday Book (2012) บันทึกสิ้นโลก จักรกลอัจฉริยะ ใน “A Brave New World” ไวรัสทำให้เมืองพังทลายและซอมบี้บุกเข้าไปยังถนนในกรุงโซล ใน “The Heavenly Creature” หุ่นยนต์บรรลุการรู้แจ้งขณะทำงานที่วัด แต่ผู้สร้างกลับมองว่าปรากฏการณ์นี้เป็นภัยคุกคามต่อมนุษยชาติ ในตอนสุดท้าย “Happy Birthday” เด็กสาวคนหนึ่งเข้าสู่เว็บไซต์แปลกๆ และสั่งซื้อลูกบิลเลียดลูกใหม่ให้กับพ่อของเธอ ไม่นานหลังจากนั้น อุกกาบาตก็พุ่งเข้ามาที่โลกและผู้คนก็หลบหนีไปยังหลุมหลบภัยใต้ดิน

ผู้กำกับ

Kim Jee-woon
Yim Pil-sung

บริษัทผู้ผลิต

Zio Entertainment
TimeStory Group

นักแสดง

Ryoo Seung-bum
Kim Kang-woo
Song Sae-byeok

โปสเตอร์หนัง

รีวิว บันทึกสิ้นโลก จักรกลอัจฉริยะ

zetes

5/10
ทั้งสามส่วนค่อนข้างอ่อนแอ

กวีนิพนธ์ของไซไฟวันสิ้นโลก ชนิดของ. ภาพยนตร์โดยรวมสร้างความสับสนอย่างมากในแนวความคิดและการดำเนินเรื่อง ภาคแรกกำกับโดย Pil-Sung Yim (จากภาพยนตร์ Hansel & Gretel ของเกาหลี) เป็นส่วนที่เรียกได้ว่าเป็นหนังสยองขวัญเลยทีเดียว เนื้อเปื้อนเปลี่ยนคนให้กลายเป็นซอมบี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้มีช่วงเวลาที่เป็นการ์ตูนที่ดี แต่ก็ไม่เคยไปไหนเลย นอกจากนี้ฉันเบื่อซอมบี้มาก ส่วนที่สามซึ่งกำกับโดย Yim เกี่ยวข้องกับลูกบอลพูลขนาดยักษ์จากอวกาศในเส้นทางชนกับโลก ปรากฏว่าเด็กสาวคนหนึ่งตั้งใจสั่งให้เอเลี่ยนโจมตีโลก

ภาคนี้แปลกประหลาดมาก ฉันไม่รู้ว่าพวกเขากำลังทำอะไรอยู่ อย่างน้อยก็น่าขบขันเล็กน้อยแม้ว่าจะทำให้งุนงงก็ตาม แบดูนนาปรากฏตัวในตอนท้ายของส่วนนี้ ในช่วงสิบนาทีสุดท้ายของภาพยนตร์ และผู้กำกับบงจุนโฮก็ปรากฏตัวด้วย ภาคกลางที่กำกับโดยคิมจีอุนไม่ถือว่าสยองขวัญเลย เป็นเรื่องเกี่ยวกับหุ่นยนต์ที่ได้บรรลุการตรัสรู้แล้ว และพระภิกษุทั้งหลายถือว่าเป็นการกลับชาติมาเกิดของพระพุทธเจ้า ผู้สร้างของเขารู้สึกโกรธเคืองกับแนวคิดนี้ และปรารถนาที่จะทำลายเขา เรื่องนี้เริ่มต้นจากส่วนที่น่าสนใจที่สุด แต่เมื่อดำเนินไป บทสนทนาก็จะสูญหายไปไม่รู้จบ คิมเป็นผู้สร้างภาพยนตร์แอ็กชันที่ยอดเยี่ยมและไม่มีความสามารถในการสร้างแนวคิดเชิงนามธรรมให้น่าสนใจ น่าเสียดายที่เป็นส่วนที่น่าเบื่อที่สุดของหนังเรื่องนี้ สิ่งหนึ่งที่ฉันสามารถพูดได้สำหรับหนังเรื่องนี้โดยรวมก็คือมันดูมหัศจรรย์อยู่เสมอ ถึงแม้จะหมองคล้ำซึ่งบ่อยครั้งก็ยังสวยอยู่เสมอ

cremea

6/10
เรารอมา 6 ปีเพื่อสิ่งนี้เหรอ?

Doomsday Book เป็นภาพยนตร์กวีนิพนธ์เกาหลี 3 ตอนเกี่ยวกับอนาคตของมนุษยชาติ โดยพื้นฐานแล้วจะมีเนื้อเรื่องแยกออกเป็น 3 เส้นดังนี้: 1. Zombie Apocalypse, 2. Robot Enlightenment และ 3. การทำลายล้างของเอเลี่ยน/ดาวเคราะห์น้อย แต่ละเรื่องมีความเป็นอิสระจากกัน และทั้งหมดดำเนินการ เขียนบท และกำกับโดยทีมงานต่างๆ

สปอยเลอร์ข้างหน้า!

แม้ว่าจะไม่แย่นัก แต่หนังเรื่องนี้ก็มีปัญหาอยู่บ้าง และดูเหมือนว่าจะล้าสมัยไปมาก (ถึงแม้จะมีธีมล้ำยุคก็ตาม) ภาพยนตร์เรื่องนี้เปิดตัวเมื่อต้นปีนี้ (2555) และในนั้นก็มีปัญหาส่วนใหญ่อยู่ เดิมทีการผลิตนี้เริ่มย้อนกลับไปในปี 2549 แต่ปัญหาด้านเงินทุนและความล่าช้าอื่น ๆ เป็นอุปสรรคต่อการออกฉายและถูกเก็บเข้าลิ้นชักมาระยะหนึ่งแล้ว เป็นผลให้มีเรื่องราวบางเรื่องถูกปิดไว้เมื่อหลายปีก่อน เรื่องหนึ่งไม่เคยเกิดขึ้น มีอีกเรื่องหนึ่งถูกเพิ่มเข้ามาอย่างเร่งรีบเพื่อให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายในที่สุด ฯลฯ…ผลลัพธ์ที่ได้คือการผสมผสานระหว่างรสชาติ สไตล์ และยุคสมัยที่ไม่สม่ำเสมอ ไม่ค่อยมารวมกันเท่าที่หวังไว้

เรื่องที่ 1. “โลกใหม่ที่กล้าหาญ” (เช่น เรื่อง “ซอมบี้”) ผลงานทั้ง 3 ชิ้นที่ฉันชอบน้อยที่สุดและเป็นงานที่ต้องทนทุกข์ทรมานจากความล่าช้าในการผลิตมากที่สุด เรื่องราวนี้เขียนไว้เมื่อปี 2006 และกล่าวถึงประชากรโลกที่ค่อยๆ พัฒนาไปเป็นซอมบี้ซึ่งเป็นผลมาจากไวรัสที่เกิดจากกระบวนการแปรรูปเนื้อสัตว์ที่ปนเปื้อน เรื่องนี้คงจะย้อนกลับไปในปี 06 พอดี แต่มีเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับการผลิตอาหารจำนวนมากที่ปนเปื้อน ไวรัสโลกล่มสลาย ฯลฯ ที่เกิดขึ้นตั้งแต่นั้นมา… และเรามีซอมบี้! ขออภัย ตอนนี้ก็เกือบจะถึงปี 2013 แล้ว ก็พอแล้วสำหรับซอมบี้ตัวประหลาดนี้ เว้นแต่คุณจะมีไอเดียแปลกใหม่กว่านี้ในการนำพวกมันไปใช้! เรื่องนี้ท้ายที่สุดแล้วไม่คุ้มที่จะลงทุน (โดยหลักแล้วเพราะมันมากเกินไปเมื่อถึงเวลาที่ออก) นอกจากนี้ยังไม่มีมุม “เรื่องราวความรัก” ของซอมบี้ตามที่ผมจำได้ เว้นแต่จะมีภาคต่อที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน โดยพื้นฐานแล้ว ผู้ชายไปเดต ผู้ชายเจอเดตในภายหลังระหว่างการซัก และตอนนี้ทุกคนกลายเป็นซอมบี้หรือจะกลายเป็นซอมบี้ในไม่ช้า!

เรื่องย่อ : ค่อนข้างโอเค (เดานะ)!

เรื่องที่ 2. “การสร้างสวรรค์” (เช่น เรื่อง “หุ่นยนต์ด้วยจิตวิญญาณ”) อาจเป็นเรื่องราวที่ดีที่สุดใน 3 เรื่อง และเป็นเรื่องราวเชิงปรัชญาและเรื่องสมองที่สุด เรื่องราวค่อนข้างน่าสนใจและทำได้ดีโดยรวม โดยพื้นฐานแล้วเครื่องจักรที่มนุษย์สร้างขึ้นนั้นได้รับสติปัญญา ความรู้สึก ความคิด เจตจำนงเสรี ฯลฯ จากนั้น มนุษย์หลายคนที่มีความคิดเห็นและแรงจูงใจที่แตกต่างกันในเรื่องนั้นจะต้องตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรกับมัน เรื่องราวนี้อาจเหมาะที่จะเป็นภาพยนตร์เต็มเรื่องมากกว่า มันใช้งานได้ค่อนข้างดีในช่วงสั้น ๆ แต่ฉันสามารถเห็นได้ง่ายว่ามันประสบความสำเร็จในการขยายไปสู่การผลิตที่ยาวนานขึ้น (คล้ายกับที่ทำกับส่วน “Dumplings” ของกวีนิพนธ์ “3 Extremes”)

เรื่องย่อ : ไม่แย่เลย!

เรื่องที่ 3. “สุขสันต์วันเกิด” (เช่น เรื่อง “เราจำเป็นต้องเล่านิทานอีก 30-40 นาทีในอีก 6 ปีต่อมาจึงจะออกภาพยนตร์เรื่องนี้ในที่สุด”) ฉันชอบหลักฐานที่ค่อนข้างแปลกในส่วนนี้ แต่น่าเสียดายที่โดยรวมแล้วมันไม่ได้ผลดีนัก นี่คือเรื่องราวที่มีเด็กสาวพยายามแทนที่ 8 ลูกที่หายไปของพ่อผ่านทางอินเทอร์เน็ต อินเทอร์เน็ตเป็นสถานที่ที่มหัศจรรย์จริงๆ แต่ฉันคิดว่าเรายังห่างไกลจากเผ่าพันธุ์มนุษย์ต่างดาวที่ทำตามคำสั่งของ Amazon.com ผ่านอวกาศและเวลาผ่านดาวเคราะห์น้อยขนาดยักษ์ ตอนนี้รู้สึกเร่งรีบเล็กน้อย และฉันคิดว่าคงจะให้บริการได้ดีกว่ามากหากเนื้อเรื่องเป็นแนวตลก/เซอร์เรียล (ซึ่งดูเหมือนจะไม่เต็มใจที่จะยอมรับอย่างเต็มที่)

เรื่องย่อ : สุดผิดหวัง!

สรุป: โดยรวมแล้วฉันไม่ประทับใจเลย! โอกาสที่พลาดไปเล็กน้อยซึ่ง “โอเค” สำหรับการรับชม แต่ฉันขอแนะนำให้คุณอย่าตั้งความหวังไว้สูงเกินไปหากคุณจะลองดู ฉันจะไม่ทำลายมันเพราะมันไม่น่ากลัว ในบางครั้ง ความล่าช้า/เวลา/เงินทุนอาจขัดขวางการวางแผนที่ดีที่สุด นี่คือเอกสารแนบ A เกี่ยวกับ! นั่นเป็นเพียงวิธีที่บางครั้ง!

6 จาก 10 ดาวโดยรวม!

Lomedin

6/10

บันทึกแห่งความโง่เขลาของมนุษย์

หากมีจุดร่วมที่เชื่อมโยงหนังสั้นทั้ง 3 เรื่องเข้าด้วยกัน นั่นคือวิธีที่พวกเขาแสดงความโง่เขลาของมนุษย์และการกล่าวตามความเป็นจริงว่านั่นคือสาเหตุที่ทำให้เรามาถึงจุดจบของเราเอง

ภาพยนตร์เรื่องแรกนำเสนอเราด้วยสถานการณ์ซอมบี้ ซึ่งมีความน่าเชื่อถือมากกว่าภาพยนตร์ที่สร้างจากภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ เป็นนักวิจารณ์ที่ยอดเยี่ยมถึงสังคมที่จมอยู่ในลัทธิบริโภคนิยม การใช้รูปแบบชีวิตอื่นในทางที่ผิด และการบูชาสิ่งตื้นเขิน นอกจากนี้ยังแสดงให้เราเห็นว่าผู้คนหน้าซื่อใจคดอาศัยอยู่ด้วยภาพศาสนาที่ละเอียดอ่อนและการเพิกเฉยต่อค่านิยมเดียวกันเหล่านั้นเมื่อรู้สึกมีความสุขผ่านทางวัตถุและทางเพศ มุมมองนั้นแปลกใหม่ ซึ่งเราเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจากมุมมองของซอมบี้เป็นส่วนใหญ่ มากกว่าที่จะเป็นฮีโร่ที่พยายามช่วยตัวเอง ภาพยนตร์เรื่องนี้เต็มไปด้วยอารมณ์ขัน แม้ว่าจะมองเห็นความจริงจังที่ซ่อนอยู่ได้ก็ตาม

ภาพยนตร์เรื่องที่สองเป็นเรื่องราวที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง มันเทียบได้กับ Ghost in the Shell ในเรื่ององค์ประกอบไซเบอร์พังค์และปรัชญาที่ลึกซึ้ง ไม่มีเรื่องตลกที่นี่ เป็นภาพยนตร์เรื่องเดียวที่ไม่มีสถานการณ์วันโลกาวินาศโดยตรง แม้ว่าความโง่เขลาของมนุษย์จะปรากฏชัดก็ตาม อนาคตที่นำเสนอในที่นี้เป็นไปได้มากที่สุด และแน่นอนว่าสิ่งนี้มีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็ว หนังเรื่องนี้น่าดูครับ ถ้าจะข้ามภาค 2 ไป

ภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายเป็นหนังตลกไร้สาระอย่างแท้จริง โดยส่วนตัวแล้วฉันพบว่ามันไม่สนุก โดยเฉพาะหลังจากดูภาคที่แล้ว ความคิดที่ไร้สาระของภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้รับความช่วยเหลือจากข้อเท็จจริงที่ว่าโครงเรื่องไม่ได้ถูกคิดอย่างละเอียดถี่ถ้วน และไม่มีความพยายามมากนักในการให้ความรู้สึกใดๆ แม้แต่กับส่วนที่คาดว่าจะช่วยให้ภาพยนตร์คลี่คลายออกไป (เช่น พวกมันสุ่มๆ ค้นหาวิธีแก้ปัญหาไร้สาระจากที่ไหนเลย เทียบได้กับ “deus ex machina” ที่เด็ก ๆ เล่นกับของเล่นจะสร้างขึ้นมา)

อนิจจาฉันจะให้คะแนนรายบุคคลดังนี้ หนังเรื่องแรก 5/10 เรื่องที่สอง 7/10 หนังเรื่องสุดท้าย 2/10