A Beautiful Mind (2001) ผู้ชายหลายมิติ

เรื่องย่อ

A Beautiful Mind (2001) ผู้ชายหลายมิติ ในหนังชีวประวัติที่กินเวลาหลายทศวรรษ นักคณิตศาสตร์ผู้ชาญฉลาดจอห์น ฟอร์บส์ แนช จูเนียร์ สร้างประวัติศาสตร์ในสาขาของเขาในขณะที่โรคจิตเภทเริ่มมาเยือน เป็นภาพยนตร์อเมริกันในปี 2001 ที่สร้างจากชีวิตจริงของจอห์น แนช เจ้าของรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ ภาพยนตร์กำกับโดยรอน ฮาวเวิร์ด และเขียนบทโดยอคิวา โกลด์สแมน โดยยึดจากหนังสือขายดีที่เคยได้เสนอชื่อเข้าชิงรางวัลพูลิตเซอร์ ในปี 1998 ในชื่อหนังสือ A Beautiful Mind ชื่อเดียวกับหนัง โดยซิลเวีย นาซาร์ โดยภาพยนตร์นำแสดงโดยรัสเซลล์ โครว์ ร่วมกับเจนนิเฟอร์ คอนเนลลี, เอด แฮร์ริส และพอล เบตทานี เนื้อเรื่องเริ่มต้นในสมัยช่วงแรกในชีวิตของแนชที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน เขาได้พัฒนาแนวคิดที่จะปฏิวัติวงการคณิตศาสตร์โลก ในต้นเรื่อง แนชยังได้เกิดอาการจิตเภทหวาดระแวง ขณะที่ตัวแนชก็ทำให้เกิดภาระกับภรรยาและเพื่อน ๆ ของพวกเขา

ผู้กำกับ

Ron Howard

บริษัท ค่ายหนัง

Universal Pictures

นักแสดง ผู้ชายหลายมิติ

Russell Crowe
Ed Harris
Jennifer Connelly
Christopher Plummer
Paul Bettany
Adam Goldberg

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

dfranzen70

ผู้กำกับ Ron Howard มีประสบการณ์ในการเล่นกับความรู้สึกในใจของผู้ชม A Beautiful Mind (2001) ผู้ชายหลายมิติ จำได้ไหมใน Apollo 13 เมื่อชะตากรรมของนักบินอวกาศยังไม่แน่นอน? (โอเค ถ้าคุณจำประวัติศาสตร์เมื่อไม่นานนี้ได้ คุณคงรู้… แต่ยังไงก็ตาม!) หรือจำใน Parenthood เมื่อลูกชายของ Steve Martin กำลังจะจับปลาตัวสำคัญได้? เจ้าโอปี้ยังสามารถดีดสายได้เก่งไม่แพ้ใคร (และคุณรู้ไหมว่า เขาจะไม่มีวันเลิกเรียกเขาว่าโอปี้ แม้แต่พวกเราที่ไม่เคยดู The Andy Griffith Show ในตอนแรกก็ตาม) และการดีดสายก็ไม่ใช่เรื่องแย่เลย โดยเฉพาะเมื่อคุณทำได้ด้วยความจริงใจและไม่เลี่ยนอย่างที่ Beautiful Mind นำเสนอให้ผู้ชมได้ชม

จอห์น แนชเป็นอัจฉริยะด้านคณิตศาสตร์ที่มีพรสวรรค์ในการแก้ปัญหาที่ไม่เคยแก้มาก่อน เขาเป็นคนมีปัญหาทางสังคม ไม่ค่อยสบตาใคร แต่ทุ่มเทพลังงานและจิตวิญญาณทั้งหมดที่มีเพื่อสร้างสรรค์แนวคิดใหม่ ๆ แนวคิดที่จะทำให้เขาแตกต่างจากนักคณิตศาสตร์คนอื่น ๆ ในมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน แต่จอห์นก็เหมือนกับคนอื่น ๆ ที่เคยสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับพวกเขา มีทั้งขึ้นและลง เขาพบและตกหลุมรักอลิเซีย (เจนนิเฟอร์ คอนเนลลี) นักเรียนสาวสวยของเขา และพวกเขาก็มีลูกด้วยกัน แต่จอห์นยังมีอาการหลงผิดอย่างรุนแรงและได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคจิตเภท โรคจิตเภทเป็นโรคที่ยากต่อความเข้าใจ และแนชก็ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคนี้เมื่อกลางศตวรรษที่แล้ว เขาใช้เวลาอยู่ในสถานพักฟื้นในขณะที่แพทย์พยายามหาทางรักษา

susan_may

เป็นเรื่องราวที่ยอดเยี่ยม แต่ภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยมนี้เป็นเพราะผู้กำกับ Ron Howard ทำงานได้อย่างยอดเยี่ยมในการดึงดูดผู้ชม แนะนำตัวละครหลักที่ยอดเยี่ยม และทำให้ผู้ชมได้สัมผัสกับความเป็นจริงของโรคทางจิต A Beautiful Mind (2001) ผู้ชายหลายมิติ นี่อาจเป็นเรื่องราวที่เหลือเชื่อที่ทุกคนสามารถเข้าใจได้ แต่ความชำนาญในการกำกับของ Howard ตลอดทั้งเรื่องทำให้ผู้ชมสามารถร่วมเดินทางกับ Nash และรับรู้ถึงความเจ็บป่วยของเขาได้ ใครก็ตามที่เคยใกล้ชิดกับความเปราะบางของจิตใจมนุษย์จะเข้าใจได้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้นำเสนอประเด็นนี้ด้วยความเคารพและจริงใจเพียงใด Howard สามารถถ่ายทอดปฏิกิริยาที่ซับซ้อนทั้งหมดต่อโรคทางจิตในขณะที่ยังคงความเป็นมนุษย์และศักดิ์ศรีของผู้ป่วยเอาไว้ได้ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการกำกับอย่างยอดเยี่ยม การแสดงที่ยอดเยี่ยมของ Crowe และนักแสดง ทำให้ประสบความสำเร็จในทุกระดับ

ccthemovieman

ยิ่งฉันดู Russell Crowe มากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งเป็นแฟนตัวยงของพรสวรรค์การแสดงของเขามากขึ้นเท่านั้น ในเรื่องนี้ เขาแสดงให้เห็นถึงทักษะของเขาในบทบาทที่ทำให้ฉันหลงใหลได้อีกครั้ง แน่นอนว่าผู้ป่วยทางจิตมักจะมีเสน่ห์ดึงดูด ลองดูว่ารายการโทรทัศน์เคเบิลเรื่อง “Monk” ได้รับความนิยมมากแค่ไหน

ตัวละครของ Crowe นักคณิตศาสตร์ John Nash ไม่ได้ประหลาดเท่ากับ “Monk” แต่โรคจิตเภทของเขาทำให้ภาพลักษณ์ของชายที่มีปัญหาคนหนึ่งน่าสนใจมาก นี่เป็นอีกหนึ่งภาพยนตร์ที่สร้างจากเรื่องจริงของ Ron Howard ดังนั้นอย่าคิดว่าทุกอย่างในเรื่องนี้เป็นเรื่องโกหก เพราะมันไม่ใช่อย่างนั้น (ตัวอย่างหนึ่ง: ในชีวิตจริง ภรรยาของ Nash ไม่ได้ให้การสนับสนุนอย่างที่เป็นกับ Jennifer Connelly ในเรื่องนี้เลย)

ครั้งแรกที่ฉันดูภาพยนตร์เรื่องนี้ ฉันรู้สึกผิดหวัง บางทีฉันอาจคาดหวังมากกว่านี้ บางทีฉันอาจรู้สึกว่าเรื่องราวไม่ยุติธรรมกับผู้ชม และฉันรู้สึกว่านี่เป็นเพียงความพยายามอีกครั้งของฮอลลีวูดเสรีนิยมในการล้อเลียนผู้คนในยุค 1950 ที่ต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ เมื่อดูครั้งที่สองเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน A Beautiful Mind (2001) ผู้ชายหลายมิติ ฉันไม่มีปัญหาอะไรกับสิ่งเหล่านั้นเลย แค่เพลิดเพลินไปกับการแสดงและการถ่ายภาพที่ดูมีระดับ ขอบคุณหนึ่งในช่างกล้องที่ดีที่สุดในแวดวงนี้ โรเจอร์ ดีกินส์ ฉันไม่ได้เป็นแฟนของผู้กำกับรอน ฮาวเวิร์ดเสมอไป แต่ภาพยนตร์ของเขามักจะน่าสนใจและน่ามอง เขาและโครว์ดูเหมือนจะเป็นคู่ที่เหมาะสมกันเช่นกัน ดังที่เห็นได้จากภาพยนตร์เรื่อง “Cinderella Man” ในปี 2548

สำหรับผู้ที่ชื่นชอบภาพยนตร์ระทึกขวัญที่ต้องใช้สมอง ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่น่าสนใจมาก เอ็ด แฮร์ริส พอล เบตตานี อดัม โกลด์เบิร์ก จัดด์ เฮิร์ช จอช ลูคัส และแอนโธนี่ แรปป์ ต่างก็เป็นผู้ช่วยสนับสนุนที่มั่นคง และถ้าคุณยังไม่ได้ดูเรื่องนี้ เรื่องราวนี้จะทำให้คุณประหลาดใจอย่างแน่นอน หากคุณรู้ตอนจบ การดูซ้ำอีกครั้งจะน่าสนใจยิ่งขึ้น เพราะคุณจะได้ติดตามการกระทำของ Nash ตั้งแต่เริ่มต้น

The Mad Reviewer

ในความคิดเห็นอันต่ำต้อยของฉัน ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ A Beautiful Mind คือการทำให้คน “ปกติ” เข้าถึงโรคจิตเภทได้ ประชาชนทั่วไปรู้ดีว่าผู้ป่วยโรคจิตเภทมักจะพูดกับตัวเอง ทำซ้ำการกระทำบางอย่าง และทำสิ่งที่ขัดกับบรรทัดฐานทั่วไป แต่ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น? แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่คน “ปกติ” จะเข้าใจว่าทำไมสิ่งนี้ถึงเกิดขึ้น… และที่สำคัญกว่านั้นคือ มันรู้สึกอย่างไร หากไม่มีความเห็นอกเห็นใจที่จำเป็นนี้ A Beautiful Mind (2001) ผู้ชายหลายมิติ หลายคนจะหงุดหงิดกับผู้ป่วยทางจิต โดยถามว่าทำไมผู้ป่วยจึงไม่สามารถตั้งสติและอดทนได้ เราแสดงความหงุดหงิดแบบเดียวกันนี้กับผู้ป่วยโรคจิตที่กระทำตามความหลงผิดจนเกิดผลลัพธ์ที่เลวร้าย เป็นเรื่องที่เข้าใจไม่ได้

A Beautiful Mind พยายามทุกวิถีทางเพื่อเปลี่ยนแปลงสิ่งนั้น และมันก็ประสบความสำเร็จ เว้นแต่คุณจะคุ้นเคยกับเรื่องราวของ John Nash คุณคงเดาไม่ได้ว่าเขาเป็นโรคจิตเภทจนกว่าจะถึงช่วงกลางเรื่อง เขาเป็นคนประหลาด หุนหันพลันแล่น และฉลาดมาก แต่ดูเหมือนไม่ได้บ้า ความหลงผิดของเขาเป็นเรื่องจริงสำหรับแนช และในทำนองเดียวกัน ผู้ชมก็รู้สึกเช่นนั้นจริง ซึ่งไม่สามารถแยกความแตกต่างระหว่างความจริงกับความหลงผิดได้

บังเอิญ ฉันเจอบทวิจารณ์จาก “นักวิจารณ์มืออาชีพ” ที่วิจารณ์ A Beautiful Mind ว่ารวม “การสอดส่องทั้งหมดที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับผลงานของแนช ซึ่งใส่เข้ามาเพื่อสร้างความตื่นเต้นให้กับฮอลลีวูด” ฉันรู้สึกแย่แทนผู้ชายคนนั้น เพราะเขาพลาดประเด็นสำคัญของหนังไปทั้งหมด แต่สิ่งนั้นพิสูจน์ให้เห็นถึงความอัจฉริยะของรอน ฮาวเวิร์ดในการสร้างภาพแห่งความบ้าคลั่งที่แยกแยะไม่ออกจากความเป็นจริง

มีช่วงเวลาที่น่าตกใจจริงๆ ใน A Beautiful Mind เมื่ออลิเซียพบกองข่าวลับของสามีของเธอที่อยู่หลังบ้าน ฉันก็นึกถึงภรรยาของแจ็ก นิโคลสันใน The Shining ที่พบว่าหน้ากระดาษของเขาพิมพ์ข้อความเดียวกันอย่างไม่รู้จบ ฉากที่ตามมาซึ่งจบลงด้วยการที่แนชตระหนักได้ว่าความหลงผิดของเขาเป็นความจริงอันเป็นเท็จนั้นช่างยอดเยี่ยม ชั่วพริบตาเดียว เมื่อนึกถึงมาร์ซี แนชก็เกิดความคิดแวบขึ้นมา และในที่สุดเขาก็ยอมรับความเจ็บป่วยของตัวเองได้ — เป็นเรื่องน่าขันที่ผ่านสติปัญญาของเขา เมื่อแนชจินตนาการว่ามีคนจะทำร้ายอลิเซีย เขาก็พุ่งเข้าหาเธอ — และเรามองเห็นได้ผ่านดวงตาของเขาเท่านั้นว่าการกระทำรุนแรงที่ดูไร้เหตุผลเป็นเพียงท่าทางแห่งความรักที่กรองผ่านหมอกหมอกแห่งความลวงตา

Boyo

ฉันคิดว่าเป็นความคิดที่ดีที่จะรู้ให้น้อยที่สุดเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้ก่อนที่จะได้ชม ตอนนี้ฉันได้ดูมันแล้ว โฆษณาทางโทรทัศน์ดูเหมือนจะเปิดเผยข้อมูลมากเกินไป ด้วยเหตุนี้ อย่าอ่านสิ่งนี้หากคุณยังไม่ได้ดู! เป็นภาพยนตร์ที่ยากจะระบุ มันไม่เหมือนกับภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ ที่ฉันเคยดู ตรงที่มีตัวละครที่ไม่มีอยู่จริงอยู่จริง จิตใจของจอห์น แนชคือความเป็นจริงของภาพยนตร์เรื่องนี้ และเมื่อภาพยนตร์ดำเนินไปครึ่งเรื่อง คุณก็จะตระหนักถึงสิ่งนี้ และมันช่างน่าตกใจที่คุณถูกพาไปในเส้นทางแห่งโรคร้ายของชายคนนี้ และยอมรับมันว่าเป็นโลกแห่งความจริง นอกจากนี้ยังเป็นเรื่องที่น่าเศร้าใจมากอีกด้วย

จากจุดกึ่งกลาง จอห์นและคุณมองโลกในมุมมองที่แตกต่างออกไป เพราะเขาเริ่มได้รับการรักษา รัสเซล โครว์ไม่ได้แสดงเกินจริงแม้แต่นาทีเดียว และแสดงได้อย่างยอดเยี่ยมตามแบบฉบับของเขา ฉันจะไม่แปลกใจเลยหากเขาจะได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมเป็นครั้งที่สองในเดือนมีนาคม 2002 เขาเก่งขนาดนั้นจริงๆ เจนนิเฟอร์ คอนเนลลี นักแสดงสาวสวยมากความสามารถก็แสดงได้ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน แต่มีเวลาแสดงน้อยกว่า และคนทั้งโลกอาจได้เห็นเธอแสดงในภาพยนตร์กระแสหลักเสียที เคมีระหว่างเธอกับโครว์มีความสำคัญต่อภาพยนตร์เรื่องนี้มาก และทั้งคู่ก็ไม่ทำให้ผู้ชมผิดหวังเลยในแง่นั้น

ฉันสนุกกับมันมากและรู้สึกเหมือนได้ดูหนังเรื่องหนึ่งเมื่อหนังจบลง ฉันได้ชมการแสดงของนักแสดงที่ยอดเยี่ยมที่สุดและแย่ที่สุด รวมถึงทุกอย่างที่อยู่ระหว่างนั้น โดยนักแสดงที่เก่งกาจที่สุดในวงการ ฉันแน่ใจว่ารอน ฮาวเวิร์ดสมควรได้รับเครดิตมากมาย แต่เขาจะไม่ได้รับเครดิตนั้นเช่นกัน