ดูหนังออนไลน์ Memphis Belle (1990) ป้อมบินเย้ยฟ้า

เรื่องย่อ

“เมมฟิส เบลล์” คือเครื่องบินทิ้งระเบิดสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งบังคับโดยลูกเรือหนุ่มที่บินไปโจมตีทางอากาศในยุโรปอย่างอันตราย ลูกเรือต้องโจมตีทางอากาศอีกครั้งเดียวเท่านั้นก่อนจะเสร็จสิ้นภารกิจและกลับบ้านได้ ในการบรรยายสรุปก่อนเที่ยวบินสุดท้าย ลูกเรือพบว่าเป้าหมายของวันนี้คือเดรสเดน ซึ่งเป็นเมืองที่มีการป้องกันอย่างแน่นหนาและมักจะทำให้ฝ่ายสัมพันธมิตรสูญเสียชีวิตอยู่เสมอ ดูหนังออนไลน์

ผู้กำกับ

Michael Caton-Jones

บริษัทค่ายหนัง

Enigma Productions
Fujisankei Communications
British Satellite Broadcasting

นักแสดง

Matthew Modine
Eric Stoltz
Sean Astin
Harry Connick Jr.
Reed Diamond
Tate Donovan
John Lithgow
D. B. Sweeney
Billy Zane
Courtney Gains
Neil Giuntoli

โปสเตอร์หนัง

รีวิว Memphis Belle (1990) ป้อมบินเย้ยฟ้า

🤩 bootssara

⭐ คะแนน: 7/10 ดาว

ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับประสบการณ์ของ Belle ได้อย่างแม่นยำ ยกเว้นว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ได้เล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเครื่องบินและลูกเรือตลอด 25 เที่ยวบินที่เกิดขึ้นจริงในเที่ยวบินสุดท้าย สิ่งเดียวที่ขาดหายไปก็คือ มือปืนของ Belle ได้รับบาดเจ็บจากความหนาวเย็นและถูกแทนที่ ตัวละครในภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ฉันเคยเห็นความคิดเห็นจากบางคนที่บอกว่านักบินวัย 21 ปี (รับบทโดย Dennis Dearborn รับบทโดย Matthew Modine) ไม่น่าจะสมจริง นักบินของ Belle ตัวจริงคือ Robert K. Morgan อายุเพียง 24 ปีเมื่อพวกเขาเริ่มทำภารกิจบินในช่วงปลายปี 1942 บทสนทนาบางส่วนในภาพยนตร์เรื่องนี้พูดโดยลูกเรือในระหว่างภารกิจของ Belle รัฐบาลได้ผลิตสารคดีเกี่ยวกับ ในปี 1944 ซึ่งกำกับโดย William Wyler และหากคุณได้ชมสารคดีนี้ คุณจะจำฉากและบทสนทนาบางส่วนจากภาพยนตร์เรื่องนี้ได้

🤩 JamesHitchcock

⭐ คะแนน: 8/10 ดาว

ภาพยนตร์สงครามโลกครั้งที่ 2 ที่มีเนื้อหารักชาติแบบดั้งเดิมได้รับความนิยมทั้งในอเมริกาและอังกฤษตลอดช่วงทศวรรษที่ 50 และ 60 นานหลังจากที่สงครามสิ้นสุดลง อย่างไรก็ตาม ในช่วงปลายทศวรรษที่ 70 80 และต้นทศวรรษที่ 90 ภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มเสื่อมความนิยมลงในทั้งสองประเทศ ในอังกฤษ เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับการเสื่อมความนิยมของวงการภาพยนตร์อังกฤษเอง ซึ่งบางครั้งมีทรัพยากรทางการเงินและความมั่นใจในตนเองที่จะสร้างภาพยนตร์ขนาดใหญ่ได้ (ภาพยนตร์สงครามอังกฤษที่ดีที่สุดในยุคนั้นคือ ‘Hope and Glory’ ซึ่งเน้นที่แนวรบภายในประเทศมากกว่าการสู้รบจริง) ในอเมริกา การเสื่อมความนิยมของภาพยนตร์สงครามอาจเกี่ยวข้องกับอาการหลังสงครามเวียดนามมากกว่า ซึ่งทำให้เกิดความรู้สึกรักชาติและกองทัพถูกมองด้วยความสงสัยอยู่ช่วงหนึ่ง มีภาพยนตร์สงครามที่แฝงตัวอยู่ไม่กี่เรื่อง เช่น Top Gun ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับนักบินขับไล่ชาวอเมริกันในยุคปัจจุบันที่ต้องต่อสู้กับศัตรูที่ไม่มีใครรู้จักในสงครามสมมติ หรือไตรภาคเรื่อง Star Wars ซึ่งแม้ว่าจอร์จ ลูคัสจะไม่ชอบการเปรียบเทียบนี้ แต่ก็มักถูกมองว่าเป็นสงครามโลกครั้งที่สองหรือสงครามเย็นที่ถูกถ่ายทอดออกมาในอวกาศ อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์สงครามที่แท้จริงนั้นมีเพียงไม่กี่เรื่องเท่านั้น แม้ว่าจะมีข้อยกเว้นอยู่บ้าง และเมื่อเร็วๆ นี้ TCM ได้ฉายภาพยนตร์เหล่านี้สองเรื่องเพื่อร่วมเฉลิมฉลองวันครบรอบ 60 ปีวันดีเดย์ ได้แก่ The Big Red One จากปี 1980 และ Memphis Belle จาก 10 ปีต่อมา

จากสองเรื่องนี้ Memphis Belle มีสไตล์และจิตวิญญาณที่ใกล้เคียงกับภาพยนตร์สงครามแบบดั้งเดิมมากกว่า เช่นเดียวกับภาพยนตร์สงครามเรื่องอื่นๆ เรื่องนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับกลุ่มนักรบกลุ่มเล็กๆ ที่ผูกพันกันแน่นแฟ้น กลุ่มคนในกรณีนี้คือลูกเรือของเครื่องบินทิ้งระเบิด B-17 ของอเมริกาที่ประจำการอยู่ในอังกฤษในปี 1943 เดิมทีผู้สร้าง David Puttnam อยากจะสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับเครื่องบินทิ้งระเบิดของ RAF Lancaster แต่ไม่มีสตูดิโอในอังกฤษสนใจ และฮอลลีวูดก็ไม่เคยสนใจความพยายามในการทำสงครามของอังกฤษมากนัก ลูกเรือของ บินทำภารกิจสำเร็จมาแล้ว 24 ครั้ง และอีก 1 ครั้ง พวกเขาจะเสร็จสิ้นภารกิจ (ลูกเรืออเมริกันคนแรกที่ทำเช่นนี้) และจะสามารถกลับบ้านได้ นำมาจากชื่อเครื่องบินลำแรกที่ทำภารกิจสำเร็จ 25 ครั้งในชีวิตจริง) ภาพยนตร์ติดตามลูกเรือในภารกิจครั้งที่ 25 ของพวกเขา ซึ่งเป็นการโจมตีเมืองเบรเมินของเยอรมนี การโจมตีครั้งนี้เป็นภารกิจที่ยากลำบาก เครื่องบินทิ้งระเบิดต้องเผชิญหน้ากับการต่อต้านอย่างหนักจากเครื่องบินขับไล่และปืนต่อสู้อากาศยานของเยอรมัน เครื่องบินได้รับความเสียหาย และลูกเรือคนหนึ่งได้รับบาดเจ็บสาหัส นำไปสู่ตอนจบที่ตึงเครียดซึ่งทำให้ผู้ชมสงสัยว่าลูกเรือจะสามารถกลับฐานได้หรือไม่ ความรุ่งโรจน์หลักของภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ที่การถ่ายทอดการต่อสู้ทางอากาศที่น่าตื่นเต้น ซึ่งถือได้ว่าเป็นผลงานที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมา (แม้ว่าฉากในภาพยนตร์เรื่อง ‘The Battle of Britain’ ซึ่งถ่ายทำเมื่อกว่ายี่สิบปีก่อนนั้นก็ยอดเยี่ยมเช่นกัน) เช่นเดียวกับภาพยนตร์เรื่องนั้น ฉากการต่อสู้ในภาพยนตร์เรื่อง ถ่ายทำโดยใช้เครื่องบินจริงและโมเดลแทนการใช้เอฟเฟกต์พิเศษที่สร้างด้วยคอมพิวเตอร์

เราได้พบกับลูกเรือแต่ละคน ซึ่งแต่ละคนมีบุคลิกที่โดดเด่นและแตกต่างกันออกไป เช่น เดนนิส นักบินและกัปตันที่มุ่งมั่น ฟิลผู้ซึมเศร้า วัล นักศึกษาแพทย์ที่แสร้งทำเป็นว่ามีความรู้มากกว่าที่เป็นจริง แดนนี่ นักวิชาการผู้เปี่ยมด้วยบทกวี และอื่นๆ การพยายามทำให้ลูกเรือแต่ละคนเป็นตัวละครเฉพาะตัวอาจเป็นความผิดพลาด เพราะนั่นหมายความว่ามีนักแสดงในบทบาทนำมากเกินไปที่ผู้ชมจะโฟกัสได้ ลูกเรือทุกคนปรากฏตัวเป็นตัวละครครึ่งๆ กลางๆ ไม่มีตัวละครที่สมบูรณ์แบบ อาจจะดีกว่าถ้าโฟกัสที่ลูกเรือสี่หรือห้าคนและเล่าเรื่องราวของพวกเขาให้ครบถ้วน โดยให้คนอื่นๆ เล่นเฉพาะบทบาทสมทบ ภาพยนตร์เรื่องนี้กล่าวถึงปัญหาทางศีลธรรมของปฏิบัติการทิ้งระเบิดมากกว่าที่ภาพยนตร์ก่อนหน้านี้เคยกล่าวถึงในประเด็นนี้ แทนที่จะเสี่ยงโจมตีโรงเรียนใกล้เคียง เดนนิสยืนกรานที่จะบินวนไปรอบๆ (จึงเพิ่มความเสี่ยงที่เครื่องบินของเขาจะถูกยิงตก) จนกว่าเขาจะมองเห็นเป้าหมายได้ชัดเจน ซึ่งก็คือโรงงานผลิตเครื่องบินของเยอรมัน นอกจากนี้ยังมีเนื้อเรื่องรองเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่กองทัพอากาศที่ค่อนข้างไม่น่าพอใจซึ่งต้องการใช้ประโยชน์จากเครื่องบินเมมฟิสเบลล์และลูกเรือเพื่อจุดประสงค์ในการโฆษณาชวนเชื่อ และการปะทะกันของเขากับผู้บัญชาการฐานทัพ ซึ่งพบว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องน่ารังเกียจ และเป็นห่วงว่าหน่วยของเขาจะสูญเสียชีวิตจำนวนมากมากกว่า

นอกเหนือจากองค์ประกอบเหล่านี้แล้ว ในภาพยนตร์เรื่องนี้ยังมีเนื้อหาเพียงเล็กน้อยที่ไม่สามารถพบได้ในภาพยนตร์เรื่องก่อนๆ เกี่ยวกับการทิ้งระเบิดในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เช่น ‘The Dambusters’ หรือ ‘633 Squadron’ อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ได้หมายความว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ล้าสมัยอย่างที่บางคนบ่น แฟชั่นในวงการภาพยนตร์อาจมีมาแล้วก็ไป แต่สิ่งนี้ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความจริงที่ว่าสงครามโลกครั้งที่สองมีตัวอย่างมากมายของความกล้าหาญและความดราม่าที่สามารถนำมาใช้เป็นประเด็นในภาพยนตร์ที่ดีได้ เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงในปี 1990 เช่นเดียวกับในปี 1950 หรือ 1960 และยังคงเป็นจริงอยู่จนถึงทุกวันนี้ ตัวฉันเองพบว่า เป็นทั้งภาพยนตร์ที่น่าตื่นเต้นและบางครั้งก็ซาบซึ้งใจ เป็นเครื่องบรรณาการอันยอดเยี่ยมสำหรับความกล้าหาญของผู้ชายที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับภาพยนตร์เรื่องนี้ และถือเป็นส่วนเสริมที่คู่ควร

🤩 ghanima_atrieadies

⭐ คะแนน: 8/10 ดาว

ฉันชอบภาพยนตร์เรื่องนี้มาก เรียบง่าย นักแสดงยอดเยี่ยม เรื่องราวยอดเยี่ยม และการได้เห็นเครื่องบิน B-17 บินอยู่เหนือเมฆ…ว้าว นี่เป็นบทบาทของแมทธิว โมดีนที่ฉันชอบมากที่สุด บุคลิกที่เงียบขรึมและมีประสิทธิภาพของเขาทำให้เขาเป็นกัปตันที่น่าเชื่อถือ เขาไม่พูดมากนักแต่ก็ไม่จำเป็นต้องพูดฉากระหว่างผู้พันกับจดหมายทำให้ฉันรู้สึกประทับใจทุกครั้งยังมีอีกมาก แต่ฉันจะให้คุณตัดสินใจเอง ขอแนะนำอย่างยิ่ง

🤩 The_Other_Snowman

⭐ คะแนน: 7/10 ดาว

ฉันดูหนังเรื่องนี้ครั้งแรกในวิดีโอเมื่อประมาณปี 1991 ตอนนั้นฉันอายุประมาณเจ็ดขวบ ฉันสนุกกับมันมากเพราะมีเครื่องบินอยู่ในนั้น และไม่มีอะไรที่น่ารังเกียจหรือยากเกินไปสำหรับเด็กอายุเจ็ดขวบที่จะเข้าใจเมื่อดูอีกครั้งหลังจากผ่านไปสิบเก้าปี ฉันก็รู้สึกประทับใจกับสิ่งเดิมๆ เหมือนกัน เป็นหนังสงครามที่เหมาะสำหรับครอบครัวมาก โดยพยายามแสดงให้เราเห็นชีวิตที่ยากลำบากของนักบินทิ้งระเบิดชาวอเมริกันในยุโรปในปี 1943 อย่างจริงจัง รายชื่อตัวละครมาจากหนังสือคู่มือการเขียนหนังสงคราม มีทั้ง The Religious One (“มีเรื่องศาสนาอยู่เสมอ” ตัวละครของ John Lithgow กล่าว), The Scared One, The Good-Luck Charm, The Smartass และ The Captain บทภาพยนตร์ถ่ายทอดเรื่องราวที่คุ้นเคยทั้งหมด: ลูกเรือร่วมมือกันทำภารกิจครั้งสุดท้าย เอาชนะอุปสรรค และผูกพันกันเหมือนครอบครัวตัวแทนนักแสดงทุกคนทำได้ดี Reed Diamond, Sean Astin, Matthew Modine และ Eric Stoltz ถือเป็นคนที่น่าสนใจที่สุด (และพวกเขาก็อายุน้อยในปี 1990!) รวมถึง Lithgow และ David Strathairn ในภาคพื้นดิน Modine แทบจะตลกเลยในบทนักบินที่เคร่งขรึมซึ่งดูเหมือนจะรู้สึกอึดอัดใจกับความน่าเบื่อของตัวเอง Stoltz โดดเด่นในบทบาทที่ไร้ค่าของคนดีที่ได้รับบาดเจ็บฉากการบินนั้นยอดเยี่ยมมาก

เครื่องบิน B-17 จริงถ่ายทำที่สนามบินในช่วงสงครามจริง และมีความสมจริงเพียงเล็กน้อยในหลายๆ ฉาก ฉากภายใน ซึ่งเป็นสถานที่ถ่ายทำส่วนใหญ่ของภาพยนตร์นั้นทำหน้าที่แสดงให้คุณเห็นว่าสถานที่แบบนั้นจะคับแคบ หนาวเย็น และมีเสียงดังได้อย่างไร ไม่ต้องพูดถึงอันตราย: ฉากแอ็กชั่นเมื่อเครื่องบินรบเยอรมันโจมตีเครื่องบินทิ้งระเบิดเคลื่อนตัวด้วยความเร็วสูงมาก ซึ่งต้องเหมือนกับที่ลูกเรือทิ้งระเบิดเคยประสบมา แน่นอนว่าทั้งหมดนี้ได้รับการทำความสะอาดเพื่อผู้ชมภาพยนตร์: ลูกเรือทิ้งระเบิดตัวจริงจะไม่มีวันถอดหน้ากากออกซิเจนหรือพูดคุยยาวๆ และเล่นตลกตามที่ปรากฏในภาพยนตร์ ดังนั้นนี่คือภาพยนตร์ที่จริงใจและไม่เป็นอันตรายโดยทั่วไป เต็มไปด้วยความคิดถึง ขับเคลื่อนด้วยความปรารถนาที่จะยกย่องเรื่องราวในนั้น ซึ่งนำไปสู่ดินแดนแห่งความซ้ำซากจำเจ ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าผู้สร้างปัดฝุ่นบทภาพยนตร์ที่ย้อนไปถึงยุค 1950 โดยเพิ่มเพียงไม่กี่บรรทัดที่นี่และที่นั่นสำหรับผู้ชมยุคใหม่ ไม่ใช่เรื่องแย่ทั้งหมด แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมดเท่าที่ควร อย่างไรก็ตาม สิ่งที่น่าสังเกตคือการขาดความรักชาติแบบโบกธงอย่างสิ้นเชิงที่เรามักคาดหวังจากภาพยนตร์สงครามในยุคนั้น: ไม่มีธงชาติอเมริกันให้เห็นเลย และภาพยนตร์เรื่องนี้อุทิศให้กับนักบินและลูกเรือทุกคนที่เสียชีวิตในสงคราม ไม่ใช่แค่ฝ่ายพันธมิตรเท่านั้น