127 Hours (2010) 127 ชั่วโมง

เรื่องย่อ

เรื่องราว 127 Hours (2010) 127 ชั่วโมง ที่แท้จริงของการผจญภัยอันน่าทึ่งของนักปีนเขา อารอน ราลสตัน เพื่อช่วยชีวิตตัวเองหลังจากหินก้อนใหญ่ตกลงมาทับแขนของเขา และทำให้เขาติดอยู่ในหุบเขาที่ห่างไกลในยูทาห์ เป็นเรื่องราวจริงที่ถ่ายทอดมาจากชีวิตของนักปีนเขาอัจฉริยะ Aron Ralston (เจมส์ ฟรังโก้) ที่สามารถช่วยชีวิตตัวเองจากการที่ เขาพลัดตกลงไปติดในร่องเขาอยู่ลำพังในเทือกเขาที่ยูทาร์ หลังจากที่เขาติดอยู่ที่ร่องเขาถึง 5 วัน Ralston ได้สำรวจสิ่งที่อยู่รอบๆตัวที่สามารถนำมาใช้เป็นประโยชน์เพื่อช่วยให้รอดชีวิตได้ ไม่ว่าจะเป็นการสร้างเครื่องมือจากสิ่งต่างๆรอบตัวเพื่อช่วยให้ตัวเองรอดชีวิต

จน Ralston สามารถที่จะไต่ขึ้นจากร่องเขาที่ติดอยู่ที่สูงถึง 65 ฟุตและการเดินอีกกว่า 8 ไมล์ และทำให้เขารอดชีวิตมาได้ ตลอดการผจญภัยของ Aron Ralston เขาก็ได้พบเพื่อนร่วมทางมากมายทั้งครอบครัว คู่รัก และ สองนักไต่เขาสาว (แอมเบอร์ แทมบลีน และ เคท มาร่า) ที่เกือบเป็นสองคนสุดท้ายที่ได้พบกับ Ralston ก่อนที่เขาจะตกลงไปติดในร่องเขา 127 Hours จะเป็นภาพยนตร์ที่ถ่ายทอดเรื่องราวและประสบการณ์ของการเดินทางผจญภัยที่ตื่นเต้น พร้อมทั้งสอนให้คนเราได้รู้ว่า เราสามารถทำอะไรได้บ้างเพื่อให้เรามีชีวิตรอด

ผู้กำกับ

Danny Boyle

บริษัท ค่ายหนัง

Film4

นักแสดง

James Franco
Amber Tamblyn
Kate Mara
Treat Williams

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

DonFishies

127 Hours (2010) 127 ชั่วโมง แม้ว่าจะมีโอกาสได้ชมผลงานชิ้นเอกอันยอดเยี่ยมของ Darren Aronofsky อย่าง Black Swan ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตรอนโตเมื่อปีที่แล้ว แต่ฉันก็รู้สึกเสียใจที่ไม่ได้ชม 127 Hours ของ Danny Boyle ซึ่งเป็นหนึ่งในไม่กี่เรื่องที่ได้รับการตอบรับอย่างล้นหลามจากเทศกาลภาพยนตร์นี้ และยังมีเรื่องโต้เถียงเล็กน้อยเกี่ยวกับฉากหนึ่งในช่วงท้ายเรื่องที่ทำให้ผู้คนถึงกับเป็นลมในโรงภาพยนตร์

ภาพยนตร์เรื่องนี้บอกเล่าเรื่องราวจริงของ Aron Ralston (รับบทโดย James Franco) นักปีนเขาผู้หยิ่งผยองที่แขนของเขาถูกหินก้อนใหญ่ทับระหว่างเดินทางผ่านหุบเขาในยูทาห์ เมื่อไม่มีใครมาช่วยเขา เขาต้องตัดสินใจว่าจะตายหรือจะต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด

เนื้อเรื่องและคำบรรยายอาจดูไม่มากนัก แต่ 127 Hours มอบประสบการณ์ที่ตรึงใจและซาบซึ้งกินใจที่สุดครั้งหนึ่งในโรงภาพยนตร์ในรอบหลายปี ฉันไม่แน่ใจว่า Boyle และทีมงานของเขาจะทำได้ดีเท่าผลงานที่ได้รับรางวัลออสการ์ใน Slumdog Millionaire หรือเปล่า แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้ปรับปรุงให้ดีขึ้นในทุก ๆ ด้านที่เป็นไปได้ เนื่องจากมีการพูดถึง “ฉาก” มากมาย คนส่วนใหญ่จึงรู้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จบลงอย่างไรก่อนที่จะพิจารณาดูเสียด้วยซ้ำ แต่ทุกอย่างที่นำไปสู่การตัดสินใจที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของ Aron นั้นน่าทึ่งอย่างแท้จริงและเป็นสิ่งที่วิเศษสุด ๆ ในการทำภาพยนตร์

ตั้งแต่ต้นจนจบ คุณจะรู้ได้ว่าคุณอยู่ในมือของผู้สร้างภาพยนตร์ที่พิเศษอย่างแท้จริง โดยเฉพาะ Boyle 127 Hours (2010) 127 ชั่วโมง ทุกสิ่งในภาพยนตร์ดูเหมือนจะมีจังหวะและชีวิตเป็นของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นการตัดต่อที่ฉับไว การถ่ายภาพที่อุดมสมบูรณ์และงดงาม เพลงประกอบที่มักจะยิ่งใหญ่ การเขียนที่กระตุ้นความคิด หรือเพียงแค่สไตล์ทั่วไปของภาพยนตร์ ในขณะที่ภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ ไม่ค่อยให้ความสำคัญกับสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ Boyle และทีมงานดูเหมือนจะเพิ่มคุณภาพในส่วนเหล่านี้ส่วนใหญ่ และสร้างภาพยนตร์ที่มีองค์ประกอบที่เสริมซึ่งกันและกันได้ดีมาก ในตอนแรกฉันแทบไม่เชื่อเลยว่าหนังจะสั้นขนาดนี้ แต่หนังกลับอัดแน่นไปด้วยเนื้อหามากมาย และหนังก็ดำเนินเรื่องด้วยจังหวะที่รวดเร็วและมีพลังมาก จนคุณแทบจะไม่มีเวลาที่จะชะลอความเร็วและหายใจเมื่อหนังเริ่มดำเนินเรื่องจริงๆ

AdrenalinDragon

คุณรู้ไหม ตอนที่ฉันได้ยินเกี่ยวกับหนังเรื่องนี้ครั้งแรก ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าจะคาดหวังอะไร เพราะรู้แค่ว่าหนังเรื่องนี้สร้างจากเรื่องจริงเกี่ยวกับชายคนหนึ่งที่ติดอยู่ในหุบเขาเพราะหินก้อนใหญ่ ฉันเลยตัดสินใจลองดู และฉันก็ทึ่งกับหนังเรื่องนี้มาก แดนนี่ บอยล์ยังคงถ่ายทอดภาพยนต์ได้อย่างน่าประทับใจและแสดงได้ยอดเยี่ยมในภาพยนตร์เรื่องนี้ ขอบคุณเจมส์ ฟรังโกที่รับบทเป็นแอรอน ราลสตัน นักปีนเขาที่ติดอยู่ใต้หินก้อนใหญ่ ถ้าคุณยังไม่รู้มาก่อน

ฉันจะไม่พูดถึงสปอยล์อะไรมาก 127 Hours (2010) 127 ชั่วโมง แต่การที่หนังดำเนินเรื่องไปจนถึงเนื้อเรื่องหลักนั้นน่าทึ่งมาก หลังจากติดอยู่ใต้หินก้อนใหญ่เป็นเวลา 5 วัน คุณคงคิดว่า “หนังเรื่องนี้จะสนุกต่อไปได้ยังไง” เราได้เห็นแอรอนพยายามจะออกจากหินก้อนใหญ่ รวมถึงใช้อุปกรณ์ที่เขาพกติดตัวมากับเป้สะพายหลังเพื่อเอาชีวิตรอด เขายังพยายามทำให้ตัวเองตื่นอยู่เพื่อจะได้มีชีวิตอยู่ได้นานพอที่จะไม่ตาย เมื่อความพยายามปกติในการหลบหนีทั้งหมดล้มเหลว ในที่สุดเขาก็ทำบางอย่างที่น่าสะพรึงกลัวมากเพื่อหนีออกมา เมื่อฉากนี้เกิดขึ้น ฉันต้องหันหลังกลับในบางส่วนเพราะมันสุดโต่งมาก!

ด้วยการใช้ภาพหลอนและภาพย้อนอดีตได้อย่างดีเพื่อให้เรื่องราวไหลลื่น แดนนี่ บอยล์สามารถทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ดูสมจริงที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพลงประกอบยอดเยี่ยม การถ่ายทำยอดเยี่ยม และการแสดงที่น่าทึ่ง 127 Hours เป็นภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยมเกี่ยวกับเหตุการณ์ในชีวิตจริงที่บางคนอาจรู้สึกกังวลเกินไปที่จะรับชม แต่ฉันคิดว่านี่เป็นภาพยนตร์ที่ต้องดูอย่างแน่นอน สมควรได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมอย่างแน่นอนใช่ไหม?

mdtscoates

ฉันเข้ามาดูหนังเรื่องนี้ด้วยความคาดหวังสูง แดนนี่ บอยล์ ผู้สร้าง 28 DAYS LATER และ SLUMDOG MILLIONAIRE มีผลงานมากมายที่เทียบชั้นกับหนังเรื่องก่อนๆ และเขาก็ไม่ทำให้ผิดหวัง เขาท้าทายตัวเองด้วยการสร้างหนังที่น่าสนใจโดยอิงจากตัวละครหลักที่นิ่งเฉยกับชีวิต และมันก็ดึงดูดใจฉันมาก การที่ต้องติดอยู่กับตัวละครหลักตลอดระยะเวลาของหนังเรื่องนี้ไม่น่าเบื่อเลย เพราะเราได้ติดตามความคิดของนักผจญภัยในหุบเขา อารอน ราลสตัน (เจมส์ ฟรังโก) ขณะที่เขาติดอยู่ใต้ก้อนหินขณะสำรวจสถานที่ที่สวยงามในยูทาห์ กล้องทำหน้าที่ได้อย่างยอดเยี่ยมในการพาเราไปทุกที่ที่จิตใจที่ล่องลอยอาจอพยพไปในสถานการณ์เช่นนี้

องค์ประกอบของการเชื่อมโยงระหว่างมนุษย์นั้นน่าสนใจมาก เพราะเราสงสัยว่าเราจะทำอย่างไรหากตกอยู่ในสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกัน เรา “อยู่ร่วมกับ” ราลสตันในการเดินทางของเขา ขณะที่เราได้เห็นเขาค้นพบเหตุผลในการมีชีวิตอยู่และมุมมองต่อชีวิตของเขาเปลี่ยนไป 127 Hours (2010) 127 ชั่วโมง ไม่ใช่แค่การหลีกหนีจากสถานการณ์ที่ลำบากเท่านั้น ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังคงมีความหวังและความอบอุ่นแม้ว่า Ralston และผู้ชมจะรู้สึกหงุดหงิดและวิตกกังวล และเราขอขอบคุณ Boyle สำหรับช่วงเวลาผ่อนคลายบางช่วงที่ช่วยลดความรุนแรงของสถานการณ์ลงได้

ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่หลบเลี่ยงการตัดสินใจที่ยากลำบากและแน่นอนว่าทำให้ “สมจริง” ตลอดทั้งเรื่อง โดยเฉพาะในฉากไคลแม็กซ์ที่สำคัญ แม้ว่าจะติดอยู่กับที่ แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็น่าสนใจด้วยจังหวะที่ดำเนินเรื่องและดึงดูดความสนใจของผู้ชมได้ตั้งแต่ต้นจนจบ ดังนั้น ในขณะที่ Ralston ชอบที่จะใช้ชีวิตอย่างเสี่ยงภัย เราจะเห็นว่า Boyle สร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วยวิธีการที่คล้ายกัน กล่าวโดยเปรียบเทียบ คือ ความเข้มข้นและธรรมชาติอันน่าติดตามของสถานการณ์ที่ Ralston เผชิญมามีชีวิตชีวาและดึงดูดเราเข้าไป

ในภาพยนตร์เรื่องนี้ Aron Ralston ออกเดินทางท่องเที่ยวในช่วงสุดสัปดาห์แบบทั่วไปโดยอยู่กลางแจ้งและอยู่กับธรรมชาติ ระหว่างการเดินทาง เขาได้ผูกมิตรกับนักเดินป่าหญิงสองคนที่หลงทางและกำลังมองหาทางกลับ เขาแสดงเชือกของหุบเขาให้พวกเขาดู และพวกเขาก็ออกเดินทางกลับบ้าน พวกเขาไม่รู้ว่าเพื่อนของพวกเขาจะต้องการความช่วยเหลือเพียงไม่กี่วินาทีต่อมา เมื่อติดอยู่ใต้ก้อนหิน Ralston ต้องเผชิญกับความท้าทายในการเอาชีวิตรอดในขณะที่พยายามหลุดพ้นจากเงื้อมมือของก้อนหิน ในขณะที่ Aron กำลังหาทางแก้ปัญหา เราเห็นเขาสงสัยเกี่ยวกับงานปาร์ตี้ที่เขาได้รับเชิญไปเพียงไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ คิดถึงวิธีที่เขาเพิกเฉยต่อครอบครัวของเขา สงสัยว่าเขาทิ้ง Gatorade ไว้ที่ไหน ซึ่งจะช่วยให้เขาชุ่มชื่นได้นานขึ้น ให้สัมภาษณ์สดโดยมีตัวเขาเองอยู่หน้ากล้อง และดื่มปัสสาวะของตัวเอง

ฉันคิดว่าส่วนของภาพยนตร์ที่ทำให้ฉันประทับใจมากที่สุดเกิดขึ้นหลังจากไคลแม็กซ์ ซึ่งเราเห็น Ralston ที่อกหัก สิ้นหวัง และเต็มใจที่จะยุติความคิดแบบหมาป่าเดียวดายของเขาให้สิ้นซาก อารมณ์ที่รู้สึกในช่วง 5 นาทีสุดท้ายบ่งบอกถึงชัยชนะ ความพากเพียร และพลังของจิตวิญญาณของมนุษย์ ภาพยนตร์ที่น่าทึ่ง ต้องดูให้ได้ 9/10 ดาว