ดูหนัง Superman (2025) ซูเปอร์แมน

เรื่องย่อ

Superman เรื่องราวของหนึ่งในซูเปอร์ฮีโร่ผู้เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดคนหนึ่งของโลก ที่ต้องพยายามผสานความเป็นชาวดาวคริปตันและด้านที่เป็นมนุษย์โลกของตัวเองเข้าด้วยกัน

ผู้กำกับ

James Gunn

บริษัทค่ายหนัง

DC Studios

นักแสดง

David Corenswet
Rachel Brosnahan
Nicholas Hoult
Edi Gathegi
Anthony Carrigan
Nathan Fillion
Isabela Merced
Skyler Gisondo
Sara Sampaio
María Gabriela de Faría
Wendell Pierce
Alan Tudyk
Pruitt Taylor Vince
Neva Howell

โปสเตอร์หนัง

รีวิว Superman (2025) ซุปเปอร์แมน

🤩 ryankun0903

⭐ คะแนน: 8/10 ดาว

ขอพูดนอกเรื่องนิดนึงนะครับ ผมไม่ใช่แฟนซูเปอร์แมน ไม่เคยเป็นมาก่อนเลย ยากที่จะเชียร์เอเลี่ยนที่แทบจะไร้เทียมทานและมีเข็มทิศทางศีลธรรมแบบนักบุญ ผมมักจะเชียร์แบทแมนมากกว่า มหาเศรษฐีที่หมกมุ่นอยู่กับความเจ็บปวดทางจิตใจจะรู้สึก… มั่นคงขึ้น ถ้าไม่ได้เจมส์ กันน์มาคุมบังเหียน ความตื่นเต้นที่จะได้ดูซูเปอร์แมนภาคใหม่คงแทบจะเป็นศูนย์ ในฐานะแฟนพันธุ์แท้ผลงานของเขา ตั้งแต่ไตรภาค Guardians of the Galaxy ไปจนถึง The Suicide Squad, Peacemaker และ Creature Commandos ผมรู้สึกสนใจมาก แต่ถึงอย่างนั้น คำถามหนึ่งก็ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวผม: กันน์เก่งกาจเสมอในเรื่องคนที่ด้อยโอกาส คนนอกคอก และคนแปลกๆ เขาจะทำให้ซูเปอร์ฮีโร่ที่บริสุทธิ์ที่สุดในโลกนี้น่าสนใจได้จริงหรือ? คำตอบ? คำตอบคือ ใช่ อย่างกึกก้องและหนักแน่น

ใน Superman เจมส์ กันน์ ได้ถ่ายทอดเรื่องราวที่เปี่ยมไปด้วยอารมณ์และเนื้อหาที่เป็นผู้ใหญ่ที่สุดของวีรบุรุษผู้เป็นที่รักยิ่งจนถึงปัจจุบัน ผลลัพธ์ที่ได้คือภาพยนตร์ที่กล้าที่จะนำเสนอเรื่องราวของ Last Son of Krypton ในรูปแบบใหม่ ไม่ใช่ในฐานะเทพเจ้าในหมู่มวลมนุษย์ แต่ในฐานะมนุษย์ผู้บังเอิญเป็นเทพเจ้า และมันก็ได้ผลดี สวยงามมาก ด้วยบทภาพยนตร์ที่เฉียบคมและการแสดงที่ลงตัวของเดวิด โคเรนสเวต ทำให้ Superman กลายเป็นภาพยนตร์ที่เข้าถึงได้ กล้าพูดได้เลยว่าเข้าถึงได้ ด้วยเสน่ห์ จริงใจ แม้จะดูไร้เดียงสาเล็กน้อย โคเรนสเวตได้ถ่ายทอดความขัดแย้งสำคัญในหัวใจของตัวละครออกมาได้ นั่นคือ มนุษย์ต่างดาวที่มีความเป็นมนุษย์มากกว่าพวกเราส่วนใหญ่ เขาคือตัวละครคลาร์ก เคนท์ที่ดีที่สุดนับตั้งแต่คริสโตเฟอร์ รีฟ อย่าเข้าใจฉันผิด คาวิลล์แสดงได้ดีและมีบุคลิกแบบซูเปอร์แมน แต่โคเรนสเวตมีจิตวิญญาณ เขาคือเด็กหนุ่มที่เติบโตมาในฟาร์ม ใจดี และปรารถนาที่จะทำในสิ่งที่ดีงาม

กันน์ตัดเรื่องราวต้นกำเนิดที่ซ้ำซากจำเจออกไปอย่างชาญฉลาด และพาเราเข้าสู่แก่นแท้ของเรื่องราว นั่นคือโลกที่กำลังเผชิญกับการมีอยู่ของซูเปอร์แมนอยู่แล้ว การเคลื่อนไหวนี้ทำให้จังหวะดำเนินเรื่องกระชับขึ้น และเปิดโอกาสให้เรื่องราวเจาะลึกเข้าไปในโลกรอบตัวเขามากขึ้น และโลกนี้ให้ความรู้สึกสมจริง ในแบบฉบับของกันน์ เขาสอดแทรกการวิพากษ์วิจารณ์ที่เฉียบคมและทันท่วงทีเกี่ยวกับการใช้สื่อเป็นอาวุธ สถานการณ์ต่างประเทศในปัจจุบัน และความไว้วางใจของสาธารณชน ความท้าทายของซูเปอร์แมนไม่ได้มีแค่ทางกายภาพเท่านั้น แต่ยังรวมถึงด้านศีลธรรม การเมือง และปรัชญาด้วย แต่ถึงกระนั้น ภาพยนตร์เรื่องนี้กลับไม่รู้สึกเหมือนกำลังบรรยาย มันให้ความรู้สึกว่า ทันเวลา ตรงประเด็น และจำเป็น

แก่นอารมณ์ของหนังเรื่องนี้น่าประทับใจอย่างน่าประหลาดใจ ความสัมพันธ์ของคลาร์กกับลอยส์ เลน (รับบทโดยราเชล บรอสแนแฮน นักข่าวผู้ดุดันและตรงไปตรงมา) เต็มไปด้วยความตึงเครียดและความอบอุ่นอย่างแท้จริง พวกเขาโต้เถียงกัน หยอกล้อกัน และรักใคร่กัน มันดูวุ่นวายและสมจริงมาก ยิ่งบวกกับฉากอ่อนโยนกับพ่อแม่ของคลาร์กเข้าไปอีก หนังซูเปอร์ฮีโร่เรื่องนี้กลับให้ความรู้สึก…ใกล้ชิดสนิทสนมอย่างบอกไม่ถูก เมื่อซูเปอร์แมนหลั่งน้ำตาเมื่อได้ยินคำพูดง่ายๆ จากพ่อเลี้ยง มันกลับสะเทือนอารมณ์ยิ่งกว่าฉากระเบิด CGI เสียอีก ในด้านโทนเรื่อง ถือว่าคลาสสิกแบบฉบับของกันน์ เรียบง่ายและสนุกสนาน มีบางช่วงที่ให้ความรู้สึกเหมือนหลุดออกมาจากการ์ตูนเช้าวันเสาร์ แต่ก็ไม่ได้มีแต่เรื่องขำขัน อารมณ์ขันถูกปรับลด ใช้อย่างประหยัดและชาญฉลาด นอกจากนี้ยังมีความมืดมนอย่างน่าประหลาดใจ มีทั้งช่วงที่คุกคามจริงๆ และน่าตกใจอย่างที่สุด

ส่วนนักแสดงสมทบ เล็กซ์ ลูเธอร์ ของนิโคลัส โฮลต์ คือเวอร์ชันที่ดีที่สุดที่เราเคยเห็นบนจอ เย็นชา คำนวณเก่ง และน่ารังเกียจสิ้นดี เขาไม่ใช่นักธุรกิจจอมหยิ่งหรือคนเทคโนโลยีจอมกระตุก เขาชั่วร้ายและมีเหตุผลอย่างน่าขนลุก อยากจะต่อยหน้าเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า นั่นแหละคือชัยชนะ ลอยส์ เลน ของราเชล บรอสนาแฮน คือเวอร์ชันที่สมบูรณ์แบบที่สุด เป็นนักแสวงหาความจริงที่ไม่เคยยอมแพ้ ไม่มีเวลาให้กับเรื่องไร้สาระ กรีนแลนเทิร์นของนาธาน ฟิลเลียน ก็เป็นอย่างที่คุณคาดหวังจากขาประจำของเจมส์ กันน์ คือไอ้สารเลวที่น่ารัก มีบางช่วงบางตอนที่ทำให้หัวเราะออกมาดังๆ (การใช้แหวนอย่างสร้างสรรค์) ฮอว์กเกิร์ล ของอิซาเบลา เมอร์เซด นำเสนอความเฉียบคมที่น่าชื่นชม และมิสเตอร์เทอร์ริฟิค ของอีดี กาเธกี เกือบจะขโมยซีนด้วยฉากต่อสู้ที่น่าจดจำที่สุดในหนังเรื่องนี้

ถึงแม้จะไม่ใช่หนังที่สมบูรณ์แบบนัก ถึงแม้จะประสบความสำเร็จมากมาย แต่ผมก็รู้สึกว่าตัวเองอยากได้อะไรมากกว่านี้ โดยเฉพาะปฏิสัมพันธ์ระหว่างคลาร์กและลอยส์ ช่วงเวลาที่โดดเด่นที่สุดของหนังคือช่วงเวลาที่เงียบที่สุด และบางครั้งก็ต้องแลกมาด้วยเวลาที่เสียไปกับตัวละครรองที่ไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไหร่ จังหวะการดำเนินเรื่องค่อนข้างกระชับ แต่ผมยินดีแลกฉากแอ็คชั่นสักสองสามฉากกับช่วงเวลาที่ตัวละครดูมีมนุษยธรรมมากขึ้น ซึ่งทำให้ซูเปอร์แมนเวอร์ชันนี้พิเศษมาก ถึงอย่างนั้น การมีคริปโต เดอะ ซูเปอร์ด็อก เข้ามาก็ถือเป็นเรื่องที่น่ายินดี การได้เห็นสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังแทบจะทั้งหมดต้องดิ้นรนเพื่อรับมือกับซูเปอร์ด็อกจอมซนน่ะเหรอ? เจ้าของสัตว์เลี้ยงทุกคนก็เข้าใจได้

ถึงอย่างนั้น พอถึงตอนขึ้นเครดิต ผมก็รู้อย่างหนึ่งว่า ซูเปอร์แมนคือทุกสิ่งที่ผมอยากให้เป็น และยิ่งกว่านั้นอีก ถ้าหนังเรื่องนี้เป็นเครื่องบ่งชี้ทิศทางที่ DCU ของเจมส์ กันน์กำลังมุ่งหน้าไป DC ก็อยู่ในมือของผู้กำกับที่ดีมาก เป็นครั้งแรกที่ผมพูดได้อย่างเต็มปากเลยว่าผมอยากได้ DC มากขึ้น ในยุคสมัยที่โลกรู้สึกแตกแยก เยาะหยัน และเหนื่อยล้ายิ่งกว่าที่เคย ภาพยนตร์เรื่องนี้ย้ำเตือนเราว่าทำไมซูเปอร์แมนถึงมีความสำคัญ เขาไม่ใช่แค่บินเร็ว ยกตึก หรือหยุดยั้งไคจู เขาคือความเห็นอกเห็นใจ ความเมตตา และการทำสิ่งที่ถูกต้อง ไม่ใช่เพื่อเกียรติยศ แต่เพราะมันคือสิ่งที่ถูกต้อง เราต้องการสิ่งนั้นเดี๋ยวนี้ เราต้องการเขาเดี๋ยวนี้ เขาทำให้ฉันเชื่ออีกครั้งว่ายังมีความหวัง

🤩 CameronW-82

⭐ คะแนน: 6/10 ดาว

รีวิว SUPERMAN – จุดเริ่มต้นที่สดใสแต่ไม่เคยถึงวงโคจรปฏิเสธไม่ได้เลยว่าความคาดหวังสำหรับการรีบูตครั้งนี้สูงมาก การเริ่มต้นใหม่ โทนเรื่องใหม่ และเจมส์ กันน์เป็นผู้ควบคุม? ผมตื่นเต้นมากจริงๆและใช่ มีบางช่วงที่หนังเรื่องนี้โดดเด่น… แต่ตอนจบ ผมอดรู้สึกผิดหวังไม่ได้ และรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยสิ่งที่ผมชอบมาเริ่มกันที่ข้อดี หนังเรื่องนี้ดูดีมาก จานสีที่สดใส ทั้งขาวสะอาด น้ำเงินเข้ม และแดงสด ทำให้ประสบการณ์การรับชมสมบูรณ์แบบ บอกตรงๆ ว่าเป็นหนึ่งในการปรับสีที่ได้รับแรงบันดาลใจจากหนังสือการ์ตูนที่ดีที่สุดในรอบหลายปีเอฟเฟกต์พิเศษยอดเยี่ยม โดยเฉพาะคอนเซ็ปต์ที่ซูเปอร์แมนดึงพลังจาก “พลังเพิ่ม” ของพลังงานแสงอาทิตย์ สร้างสรรค์และสนุก เพลงประกอบไพเราะ นักแสดงถ่ายทอดอารมณ์ออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม และมุมมองของ Lex Luthor ทีพยายามจะตีกรอบ Superman ให้เป็นภัยคุกคามต่อสัญญาทางทหาร

เป็นหนึ่งในแรงจูงใจที่น่าเชื่อถือที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นจากตัวละครนี้แล้วรอยร้าวก็เริ่มปรากฏ…เรื่องราวดำเนินไปเร็วเกินไป จังหวะอารมณ์ไม่เข้าที่เข้าทางเพราะเราไม่เคยสร้างมันขึ้นมา เราแค่แทรกตัวเข้าไปเฉยๆการสูญเสียครั้งใหญ่ครั้งแรกของ Clark? เกิดขึ้นแล้วตั้งแต่หนังเริ่มต้นClark กับ Lois? คบกันแล้ว ไม่มีความตึงเครียด ไม่มีเรื่องราวความรักไม่มีความขัดแย้งในตัวตน ไม่มีการต่อสู้ภายในที่แท้จริง หนึ่งในองค์ประกอบที่โดดเด่นที่สุดของตัวละคร Superman มันไม่มีเลยและนี่คือจุดที่ผมรู้สึกหงุดหงิดอย่างมาก Superman ควรจะเป็นเมตาฮิวแมนที่ทรงพลังที่สุดในโลก นั่นไม่ใช่แค่การโฆษณาเกินจริง แต่มันคือตำนานแต่ในหนังเรื่องนี้? เขาโดนถีบก้นบ่อยมากเขาต้องตกที่นั่งลำบาก โดนตี เกือบตาย และแทบจะเอาตัวไม่รอด และที่แย่ที่สุด? เขาไม่เคยมีช่วงเวลาที่พลิกสถานการณ์ มีอำนาจเหนือ หรือชนะเลยแต่กลับกัน คุณเทอร์ริฟิคกลับแก้ปัญหา เขาช่วยเหลือผู้คน และขับเคลื่อนเรื่องราวไปข้างหน้า ซูเปอร์แมนก็แค่… อยู่ตรงนั้นและแน่นอน ฉันชอบเห็นตัวละครอื่นๆ เปล่งประกาย แต่ไม่ใช่ด้วยการที่ซูเปอร์แมนต้องมาปรากฏตัวทั้งหมดที่แย่กว่านั้น?

มีตัวละครมากมายเกินไปที่รู้สึกเหมือนสามารถกำจัดเขาได้ง่ายๆ มันทำให้เรื่องราวดูไร้ซึ่งความน่าเกรงขามหรือขนาด ถ้าทุกคนเอาชนะซูเปอร์แมนได้ แล้วอะไรล่ะที่ทำให้เขากลายเป็นซูเปอร์แมน?และในขณะที่เรากำลังพูดถึงเรื่องนี้อยู่ – กรีนแลนเทิร์นและมอร์ฟ? การเพิ่มตัวละครที่ยอดเยี่ยม แต่แทบจะไม่ได้ถูกใช้เลย โอกาสที่พลาดไปอย่างน่าเสียดายยิ่งไปกว่านั้น คลาร์กและซูเปอร์แมนมีโทนที่เหมือนกัน ทั้งคู่ดูงี่เง่าและขาดความเป็นผู้ใหญ่เกินไป ไม่มีความแตกต่างที่แท้จริงระหว่างตัวละครและฮีโร่ ซูเปอร์แมนควรจะให้ความรู้สึกเป็นสัญลักษณ์ ยิ่งใหญ่กว่าชีวิตจริง… สร้างแรงบันดาลใจ ในเรื่องนี้ เขาให้ความรู้สึกเหมือนเป็นแค่ผู้ชายคนหนึ่งที่สวมผ้าคลุมความคิดเห็นสุดท้าย:หนังเรื่องนี้มีศักยภาพจริงๆ มีนักแสดง มีงบประมาณ และมีสไตล์ภาพที่สวยงามแต่มันขาดจิตวิญญาณ การวางโครงสร้าง และที่น่าหงุดหงิดที่สุดคือการไม่เคารพในพลังและภาพลักษณ์ของซูเปอร์แมนผมเดินเข้าไปด้วยความหวัง เดินออกมาแล้วคิดในใจว่า “พวกเขาทำให้ซูเปอร์แมนดูตัวเล็กขนาดนี้ได้ยังไงเนี่ย?” คะแนน: 6.3/10 – มีสไตล์และทะเยอทะยาน แต่ซูเปอร์แมนกลับใช้เวลากับพื้นนานเกินไป

🤩 Universaliva

⭐ คะแนน: 6/10 ดาว

พูดตามตรงแล้ว ซูเปอร์แมนเวอร์ชันนี้ให้ความรู้สึกเด็กเกินไปและตลกเกินเหตุ โทนเรื่องมันดูไม่เข้าพวกเลย ทั้งมุกตลกสั้นๆ มุกตลกโปกฮา และภาพที่ดูราวกับอยู่ในการ์ตูนเช้าวันเสาร์ แทนที่จะเป็นการตีความใหม่แบบกล้าๆ กลัวๆ มันกลับให้ความรู้สึกเหมือนย้อนเวลากลับไปสู่ดินแดนสุดเพี้ยนที่ไม่มีใครต้องการ ถึงแม้เดวิด โคเรนสเวตจะหน้าตาเหมือนคนทั่วไป แต่กลับไม่สามารถถ่ายทอดบุคลิกอันทรงพลังและเสน่ห์ที่เฮนรี คาวิลล์มีให้กับบทบาทนี้ได้ คาวิลล์มีบุคลิกที่หนักแน่น สมดุลระหว่างความแข็งแกร่ง ความเปราะบาง และความเข้มข้นที่เงียบสงัด โคเรนสเวตให้ความรู้สึก…เบาสบาย

ราวกับว่าเขากำลังแต่งตัวมากกว่าจะเป็นผู้พิทักษ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกที่แย่กว่านั้นคือ โรงหนังเองก็สะท้อนโทนเรื่องแบบเรียบๆ ของหนัง ห้องเงียบสงัด แทบไม่มีเสียงหัวเราะ แทบไม่มีปฏิกิริยาใดๆ มันแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับพลังไฟฟ้าที่ผมรู้สึกใน Deadpool ปะทะ Wolverine ที่คนดูทั้งหมดกำลังหัวเราะและโต้ตอบกัน ซูเปอร์แมนคนนี้เหรอ? มันเข้าทางจริงๆเมื่อเทียบกับ Man of Steel ที่มีมิติทางอารมณ์ ภาพที่สวยงามตระการตา และดนตรีประกอบที่ทรงพลัง เวอร์ชันนี้กลับให้ความรู้สึกว่างเปล่า แม้จะถูกใจเด็กๆ หรือแฟนพันธุ์แท้ที่คิดถึงอดีต แต่กลับขาดจิตวิญญาณคะแนน: 6/10 – ดูเหมือนซูเปอร์แมน แต่ขาดหัวใจ ขาดความโดดเด่น และขาดความทรงพลัง หากต้องการอะไรที่ดูเป็นวีรบุรุษอย่างแท้จริง ลองกลับไปดู Man of Steel อีกครั้ง