An American Werewolf In Paris (1997) คืนสยองคนหอนโหด
เรื่องย่อ
นอตตัน (เดวิด เคสเลอร์) An American Werewolf In Paris และเพื่อนเป็นสองหนุ่มอเมริกันที่อยู่ระหว่างเดินทางในประเทศอังกฤษ จู่ๆ ก็มีมนุษย์หมาป่าพุ่งเข้ามาทำร้ายทั้งคู่ เป็นเหตุให้เพื่อนของ เดวิด ถึงกับเสียชีวิตตัวเขาเองก็ถูกกัดจนบาดเจ็บ ถึงจะฆ่าเจ้ามนุษย์หมาป่าร่างนั้นตายกลับกลายเป็นศพมนุษย์ได้ก็ตาม เหตุการณ์ประหลาดยังไม่เลิกตามหลอกหลอน เดวิด หลังจากนั้นไป เมื่อเขาเริ่มฝันว่าเด็กมูฟวี่ออกล่าเหยื่อด้วยการวิ่งสี่ขา และที่สยดสยองไปกว่านั้นคือเพื่อนของเขาที่น่าจะตายไปแล้วกลับมาปรากฏตัวให้ เห็นอยู่บ่อยๆ ด้วยร่างที่เฟะขึ้นที่ละน้อยๆ
ผู้กำกับ
- Anthony Waller
บริษัท ค่ายหนัง
- Hollywood Pictures
นักแสดง
- Tom Everett Scott
- Julie Delpy
- Vince Vieluf
- Phil Buckman
- Julie Bowen
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
ฉันดูเรื่องนี้ครั้งแรกในดีวีดี 2k ที่ฉันเป็นเจ้าของ An American Werewolf In Paris เพิ่งดูอีกครั้งเมื่อไม่นานนี้ ภาคที่สองนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับเซราฟิน (จูลี่ เดลปี้) ลูกสาวของเดวิด เคสส์เลอร์และอเล็กซ์ ไพรซ์จากภาคแรก ซึ่งอาศัยอยู่ที่ปารีสกับพ่อเลี้ยงของเธอที่กำลังคิดหาวิธีรักษาเพื่อหยุดยั้งการแปลงร่างของเซราฟิน วิธีแก้ปัญหานี้มีผลตรงกันข้าม เพราะบังคับให้มนุษย์หมาป่าแปลงร่างเป็นสัตว์ร้ายทันที ซึ่งทำให้เซราฟินฆ่าแม่ของเธอและทำร้ายพ่อเลี้ยงของเธอ ฉันชอบภาพยนตร์เรื่องนี้เมื่อดูครั้งแรก แต่หลังจากดูซ้ำแล้ว ฉันก็ไม่ชอบมัน
เอฟเฟกต์ดูเป็นการ์ตูนเกินไป และมนุษย์หมาป่าดูเหมือนปีศาจมากกว่าด้วย CGI ที่ห่วย ฉากการสังหารสัตว์ประหลาดส่วนใหญ่ถ่ายทำด้วยแสงที่สั่นไหว และไม่มีฉากแปลงร่างที่ดีหรือฉากเลือดสาดเลย ถึงกระนั้น ความเปลือยเปล่าของจูลี่ เดลปี้ที่สวยงามก็ทำให้ผู้ชมทุกคนสงบลงได้ ดีวีดีที่ฉันมีมีตอนจบของแอนดี้ที่ไปเยี่ยมเซราฟีนที่โรงพยาบาล ซึ่งเธอได้ให้กำเนิดลูกคนหนึ่งซึ่งดวงตาของลูกเปลี่ยนไปจนดูเหมือนมนุษย์หมาป่า เวอร์ชั่นที่ฉันเห็นเมื่อเร็วๆ นี้มีตอนจบอีกแบบซึ่งแสดงให้เห็นคู่รักแต่งงานกันบนเทพีเสรีภาพ และทั้งคู่ก็กระโดดโลดเต้นด้วยความตื่นเต้นเพราะยารักษาคืออะดรีนาลีน ซึ่งหยุดการเปลี่ยนแปลง
โอเค ฉันไม่รู้ว่าทำไมพวกเขาถึงตัดสินใจสร้างหนังอีกเรื่องเกี่ยวกับนักศึกษามหาวิทยาลัยแยงกี้ที่เดินทางไปยังเมืองหลวงของยุโรปและกลายเป็นมนุษย์หมาป่า แต่ถึงอย่างนั้น An American Werewolf In Paris ก็มีช่วงเวลาดีๆ อยู่บ้าง ฉากบางฉากก็ถูกใส่เข้าไปเพื่อสร้างเสียงหัวเราะ เช่น “คุณไม่สามารถโผล่มาบอกฉันว่าต้องทำอะไรได้” ฉันเห็นด้วยกับผู้วิจารณ์คนก่อนๆ ว่าคนที่วิจารณ์หนังเรื่องนี้กำลังเปรียบเทียบหนังเรื่องนี้กับ “An American Werewolf in London” มากเกินไป บางทีอาจมีความรู้สึกแบบนั้นอยู่บ้าง แต่คุณต้องมองว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องใหม่และค่อนข้างจะแปลกประหลาดเพื่อให้สนุกกับมันได้จริงๆ ทอม เอเวอเร็ตต์ สก็อตต์และจูลี เดลปี้ทำได้ค่อนข้างดี แต่ไม่ว่าจะอย่างไร ฉันคิดว่าฉันคงดูภาพยนตร์เกี่ยวกับพลเมืองสหรัฐฯ ที่กลายเป็นมนุษย์หมาป่าในทวีปเก่าจนเบื่อแล้ว
ฉันแทบไม่เชื่อเลยว่านี่เป็นภาคต่อหรือภาคต่อของหนังตลกสยองขวัญคลาสสิกของ John Landis จากปี 1981 ฉันคิดว่าคุณคงไม่สามารถบรรยายมันได้ว่าเป็นหนังมนุษย์หมาป่าต้นฉบับเช่นกัน เพราะโครงเรื่องคร่าวๆ ขโมยองค์ประกอบบางส่วนจากฉากที่ลอนดอนมา: นักท่องเที่ยวชาวอเมริกันไปเยือนเมืองหลวงที่มีชื่อเสียงของยุโรป เขารอดมาได้อย่างหวุดหวิดจากการโจมตีของมนุษย์หมาป่าที่ฆ่าเพื่อนร่วมงานของเขา เขาออกเดินทางไป (ขออภัยที่เล่นคำ) สู่ความสัมพันธ์ทางเพศกับใครบางคนในอาชีพทางการแพทย์ เขาแปลงร่างเป็นมนุษย์หมาป่า เขาถูกวิญญาณของเหยื่อที่ตายของเขามาเยี่ยมเยียน เป็นต้น และเมื่ออ่านบรรทัดก่อนหน้านี้ ฉันเพิ่งค้นพบว่าเนื้อเรื่องมีความคล้ายคลึงกับต้นฉบับมากเพียงใด จึงดูคล้ายกันมาก ความแตกต่างอยู่ที่ความเพลิดเพลินและความบันเทิงของหนัง Landis
ในหนังเรื่องนี้ที่ถ่ายทำในปารีส ไม่มีฉากไหนที่โดดเด่นเป็นพิเศษ ไม่มีชายเปลือยกายตื่นขึ้นมาในสวนสัตว์แล้วสงสัยว่าจะกลับบ้านโดยไม่มีเงินหรือเสื้อผ้าได้อย่างไร ไม่มีฉากฝันประหลาดๆ ของพวกนาซีมนุษย์หมาป่า และไม่มีจุดสุดยอดที่น่าตื่นตาตื่นใจ AAWIP พยายามจะตลก แต่มีอะไรน่าเขินอายมากกว่าอารมณ์ขันที่ล้มเหลวอีกไหม ฉันนึกถึงฉากที่แอนดี้ แม็คเดอร์ม็อตต์ต้องโน้มน้าวใครสักคนว่าเขามีหมากฝรั่งอยู่ในกระเป๋า
ไม่ใช่ถุงยางอนามัย! บางทีความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างสองเรื่องนี้คือไม่มีความเศร้าโศกใดๆ เกี่ยวข้องในการติดตามผลที่น่าสงสัยนี้ คุณจะรู้สึกเสียใจกับชะตากรรมและความขัดแย้งของตัวเอกในภาพยนตร์ลอนดอนจริงๆ ในเรื่องนี้ คุณจะรู้สึกว่าแอนดี้เป็นเพียงคนไร้ตัวตนที่ผ่านกระบวนการทางวรรณกรรมของบทภาพยนตร์ นอกจากนี้ยังมีจุดอ่อนในเนื้อเรื่องจำนวนมากให้เห็น นี่เป็นครั้งแรกที่ The Lunar Club ก่อเหตุสังหารหมู่หรือไม่ ถ้าไม่เช่นนั้น ศพจำนวนมากที่ถูกควักหัวใจออกมาก็ถูกตีพิมพ์ในสื่อทั่วโลกหรือไม่ ทำไมตำรวจถึงไม่มีเบาะแส คนอื่นๆ พูดถึงเรื่องนี้กันหมดแล้ว และฉันก็จะพูดถึงด้วย ภาพไม่ค่อยดีนัก ลองดูฉากบันจี้จัมพ์ที่หอไอเฟลสิ
จะเห็นได้ชัดเจนว่าฉากนี้ใช้การฉายภาพแบบบลูสกรีนในขณะที่การแปลงร่างเป็นมนุษย์หมาป่าใช้ CGI แบบการ์ตูน ฉันจะไม่จัดให้แอนโธนี่ วอลเลอร์อยู่ในกลุ่มเดียวกับสตีเฟน ซอมเมอร์สในฐานะผู้กำกับที่ทำลายภาพยนตร์โดยสิ้นเชิงเพราะพึ่งพา CGI มากเกินไป (ปัญหาหลักของ AAWIP คือบทภาพยนตร์ที่ควบคู่ไปกับความคาดหวังสูงจากผู้ที่ได้ชมภาพยนตร์คลาสสิกปี 1981) แต่ฉันชอบเอฟเฟกต์พิเศษแบบริก เบเกอร์ที่ใช้ในการแปลงร่างมากกว่า เพื่อความยุติธรรม เป็นเรื่องสมเหตุสมผลที่จะคาดเดาว่าบางทีงบประมาณอาจไม่ได้ยืดหยุ่นมากขนาดนั้น แต่ถึงอย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาถึงภาพรวมแล้ว นี่เป็นหนังสยองขวัญที่แย่พอสมควรที่ไม่จำเป็นต้องสร้าง และ DOG SOLDIERS ก็เป็นหนังที่ให้ความบันเทิงได้ดีกว่ามาก
เมื่อวัยรุ่นอเมริกันสามคนเดินทางไปปารีสเพื่อร่วมกิจกรรมผาดโผน พวกเขาจึงตัดสินใจกระโดดบันจี้จัมพ์จากหอไอเฟล ระหว่างที่กระโดด แอนดี้สามารถช่วยชีวิตหญิงสาวที่พยายามฆ่าตัวตายได้สำเร็จ อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาพยายามตามหาเธออีกครั้งในภายหลัง เขากลับพบว่าเธอมีบางอย่างซ่อนอยู่ เมื่อเขาและเพื่อนๆ ไปงานปาร์ตี้ที่เพื่อนๆ จัดขึ้นเพื่อเธอ พวกเขากลับพบว่าพวกเขาถูกมนุษย์หมาป่าขังไว้ แอนดี้ถูกกัดและกลายเป็นส่วนหนึ่งของโลกที่เขาไม่อยากเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย
นี่เป็นภาคต่อที่ล่าช้าของ ซึ่งเป็นภาพยนตร์คลาสสิกจากยุค 80 และพยายามอย่างยิ่งที่จะให้เหมือนอย่าง American Werewolf อย่างแท้จริง ไม่ว่าจะเป็นอารมณ์ขันสีดำเกี่ยวกับศพ ฉากความฝันในความฝัน เป็นต้น อย่างไรก็ตาม เรื่องราวแตกต่างออกไป เนื่องจากมีการแนะนำแนวคิดสมคบคิดเกี่ยวกับมนุษย์หมาป่าที่กว้างขึ้นในเนื้อเรื่อง ซึ่งจริงๆ แล้วเรื่องราวนี้ใช้ได้ผลดีทีเดียว แม้จะไม่ได้ดีไปกว่าเรื่องราวเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตอื่นๆ มากนัก แต่ก็ใช้ได้ผลดี
ปัญหาหลักคือมันเหมือนหนังสยองขวัญวัยรุ่นทั่วไปมาก มีเพลงประกอบร็อคโง่ๆ อารมณ์ขันแบบสาวชาวหุบเขา และฉากโง่ๆ มันขาดอารมณ์ขันดำๆ ของต้นฉบับ และไม่ตึงเครียดเท่า ‘London’ เลย เอฟเฟกต์พิเศษล้วนๆ และใช้ไม่ได้ผลดีเท่า ‘London’ ทุกอย่างดูเป็นคอมพิวเตอร์มากเกินไป และการมองทุกอย่างทำให้หนังดูน่ากลัวน้อยลง ถ้าจะพูดกันตามจริงแล้ว ถ้าคุณมองว่ามันเป็นหนังเดี่ยว มันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น แม้ว่ามันจะไม่ได้โดดเด่นกว่าหนังสยองขวัญวัยรุ่นเรื่องอื่นๆ ก็ตาม แต่ภาคต่อของ ‘London’ น่ะเหรอ – ขอโทษนะ แต่มันไม่ใช่ส่วนเสริมที่ดีของงานชิ้นนั้นเลย ทอม เอเวอเร็ตต์ สก็อตต์ ดูเหมือนเขาหลุดออกมาจาก American Pie มาเป็นหนังสยองขวัญ! เขาก็โอเค แต่เทียบกับดันน์เมื่อหลายปีก่อนไม่ได้ จูลี เดลฟีเล่นได้ค่อนข้างดี เธอไม่มีคาแร็กเตอร์มากนัก แต่เธอก็แสดงได้ดี ตัวละครอื่นๆ ก็เป็นพวกสกินเฮดฝรั่งเศสหรือวัยรุ่นอเมริกัน
ภาคต่อของ ที่ห่วยแตกมาก ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับหนังเรื่องนี้เลยนอกจากชื่อที่คล้ายๆ กันและไอเดียที่ฉ้อโกง เป็นหนังที่ทำเงินแบบไร้ยางอายแต่ก็ได้รับการตอบรับไม่ดีนัก เป็นหนังห่วยๆ ที่มีการแสดงที่ห่วยแตก บทหนังที่ฉันไม่อยากจะเช็ดก้นด้วยซ้ำ และเอฟเฟกต์พิเศษ CGI ที่ห่วยแตกมาก ทอม เอเวอเร็ตต์ สก็อตต์มีบุคลิกที่ไม่น่าดูเลย ฉันไม่สามารถชอบผู้ชายคนนั้นได้เลย จูลี เดลปี้กำลังทำตัวแย่ แต่เราก็ได้เห็นฉากเปลือยท่อนบนตามธรรมเนียมของเธอ ฉันไม่รู้ชื่อนักแสดงที่รับบทเป็นเพื่อนของสก็อตต์ พวกเขาเป็นคนทั่วไปและน่าลืม ดังนั้นฉันจะไม่เสียเวลาค้นหาข้อมูลของพวกเขาเลย มีเวลาน้อยมากในการอุทิศให้กับมนุษย์หมาป่า อาจเป็นเพราะเอฟเฟกต์ที่แย่ เวลาส่วนใหญ่หมดไปกับหนังตลกห่วยๆ หลีกเลี่ยงให้มากที่สุด เสียเวลาเปล่าจริงๆ
