Eternal Beauty (2019) ความงามชั่วนิรันดร์
เรื่องย่อ
Eternal Beauty หลังจากเจน (แซลลี ฮอว์กินส์) ตกอยู่ในสภาวะสิ้นหวังกับโรคจิตเภท เธอก็ได้พบกับความรักและชีวิตใหม่พร้อมผลลัพธ์ที่น่าประหลาดใจ
ผู้กำกับ
- Craig Roberts
บริษัท ค่ายหนัง
- Cliff Edge Pictures
นักแสดง
- Sally Hawkins
- Morfydd Clark
- Robert Pugh
- Natalie O’Neill
- Elysia Welch
- Penelope Wilton
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
การแสดงของ Sally Hawkins นั้นน่าดึงดูดใจเสมอมา Eternal Beauty บทบาทล่าสุดของเธอในภาพยนตร์ตลกร้ายของ Craig Roberts คือบท Jane หญิงสาวที่ใช้ชีวิตอยู่กับโรคจิตเภทหวาดระแวง ภาพยนตร์เรื่องนี้มีบรรยากาศที่โดดเดี่ยวอย่างเห็นได้ชัด ฉากต่างๆ เกิดขึ้นในห้องที่เกือบว่างเปล่า แต่เต็มไปด้วยเงาที่หิวโหย มีช่วงเวลาที่สดใสและตลก เมื่อ Jane ตกหลุมรัก Mike (รับบทโดย David Thewlis) ซึ่งเป็นคนที่ถูกระบบสุขภาพจิตตำหนิและคายทิ้งเช่นกัน ทั้งคู่ก็กลายเป็นคู่รักที่สนุกสนานในแบบฉบับฝรั่งเศส New Wave อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่เคยไม่ซื่อสัตย์ต่อความเป็นจริงทางจิตวิทยาของตัวละครหลัก แสดงให้เห็นว่าเราอาจไม่สามารถเอาชนะปีศาจในตัวเราได้ แต่เราสามารถพยายามอยู่ร่วมกับมันได้ นี่คือภาพยนตร์ที่ถ่ายทอดความเจ็บป่วยทางจิตในรูปแบบที่แปลกใหม่และละเอียดอ่อนกว่าที่ภาพยนตร์ส่วนใหญ่สามารถทำได้
แม้ว่าฉันจะไม่ได้ให้คะแนนเรื่องนี้สูงมากนัก โดยได้เพียง 7.0 จาก 10 คะแนนเท่านั้น แต่ฉันก็ยังเสียเวลาเขียนรีวิวเรื่องนี้ที่นี่เพียงเพราะเหตุผลสองประการ ประการแรก การแสดงของแซลลี่ ฮอว์กินส์ในบทเจน Eternal Beauty และประการที่สอง เพราะฉันสนับสนุนทุกอย่างที่ช่วยสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับปัญหาสุขภาพจิตเท่านั้น ตอนนี้ฉันอาศัยอยู่ในประเทศไทย ซึ่งไม่มีความเข้าใจหรือความสนใจในปัญหาสุขภาพจิตเลยแม้แต่น้อย แม้แต่ในสังคมตะวันตกในปัจจุบัน ก็ยังคงมีความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนเกี่ยวกับปัญหาสุขภาพจิตอยู่มาก จนคนส่วนใหญ่ยังคงคิดว่าการเจ็บป่วยทางจิตเป็นเพียงข้ออ้างสำหรับพฤติกรรม “แย่ๆ” หรือไม่เหมาะสมของผู้ป่วย การร้องตะโกนว่า “ตั้งสติไว้” เป็นเรื่องธรรมดามากแม้กระทั่งในทุกวันนี้ และแม้แต่ในหมู่คนที่ควรจะรู้ดีกว่านี้ โดยที่การศึกษาเกี่ยวกับเรื่องนี้สามารถเข้าถึงได้ง่ายสำหรับทุกคนที่สนใจที่จะค้นหามัน
“ความงามชั่วนิรันดร์” ควรเป็นบทเรียนสำหรับทุกคนที่เข้าใจแม้กระทั่งเพียงผิวเผินว่าการเจ็บป่วยทางจิตคืออะไร การแสดงของแซลลี ฮอว์กินส์ในบทบาทหญิงสาวที่ป่วยเป็นโรคจิตเภทเป็นตัวอย่างที่ดีว่าอาการดังกล่าวส่งผลต่อผู้ป่วยและคนรอบข้างอย่างไร นี่ไม่ใช่ภาพยนตร์ที่ชมง่าย แต่ประเด็นสำคัญคือไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะใช้ชีวิตอยู่กับภาวะนี้ ไม่ว่าจะเป็นผู้ป่วยหรือ คนในครอบครัวก็ตาม แซลลีแสดงได้ยอดเยี่ยมอีกครั้งในเรื่องนี้ เช่นเดียวกับที่เธอแสดงใน “Made In Dagenham” และในบทบาท “Maudie” ที่ยอดเยี่ยม เธอมีอาชีพการงานที่โดดเด่นอยู่แล้วในวัยเพียง 44 ปี ฉันมั่นใจว่าเธอจะมีอาชีพการงานที่โดดเด่นยิ่งกว่านี้รออยู่ข้างหน้า
เจน (แซลลี่ ฮอว์กินส์) กำลังต่อสู้กับอาการป่วยทางจิตของเธอ ครอบครัวของเธอส่งเธอไปที่สถาบันหลังจากที่เธอป่วยหนักจากการถูกทิ้งไว้ที่แท่นพิธี ปัจจุบันเธอได้กลับไปอยู่กับครอบครัวที่ต่างก็ต้องรับมือกับเธอในแบบของตัวเอง เธอเริ่มมีความสัมพันธ์กับไมค์ (เดวิด ทิวลิส) Eternal Beauty ซึ่งป่วยทางจิตเช่นกัน น้ำเสียงที่แตกต่างกันนั้นขัดแย้งกันเล็กน้อย มันแปลกประหลาดและน่ากังวลพร้อมกับความเศร้าโศกโดยทั่วไปตลอดทั้งเรื่อง การพยายามสร้างอารมณ์ขันที่แปลกประหลาดนั้นไม่ประสบผลสำเร็จเนื่องจากความเศร้าโศกทั้งหมด เด็กน้อยที่ถูกน็อคเอาท์นั้นน่าตกใจ แม้ว่าจะมีทุกสิ่ง แต่ความยิ่งใหญ่ในตัวแซลลี่ ฮอว์กินส์นั้นยังคงอยู่ เธอคือดวงดาวที่ส่องประกายเหนือสิ่งอื่นใด
จากตัวอย่างและคำอธิบายสั้นๆ ของบริการสตรีมมิ่ง ฉันจึงได้ดูหนังเรื่องนี้โดยหวังว่าจะได้ดูผลงานอิสระที่แสนน่ารักและแห้งแล้งอีกเรื่องหนึ่ง ซึ่งเต็มไปด้วยความแปลกประหลาดของหมู่เกาะอังกฤษ เพราะฉันชื่นชอบผลงานประเภทนี้มาก ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้เผยให้เห็นว่าลูกเบสบอลที่ขว้างออกมานั้นดูเหมือนจับได้ง่าย (ถ้าขว้างถูกวิธี) แต่หลังจากนั้นก็เริ่มพุ่งไปมา ล่องลอย และพุ่งกระเด็นไปทั่ว Eternal Beauty ทำให้การติดตามและจับลูกเบสบอลนั้นทำได้ยาก นี่เป็นภาพยนตร์ที่ค่อนข้างหนัก แต่ก็ถือเป็นเรื่องที่ดีมาก ดูเหมือนว่าโรคจิตจะถูกถ่ายทอดออกมาได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งก็คือความไม่แน่นอนเกี่ยวกับสิ่งที่เป็นภาพลวงตาและสิ่งที่เป็นความจริง รวมถึงความไม่เป็นเส้นตรงอย่างมาก ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ติดตามได้ยากเหมือนกับลูกเบสบอลที่ขว้างออกมา หนังเรื่องนี้เป็นความท้าทายที่คนเพียงบางส่วนเท่านั้นที่จะอยากทำ แต่สำหรับคนที่อยากทำ ภาพยนตร์เรื่องนี้จะให้ข้อคิดมากมายเกี่ยวกับโรคจิตและจะติดอยู่ในกระแสจิตสำนึกของคุณ
ฉันเกือบจะปิดเรื่องนี้ลงมากกว่าหนึ่งครั้ง จุดเริ่มต้นและส่วนที่เหลือของภาพยนตร์ส่วนใหญ่นั้นไม่ต่อเนื่องกัน ทำให้เข้าถึงเรื่องราวได้ยากขึ้น มันน่าหดหู่และบ้าคลั่ง และดูเหมือนว่ามันจะกลายเป็นหนังสยองขวัญ นี่เป็นเรื่องราวของโรคทางจิตที่เศร้ามาก และฉันไม่พบเรื่องตลกในเรื่องนี้เลย ดราม่าใช่แต่ไม่มีเรื่องตลก ครอบครัวที่มีคนแตกแยกและแม้แต่พี่สาวที่อยู่ด้วยกันกับสามีและลูกชาย หลอกตัวเองว่าทุกอย่างเป็นไปด้วยดี จนกระทั่งวันหนึ่ง เธอจับสามีของเธอคาหนังคาเขาด้วยทาร์ตเล็ตของเขา เจ็บปวดมากที่ได้เห็นตัวเอกหลักมีภาพย้อนอดีตที่แสดงให้เห็นว่าเธอไม่เคยมีจิตใจสงบเลย เมื่อเธอพบคู่ครองที่ยอมรับเธอและเข้าใจสภาพจิตใจของเธอ เขานอกใจเธอไปอยู่กับน้องสาวของเธอ ซึ่งเป็นคนสวยที่อิจฉาโรคทางจิตของ Plain Jane เพื่อเอาเงินจากรัฐบาล แม่เป็นคนโหดร้ายอย่างแท้จริงในทุกแง่มุม จนกระทั่งถึงตอนจบ เศร้า เศร้ามากจริงๆ
รีวิวของฉัน- Eternal Beauty on Prime คะแนนของฉัน- 8/10 ในที่สุดฉันก็ได้ดูภาพยนตร์เรื่องล่าสุดของ Sally Hawkins เรื่อง และฉันก็ไม่ผิดหวังเลย Sally Hawkins ไม่เคยทำให้ฉันผิดหวัง ความอ่อนไหวและความเห็นอกเห็นใจของเธอที่มีต่อจิตวิญญาณของมนุษย์ที่แตกสลายนั้นเป็นสิ่งที่พิเศษมาก ตัวละครที่ Sally Hawkins เล่นคือ Jane ซึ่งหลังจากถูกทิ้งไว้ที่แท่นพิธีก็เกิดอาการป่วยทางจิตจนกลายเป็นโรคจิตเภทที่กินเวลานานถึง 20 ปี Eternal Beauty เราได้เห็นตัวละครในชีวิตของ Jane (ทั้งในชีวิตจริงและในจินตนาการ) ผ่านมุมมองของ Jane เมื่อเธอใช้ยาและเมื่อเธอไม่ได้ใช้ยา ซึ่งทำให้มีช่วงเวลาที่ตลกขบขันและช่วงเวลาที่เผชิญหน้ากันมาก บางครั้งฉันก็นึกถึงวลีที่ว่า “ความปกติก็คือวัฏจักรบนเครื่องซักผ้า” เพราะบางครั้ง Jane ดูมีสติมากกว่าครอบครัวที่มีปัญหาของเธอ
วิเวียน แม่ของเจนที่ห่างไกลและมีปัญหาทางจิตซึ่งรับบทโดยเพเนโลพี วิลตันได้อย่างยอดเยี่ยมในบทบาทที่ห่างไกลจากบทบาทของอิโซเบล เมอร์ตันในเรื่อง Downton Abbey อย่างมาก โดยเป็นจุดสนใจหลักในขณะที่ความสัมพันธ์ในครอบครัวกำลังขัดแย้งกัน ฉากรวมญาติคริสต์มาสที่ตลกที่สุดฉากหนึ่งที่ฉันเคยเห็นในรอบหลายปีคือตอนที่เจนเอาชนะน้องสาวขี้เหร่สองคนของเธอ (นิโคล (บิลลี ไพเพอร์) และลูซี่ (ริต้า เบอร์นาร์ด-ชอว์) ที่น่าเกลียดทั้งภายในและภายนอก และอีกฉากหนึ่งคือตอนที่น้องสาวทั้งสองขอให้เจนช่วยแสดงอาการทางจิตเพื่อเรียกร้องสวัสดิการคนพิการโดยทุจริต
ทุกอย่างเปลี่ยนไปสำหรับเจนเมื่อเธอเริ่มต้นความรักที่ตลกขบขันกับไมค์ (เดวิด ทิวลิส) นักดนตรีที่ล้มเหลวและจิตวิญญาณที่หลงทางเช่นเดียวกัน ไม่ใช่ชื่อเดิมของภาพยนตร์ ในตอนแรกจะใช้ชื่อว่า In Her Oils ซึ่งในตอนแรกเห็นเป็นชื่อรูปภาพที่แขวนอยู่ในห้องทำงานของจิตแพทย์ รูปภาพนี้ปรากฏขึ้นอีกหลายครั้งในสถานที่ต่างๆ เช่น ห้องอาหารของอลิซ ห้องรอของหมอ เป็นต้น ตัวละครต่างๆ จะใช้วลีนี้พูดตลอดทั้งเรื่อง วลี ‘to be in one’s oils’ หมายถึงอยู่ในธาตุของตัวเอง และมาจากสำนวนภาษาเวลส์ว่า ‘Yn ei ‘hwyliau’ ซึ่งแปลตรงตัวได้ว่า ‘อยู่ในอารมณ์’
