ข้านี่แหละ นิค ฟักกลิ้ง เคจ The Unbearable Weight of Massive Talent (2022)
เรื่องย่อ
เรื่องราวสุดปั่นของ นิโคลัส เคจ The Unbearable Weight of Massive Talent ดาราฮอลลีวูดรุ่นใหญ่ตกอับ ที่แม้ว่าในอดีตจะเคยฝากผลงานอันยิ่งใหญ่เอาไว้มากมายทั้ง Con Air และ Face/Off แต่เขากลับต้องมาเผชิญช่วงเวลาที่ยากลำบากไม่มีใครจ้างงาน จนต้องจำใจยอมรับข้อเสนอที่ไม่น่าไว้วางใจให้เดินทางไปร่วมงานวันเกิดของมหาเศรษฐีชาวเม็กซิกันแลกกับเงินหนึ่งล้านดอลลาร์สหรัฐฯ และเขาก็พบว่ามหาเศรษฐีคนนี้เป็นแฟนพันธุ์แท้ของตัวเขาเอง แต่เรื่องราวสุดวายป่วงยังไม่จบลงแค่นี้ เมื่อเคจพบว่าภายใต้หน้ากากแฟนพันธุ์แท้ นิค เคจ มหาเศรษฐีคนนี้คือ เจ้าพ่อค้ายารายใหญ่ที่เป็นที่ต้องการตัวของ CIA นั่นทำให้เขาถูกหมายหัวในฐานะผู้สมรู้ร่วมคิด เคจต้องตกกระไดพลอยโจนสวมบทบาทในอดีตที่เคยสร้างชื่อให้กับเขาเพื่อหาทางเอาตัวรอดจากสถานการณ์นี้ไปให้ได้
ผู้กำกับ
- Tom Gormican
บริษัท ค่ายหนัง
- Burr! Productions
- Embassy Films
- Lionsgate
นักแสดง
- Nicolas Cage
- Pedro Pascal
- Tiffany Haddish
- Sharon Horgan
- Paco León
- Neil Patrick Harris
- Lily Mo Sheen
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา อาชีพของ Nicolas Cage มีการเปลี่ยนแปลงอย่างแปลกประหลาด อดีตผู้ชนะรางวัลออสการ์คนนี้ดูเหมือนว่าจะกลับมาเป็นจุดสูงสุดอีกครั้ง โดยได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง National Treasure และดูเหมือนว่าจะกำลังก้าวขึ้นสู่สถานะดาราภาพยนตร์ The Unbearable Weight of Massive Talent จากนั้นก็มีเรื่องดราม่ามากมาย เงินก็ไม่ค่อยมี เขามีนิสัยใช้จ่ายที่แย่มาก และต้องหาเงินเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง การตัดสินใจที่น่าสงสัยทับซ้อนกับการตัดสินใจที่น่าสงสัย สิ่งเดียวที่ดูเหมือนจะสม่ำเสมอคือทุกๆ สองสามเรื่อง เราก็จะได้ชมการแสดงที่ดี จากนั้นกระแสการวิพากษ์วิจารณ์ภาพยนตร์แย่ๆ และชื่นชมความแย่ๆ ของภาพยนตร์ก็กลายเป็นกระแสบนโซเชียลมีเดีย และผู้คนก็เริ่มสังเกตเห็นว่าแม้แต่ภาพยนตร์ “แย่ๆ” ของ Cage ก็ยังมีพลังงานบางอย่าง ผู้คนยกย่องเขาอย่างถูกต้องสำหรับการทุ่มเทอย่างเต็มที่ แม้กระทั่งในผลงานภาพยนตร์โดยตรงที่เขาทำ เนื่องจากเขาหยุดพักสองสามสัปดาห์ระหว่างโปรเจ็กต์อื่นๆ บทสรุปของเส้นทางที่แปลกประหลาดนี้มาถึงจุดสูงสุดในบทบาทนี้
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่านี่คือบทบาทที่ Cage ควรจะเล่น…นั่นก็คือตัวเขาเอง การได้เห็นคนๆ หนึ่งนำศิลปะของตัวเองไปไกลแค่ไหนและล้อเลียนตัวเองนั้นเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมเสมอ ในอดีต เราเคยเห็นฌอง-คล็อด แวน แดมม์ทำแบบนั้นกับ JCVD ซึ่งทำให้เกิดกระแสตอบรับเล็กน้อยเพราะเป็นภาพยนตร์เกี่ยวกับเขา แต่ภาพยนตร์กลับล้อเลียนเขาอย่างเปิดเผย ถ้าไม่ใช่เพราะฉากที่จริงใจที่แวน แดมม์เปิดเผยทุกอย่างและบอกเล่าถึงแรงจูงใจของเขา เราก็เข้าใจดีว่าการไตร่ตรองถึงตัวเองนั้นยากเพียงใด ไมเคิล คีตันก็ทำแบบนั้นใน Birdman เช่นกัน โดยโจมตีตัวละครที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขาเพื่อพยายามกำจัดอดีตและสร้างตัวตนใหม่ให้กับอนาคต วิธีนี้ได้ผล เพราะเขากลับมาเล่นในโปรดักชั่นใหญ่ๆ อีกครั้งและยังได้รับรางวัลออสการ์อีกด้วย สำหรับนิโคลัส เคจ บทวิจารณ์จะเป็นอย่างไร?
สำหรับแฟนพันธุ์แท้ของนิโคลัส เคจอย่างฉันแล้ว The Unbearable Weight of Massive Talent ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นความสุขที่ได้ชม พวกเขาหยิบยกการอ้างอิงที่ลึกซึ้งมาในภาพยนตร์เรื่องนี้ และเคจก็ดูเหมือนจะสนุกกับการล้อเลียนการแสดงของเขาเอง ฉันลืมไปแล้วว่า Cage แสดงออกถึง “ความเป็น Cage แบบเต็มตัว” ใน Guarding Tess มากแค่ไหน ซึ่งช่วยเตือนสติได้ว่าเขาคือคนที่เล่นหนังตลกแนวแปลกแหวกแนวมาอย่างยาวนาน และแน่นอนว่าความไม่สามารถจัดการสำเนียงของ Cage นั้นถูกเสียดสีอย่างตลกขบขัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อตัวละครต่างชื่นชอบ Captain Corelli’s Mandolin อย่างเปิดเผย ซึ่งเป็นสำเนียงที่แย่มากและกิริยามารยาทที่เกินจริง
สิ่งที่ฉันชอบเป็นพิเศษคือการที่ Pedro Pascal และ Cage โต้ตอบกันได้ดี คุณจะบอกได้ว่าพวกเขาสนุกกับประสบการณ์นี้และสนุกสนานกับเนื้อหามาก นอกจากนี้ ปฏิสัมพันธ์ที่แปลกประหลาดที่ Cage มีกับตัวเอง (คุณได้ยินถูกต้องแล้ว) นั้นน่าทึ่งมาก หลายคนจะบอกว่า Cage เป็นเพียงการแสดงเพื่อเอาใจตัวเอง แต่เมื่อคุณดูผลงานล่าสุดของเขา คุณจะรู้สึกว่านั่นคือความตั้งใจของเขา ผู้ชายคนนี้ชอบแสดงไม่ว่าจะทำโปรเจ็กต์อะไรก็ตาม ตราบใดที่เขายังมีผลงานดีๆ และตราบใดที่ผู้คนยังคงดูอยู่ ทำไมเขาถึงไม่แสดงตัวออกมาบ้างล่ะ Cage ได้เดินตามเส้นทางที่แปลกประหลาดอย่างแน่นอนและดูเหมือนจะทุ่มเทอย่างเต็มที่กับเส้นทางนั้น และตราบใดที่เขายังมีโอกาสที่จะสร้างโปรเจ็กต์ที่เป็นเอกลักษณ์และนำวิธีการแสดงแบบ “หมอผีมือใหม่” ของเขาออกมาสู่สายตาคนทั่วไป ฉันก็จะยังคงสนุกกับการออกนอกเส้นทางแปลกๆ หลายๆ ครั้งที่เขาเข้าร่วมต่อไป
ส่วนที่น่าเหลือเชื่อของ The Unbelievable Weight of Immense Talent ก็คือว่าทั้งหมดนั้นเป็นเรื่องจริง (ในเชิงเปรียบเทียบ) นิโคลัส เคจสามารถเล่นเป็นตัวเองหรือนิค เคจได้ เพราะภาพยนตร์หลายเรื่องที่เขาเล่น บางเรื่องก็คุ้มค่า (Moonstruck, Raising Arizona, Face/Off) และบางเรื่องก็แย่ (เลือกเอา) ได้เตรียมเขาให้พร้อมสำหรับประสบการณ์เหนือจริง เช่น จอห์น มัลโควิชใน Being John Malkovich หรือทีมนักแสดงที่เล่นเป็นตัวเองใน The Player ของโรเบิร์ต อัลท์แมน
แน่นอนว่ามันตลกดีเพราะปกติเคจจะเล่นเป็นตัวของตัวเองในแบบที่เฉียบแหลมและล้อเลียนตัวเองอยู่แล้ว (ยกเว้นตอนที่เขาได้รับรางวัลออสการ์จากเรื่อง Leaving Las Vegas) ด้วยความช่วยเหลือของผู้กำกับทอม กอร์มิแคนและนักเขียนเควิน เอตเทน Unbearable จึงเป็นเรื่องราวเหนือจริงของนิคในฐานะฮีโร่ที่กำลังเบ่งบานสำหรับลูกสาวของเขา แอดดี้ (ลิลี่ ชีน) และเพื่อนของอาวี (เปโดร ปาสกาล) เจ้าพ่อค้ายา ซึ่งเขาเขียนเรื่องระทึกขวัญตลกๆ ร่วมกับเธอ ซึ่งกลายเป็นว่า Unbearable กลายเป็นเช่นนั้น
การแสดงของ Pascal ในบทบาทแฟนพันธุ์แท้ของ Cage และเจ้าพ่อค้ายาที่มีแนวโน้มจะเป็นพ่อค้ายาได้เน้นย้ำถึงความผูกพันทางอารมณ์ที่ใกล้ชิดระหว่างแฟนๆ ดารา และภาพยนตร์ มีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยระหว่างเราและ Avi ในความรักที่เรามีต่อนักแสดงและบทบาทของเขา
ตลอดทั้งเรื่องตลกนี้ ศิลปะแห่งการทำภาพยนตร์กลายเป็นจุดสนใจหลักเมื่อนักแสดงนำเลือกบทที่เหมาะสมซึ่งพวกเขากำลังแสดงนำในเรื่องนี้ ซึ่งโดยมากแล้วเป็นเพราะการผสมผสานระหว่างศิลปะและชีวิตนั้นไม่ชัดเจน แง่มุมต่างๆ ของการทำภาพยนตร์และความสัมพันธ์ของนักแสดงกับผู้ชมนั้นไม่เคยห่างไกลจากผิวเผิน และไม่ได้หยุดนิ่งเพราะภาพยนตร์ Cage แต่ละเรื่องสะท้อนให้เห็นความต้องการในทันทีของฮอลลีวูดและนักแสดง The Unbearable Weight of Massive Talent ใน Unbearable ความพยายามของ Nick เพื่อ “ส่วนหนึ่งของชีวิต” ไม่เคยห่างไกลจากความซ้ำซากจำเจ
สำหรับนิโคลัส เคจ ชีวิตของเขาเป็นแบบนี้ และหนังเรื่องนี้ล้อเลียนบทบาทที่เขารับเล่นเพียงเพื่อหาเงินมาจ่ายบิล และบางที อาจเป็นเพราะความสุขในการแสดง ซึ่งเขาถูกกล่าวหาเมื่อสูญเสียคนใกล้ชิดไปเพราะความหลงใหลในการแสดงของเขา เมื่อเคจเล่นเป็นตัวเอง เขาก็ได้บทที่เหมาะสมเพื่อคืนดีกับครอบครัวและได้รับความชื่นชมจากผู้ชม เขาไม่เคยห่างจากรางวัลออสการ์จากเรื่อง Leaving Las Vegas หรือ “ควรจะได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง” จากเรื่อง Pig เลย ความปรารถนาดีแทรกซึมอยู่ในหนังตลกที่ซับซ้อนเรื่องนี้ ส่วนใหญ่เป็นเพราะเคจมีจิตใจที่ดีซ่อนอยู่ภายใต้ความทะเยอทะยานในการแสดงของเขา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งก็ตาม
คงจะต้องบอกว่า ก็คือหนังที่เกิดขึ้นมาและสร้างขึ้นมา เพื่อ นิโคลัส เคจ โดยแท้ ไม่มีใครอื่นที่จะเล่นได้อีกแล้ว เป็นหนังตลกแกมแอคชั่นที่มีบทหนังค่อนข้างแยบยล แม้ว่าจะไม่ได้สมบูรณ์แบบที่สุดแต่อย่างใด ๆ ก็ทำให้ตลอดระยะเวลากว่า 100 นาทีของหนังเรื่องนี้เต็มไปด้วยความบันเทิงและความเป็น ‘นิค เคจ’ อบอวลอยู่เต็มเรื่องไปหมด เป็นการกัดนิดหยิกหน่อยพอได้อรรถรสไม่เบา หนังเรื่องนี้ถือว่าเป็นหนังที่เล่าเรื่องง่าย ๆ แต่ก็เพิ่มมิติด้วยความซับซ้อนและทับซ้อนของตัวละครเข้าไปได้อย่างเจ๋ง และแน่นอนว่าถ้าหากคุณมีประสบการณ์และเป็นแฟนหนังตัวยงของ นิโคลัส เคจ โดยพื้นฐานอยู่แล้ว หนังเรื่องนี้ก็น่าจะขึ้นแท่นเป็นเรื่องโปรดของคุณได้ไม่ยาก เพราะทั้งเรื่องนี้จะหยิบเอาซีนนั้น ฉากนี้ วลีนั้น จากผลงานคลาสสิกของเคจ มาแดกดันและผสมโรงความฮาเป็นระยะ ๆ ที่จะทำให้คุณยิ้มได้ตลอดทั้งเรื่อง
แม้ว่าพล็อตเรื่องของจะไม่ได้มีอะไรแปลกใหม่สักเท่าไหร่ไหน ยังเดินทางเส้นทางสูตรสำเร็จแบบเดิม ๆ แต่เพราะได้พรสวรรค์จากทีมนักแสดงในเรื่องนี้ที่มีส่วนช่วยภาพรวมเอาไว้ได้เยอะ ก็ทำให้หนังเรื่องกลั่นออกมาเป็นหนังที่มอบความบันเทิงได้อย่างเต็มขั้น เต็มรูปแบบที่น่าพอใจ โดยต้องยกเครดิตให้กับ “ทอม กอร์โมแคน” ที่รับหน้าที่ทั้งกำกับและร่วมเขียนบทหนังเรื่องนี้ออกมาได้อย่างมีชั้นเชิง The Unbearable Weight of Massive Talent
ในแง่การแสดงนั้น นิโคลัส เคจ ก็คือตำนานนักแสดงโดยแท้ แม้ว่าเขาจะต้องมารับบทเป็นตัวเอง แต่ก็ยังสวมองก์การเป็นนักแสดงและตีความบทบาทออกมาได้อย่างมีมิติที่น่าทึ่ง นานเท่าไหร่ที่เราไม่ได้เห็นเขารับบทกับการแสดงที่มีผลลัพธ์ออกมาเช่นนี้ และแน่นอนว่าหนังนี้คือการสดุดีเส้นทางอาชีพนักแสดงของเขา และเขาก็ยังโชว์พรสรรค์ในการเป็นนักแสดงได้ทุกรูปแบบจากหนังเรื่องนี้ครบเรื่องได้เพียงเรื่องเดียว
อีกคนที่ไม่อาจจะละสายตาได้เลยก็คือ “เปโดร ปาสคาล” ที่เฮียแกสร้างเซอร์ไพรส์กับการแสดงในหนังเรื่องนี้มาก โดยเฉพาะการตีความตัวละครและตีบทแตกกระจุยตั้งแต่ฉากแรกที่ออกมา ยิ่งเมื่อถูกมาจับคู่กับ นิโคลัส เคจ เข้าด้วยกันแล้ว ต่างคนต่างส่งเสริมเคมีนักแสดงและความเป็นมืออาชีพได้อย่างลงตัว และนับว่าเป็นหนังตลกที่ทั้ง 2 คาแรกเตอร์นี้ มีอะไรให้ขยี้และงัดลูกเล่นออกมาใช้ได้อย่างหลากหลายด้วย
ในช่วงเวลาหลายช่วงที่ดูเหมือนจะถูกกำหนดให้ต้องจบลงอย่างน่าเศร้าในดินแดนแห่งการฉายโดยตรงสู่วิดีโอ ซึ่งมีตั้งแต่ระดับที่พอรับได้ไปจนถึงระดับที่เลวร้าย การฟื้นตัวจากอาชีพการงานในช่วงหลังและการชื่นชมของสาธารณชนที่มีต่อผู้ชนะรางวัลออสการ์และนักเล่าเรื่องที่เดินได้อย่างนิโคลัส เคจ ถือเป็นภาพที่น่าจับตามองและเป็นเรื่องราวดีๆ ของประวัติศาสตร์ฮอลลีวูดยุคใหม่ได้อย่างง่ายดาย เป็นเรื่องยากที่จะระบุเวลาและสถานที่ที่แน่นอนที่เคจเตือนเราทุกคนว่าเขาเป็นสมบัติของชาติในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง แต่ด้วยผลงานล่าสุดอย่าง Mandy, Joe, Spider-Man: Into the Spider-Verse และ Pig เซอร์ไพรส์ที่ยอดเยี่ยมเมื่อปีที่แล้ว The Unbearable Weight of Massive Talent เคจได้เริ่มส่งมอบผลิตภัณฑ์ที่ไม่เพียงแต่เทียบเท่ากับผลงานในช่วงต้นถึงกลางยุค 90 ของเขาเท่านั้น แต่ยังอาจกล่าวได้ว่าดีที่สุดในอาชีพการงานด้วยภาพยนตร์ตลกเหนือจินตนาการเรื่องใหม่ The Unbearable Weight of Massive Talent ที่พาเคจเข้าสู่โลกของการชื่นชมไปสู่อีกระดับของความดีงาม
Cage ได้ร่วมงานกับผู้กำกับภาพยนตร์ปีสอง Tom Gormican เพื่อถ่ายทอดตัวตนในชีวิตจริงของเขาให้กลายเป็นตัวตนในฮอลลีวูดที่ผสมผสานกันอย่างลงตัว Cage รับบทเป็นตัวเองในหนังผจญภัยสุดมันส์ที่นักแสดงผู้ทุ่มเทคนนี้จะไปเป็นแขกที่วิลล่าในสเปนของ Pedro Pascal ที่ Javi Gutierrez ขณะที่แฟนบอยตัวยงของ Cage เชิญเขาไปที่บ้านของเขาในเหตุการณ์ที่กลายเป็นอันตรายอย่างรวดเร็วเมื่อ Cage ถูกเรียกตัวให้ไปช่วยรัฐบาลสหรัฐฯ หยุดยั้งกลุ่มพ่อค้าอาวุธที่อันตรายกลุ่มหนึ่ง
เนื้อเรื่องไม่มีอะไรให้ตื่นเต้นมากนัก แต่สิ่งที่เชื่อมเรื่องราวทั้งหมดเข้าด้วยกันได้ก็คือข้อเท็จจริงที่ว่า Gormican ได้นำเอาสิ่งที่ดีที่สุดของ Cage ออกมา ซึ่งรับรองว่าจะต้องสนุกอย่างแน่นอนสำหรับผู้ที่ได้ชมอาชีพการงานของเขาเบ่งบานจากบทบาทเล็กๆ น้อยๆ ใน Fast Times ที่ Ridgemont High สู่ความรุ่งโรจน์ของรางวัลออสการ์ใน Leaving Las Vegas จากนั้นก็ปรากฏตัวอย่างน่าเศร้าในภาพยนตร์อย่าง The Wicker Man หรือ Left Behind โดยที่ Cage ในที่นี้กำลังสนุกสนานกับการไตร่ตรองถึงอาชีพการงานที่ขึ้นๆ ลงๆ ของเขา การเลียนแบบตัวเองในจินตนาการเมื่อยังเด็ก และสร้างเคมีที่ลงตัวกับนักแสดงร่วมของเขา ซึ่งพิสูจน์ให้เห็นว่าเขาเข้ากับภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ไม่แพ้กับที่เขาอยู่ในแก๊งค้ายาเม็กซิกัน และการต่อสู้กับความชั่วร้ายในกาแล็กซีอันไกลโพ้น
โดยแทบจะไม่มีการหยุดพักเลยแม้แต่วินาทีเดียว เมื่อ Cage มาถึงในวิลล่าอันงดงามของ Javi และเริ่มสร้างมิตรภาพกับแฟนพันธุ์แท้ของบทภาพยนตร์ผู้หลงใหลในภาพยนตร์เรื่องนี้ Weight กลายเป็นหนังที่ห่วยแตกสุดๆ เมื่อ Cage ต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่เกินจริงและบ้าระห่ำมากมาย โดยมีไฮไลท์ที่น่าสนใจในรูปแบบของการกระโดดหน้าผาและทริปผจญภัยสุดมันส์ และถึงแม้ว่าจะเริ่มหมดแรงลงเมื่ออดีตภรรยาและลูกสาวของ Cage มาถึงที่เกิดเหตุในช่วงสามในสี่ของเรื่อง แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็เต็มไปด้วยความปรารถนาดีที่ทำให้มั่นใจได้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะมอบช่วงเวลาแห่งความสนุกสนานให้กับทุกคนที่สมัครเข้าร่วมการผจญภัยในโลกของ Cage ที่เรากำลังอาศัยอยู่นี้
