Name: เต่านินจา โกลาหลกลายพันธุ์ Teenage Mutant Ninja Turtles Mutant Mayhem (2023)
Duration: 99 min

เต่านินจา โกลาหลกลายพันธุ์ Teenage Mutant Ninja Turtles Mutant Mayhem (2023)

เรื่องย่อ

Teenage Mutant Ninja Turtles Mutant Mayhem เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเหล่าพี่น้องเต่านินจาก็ชนะใจชาวนิวยอร์ได้และถูกยอมรับในฐานะวัยรุ่นธรรมดาจากวีรกรรมที่เคยทำไว้หลังจากซ่อนตัวจากโลกมนุษย์อยู่หลายปี เพื่อนใหม่ของพวกเขาอย่า แอพริล โอนีล ก็ช่วยเหลือพวกเขาในการโค่นล้มกลุ่มอาชญากรชื่อกระฉ่อน แต่ไม่นานเท่าไหรนัก พวกเขาก็ต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากอีกครั้ง เมื่อกองทัพกลายพันธุ์ถูกส่งมาจัดการพวกเขา

ผู้กำกับ

Jeff Rowe
Kyler Spears

บริษัท ค่ายหนัง

Image Comics
Mikros Animation
Nickelodeon Animation Studios

นักแสดง

Micah Abbey
Shamon Brown Jr.
Nicolas Cantu
Brady Noon
Ayo Edebiri
Maya Rudolph

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

MissSimonetta

ฉันไม่ได้เกลียดหนังเรื่องนี้ แต่ถึงจะพูดถึงสไตล์แอนิเมชั่น (ฉันชอบเทรนด์ใหม่ที่ผสมผสานระหว่างแบบดั้งเดิมกับ CG ฉันชอบตรงที่ไม่มีใครออกแบบมาให้น่ารักหรือดึงดูดใจเลย ยกเว้นเต่า) หนังเรื่องนี้ก็เป็นหนังเด็กทั่วๆ ไป Teenage Mutant Ninja Turtles Mutant Mayhem เรื่องราวค่อนข้างจะยุ่งวุ่นวาย (มีตัวร้ายสองคน คนหนึ่งมาเพื่อสร้างภาคต่อเท่านั้น อีกคนหนึ่งได้รับการยกระดับด้วยการแสดงที่สนุกสนานของ Ice Cube และการออกแบบตัวละครที่น่าขนลุก) และบทสนทนาก็เต็มไปด้วยการอ้างอิงถึงวัฒนธรรมป๊อปจนน่าเบื่อ

ในฐานะหนัง TMNT ข้อบกพร่องที่ใหญ่ที่สุดของหนังเรื่องนี้คือการที่เต่าทุกตัวมีเสียงเหมือนกันหมด แก่นของเสน่ห์ที่คงอยู่ตลอดกาลของแฟรนไชส์ TMNT คือการให้และรับระหว่างพี่น้องทั้งสี่คน: เลโอนาร์โดเป็นคนจริงจังเนื่องจากคาดหวังกับตัวเองสูง ราฟาเอลเป็นคนหัวร้อนและมีปัญหาเรื่องความโกรธ ไมเคิลแองเจโลชอบปาร์ตี้จนเสียสมาธิ และโดนาเทลโลเป็นคนเนิร์ดที่ “ทำกับเครื่องจักร” ตามเพลงธีมปี 1987 การออกฉายที่ดีที่สุดของ TMNT เน้นความแตกต่างเหล่านี้ สร้างทั้งความตึงเครียดและความรักใคร่ในหมู่เต่า ในเรื่องนี้ ลักษณะเหล่านี้ถูกทำให้ดูน้อยลงเพื่อให้เต่าทุกตัวสามารถเป็นเด็กสมาธิสั้นที่พูดจาโผงผางและชอบพูดจาโผงผาง หลายคนชมว่าพวกเขารู้สึกเหมือนเป็น “วัยรุ่นตัวจริง” และใช่ วัยรุ่นบางคนก็เป็นแบบนั้น แต่ลืมไปว่าวัยรุ่นไม่ใช่คนที่มีบุคลิกแบบเดียวกันทั้งหมด

สิ่งดีๆ สองสามอย่าง: ในขณะที่ฉันชอบให้ Splinters ของฉันฉลาดและเป็นผู้ใหญ่ Splinter ของแจ็กกี้ ชานที่หวาดระแวงก็ทำให้ฉันหัวเราะได้อย่างสม่ำเสมอ ฉันยังชอบเดือนเมษายนใหม่นี้มากกว่าที่คาดไว้ด้วย ฉันชอบให้เอพริลเป็นพี่สาวของเต่าเหมือนในซีรีส์ปี 1987 และ 2003 และในภาพยนตร์คลาสสิกปี 1990 ในระยะหลังนี้ ดูเหมือนว่าเอพริลจะมีแนวโน้มที่จะเป็นเพื่อนวัยรุ่น/คู่รัก ซึ่งฉันไม่ค่อยชอบนัก ฉันคิดว่าเรื่องนี้ทำได้ดี และฉันคิดว่าเคมีของเธอกับเต่าเข้ากันได้ดีมาก มิตรภาพที่เริ่มก่อตัวขึ้นนั้นเป็นธรรมชาติมาก

กลุ่มที่ฉันไปด้วย (ซึ่งรวมถึงแฟนตัวยงของ TMNT) Teenage Mutant Ninja Turtles Mutant Mayhem เพลิดเพลินกับภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่ฉันคาดหวังว่าจะมีภาพยนตร์ครอบครัวมากกว่านี้ในปัจจุบัน ด้วยภาพยนตร์ PUSS IN BOOTS: THE LAST WISH และ SPIDERVERSE เราสมควรได้รับภาพยนตร์แอนิเมชั่นสำหรับครอบครัวที่มีเนื้อหาจริงใจและมีเอกลักษณ์มากกว่าภาพยนตร์อย่าง MUTANT MAYHEM หรือ THE SUPER MARIO BROS MOVIE ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่น่าดึงดูดมากแต่ไม่มีอะไรให้นำเสนอ ฉันยังคงพูดว่าภาพยนตร์ TMNT ปี 1990 เป็นภาพยนตร์จอเงินที่สมบูรณ์แบบที่สุด เพราะมีอารมณ์ขัน พลวัตของตัวละครที่ยอดเยี่ยม สุนทรียศาสตร์ของนิวยอร์กที่เข้มข้น และตอนจบที่ตึงเครียด เป็นภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยมและจริงจังกับตัวเอง แม้ว่าผู้สร้างภาพยนตร์จะสามารถทำรายได้มหาศาลจากรายได้จากบ็อกซ์ออฟฟิศก็ตาม ฉันหวังจริงๆ ว่าภาพยนตร์ TMNT เรื่องใหม่ๆ จะทำแบบนั้นเช่นกัน

Mr-Fusion

แทบจะทุกอย่างที่ฉันต้องการในภาพยนตร์ TMNT มานานหลายทศวรรษ มีแต่ความสนุกมากมายในโรงภาพยนตร์ ฉันรู้สึกประหลาดใจไม่แพ้ใครที่ต้องขอบคุณเซธ โรเกนสำหรับเรื่องนี้ แต่ช่างเถอะ อะไรก็ได้ที่ได้ผล และยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องพูดเกี่ยวกับรูปแบบงานศิลป์ที่ยืมมาจากภาพยนตร์ Spiderverse แต่ก็เข้ากันได้พอดี แอนิเมชั่นนั้นสดใส มีชีวิตชีวา และเหมาะกับทั้งฉากแอ็กชั่นและอารมณ์ขัน หนังทั้งเรื่องดูเหมือนภาพวาดริมขอบของสมุดบันทึกของเด็กนักเรียนมัธยมปลาย สุนทรียศาสตร์ของดินสอและปากกาเมจิกที่ยังไม่ผ่านการขัดเกลา สำหรับฉัน ของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดใต้ต้นคริสต์มาสนี้คือทีมนักแสดงที่เหมาะสมกับวัย เคมีของพวกเขานั้นเหลือเชื่อมาก และเต่าเหล่านี้ก็ฟังดูและให้ความรู้สึกเหมือนวัยรุ่นจริงๆ สักครั้ง แม้ว่าฉันจะชอบไมกี้ในทุกเวอร์ชัน แต่โดนาเทลโลก็มีมุกตลกเด็ดๆ มากมายในเรื่องนี้ ฉันชอบการแสดงของไมคาห์ แอบบีย์ บางทีอาจเป็นเพราะฤดูกาลภาพยนตร์ที่น่าหงุดหงิดของฤดูร้อนปีนี้ แต่ฉันก็ออกจากโรงภาพยนตร์ด้วยความรู้สึกดีๆ จริงๆ หลังจากเรื่องนี้ Teenage Mutant Ninja Turtles Mutant Mayhem หากเต่าต้องการการรีบูต นี่คือหนทางที่ควรทำ และฉันก็สนุกกับมันตั้งแต่ต้นจนจบ แม้จะรู้สึกว่ามันพูดน้อยไปก็ตาม … ฉันสนุกมาก!

ryanaugienello

ก่อนจะกล่าวชมเชย ฉันอยากจะพูดถึงคำวิจารณ์เล็กๆ น้อยๆ สองสามข้อ เริ่มแรก Splinter มีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญจากตัวละครที่คุ้นเคยและเป็นที่รัก ตัวร้ายบางตัวมีเวลาฉายบนหน้าจอไม่เพียงพอที่จะเปล่งประกายได้อย่างแท้จริง และความโกรธของราฟาเอลก็ไม่ได้รับการสำรวจอย่างเพียงพอ มาต่อกันที่ข้อดี: แอนิเมชั่นนี้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่โดดเด่น พร้อมด้วยจังหวะที่ยอดเยี่ยม อารมณ์ขันนั้นน่าพอใจอย่างแท้จริง และเต่าเหล่านี้ถ่ายทอดธรรมชาติของวัยรุ่นได้อย่างแท้จริงผ่านบทสนทนาของมัน การพากย์เสียงนั้นทำได้อย่างชำนาญ โดยถ่ายทอดทั้งโทนและแก่นแท้ของเสียงวัยรุ่นได้ โดยสิ่งที่โดดเด่นเป็นพิเศษคือการแสดงเป็น Master Splinter ของแจ็กกี้ ชาน ซึ่งโดดเด่นอย่างเห็นได้ชัด โดยรวมแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้มอบประสบการณ์การรับชมที่สนุกสนานอย่างยิ่ง

ประการแรก แอนิเมชั่นของภาพยนตร์เรื่องนี้ยอดเยี่ยมมาก เป็นการถ่ายทอดนิวยอร์กที่ไม่เหมือนใครจริงๆ แม้จะดูหยาบกระด้าง แต่ก็ดูน่าติดตาม ภาพทิวทัศน์และภาพตัวละครแบบใกล้ชิดให้ความรู้สึกเหมือนถูกฉีกออกมาจากหนังสือการ์ตูน แม้ว่านี่อาจเป็นภาพยนตร์ต้นฉบับ แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้ดำเนินเรื่องได้ดีและไม่ได้เน้นที่พื้นที่ใดพื้นที่หนึ่งนานเกินไป หลังจากการแนะนำและการข้ามเวลา 15 ปี เราก็เข้าใจความรู้สึกและแรงจูงใจของตัวละครที่ขับเคลื่อนโครงเรื่องในลักษณะที่เป็นธรรมชาติได้อย่างรวดเร็ว ด้วยเหตุนี้ ตัวละครจึงดูสมจริง ซึ่งทำให้การโต้ตอบบนหน้าจอน่าสนใจขึ้น สปลินเตอร์เป็นพ่อที่ปกป้องมากเกินไป ในขณะที่เต่าเป็นวัยรุ่นที่พยายามเติบโต เต่าวัยรุ่นเหล่านี้มีฉากหลังเป็นนิวยอร์กในยุคปัจจุบัน ซึ่งติดตามวัฒนธรรมป๊อปได้ทัน ซึ่งนำไปสู่คำพูดตลกๆ ไข่อีสเตอร์ และการพูดถึง การแสดงเสียงนั้นยอดเยี่ยมมาก ไอซ์คิวบ์เล่นเป็นซูเปอร์ฟลายได้ยอดเยี่ยมมาก วายร้ายที่ฉลาดหลักแหลมและเหยียดหยามมนุษย์ TMNT: Ninja Mayhem เป็นภาพยนตร์ที่เน้นที่การปรับตัว การเติบโต และการยอมรับระหว่างมนุษย์และ “มนุษย์กลายพันธุ์” ทำให้เกิดการผสมผสานที่ลงตัวระหว่างความสนุกสนาน ความตลกขบขัน และเรื่องราวที่ซาบซึ้งใจ Teenage Mutant Ninja Turtles Mutant Mayhem ซึ่งทุกคนทั้งเด็กและผู้ใหญ่สามารถเพลิดเพลินได้

melonhulkhead

ฉันคิดว่าจากตัวอย่างแรก ฉันบอกได้เลยว่านี่จะเป็นภาพยนตร์แอนิเมชั่นที่น่าทึ่ง เนื่องจากได้นำเอาสไตล์ “Spiderverse” มาใช้ได้อย่างยอดเยี่ยมและยังเพิ่มเสน่ห์ในแบบของตัวเองเข้าไปด้วย และหลังจากดูแล้ว ฉันสามารถพูดได้อย่างปลอดภัยว่ามัน…เกือบจะน่าทึ่งเลยทีเดียว ก่อนอื่นเลย แอนิเมชั่นนั้นสวยงามอย่างเห็นได้ชัด และเป็นอีกหนึ่งส่วนเสริมที่ยอดเยี่ยมให้กับการกบฏของดิสนีย์แอนิเมชั่นที่เราได้มีกันมาในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ฉากแอ็กชั่นก็ดีมากเช่นกัน และแสดงสไตล์การต่อสู้ที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวละครแต่ละตัวออกมาได้ดีมาก การพากย์เสียงก็ยอดเยี่ยมอย่างน่าประหลาดใจเช่นกัน ทั้งจากตัวละครหลัก 4 ตัวและตัวร้าย

ความตลกนั้นยอดเยี่ยมมาก ไม่มีอะไรมากที่ทำให้ฉันหัวเราะออกมาดังๆ แต่อย่างน้อยก็ทำให้ฉันยิ้มได้อย่างสม่ำเสมอ เรื่องราวนั้นก็ดีมากเช่นกัน แน่นอนว่ามันมีพล็อตเรื่องแบบเดิมๆ ที่ว่า “ฉันอยากได้รับการยอมรับในสังคม” แต่พวกเขาทำได้ดีจริงๆ ในการทำให้ฉันรู้สึกถึงตัวละครเหล่านี้ในช่วง 15 นาทีแรกของภาพยนตร์ บทภาพยนตร์นั้น…ดีเป็นส่วนใหญ่ (ฉันจะอธิบายปัญหาในภายหลัง) เคมีระหว่างพี่น้องนั้นยอดเยี่ยมมากและบทสนทนาของตัวร้ายก็ยอดเยี่ยมมาก ดังนั้นจากเสียงที่ได้ยิน หนังเรื่องนี้ก็ยอดเยี่ยมมากใช่ไหม

มีปัญหาสองสามอย่างที่ฉันพูดไปก่อนหน้านี้คือบทภาพยนตร์ ดังนั้นในส่วนใหญ่ของหนัง พวกเขาจึงเพิ่มการอ้างอิงวัฒนธรรมป๊อปเข้าไปให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ในคำพูดของพวกเขา โดยกล่าวถึงภาพยนตร์และรายการต่างๆ มากมาย เช่น Attack On Titan แม้ว่าในตอนแรกสิ่งเหล่านี้จะสนุก แต่กลับเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า และฉันก็เข้าใจว่าพวกเขาทั้งหมดเป็นพวกเนิร์ด แต่ควรใจเย็นลงสักหน่อย ปัญหาหลักอย่างหนึ่งที่ฉันพบก็คือดนตรี คุณมีฉากแอ็กชั่นที่มีสีสันสุดอลังการ

แต่คุณกลับฟังเพลงที่น่าเบื่อที่สุดและไม่มีอารมณ์ร่วมทับอยู่ด้านบน ทำไมน่ะเหรอ? Teenage Mutant Ninja Turtles Mutant Mayhem พวกเขามีโอกาสอันยิ่งใหญ่ในการสร้างบางสิ่งที่พิเศษอย่างเหลือเชื่อเพื่อแข่งขันกับบางอย่างอย่าง Spiderverse แต่กลับลดการใช้ดนตรีลงให้น้อยที่สุด ฉันเคยพูดเสมอว่าดนตรีสามารถสร้างหรือทำลายฉากได้ คุณอาจมีฉากที่ภาพออกมาสวยงามที่สุดฉากหนึ่งในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ แต่ถ้าดนตรีไม่เข้ากันกับอารมณ์ของฉากนั้น คุณภาพของฉากนั้นก็จะลดลงอย่างมาก ฉันแทบไม่รู้สึกอารมณ์ใดๆ เลยในช่วงไคลแม็กซ์ส่วนใหญ่ เนื่องจากดนตรีนั้นน่าเบื่อมาก และไม่รู้สึกเหมือนว่ามีการปูเรื่องขึ้นมาเลย

ปัญหาใหญ่ประการหนึ่งคือการขาดโครงเรื่องของตัวละครในแต่ละพี่น้อง ฉันเข้าใจว่าพวกเขาทั้งหมดอยู่ในเรื่องนี้ด้วยกัน แต่ฉันอยากเห็นช่วงเวลาเฉพาะของตัวละครบางช่วงในไคลแม็กซ์ที่ทำหน้าที่ชดเชยให้กับตัวละครของพวกเขาเอง เราได้ช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยมของตัวละครใน Splinter แต่แค่นั้นแหละ โดยรวมแล้ว หนังเรื่องนี้เป็นหนังที่สนุกและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวมาก แต่ขาดความลึกซึ้งทางอารมณ์ไปบ้าง ตัวละครมีความมั่นคงและช่วยสร้างเรื่องราวที่น่าสนใจและตลกขบขันได้ 7/10 คะแนนเต็ม ควรจะได้ 8 คะแนนถ้าปรับปรุงดนตรี