KUBHD ดูหนังออนไลน์ Madras Cafe (2013) เต็มเรื่อง ผ่าแผนสังหารคานธี
เรื่องย่อ Madras Cafe (2013) ผ่าแผนสังหารคานธี
เจ้าหน้าที่ข่าวกรองของอินเดีย (แสดงโดย จอห์น อับราฮัม)[9] เดินทางไปยังเกาะชายฝั่งทะเลที่ถูกทำลายจากสงคราม เพื่อทำลายกลุ่มกบฏที่เด็ดเดี่ยว เขาใช้ทรัพยากรอย่างคล่องแคล่วเพื่อสร้างความก้าวหน้าครั้งสำคัญ ท่ามกลางสถานการณ์ที่ศัตรูไม่มีหน้า และคำแนะนำเดียวคือ ‘อย่าถูกจับ’ ที่ทางแยกต่างๆ เขาได้พบกับนักข่าวที่มีเสน่ห์และหลงใหล (แสดงโดย Nargis Fakhri) ผู้ซึ่งทำตามความปรารถนาของเธอเพื่อสะท้อนความจริงเบื้องหลังสงครามกลางเมือง เรื่องราวเปิดเผยเมื่อการแสวงหาความจริงเผยให้เห็นการสมรู้ร่วมคิดที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นโดยศัตรูที่ไร้หน้าซึ่งรวมตัวกันเพื่อยึดศัตรูตัวฉกาจ ดูหนังออนไลน์
Madras Cafe (2013) ถือเป็นภาพยนตร์ระทึกขวัญทางการเมืองที่เจาะลึกความซับซ้อนของการจารกรรม การก่อการร้าย และโลกที่มืดมนของการเมืองระหว่างประเทศ โดยมีฉากหลังเป็นสงครามกลางเมืองในศรีลังกาและการลอบสังหารอดีตนายกรัฐมนตรีอินเดีย ราจิฟ คานธี ภาพยนตร์เรื่องนี้เชื่อมโยงเรื่องราวที่ซับซ้อนของการวางอุบาย การทรยศ และการแสวงหาความยุติธรรม
โดยแก่นแท้แล้ว “Madras Cafe” ทำหน้าที่เป็นเครื่องเตือนใจถึงผลลัพธ์ของความไม่มั่นคงทางการเมืองและผลกระทบร้ายแรงต่อชีวิตผู้บริสุทธิ์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ให้ความกระจ่างเกี่ยวกับความซับซ้อนของการแก้ไขข้อขัดแย้งและความท้าทายที่ผู้ที่พยายามสร้างสันติภาพในช่วงเวลาแห่งความวุ่นวายต้องเผชิญผ่านเนื้อเรื่องที่น่าดึงดูดและตัวละครที่วาดไว้อย่างดี KUBHD ดูหนังออนไลน์ Madras Cafe (2013) เต็มเรื่อง
ชื่อเรื่องว่า “Madras Cafe” ทำหน้าที่เป็นอุปมาของการปฏิบัติการลับและการประชุมลับที่เป็นหัวใจสำคัญของการเล่าเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้ ในขณะที่ตัวละครเอกต้องสำรวจภูมิประเทศที่ทรยศของการจารกรรมและอุบายทางการเมือง พวกเขาถูกดึงเข้าสู่เครือข่ายของการหลอกลวงและการทรยศที่คุกคามที่จะคลี่คลายโครงสร้างของสังคม
นอกจากนี้ “Madras Cafe” ยังเจาะลึกถึงความคลุมเครือทางศีลธรรมของการจารกรรมและการเสียสละของผู้รับใช้ประเทศในเงามืด ในขณะที่ตัวละครเอกต่อสู้กับเข็มทิศทางศีลธรรมของพวกเขาเอง พวกเขาถูกบังคับให้เผชิญหน้ากับความเป็นจริงอันโหดร้ายของสงครามและความเสียหายที่เกิดขึ้นทั้งในระดับบุคคลและระดับประเทศ kubhd
ด้วยการสำรวจสงครามกลางเมืองในศรีลังกา “Madras Cafe” ยังให้ความกระจ่างเกี่ยวกับความซับซ้อนของความขัดแย้งทางชาติพันธุ์และการเมือง ตลอดจนวิธีที่ความขัดแย้งเหล่านี้กำหนดทิศทางของประวัติศาสตร์ ขณะที่ตัวละครเอกสำรวจภูมิประเทศที่ผันผวนของศรีลังกา พวกเขาต้องเผชิญกับความเป็นจริงอันโหดร้ายของสงครามและต้นทุนของมนุษย์จากความทะเยอทะยานทางการเมือง
นอกจากนี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังเป็นเครื่องสะท้อนถึงพลังของสื่อสารมวลชนในการเปิดเผยความจริง และให้ผู้มีอำนาจรับผิดชอบต่อการกระทำของตน ในฐานะตัวเอกซึ่งเป็นสายลับ RAW ได้ค้นพบแผนการสมคบคิดที่อาจทำลายเสถียรภาพในภูมิภาค เขาต้องอาศัยความช่วยเหลือจากนักข่าวผู้กล้าหาญในการเปิดเผยความจริงและนำผู้รับผิดชอบเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม
นอกจากการสำรวจกลอุบายทางการเมืองแล้ว “Madras Cafe” ยังทำหน้าที่เป็นคำอธิบายเกี่ยวกับบทบาทของการแทรกแซงจากต่างประเทศในการกำหนดแนวทางประวัติศาสตร์อีกด้วย ด้วยการพรรณนาถึงการมีส่วนร่วมของมหาอำนาจต่างชาติในสงครามกลางเมืองศรีลังกา ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับจริยธรรมในการแทรกแซงและผลที่ตามมาโดยไม่ตั้งใจที่อาจเกิดขึ้นกับชีวิตของผู้ที่ตกอยู่ในภวังค์
แม้จะมีเนื้อหาที่เคร่งครัด แต่ท้ายที่สุดแล้ว “Madras Cafe” ก็นำเสนอข้อความแห่งความหวังและการฟื้นฟู โดยเตือนใจผู้ชมถึงพลังของความกล้าหาญและความมุ่งมั่นในการเผชิญกับความยากลำบาก ภาพยนตร์เรื่องนี้ท้าทายผู้ชมให้เผชิญหน้ากับความซับซ้อนของความขัดแย้งทางการเมือง และการแสวงหาความยุติธรรมในโลกที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอนผ่านการเล่าเรื่องที่น่าสนใจและกระตุ้นความคิด
โดยสรุป Madras Cafe (2013) เป็นหนังระทึกขวัญทางการเมืองที่เจาะลึกความซับซ้อนของการจารกรรม การก่อการร้าย และโลกที่มืดมนของการเมืองระหว่างประเทศ ภาพยนตร์เรื่องนี้นำเสนอสิ่งเตือนใจอันน่าขนลุกถึงผลลัพธ์ของความไม่มั่นคงทางการเมืองและต้นทุนความขัดแย้งของมนุษย์ผ่านการเล่าเรื่องที่น่าสนใจและตัวละครที่วาดไว้อย่างดี
ผู้กำกับ Madras Cafe (2013) ผ่าแผนสังหารคานธี
ชูจิต ซิร์การ์
บริษัท ค่ายหนัง
เจเอ เอนเตอร์เทนเมนท์
ไรซิ่งซัน ฟิล์มส์
นักแสดง
จอห์น อับราฮัม นาร์
กิส ฟาครี ราชิ
คันนา สิ
ทธัตถะ พสุ ป
รากาช เบลาวาดี
โปสเตอร์หนัง Madras Cafe (2013) ผ่าแผนสังหารคานธี
รีวิวหนัง Madras Cafe (2013) ผ่าแผนสังหารคานธี
คะแนน: 7.6/10
จากนั้นภาพยนตร์จะนำเสนอเรื่องราวของชายมีเคราในเมืองคาซาอูลี ซึ่งเปิดเผยว่าคือวิกรม ซิงห์ เขาเห็นทางทีวีว่าประธานาธิบดีศรีลังกาถูกมือระเบิดฆ่าตัวตายสังหาร เขาจึงไปที่โบสถ์ใกล้ๆ บาทหลวงถามเขาเกี่ยวกับ “แผนการสมคบคิด” ของเขา และเขาก็ตอบว่า “นายกรัฐมนตรีของเราอาจรอดพ้นจากแผนการสมคบคิดนั้นได้” วิกรมเริ่มเล่าเรื่องราวของเขาให้บาทหลวงฟัง
ภาพยนตร์เรื่องนี้ย้อนไปเมื่อ 5 ปีที่แล้ว เมื่อการต่อสู้อย่างต่อเนื่องระหว่างกองกำลังทหารศรีลังกาและกลุ่มนักรบทมิฬถึงขั้นอันตราย เยาวชนทมิฬได้หยิบอาวุธและเข้าร่วมกับผู้นำกลุ่มแนวร่วมปลดปล่อยทมิฬ (LTF) อันนา ภัสการาน (ตัวละครที่อิงจากผู้นำ LTTE ในชีวิตจริงเวลูปิลไล ปราภาการาน ) นายกรัฐมนตรีอินเดีย (ซันเจย์ กูรูบาซานี) ตัดสินใจลงนามข้อตกลงสันติภาพกับรัฐบาลศรีลังกา อย่างไรก็ตาม อันนาปฏิเสธที่จะยอมรับข้อตกลงดังกล่าว และกองกำลังรักษาสันติภาพของอินเดียก็ถูกบังคับให้ถอนตัวออกจากเกาะ โรบิน ดัตต์ หรือที่รู้จักในชื่อ RD หัวหน้า R&AW เรียกหาพันตรีวิกรม ซิงห์ เพื่อนเจ้าบ่าวของเขา
หลังจากพบและหารือเกี่ยวกับกลยุทธ์กับ RD และรองของเขา Swaroop (Avijit Dutt) วิกรมเดินทางไปศรีลังกาและพบกับ Jaya Sahni ผู้สื่อข่าวสงคราม และพยายามหาทางหยุดยั้งกลุ่มกบฏ หลังจากรายงานตัวต่อ Balakrishnan ผู้เป็นรุ่นพี่ (ซึ่งอิงจากบุคคลในชีวิตจริง KV Unnikrishnan) เขาพยายามหาคนที่อาจช่วยค้นหา Shri บุคคลเดียวที่สามารถต้านทานและต่อต้าน Anna ได้ หลังจากพบกับผู้ให้ข้อมูลที่ชื่อ Narayanan วิกรมก็ไปเยี่ยม Shri ได้สำเร็จ Vikram สัญญากับ Shri ว่าจะช่วยเขาต่อต้าน Anna โดยจัดหาอาวุธให้เขา วันทำข้อตกลงเกี่ยวกับอาวุธจะตัดสินใจในวันที่ 6 กรกฎาคม อย่างไรก็ตาม ข้อตกลงกลับกลายเป็นเรื่องเลวร้าย และหนึ่งในผู้ร่วมงานของ Vikram ถูกสังหารในการโจมตีแบบกะทันหันโดย LTF ซึ่งทำลายการฝากขายอาวุธ Balakrishnan ที่โกรธจัดบอกให้ Vikram ไปที่ Colombo Safehouse
ในขณะเดียวกัน RD และทีมของเขาตกตะลึงเมื่อได้ทราบทางทีวีว่า Vikram ถูก LTF ลักพาตัวไป รัฐบาลอินเดียจึงส่งกองกำลังไปช่วยเหลือ Vikram ซึ่งได้รับบาดเจ็บสาหัส Balakrishnan บอกให้เขาออกจากศรีลังกา เนื่องจากเขาอยู่ในรายชื่อเป้าหมายของทั้งสองค่าย Vikram รู้สึกสงสัยในตัว Balakrishnan เขาจึงโทรหา SP ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งของเขา และบอกให้เขารายงานกิจกรรมทั้งหมดของ Balakrishnan ให้เขาทราบ Vikram ซึ่งแสร้งทำเป็นนักข่าว
สงคราม สามารถติดต่อ Mallayya (ซึ่งอิงจากสมาชิก LTTE ในชีวิตจริงGopalaswamy Mahendraraja ) รองหัวหน้าของ Anna ได้ และชักชวนให้เขาพบกับ RD ในโคลัมโบ RD บอกเขาว่าวิธีเดียวที่จะชนะสงครามนี้ได้คือการแก้ปัญหาทางการเมือง เขายุยงให้ Mallaya ลุกขึ้นยืนเป็นผู้พิทักษ์ประชาชนเพียงคนเดียวของเขา ส่งผลให้ LTF แบ่งเป็นสองส่วน จากนั้น Vikram และกองกำลังอินเดียก็เปิดฉากโจมตีค่าย LTF ครั้งใหญ่ ซึ่ง Anna และลูกน้องของเขา (ยกเว้น Mallayya) กำลังหารือกันเรื่องกลยุทธ์ การยิงต่อสู้อันรุนแรงเริ่มต้นขึ้น และ Vikram กลับบ้าน อย่างไรก็ตาม Anna รอดชีวิตมาได้และต่อมาก็ฆ่า Malaya และ
Shri เมื่อความรุนแรงที่กลับมาอีกครั้ง นายกรัฐมนตรีอินเดียก็ลาออก หลายเดือนต่อมา SP ได้ติดตามการสนทนาเกี่ยวกับ Anna ทางโทรศัพท์และบอกเรื่องนี้กับ Balakrishnan แต่ Bala บอกให้เขาเพิกเฉย ทำให้ SP เชื่อว่า Balakrishnan อาจเป็นสายลับ เขาจึงหลบหนีไปพร้อมกับข้อมูลและแฟ้มคดี Balakrishnan รู้เรื่องนี้และเผาเอกสารที่เหลือทิ้ง จากนั้นจึงบอกใครบางคนทางโทรศัพท์ว่า SP และ Vikram อยู่ที่เมือง Kochi และเขาควรส่งคนไปที่นั่น Vikram ได้รับสาย
จาก SP ในเวลาต่อมา ซึ่งบอกให้เขาไปพบเขา หลังจากพบกับ SP แล้ว Vikram กลับบ้านมาพบว่า Ruby ภรรยาของเขาถูกฆ่าตาย ผู้ช่วยของวิกรมในเมืองคุชเมืองโคจิ บอกเขาว่ามีคนติดตามวาสุ เขาจึงจับวาสุจากโรงละครและถามว่าเขารู้เรื่องอะไร วาสุบอกเขาว่าแท้จริงแล้วบาลากฤษณันคือคนรั่วไหล และเขากำลังช่วยเหลือเขาพร้อมกับคนชื่อรีดจากสิงคโปร์ วิกรมโทรหาจายาและขอให้เธอใช้แหล่งข้อมูลของเธอ เธอตกลงที่จะช่วยและต่อมาก็ปลอบใจวิกรมเกี่ยวกับภรรยาของเขา
คะแนน: 7/10
เจ้าหน้าที่ข่าวกรองชาวอินเดียเดินทางไปยังเกาะชายฝั่งที่เต็มไปด้วยสงครามเพื่อทำลายกลุ่มกบฏที่มุ่งมั่น และได้พบกับนักข่าวผู้หลงใหลในงานของเขาเจ้าหน้าที่ข่าวกรองของอินเดีย (รับบทโดยจอห์น อับราฮัม)เดินทางเข้าไปในเกาะชายฝั่งที่ได้รับผลกระทบจากสงคราม เพื่อทำลายกลุ่มกบฏที่เด็ดเดี่ยว เขาใช้ทรัพยากรอย่างชาญฉลาดเพื่อฝ่าด่านสำคัญต่างๆ ท่ามกลางสถานการณ์ที่ศัตรูไร้หน้าและคำแนะนำเดียวคือ “อย่าให้ถูกจับได้” ในหลายจุด เขาได้พบกับนักข่าวที่มีเสน่ห์และหลงใหล (รับบทโดยนาร์กิส ฟัครี) ซึ่งทำตามเจตนารมณ์ของเธอในการสะท้อนความจริงเบื้องหลังสงครามกลางเมือง เรื่องราวคลี่คลายลงเมื่อ
การแสวงหาความจริงของพวกเขาเผยให้เห็นแผนการที่ลึกซึ้งกว่า โดยศัตรูไร้หน้าซึ่งร่วมมือกันเพื่อยึดครองศัตรูร่วมภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำในช่วงปลายทศวรรษ 1980 และต้นทศวรรษ 1990 ในช่วงเวลาที่อินเดียเข้าแทรกแซงสงครามกลางเมืองศรีลังกา และการลอบสังหารอดีตนายกรัฐมนตรีอินเดีย ราชีฟ คานธีMadras Cafe เป็นตัวแทนที่ยอดเยี่ยมของสงครามกลางเมืองศรีลังกาจากมุมมองของอินเดีย นักวิจารณ์ระบุว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่สามารถถ่ายทอดอารมณ์ของสงครามได้ แต่ก็ไม่ได้ตั้งใจให้มองจากมุมมองของศรีลังกา
ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ใช่แนวบอลลีวูด เราจึงไม่พบเพลง การเต้นรำ ฯลฯ ไม่มีเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ไร้สาระในภาพยนตร์เรื่องนี้ ซึ่งภาพยนตร์การเมืองของอินเดียเรื่องอื่นๆ แสดงให้เห็น ความสัมพันธ์ระหว่างจอห์นและนาร์กิสมีความเป็นมืออาชีพอย่างแท้จริง (อย่างที่ควรจะเป็น)เป็นหนึ่งในภาพยนตร์อินเดียที่ดีที่สุดแห่งปี รองจาก D Day และ Ranjhaana รับชมเลยทุกคน!!!
คะแนน: 7.6/10
เจ้าหน้าที่ข่าวกรองของอินเดียเดินทางไปยังเกาะชายฝั่งเพื่อสลายกลุ่มกบฏเป็นเรื่องยากมากที่จะพบผู้กำกับและผู้อำนวยการสร้างที่เป็นตัวเอกพร้อมจะสร้างภาพยนตร์ที่เต็มใจที่จะจัดการกับเหตุการณ์ในชีวิตจริงและถ่ายทอดมันออกมาในลักษณะที่ทำให้คุณมีส่วนร่วมได้พอสมควรสิ่งที่น่าตกใจที่สุดเกี่ยวกับเรื่องนี้คือความน่าเบื่อของมันแม้ว่าจะมีการเมืองที่น่าสงสัยอยู่บ้าง แต่ Madras Café ยังคงมีชีวิตชีวา มีความรู้สึกสมจริง และมีความรู้สึกถึงอันตรายตลอดเวลาMadras Caf ของผู้กำกับ Shoojit Sircar นำเสนอรูปแบบการระทึกขวัญทางการเมืองที่สดใสเช่นเดียวกับ Argo ของ Ben Affleck ผู้ชนะรางวัลออสการ์ แม้ว่าจะทำ
หน้าที่เป็นเรื่องเล่าที่สมมติขึ้นแต่ก็น่าสนใจไม่น้อยเช่นกันโครงเรื่องไม่ค่อยดีนัก บทค่อนข้างแย่ ตัวละครเป็นแบบแผนและซ้ำซากจำเจ ขาดความลึกซึ้งอย่างมากและหนังก็ดูเรียบๆ ไม่สามารถดำเนินเรื่องได้เกิน 20 นาทีภาพยนตร์ยอดเยี่ยม เนื้อเรื่องดีที่อิงจากเหตุการณ์จริงและโศกนาฏกรรมในอินเดียและศรีลังกา ตื่นเต้นระทึกใจมาก แม้ว่าจะจบแบบไม่ค่อยดีนัก ตัดต่อได้ดีโดยเฉพาะเพื่อลดความดราม่าของภาพยนตร์ฮินดูทั่วไป นักแสดงนำแสดงได้ดีและกำกับได้ดีบทวิจารณ์ Madras Café ประเด็นและทรัพย์สินหลัก: อุตสาหกรรมภาพยนตร์อินเดียไม่เคยขาดแคลนภาพยนตร์เกี่ยวกับประเด็นสำคัญที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคง
ในประเทศ ระหว่างประเทศ และภายในประเทศ ในอดีต เราเคยชมภาพยนตร์อินเดียที่เกี่ยวข้องกับการเผชิญหน้า การโต้เถียง/การฉ้อโกงในประเทศและต่างประเทศ ปฏิบัติการทางทหาร ตำรวจและสหภาพแรงงาน สถาบันทางการเมือง แล้ว Madras Café แตกต่างอย่างไร Madras Café นำเสนอประเด็นสำคัญอย่างแท้จริงและนำเสนอมุมมองที่ตรงไปตรงมาเกี่ยวกับประเด็นที่ละเอียดอ่อนและสำคัญอย่างยิ่งในประวัติศาสตร์อินเดีย ดูเหมือนจะไม่ได้ “สนับสนุน” ผู้ชมว่าอะไรถูกหรือผิดเลย อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้ให้ความสำคัญกับประเด็นมากกว่าที่หลายๆ คนจะทำในชีวิตประจำวัน ความจริงใจนี้ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ดึงดูด
ใจและทำให้ผู้ชมลุ้นระทึกด้วยการกำกับที่ยอดเยี่ยมจาก Shoojit Sircar ซึ่งถ่ายทอดประเด็นได้อย่างทันท่วงทีและปิดบังเนื้อหาด้วยศิลปะการกำกับอย่างแท้จริง ซึ่งทำให้ผู้ชมสามารถโฟกัสที่ประเด็นได้ ความงามของภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ที่ประเด็นที่มันปฏิบัติต่อทุกคนในภาพยนตร์ ซึ่งไม่สำคัญเท่ากับตัวเรื่องเอง และมันทำให้แน่ใจว่าผู้ชมเข้าใจว่าความรักชาติ การต่อสู้เพื่อเสรีภาพ สงคราม และวิกฤตทางการเมืองนั้นอยู่เหนือด้านใดด้านหนึ่ง เช่นเดียวกับศิลปะที่มองไม่เห็นเบื้องหลังภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่องเยี่ยม ทรัพย์สินหลักของ Madras Café คือผู้กำกับที่มองไม่เห็น – Shoojit Sircar (และเรื่องราวแน่นอน) หลังจาก
ภาพยนตร์ยอดเยี่ยมอย่าง Aparajita Tumi, Yahaan, Vicky Donor และ Madras Café ตอนนี้ Shoojit ได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเป็นอัญมณีเบงกาลีที่เติบโตเต็มที่ของอุตสาหกรรมภาพยนตร์สมัยใหม่ของเรา ข้อดี: มีหลายแง่มุมที่ชนะใจในภาพยนตร์เรื่องนี้ น่าแปลกใจที่คราวนี้ไม่ใช่นักแสดงคนสำคัญหรือองค์ประกอบเดียวที่เป็นจุดเด่นของภาพยนตร์ แต่เป็นการผสมผสานองค์ประกอบที่ละเอียดอ่อนหลายอย่างที่ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้น่ารับชม – ดำเนินเรื่องเร็ว ภาพยนตร์เริ่มต้นด้วยเรื่องราวหลักและดำเนินเรื่องตั้งแต่เครดิตเริ่มต้นโดยไม่เสียบทสนทนาแม้แต่คำเดียว การเปิดโปงจังหวะที่รวดเร็วนี้ให้ผู้ชมได้เห็นถือเป็นความท้าทาย
สำหรับภาพยนตร์ที่จะตามให้ทันจังหวะนี้และแม้กระทั่งการถ่ายทอดเรื่องราวให้เข้มข้นขึ้นในตอนท้ายเรื่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำได้ทั้งหมดนั้นด้วยการผสมผสานระหว่างความประหลาดใจเล็กๆ น้อยๆ ในเนื้อเรื่องและการใช้เวลาในการถ่ายทอดรายละเอียดต่างๆ ให้กับผู้ชมอย่างต่อเนื่อง Shoojit Sircar เลือกพล็อตย่อยและรายละเอียดที่ต้องการเน้นได้อย่างชาญฉลาด ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้มีจังหวะที่รวดเร็วแต่ตรงประเด็น – เนื้อหามีความสำคัญมากกว่าตัวเอกคนใดคนหนึ่งอย่าง Abraham และ Fakhri (ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับนักข่าวที่ให้สัมภาษณ์กับ LTTE ในเวลานั้น) รวมถึงนักแสดงสมทบต่างก็ได้รับการคัดเลือกมาอย่างดี
และทำหน้าที่ถ่ายทอดเนื้อเรื่องได้เพียงพอ พวกเขาไม่ได้พยายามที่จะเติบโตเกินกว่าที่จำเป็น ความสัมพันธ์ พล็อตย่อย ผลที่ตามมาของเหตุการณ์ต่างๆ ที่จะตามมาล้วนผูกโยงกับพล็อตเดียวกัน ทำให้ผู้ชมสนใจที่จะคาดเดามากขึ้นว่าสิ่งต่างๆ จะส่งผลต่อผลลัพธ์สุดท้ายอย่างไร ผู้ชมจะตระหนักได้ว่ารายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่เปิดเผยออกมาสามารถและอาจจะส่งผลต่อจุดไคลแม็กซ์ได้น่าแปลกใจที่ผู้ชมรู้สึกเสียใจ โกรธ หงุดหงิด และเศร้าใจอย่างสุดซึ้งเป็นครั้งแรกสำหรับเหตุการณ์และเหตุการณ์บางอย่าง มากกว่าที่จะเป็นตัวละครใดตัวละครหนึ่ง คุณสมบัติที่หายากของภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้พิเศษกว่าภาพยนตร์
แนวสงครามอินเดีย ภาพยนตร์เรื่องนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าปรัชญาและประเด็นของภาพยนตร์เรื่องนี้เหนือกว่าบุคคลใดบุคคลหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นพลเรือน เจ้าหน้าที่ RAW ทหาร นักรบ ผู้ต่อสู้เพื่ออิสรภาพ หรือแม้กระทั่งนักการเมือง – มีรายละเอียดอยู่ทุกที่แต่มีปัจจัยใหม่ๆ เกิดขึ้น: ภาพยนตร์เรื่องนี้น่าชมเพราะมีรายละเอียดที่ชัดเจนเกี่ยวกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในภาพยนตร์ ผู้ชมจะได้เห็นข้อเท็จจริงโดยละเอียดเกี่ยวกับการกระทำบางอย่าง ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้ทำหน้าที่เป็นผู้สนับสนุนมุมมองบางมุม ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเพียงผู้สังเกตการณ์ ดังนั้น จึงทำได้ดีที่สุดในการชี้ให้เห็นรายละเอียดและปัจจัยใหม่ๆ ภาพยนตร์เรื่อง
นี้เปิดเผยให้ผู้ชมเห็นความซับซ้อนหลายชั้นอย่างไม่กลัวเกรง ซึ่งบางความซับซ้อนทำให้ผู้ชมต้องมองทุกอย่างจากมุมมองของสถานการณ์ระดับสูง แต่ในอีกช่วงเวลาต่อมา ผู้ชมก็จมอยู่กับรายละเอียดที่จัดระบบไว้มากมาย นอกจากนี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้นำเสนอภาพรวมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่มีอยู่ร่วมกันและแข่งขันกัน รวมถึงผลประโยชน์ระหว่างประเทศและพันธมิตรในความขัดแย้งที่ยังคงดำเนินอยู่ ซึ่งจู่ๆ ก็เพิ่มความเข้มข้นของผลลัพธ์ที่เป็นไปได้และทำให้ผู้ชม
รู้สึกตึงเครียดมากขึ้นกว่าเดิมเมื่อได้เห็นตอนจบ – ไม่มีเพลง ไม่มีอารมณ์ขันที่ไม่จำเป็น ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้พักเลย – นักแสดงสมทบ นักแสดงสมทบดูสมจริง ตั้งแต่ผู้นำ LTF นักการเมือง ไปจนถึงสายลับที่ยังไม่ผ่านการกำกับ นักแสดงสมทบทำได้ดีมาก ส่วนที่ไม่ค่อยดี: – ความซ้ำซาก: ใช่แล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้แตกต่างจากภาพยนตร์ระทึกขวัญแนวทหารเรื่องอื่นๆ ที่สร้างในหนังอินเดียมาจนถึงทุกวันนี้ อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็มีเรื่องซ้ำซากเช่นกัน แนวคิดทั้งหมดที่ว่าทำไมสายลับของ RAW ถึงต้องการเปิดเผยเรื่องราวของเขาให้ผู้ชมได้ทราบนั้นเป็นเรื่องซ้ำซาก และแน่นอนว่าน่าจะทำอะไรที่น่าสนใจกว่าที่
ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำได้ ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำในสิ่งที่ภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ ทำ นั่นคือ สารภาพ/ร้องไห้/คร่ำครวญ/สะอื้นเกี่ยวกับอดีตต่อหน้าบาทหลวง/นักจิตวิทยา/ที่ปรึกษาที่แปลกประหลาด และเขียนหนังสือเกี่ยวกับเรื่องนั้นหรือประสบการณ์ที่ได้มา เมื่อพิจารณาถึงความคิดสร้างสรรค์ที่ใช้ในส่วนที่เหลือของภาพยนตร์แล้ว เรื่องนี้ถือว่าน่าผิดหวัง อย่างไรก็ตาม ยังมีการใช้ช่วงเวลาซ้ำซากอื่นๆ ในภาพยนตร์เพื่อให้ผู้ชมเชื่อมโยงกับภาพยนตร์ “ทางอารมณ์” และอาจโต้แย้งได้หากจำเป็น ดังนั้นจึงไม่เลว แต่ก็ไม่ดีเช่นกัน บทสรุป: คมชัดราวกับอารมณ์ที่เจาะลึก พล็อตเรื่องที่รวดเร็วราวกับแสงที่หยุดชั่วครู่เพื่อให้ผู้ชมซึมซับ
รายละเอียดและสัมผัสถึงความเสี่ยงและความลึกซึ้งของเรื่องราว การกำกับที่ยอดเยี่ยมของ Shoojit Sircar เป็นสิ่งที่ต้องดู แม้ว่าจะมีช่วงเวลาซ้ำซากเล็กๆ น้อยๆ ตลอดทั้งเรื่อง แต่ก็เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ไม่กี่เรื่องที่เคารพศิลปะการสร้างภาพยนตร์อย่างแท้จริงและใช้ศิลปะดังกล่าวเพื่อถ่ายทอดสถานการณ์ที่รู้สึกได้อย่างลึกซึ้งโดยไม่โอ้อวดเกี่ยวกับคุณภาพการผลิตหรือบุคคล สร้างกระแสน้ำวนที่พาผู้ชมเข้าสู่สถานการณ์ที่ไม่สั่งสอน ไม่เป็นศิลปะมากเกินไปเป็นเพียงการแสดงออกที่จริงใจและกล้าหาญของสถานการณ์อันละเอียดอ่อนซึ่งเต็มไปด้วยความระทึกขวัญและการดำเนินเรื่องตั้งแต่ต้นจนจบ
