Waiting (2005) เวตติ้ง เสิร์ฟเฟี้ยว เสียวจี๊ด

เรื่องย่อ

ภาพยนตร์ตลกเรื่องนี้เล่าเรื่องราวในร้านอาหารแห่งหนึ่งชื่อ Shenaniganz ซึ่งเต็มไปด้วยพนักงานที่มีบุคลิกหลากหลายและเรื่องราวสุดฮา นำโดย มอนตี้ (รับบทโดย ไรอัน เรย์โนลด์ส) พนักงานเสิร์ฟที่มีเสน่ห์และชอบเล่นแผลงๆ กับเพื่อนร่วมงาน และ ดีน (รับบทโดย จัสติน ลอง) ชายหนุ่มที่กำลังสับสนเกี่ยวกับชีวิตและอนาคตของตัวเอง เนื้อเรื่องติดตามชีวิตหนึ่งวันในร้านอาหารแห่งนี้ ที่เต็มไปด้วยเรื่องราววุ่นวาย Waiting ไม่ว่าจะเป็นการปะทะคารมของพนักงาน การรับมือกับลูกค้าสุดเพี้ยน และเกมสุดแสบที่พนักงานร่วมกันคิดขึ้นเพื่อสร้างสีสันในที่ทำงาน

ภาพยนตร์นำเสนอความฮาแบบผู้ใหญ่ ผ่านมุกตลกเกี่ยวกับชีวิตในร้านอาหาร พร้อมทั้งแฝงประเด็นเกี่ยวกับความไม่พอใจในงาน การค้นหาตัวตน และการยอมรับในสิ่งที่มีอยู่ เป็นภาพยนตร์ที่ผสมผสานความสนุกสนานและเรื่องราวที่หลายคนอาจรู้สึกเชื่อมโยง โดยเฉพาะใครที่เคยทำงานในสายบริการ นี่คือหนังที่แสดงให้เห็นความวุ่นวายและเบื้องหลังชีวิตพนักงานในมุมมองที่แตกต่างและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ

ผู้กำกับ

Rob McKittrick

บริษัท ค่ายหนัง

Eden Rock Media

นักแสดง

Ryan Reynolds
Anna Faris
Justin Long
David Koechner
Luis Guzmán
Chi McBride

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

Sergiodave

ฉันเคยเปิดบาร์มาแล้วกว่า 30 ปี Waiting ในหลายประเทศ และพูดได้อย่างเต็มปากว่าในภาพยนตร์เรื่องนี้มีหลายอย่างที่ตรงประเด็นหรือบางครั้งก็ไม่ตรงประเด็นเลย ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังเตือนฉันถึงช่วงเวลาและสถานที่ต่างๆ มากมายอีกด้วย คำแนะนำที่สำคัญคือ การพูดจาไม่ดีกับพนักงานเสิร์ฟจะทำให้คุณได้รับสิ่งที่ไม่คาดคิดในหลายประเทศ ไม่ใช่แค่ในสหรัฐอเมริกาเท่านั้น คุณได้รับคำเตือนแล้ว

jbanet

เมื่อเห็นตัวอย่างหนังเรื่องนี้ครั้งแรก ฉันคาดหวังว่าหนังเรื่องนี้จะเป็นหนังตลกที่ไร้สาระเกี่ยวกับพนักงานร้านอาหารที่คอยสร้างปัญหาให้กับลูกค้า แม้ว่าบางคนอาจรู้สึกแบบนั้นหลังจากดูไปแล้วก็ตาม แต่ฉันก็รู้สึกประหลาดใจอย่างน่ายินดี จากการแนะนำ ‘เกม’ ในช่วงเริ่มต้นของหนัง ฉันรู้ว่าหนังเรื่องนี้จะต้องน่าสนใจและน่ากังวลมากกว่าตัวอย่างเสียอีก แม้ว่าตัวละครจะดูไม่โดดเด่นนัก แต่ ‘Waiting’ ก็ประสบความสำเร็จในการเป็นหนังที่เน้นตัวละครเป็นหลัก ฉันไม่แน่ใจว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น บางทีสิ่งที่ดูเหมือนเป็นแค่เรื่องตลกเด็กๆ อาจเพิ่มมิติให้กับตัวละครโดยที่เราไม่รู้ตัว บางคนบ่นว่า ‘เกม’ เป็นมุขตลกยาว 10 วินาทีที่ยืดออกไปตลอดทั้งเรื่อง และนั่นก็เป็นเรื่องจริง แต่จริงๆ แล้ว

เกมเป็นเพียงกลไกในการพัฒนาตัวละครมากกว่าที่จะเป็นอย่างอื่น ผลลัพธ์ที่ได้คือตัวละครที่มีข้อบกพร่องมากมายแต่กลับน่ารักอย่างน่าประหลาดใจ นอกจากนี้ ตอนจบแม้จะค่อนข้างกะทันหัน แต่ก็สนุกดี ส่วนใหญ่เป็นเพราะหนังเรื่องนี้ทำหน้าที่สร้างตัวละครและสถานการณ์ได้ดี หนังเรื่องนี้ไม่เหมาะกับทุกคน ถ้าคุณไม่ชอบอารมณ์ขันแบบ “โง่ๆ” คุณก็คงไม่สามารถมองข้ามอารมณ์ขันเหล่านี้เพื่อเพลิดเพลินไปกับแง่มุมที่ละเอียดอ่อนกว่านี้ได้ อย่างไรก็ตาม เมื่อคุณผ่านส่วนนั้นไปได้ หนังเรื่องนี้ก็ไม่ใช่หนังที่ทุกคนชื่นชอบ

CAMACHO

ในหลายๆ ด้าน ภาพยนตร์เรื่องนี้สามารถเปรียบเทียบกับภาพยนตร์ตลกคัลท์ที่ประสบความสำเร็จอีกเรื่องหนึ่งที่มีชื่อว่า “Office Space” ได้ ทั้งสองเรื่องพูดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นจริงในสภาพแวดล้อมการทำงานที่ตึงเครียด แม้ว่า “Office Space” และ Waiting ” จะมีโครงเรื่องที่คล้ายกัน แต่ผู้กำกับมือใหม่ Rob McKittrick ดูเหมือนจะมีความสามารถด้านตลกแบบคนขี้เกียจมากกว่า Mike Judge สิ่งที่ทำให้ภาพยนตร์ตลกเรื่องนี้โดดเด่นก็คือการคัดเลือกนักแสดงที่ยอดเยี่ยมและตัวละครที่มีสีสัน ไรอัน เรย์โนลด์สที่ตลกเสมอมาเป็นผู้นำทีมนักแสดงที่ไม่เหมาะสม เช่น แอนนา ฟาริส จัสติน ลอง และลุยซ์ กุซมันที่ตลกสุดๆ ภาพยนตร์เรื่องนี้อาจมีความเป็นผู้ใหญ่เกินไปบ้างในบางครั้ง แต่ผู้ที่ชื่นชอบภาพยนตร์อย่าง “The 40-Year Old Virgin” และ “Harold and Kumar Go to White Castle” จะต้องชื่นชอบภาพยนตร์เรื่องนี้แน่นอน

elicopperman

บางทีหนึ่งในภาพยนตร์ที่เข้าถึงอารมณ์มากที่สุดที่ฉันเคยดูล่าสุดก็คงจะเป็นหนังตลกอินดี้ลัทธิ Waiting… ที่นำแสดงโดย Ryan Reynolds ในปี 2005 ภาพยนตร์เรื่องนี้ถือเป็นผลงานการกำกับครั้งแรกของ Rob McKittrick อดีตพนักงานร้านอาหารที่ผันตัวมาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้รับการตอบรับจากนักวิจารณ์มากนัก แต่ก็ทำรายได้ได้ดีพอที่จะสร้างกระแสตอบรับที่ดีได้ เมื่อดูจากปัจจุบันแล้ว ถือเป็นภาพยนตร์ตลกที่เข้าถึงอารมณ์ได้มากที่สุดเรื่องหนึ่งที่ฉันเคยดูมาในฐานะอดีตพนักงานร้านอาหาร

ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าถึงพนักงานร้านอาหารที่ ShenaniganZ ซึ่งต่างก็ดำเนินชีวิตในแบบของตัวเอง มี Dan เจ้านายที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย, Monty พระเอกที่พูดจาฉะฉาน, Dean หนุ่มน้อยที่รู้สึกว่าชีวิตของเขากำลังจะผ่านไปเร็วเกินไป, พนักงานเสิร์ฟที่โอ้อวด, พ่อครัวที่หยาบคาย และเด็กเสิร์ฟที่ประหลาดๆ ที่มีบุคลิกประหลาดๆ มากมาย ใครก็ตามที่เคยทำงานในสภาพแวดล้อมของร้านอาหารประเภทนี้จะเข้าใจถึงความหงุดหงิดและความไม่มั่นใจของตัวละครได้หลายอย่าง รวมถึงความกดดันจากการต้องเผชิญหน้ากับโอกาสในการทำงานที่คุณไม่ต้องการ เช่น ผู้ช่วยผู้จัดการ การต้องทนกับการเล่นตลกหน้าประตูห้องในวิทยาลัย การจัดการกับลูกค้าที่น่ารำคาญซึ่งไม่สนใจพนักงานมากกว่าอาหาร และความโกรธทั่วไปที่ระบายออกมาจากการทำงานหนักมาหลายปีโดยแทบไม่ได้เปลี่ยนฉากเลย อาจกล่าวได้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ตลกที่สุดเมื่อนำเสนอสถานการณ์เหล่านี้ และยิ่งสนุกมากขึ้นด้วยเหตุนี้

เนื่องจากภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างขึ้นในช่วงที่ภาพยนตร์ตลกสำหรับผู้ใหญ่แนวสยองขวัญหลัง American Pie ยังคงเป็นแนวตลกขบขันอยู่ จึงมีภาพยนตร์บางส่วนที่มักจะใช้เรื่องตลกของเด็กๆ ซึ่งอาจน่ารังเกียจจนถึงขั้นเหยียดเพศ หรือแม้แต่น่าสงสัยตามมาตรฐานในปัจจุบัน Waiting เมื่อพิจารณาว่ามีเนื้อเรื่องรองที่เกี่ยวข้องกับมอนตี้และแดนที่ไปจีบนาตาชา พิธีกรสาววัย 18 ปีในไม่ช้านี้ เนื้อหาส่วนใหญ่ที่อยู่นอกเหนือจากฉากการรอและการเตรียมอาหารอาจทำให้คนรู้สึกขมขื่นได้ ขึ้นอยู่กับอารมณ์ขันของคุณ โชคดีที่นักแสดงหลักประกอบด้วยแอนนา ฟาริส จัสติน ลอง เดวิด โคชเนอร์ โรเบิร์ต แพทริก เบเนดิกต์ ลุยซ์ กุซมัน ชี แม็คไบรด์ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง อลันนา อูบัค ในบทนาโอมิ พนักงานเสิร์ฟอารมณ์ร้าย และเดน คุก ในบทฟลอยด์ พ่อครัวที่หยาบคายที่สุด ซึ่งชดเชยมุกตลกที่ไม่อาจไปถึงไหนได้ พวกมันตลกมากในภาพยนตร์เรื่องนี้ เป็นการบอกเล่าว่าตัวละครเหล่านี้น่าเข้าถึงได้อย่างไร เมื่อมิตช์ เด็กฝึกงานที่เงียบขรึมได้ใช้เวลาของเขาเพื่อเปล่งประกายในจุดสำคัญในองก์ที่สามของภาพยนตร์

เนื่องจากนี่เป็นภาพยนตร์อินดี้ทุนต่ำ การสร้างภาพยนตร์จริงจึงพึ่งพาการตัดต่อมาตรฐานมากที่สุดเพื่อให้การเปลี่ยนฉากราบรื่นและพึ่งพาการเร่งรีบในช่วงอาหารกลางวันและอาหารเย็น นอกจากนี้ อาหารที่แสดงตลอดทั้งเรื่องดูน่ารับประทานเพียงพอที่จะทำให้ต้องดูซ้ำเพื่ออาหารเพียงอย่างเดียว แม้ว่าจะยังมีมุกตลกที่ปนเปื้อนอยู่มากก็ตาม แน่นอนว่าเนื่องจากเป็นหนังตลกสำหรับผู้ใหญ่ในช่วงกลางยุค 2000 เพลงประกอบจึงดูเก่าในทันทีแต่ก็ฟังสนุก เพราะเกือบทุกเพลงเหมาะกับฉากได้ดีโดยไม่ทำให้เสียสมาธิ บางทีบางฉากอาจดูกะทันหันเกินไปจนทำให้เพลงเข้าไม่ถึงในครั้งแรกที่ชม แต่คุณก็ยังจะรู้สึกสนุกไปกับเพลงประกอบอยู่ดี

โดยไม่รู้สึกว่าพยายามมากเกินไปในเนื้อหาของหนัง ฟีเจอร์นี้ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่บ้านในฐานะแคปซูลเวลาในช่วงเวลาที่คุณสามารถทำอะไรได้มากกว่าในหนังตลกสำหรับผู้ใหญ่มากกว่าในปัจจุบัน ใช่แล้ว Waiting… เป็นหนังที่หยาบคายและเด็กๆ เหมือนกับหนังตลกหยาบคายเรื่องอื่นๆ ในยุคนั้น แต่ฉากร้านอาหารหลักทำให้เรื่องราว อารมณ์ขันหลัก และตัวละครดูมีความสัมพันธ์และน่ารักมากกว่าฉากที่แย่กว่า บางครั้ง วิธีที่ดีที่สุดในการสร้างภาพยนตร์ประเภทนี้ก็คือการที่ผู้สร้างภาพยนตร์ทำงานในสภาพแวดล้อมดังกล่าวด้วยตัวเอง อย่างน้อยผู้ชมก็จะไม่ต้องทำงานนั้นเอง ฉันคิดว่าอย่างน้อยก็คุ้มค่าที่จะดูสักครั้งหลังจากผ่านไปเกือบ 20 ปี เหมือนกับการลองไปร้านอาหารอื่น ๆ ที่ไม่เคยไปมาก่อน

leilapostgrad

ฉันเกลียด (เกลียด!) การเป็นพนักงานเสิร์ฟ แต่หนังเรื่องนี้ตลกและกล้าหาญมากจนแทบอยากย้อนเวลากลับไปในช่วงฤดูร้อนปี 1999 เพื่อทำงานกะอื่นที่ TGI Fridays Waiting เป็นหนังที่ดีที่สุด แม่นยำที่สุด ซื่อสัตย์ที่สุด Waiting และตลกที่สุดที่เคยสร้างมาเกี่ยวกับอุตสาหกรรมบริการ นี่คือมุมมองของฉัน โลกนี้แบ่งออกเป็นสองกลุ่มคน: คนที่เคยเสิร์ฟอาหารกับคนที่ไม่ได้เสิร์ฟ คนที่ไม่เคยทำงานในร้านอาหารแม้แต่วันเดียวในชีวิตอาจพบว่าหนังเรื่องนี้สนุก แต่พวกเขาจะคิดว่ามันไร้สาระเกินกว่าที่จะเป็นจริง และพวกเขาอาจจะไม่คิดถึงหนังเรื่องนี้อีกเลย

แต่พวกคุณที่เคยรู้สึกถึงความเจ็บปวด ความเสื่อมเสีย และความอัปยศอดสูของการเสิร์ฟอาหารจะหัวเราะจนฉี่ราดเมื่อเห็นว่าหนังเรื่องนี้สมบูรณ์แบบแค่ไหน Rob McKittrick ผู้เขียนบท/ผู้กำกับมือใหม่ได้สร้างภาพเหตุการณ์ 24 ชั่วโมงในธุรกิจร้านอาหารได้อย่างแม่นยำ หนังเรื่องนี้เปิดฉากด้วยงานปาร์ตี้ดึกๆ ที่มีการดื่มสุรา การสูบบุหรี่ และการมีเพศสัมพันธ์กับผู้เยาว์เป็นจำนวนมาก จากนั้นเราก็เห็นพนักงานเสิร์ฟที่มีอาการเมาค้างในวันรุ่งขึ้น ร้านอาหารที่พวกเขาทำงานอยู่ทั้งหมดมีชื่อว่า “Shenanigans” แต่ดูคล้ายกับ TGI Fridays ที่ฉันเคยทำงานมาก

ตัวละครทั้งหมดใน Waiting อ้างอิงจากคนจริงที่ทำงานในร้านอาหารทุกแห่ง มีพนักงานต้อนรับที่เซ็กซี่/เจ้าชู้/อายุน้อย พ่อครัวที่อ้วนและน่าเกลียดที่คบหากับพนักงานเสิร์ฟที่เซ็กซี่มาก ชายหนุ่มที่ติดยา/พังค์ และผู้จัดการที่เอาแต่ใจ ลูกค้าทั้งหมดในหนังเรื่องนี้ (คนหัวรั้นที่ไม่รู้ว่าจะให้ทิปอย่างไร ผู้หญิงเจ้าชู้ ผู้ชายที่เมาและหื่นกาม) ล้วนเป็นลูกค้าที่ฉันเคยใช้บริการ และไม่มีผู้สร้างภาพยนตร์คนใดที่สามารถถ่ายทอดความตึงเครียดที่ซับซ้อนและไม่สามารถประนีประนอมระหว่างพนักงานเสิร์ฟและพนักงานครัวได้อย่างแม่นยำเท่าเขา แต่ตอนจบของคืนนั้น ไม่ว่าจะมีเรื่องดราม่าอะไรเกิดขึ้น ไม่ว่าจานจะเสียแค่ไหน และไม่ว่าคุณจะได้ทิปมากแค่ไหน (หรือไม่ได้) Waiting ทุกคนก็เมาและปาร์ตี้กันหมด และคุณทุกคนรู้ดีว่าพวกคุณอยู่ในเหตุการณ์นี้ด้วยกัน Waiting เป็นเพียงการเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับอาชีพที่คนส่วนใหญ่ไม่เคยคิดถึงเลย แต่เรื่องนี้เล่าเรื่องราวนั้นได้อย่างสมบูรณ์แบบ รอดีวีดีไม่ไหวแล้ว