An Education (2009) เรียนไปปวดหัว… มีเธอดีกว่า

เรื่องย่อ

เรื่องราว An Education (2009) เรียนไปปวดหัว… มีเธอดีกว่า ที่กำลังจะเกิดขึ้นเกี่ยวกับหญิงสาวโรงเรียนมัธยมในย่านชานเมืองของกรุงลอนดอนในช่วงทศวรรษที่ 1960 และชีวิตของเธอเปลี่ยนไปอย่างไรกับการลงจอดของเพลย์บอยสองเท่าในวัยของเธอ “เรียนไปปวดหัว… มีเธอดีกว่า” ภาพยนตรภาพละครอังกฤษเรื่องนี้เกี่ยวกับการชื่นชมจากสื่อมวลชนโดยเฉพาะแครี่มุลลิแกน (ศัตรูสาธารณะได้รับมอบหมายให้เป็นลูกโลกทองคำสำหรับนักแสดงนำหญิง (นอกจากนี้ยังมีทุนมากขึ้น) โดยเน้นว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง ที่น่าสนใจอย่างมากสำหรับภาพยนตร์อังกฤษอย่างไรก็ตามมีหัวหน้าคือชาวเดนมาร์กภาพยนตร์เรื่องนี้จะนำคุณกลับสู่ประเทศอังกฤษในปีพ. ศ. 2504 เมื่อเจนนี่ (มัลลิแกน)

หญิงสาวอายุหลายปีที่มีหัวโตและดูดี วิทยาลัยในอ๊อกซฟอร์ด แต่ฉันจะได้สัมผัสกับความรู้สึกที่น่าหลงใหลสำหรับชายผู้มีประสบการณ์มากขึ้นอย่าง “An Education” เธอสามารถหนีจากสังคมที่รู้จักกันดีที่กำลังเหนื่อยล้า ณ จุดหนึ่งเธอจำเป็นต้องเลือก ว่าจะออกจากโรงเรียนและอนาคตที่เธอใฝ่ฝันทำตามหัวใจของเธอหรือไม่ในปี 1961 ลอนดอนเจนนี่เมลเลอร์เป็นนักเรียนที่เก่งและน่ารักอายุหลายปีซึ่งเธอได้รับคำสั่งจากพ่อที่เข้มงวดและดื้อรั้นของพ่อ เขาตื่นจากการฝึกซิมโฟนีวัยรุ่นเจนนี่ยกขึ้นที่ป้ายขนส่งในเมืองภายใต้ฝนที่ตกลงมาเมื่อเธอได้พบกับเดวิดโกลด์แมนผู้สูงอายุที่มีเสน่ห์ที่ขับรถบริสตอล 405.

เปิดเผยกับเธอว่าเขาเป็นคนรักดนตรีและเขากังวลว่าเชลโล่จะเปียกแฉะ An Education (2009) เรียนไปปวดหัว… มีเธอดีกว่า เดวิดชักชวนเจนนี่ให้วางเชลโล่ของเธอไว้ในยานพาหนะขณะที่เธอเดินไปข้าง ๆ กัน เจนนี่ถามว่าเธอจะขี่ยานพาหนะหรือไม่ ทั้งสองคุยกันเรื่องดนตรีและก่อนที่จะถูกปล่อยตัวเจนนี่ยอมรับว่าเธอน่าจะทำทุกอย่างที่เธอต้องการเมื่อเธอไปเรียนที่วิทยาลัยเช่นออกไปแสดงฝีมือและดูภาพเคลื่อนไหว วันรุ่งขึ้นเดวิดก็เบ่งบานอยู่ที่บ้านของเจนนี่ขออวยพรให้เธอแสดงกรรมในวัยเด็ก หลังจากนั้นเธอเห็นเขานอกร้านอาหารที่เธอและเพื่อน ๆ ของเธอเข้ามาใกล้เข้ามาใกล้หลังจากการสนทนาเล็กน้อยเดวิดถามว่าเธอได้รับอนุญาตให้ไปดูรายการและร่วมงานเลี้ยงกับเขาและสหายของเขาหรือไม่

ผู้กำกับ

Lone Scherfig

บริษัท ค่ายหนัง เรียนไปปวดหัว… มีเธอดีกว่า

BBC Film

นักแสดง

Carey Mulligan
Olivia Williams
Alfred Molina
Cara Seymour
William Melling
Connor Catchpole

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

หนังโปรดของข้าพเจ้า

An Education (2009) เรียนไปปวดหัว… มีเธอดีกว่า ถึงสาว ๆ ที่กำลังอยู่ในวัยเรียน คุณเคยเห็นผู้หญิงเรียนจบปริญญาโทแต่พอแต่งงานแล้วกลับต้องออกจากงาน เพราะสามีให้อยู่บ้านเลี้ยงลูกหรือสามีมีฐานะมากพอที่จะเลี้ยงดูภรรยาได้สบาย ๆ ทำให้คุณแอบคิดหรือไม่ว่าจะเรียนไปทำไมในเมื่อเรียนจบแล้วก็ไม่ได้ใช้ความรู้ที่เรียนมา คุณอาจจะมีแฟนที่มีหน้าที่การงานที่ดี มีฐานะร่ำรวย สู้เอาเวลาไปศึกษาศิลปะ ท่องเที่ยวเปิดหูเปิดตา หรือเข้าสังคมหาคอนเนคชั่นไม่ดีกว่าหรือ ก่อนจะตัดสินใจอะไร ลองดูหนังเรื่อง An Education กันก่อน

‘เจนนี่’ (Carey Mulligan) สาวเรียนดีในยุค 1960 ที่อยู่ในกรอบของพ่อแม่และครูที่คาดหวังจะให้ศึกษาต่อที่ Oxford เพื่อชีวิตที่ดี แต่วันหนึ่งเธอได้เจอกับผู้ชายอาวุโวกว่า เจ้าเสน่ห์ สนใจศิลปะและดนตรีเหมือนกัน และพาเธอเข้าสู่สังคมที่เธอปลื้ม ได้ฟังแจ๊ซดูหนังดี ๆ เสพงานศิลปะ เที่ยวยุโรป ทำให้เกิดคำถามกับตัวเองว่าจะเรียนต่อทำไมในเมื่อเธอได้ชีวิตที่ต้องการแล้ว

อวยไส้แตกแหกไส้ฉีก

สมัยที่เราจะเรียนต่อชั้นอุดมศึกษา เชื่อว่าหลายๆคนคงจะเคยผ่านคำถามว่าจะเรียนสายสามัญหรือสายอาชีพดี หลายๆคนบอกว่าระบบการศึกษานี่คือเรียนจบไปสุดท้ายปลายทางก็ไม่พ้นต้องไปทำงานเป็นลูกจ้างบ้างอะไรบ้าง บางคนไม่ต้องเรียนต่ออะไร มีผัวรวยๆ เวลาผ่านไปก็เป็นคุณนาย มีหน้าที่เลี้ยงลูกดูแลครอบครัว ออกงานสังคม ส่วนอีคนที่เรียนสวยๆไม่มีเวลาหาผัว ต้องทำแต่งาน ตื่นเช้ามาก็ต้องแหกขี้ตาแต่งตัวไปทำงาน กลับมาบ้านดึกๆดื่นๆ สิ้นเดือนรอเงินเดือนเข้าบัญชี บางคนเงินเดือนรวมกันทั้งปียังไม่เท่ากระเป๋าแบรนดืเนมของเพื่อนร่วมรุ่นที่ไม่เรียนหนังสือต่อแต่มีผัวรวยเลย

มันเป็นปัญหาโลกแตก

เจนนี่ (Carey Mulligan) ก็เช่นกัน เธอเป็นนักเรียนเรียนดี กำลังจะสอบเข้าอ็อกซ์ฟอร์ด เป็นความหวังของทั้งพ่อและแม่ แต่แล้ววันนึงชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไป เมื่อเธอได้พบกับหนุ่มวัยกลางคนอายุเกือบ 40 อย่าง เดวิด เค้ามาจีบเธอ พาเธอเข้าสังคมหรูหรา An Education (2009) เรียนไปปวดหัว… มีเธอดีกว่า สอนให้เธอใช้ชีวิต กินข้าวร้านหรู ดูละครโอเปร่า พาไปปารีส แถมยังให้ตัวงเธอไปประมูลงานศิลปะราคาแพง จนเธอคิดว่า เอ้ะ ฉันจะเรียนหนังสือไปทำไม เพราะเรียนจบไปสูงๆ สุดท้ายก็ต้องหาผัวรวยแต่งงานอยู่ดี เธอไม่ได้ถามแค่ตัวเอง เธอยังไปถามครูที่พยายามจะเข้ามาแนะแนวทางชีวิตให้กับเธออีกด้วย ครูเองก้ยังตอบคำถามเธอไม่ได้ แต่สุดท้ายชีวิตของเธอมันก็ไหลไปตามกงล้อชะตากรรมที่เธอเลือก

An Education เป็นงานของผู้กำกับหญิงที่ชื่อ Lone Scherfig งานของเธอจิกกัดสังคมแสบๆคันๆ จนบางทีก็อดอุทานไม่ได้นะว่าทำไมอีนี่ร้ายจัง An Education เป็นหนังเหมือนจะเนิบๆ เนือยๆ แต่มันกัดเจ็บ ชื่อหนัง An Education สุดแสนจะเรียบๆ แต่เนื้อหาในหนังมันก็ไม่ได้เข้มข้น แต่มันดูแล้วจี๊ดมาก Lone Scherfig เหมือนจะชอบเสียดสีสังคมและระบบการศึกษา การมช้ชีวิต คุณค่าของมนุษย์ จิตใจมนุษย์ โดยเฉพาะหนังล่าสุดของนางคือ The Riot Club ใครดูก็รู้สึกเจ็บจี๊ดๆเหมือนนางจงใจตบหน้าคนในโลกปัจจุบันที่บูชาเงินและบูชาคนมีอิทธิพลเป็นใหญ่

An Education แอบซ่อนนักแสดงมีฝีมือในหนังเอาไว้อีกอย่าง Rosamund Pike ในบทของเฮเลน สาวใหญ่ในเรื่องที่ไม่ค่อยจะมีการศึกษา แต่ใช้ชีวิตท่ามกลางคนมีตังได้อย่างมีชั้นเชิง และเอาตัวรอดได้อย่างสบายๆ Rosamund Pike สะดุดตามากในเรื่องนี้เพราะเธอสวยมาก Sally Hawkins เป็นคีย์ของเรื่องที่ออกมาแค่ฉากเดียวไม่นาน แต่ก็เป็นจัดพลิกผันของหนังเลย รวมไปถึง Emma Thompson ในบทครูของเจนนี่

ดูหนังเรื่องนี้มานานมากแล้ว An Education (2009) เรียนไปปวดหัว… มีเธอดีกว่า แต่เชื่อไหมว่ายังประทับใจในความงามของ Carey Mulligan อยู่เลย รวมไปถึงฝีมือทางการแสดงของนางในเรื่องนี้ก็เฉียบมาก คือคนเดียวเอาหนังอยู่ เปลี่ยนได้หลายลุ้คส์มาก ลุ้คส์สาวมัธยม สับสนในชีวิต ใจแตก สูบบุหรี่ ไปจนถึงเด็กสาวที่แต่งตัวสวยยังดะออเดรย์ เฮปเบิร์น หลุดออกมาจากในจอหนัง ด้วยมาดเกล้าผมไว้หน้าม้า สวยลืม สวยฉิบหาย สวยจนแบบตะลึง Carey Mulligan ได้เข้าชิงออสการ์สาขานำหญิงจากหนังเรื่องนี้อีกตะหาก สุดท้ายหลังดูจบ เราบอกกับตัวเองว่า นังLone Scherfig ฉันอาฆาตจะตามดูหนังแกทุกเรื่อง นางเป็นคนทำหนังเก๊งเก่ง

kleiner_fuchs

“An Education” เป็นหนังเล็กๆ ที่ให้ความบันเทิง ทำได้ดีในทุกด้านและแสดงได้ยอดเยี่ยม นักวิจารณ์บางคนบ่นว่าการที่นางเอกและพ่อของเธอแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ดูไม่น่าเชื่อ อย่างไรก็ตาม ฉันคิดว่านี่คือประเด็นที่ภาพยนตร์พยายามจะสื่อ:

– มันแสดงให้เห็นว่าแม้ว่าในโรงเรียนจะ “ฉลาด” เมื่อได้คะแนนดี แต่คุณก็ยัง “โง่” ได้เมื่อเป็นเรื่องของความสัมพันธ์ (คิดว่าการถูกผู้ชายที่อายุมากกว่ามากซึ่งคุณแทบจะไม่รู้จักหักหลังนั้นเป็นเรื่องปกติ ตราบใดที่คุณอายุแค่สิบเจ็ดปี – แปลกมาก!) ในโรงเรียนพวกเขาอาจฝึกให้คุณเรียนได้เกรด “A” แต่สิ่งที่สำคัญจริงๆ ในชีวิต พวกเขาไม่ได้สอนคุณที่นั่น นั่นเป็นเรื่องจริงในสมัยนั้นและยังคงเป็นจริงอยู่จนถึงทุกวันนี้

– มันแสดงให้เห็นว่าแม้แต่คนที่มีการศึกษาสูงกว่าก็อาจมีมุมมองที่ไร้สาระอย่างสิ้นเชิง An Education (2009) เรียนไปปวดหัว… มีเธอดีกว่า หากอาจารย์ใหญ่แสดงความเกลียดชังชาวยิวอย่างน่ารังเกียจและดั้งเดิมดังที่แสดงในภาพยนตร์ อาจเป็นเรื่องน่าเศร้าแต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ไม่น่าเชื่อเลย ลองมองไปรอบๆ ตัวคุณในวันนี้ การเป็นนักเรียนทุนในมหาวิทยาลัยไม่ได้ป้องกันไม่ให้คุณเป็นคนโง่

-มันแสดงให้เห็นว่าในขณะที่เป็นห่วงอนาคตของลูกสาว พ่อที่รักลูกก็ยังสามารถทำตัวโง่และทำผิดพลาดอย่างร้ายแรงได้ ฉันคิดว่าอัลเฟรด โมลินาทำหน้าที่ถ่ายทอดพ่อคนนี้ได้อย่างยอดเยี่ยม ซึ่งเขาดูอ่อนแอและโง่มาก แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ไม่น่าเชื่อเลย

สำหรับฉัน ฉากที่สำคัญที่สุดคือตอนที่เจนนี่ค้นพบว่าเดวิดเป็นหัวขโมย และด้วยความโกรธแค้นจึงเริ่มเดินจากไป แต่เดวิดก็เกลี้ยกล่อมให้อยู่ต่อ ฉันแน่ใจว่าเธอรู้ว่าการอยู่ต่อเป็นเรื่องผิด และจะไม่มีจุดจบที่มีความสุขหากเธออยู่ต่อ และเธอก็ยังอดไม่ได้ เพราะทางเลือกอื่น – การใช้ชีวิตที่ดีแต่แสนน่าเบื่อ – เป็นสิ่งที่เธอยอมรับไม่ได้ การที่โลกที่เธออาศัยอยู่ซึ่งปรากฎอยู่ในภาพยนตร์ทำให้ฉันเชื่อในทางเลือกที่ยากลำบากของเธออย่างเต็มเปี่ยม: ทำในสิ่งที่ครู อาจารย์ใหญ่ และพ่อแม่คาดหวังจากเธอ แล้วไม่มีความสุข หรือมีความสุขเมื่ออยู่ร่วมกับอาชญากร เป็นทางเลือกที่เลวร้ายอย่างแท้จริง เมื่อคุณมองไม่เห็นทางเลือกอื่นใดเลยนอกจากสองทางเลือกนี้

secondtake

การศึกษา ลองนึกถึงนักเรียนมัธยมปลายที่โด่งดังจากการถ่ายทำภาพยนตร์ของมหาวิทยาลัยอ็อกซ์ฟอร์ด แล้วลองนึกถึงชายหนุ่มที่มีเสน่ห์ราวกับอายุ 30 ปี ที่คอยยั่วยวนเธอ (และคุณด้วย) ด้วยนิสัยใจดี อ่อนโยน ฉลาด และเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ คุณคงเดาได้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป และในทางหนึ่ง นั่นคือจุดที่ทำให้ทุกอย่างแย่ลง แนวคิดนั้นเรียบง่าย แต่ดำเนินไปอย่างสวยงาม ด้วยการแสดงอันยอดเยี่ยม จึงน่าติดตามมาก จอห์น ปีเตอร์ ซาร์สการ์ดในบทเดวิด ผู้ล่อลวงนั้นน่าเชื่อถือมาก

แม้ว่าเราจะรู้ค่อนข้างเร็วว่าบางอย่างไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น เมื่อเหตุการณ์ค่อยๆ เลวร้ายลง ตัวละครของเขาก็จะค่อยๆ จบลงอย่างหดหู่ นางเอกอย่างเจนนี่ซึ่งถูกดึงเข้าไปในความยุ่งเหยิงนั้นรับบทโดยแครี่ มัลลิแกนได้อย่างคาดเดาได้ และที่น่าประหลาดใจก็คือ เธอเป็นตัวละครสมทบที่ยอดเยี่ยมสำหรับซาร์สการ์ด แม้ว่าเธอจะเป็นดารานำก็ตาม ส่วนหนึ่งของเสน่ห์ของภาพยนตร์เรื่องนี้คือช่วงต้นทศวรรษ 1960 ซึ่งเป็นช่วงที่อังกฤษกำลังจะหลุดพ้นจากหนี้สินก้อนโตและความซบเซาของสงครามโลกครั้งที่สอง

และยุค 60 ที่คึกคักก็พร้อมที่จะโบยบิน (วงเดอะบีเทิลส์อยู่ด้วยกันแต่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก) โลกสมัยเก่าที่อนุรักษ์นิยมและดั้งเดิมของเจนนี่และครอบครัวนั้นหดหู่แต่ก็สะดวกสบาย ประดับประดาด้วยของตกแต่งเล็กๆ น้อยๆ ในโลก เดวิดพาเจนนี่เข้าสู่ชีวิตสมัยใหม่ด้วยคลับแจ๊สและการเดินทางไปปารีส และยากที่จะไม่พูดว่าชีวิตในแบบของเขาดีกว่ามาก ท้ายที่สุดแล้ว อ็อกซ์ฟอร์ดก็เป็นโรงเรียนเก่า

เป็นความสุขในทุกระดับ มันไม่ได้มีความเป็นธรรมชาติอย่างที่ควรเป็นอยู่เสมอ มีบางฉากที่ถูกบังคับให้ทำ และพล็อตเรื่องขาดความซับซ้อน (ไม่ใช่ว่าต้องมีความซับซ้อน แต่ต้องการบางอย่างมาทำให้ซับซ้อนขึ้น) สิ่งที่น่ารำคาญที่สุดคือเจนนี่ที่ฉลาดเกินเหตุ ซึ่งคำพูดของเธอที่พูดกับครูและอาจารย์ของเธอ รวมถึงเดวิดนั้นฟังดูเหมือนวรรณกรรม ไม่ใช่เด็กสาวอายุ 17 ปีจริงๆ ที่ต้องดิ้นรนหนีจากชีวิตที่เลี้ยงดูมาอย่างยากลำบาก มันไม่จริงเลย และภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ขึ้นอยู่กับความน่าเชื่อถือ