The Day the Earth Stood Still (2008) วันพิฆาตสะกดโลก

เรื่องย่อ

ดูหนัง ออนไลน์ The Day the Earth Stood Still (2008) เรื่องย่อ ดร. เฮเลนเบ็นสันถูกเรียกตัวไปที่ศูนย์การทหารกับนักวิทยาศาสตร์หลายคนเมื่อยานอวกาศเอเลี่ยนเข้ามาในนครนิวยอร์ก ต่างประเทศเป็นมนุษย์ต่างดาวที่คล้ายมนุษย์และเป็นหุ่นยนต์ยักษ์ที่มีขนาดและพลังมหาศาล มนุษย์ต่างดาวระบุว่าตัวเองเป็น Klaatu และบอกว่าเขามาเพื่อช่วยโลก เจ้าหน้าที่ทหารและการเมืองของสหรัฐอเมริกามองว่าเขาเป็นภัยคุกคามอย่างไรก็ตามและตัดสินใจใช้เทคนิคการสอบสวนที่เรียกว่าเข้มข้นกับเขา แต่ดร. เบนสันตัดสินใจที่จะอำนวยความสะดวกในการหลบหนีของเขา เมื่อเธอรู้ว่าเขาหมายถึงอะไรเมื่อเขาบอกว่าเขาอยู่ที่นั่นเพื่อกอบกู้โลกเธอพยายามโน้มน้าวให้เขาเปลี่ยนความตั้งใจของเขา

ผู้กำกับ

สก็อตต์ เดอร์ริกสัน

บริษัท ค่ายหนัง

20th Century Fox
3 Arts Entertainment
Dune Entertainment

นักแสดง

คีอานู รีฟส์
เจนนิเฟอร์ คอนเนลลี
เจเดน สมิธ
จอห์น คลีส
จอน แฮมม์
เคธี เบตส์

โปสเตอร์หนัง

รีวิวหนัง

Kanin The Movie

The Day The Earth Stood Still (2008) วันพิฆาตสะกดโลก
________________________________________

The Day the Earth Stood Still (2008) ตอนมันเข้าใหม่ๆ เราค่อนข้างเอนจอยกับหนังนะ อาจจะเพราะส่วนตัวชอบงานดีไซน์ของหนังมากๆ พวกยานอวกาศทรงกลม, หุ่นยนต์เอเลี่ยนหล่อเท่ หรือแมลงพิฆาตที่กัดกินทุกอย่าง แต่พอมาดูในวันนี้แล้วค่อนข้างส่ายหัว The Day The Earth Stood Still เป็นหนังไซไฟที่รีเมคมาจากฉบับปี 1951 (ยังไม่ได้ดูเลย) ว่าด้วยเรื่องราวการมาเยือนของสิ่งมีชีวิตนอกโลก ผู้มีภารกิจทำลายล้างมนุษยชาติเพื่อรักษาโลกใบนี้เอาไว้ (If the Earth dies, you die. If you die, the Earth survives) มันเป็นหนังที่พูดถึงรากฐานความเป็นมนุษย์ ตั้งคำถามกับธรรมชาติของการเป็นคน ซึ่งดูเหมือนจะน่าสนใจ แต่จริงๆแล้วไม่มีอะไรเลย

ชอบช่วงแรกของหนัง มันมีความสยองขวัญหน่อยๆ นักวิทยาศาสตร์ นักการเมือง ผู้เชี่ยวชาญต่างๆ ไม่รู้เลยว่าทำไมเอเลี่ยนถึงมาเยือน ไม่มีข้อมูล ไม่มีทฤษฎี แต่ในขณะเดียวกัน เอเลี่ยนกลับรู้ทุกอย่าง สามารถเข้าถึงข้อมูลลับของรัฐบาลได้ผ่านดาวเทียม จริงๆ ดูแล้วนึกถึง Arrival (2016) ที่มันพูดถึงการรับมือของรัฐหลายๆประเทศที่ต้องเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตนอกโลก แต่ใน The Day The Earth Stood Still มันไม่ได้สนใจตรงนั้นเท่าไหร่ หนังเลือกจะผลักให้เอเลี่ยนไปผจญภัยอยู่กับนักชีววิทยาสาว และลูกชายของเธอ ซึ่งไม่มีอะไรไปมากกว่าการสังเกตการณ์กระบวนการของเอเลี่ยน และการโน้มน้าวจิตใจให้เขามอบโอกาสแก่มนุษยชาติ ซึ่งเป็นพอยท์สำคัญของเรื่องที่หนังกลับล้มเหลว หากมองในสายตาของเป็นหนัง มันคือมิชชั่นหลักแหละที่ตัวละครต้องปกป้องมนุษยชาติจากการทำลาย แต่เมื่อมองในสายตาของเอเลี่ยน คีอานู รีฟฟ์ มันกลับกลายเป็นความตลกสิ้นดีที่หนังเชื่อว่าตัวเองสามารถโน้มน้าวเขา (และคนดู) ให้เชื่อในการตัดสินใจท้ายที่สุดได้ (ง่ายๆคือ ถ้าเราเป็นมนุษย์เราก็อยากรอด แต่ในขณะเดียวกัน เราก็ไม่ซื้อกับทุกอย่างที่พลิกผันในเรื่องเลย)

คีอานู รีฟฟ์ บอกว่าเขาสังเกตการณ์โลกมาเป็นเวลานาน ได้เห็นว่ามนุษย์ทำลายโลกอย่างไร เป็นมลพิษกับดาวเคราะห์นี้อย่างไร ในฐานะผู้ดูแลจักรวาล เขาจึงต้องรักษาสมดุลทั้งหมดด้วยการกำจัดมนุษย์ทิ้งเสีย จุดสำคัญของหนังจึงเป็นการทำให้เขาเปลี่ยนใจ ให้ คีอานู รีฟฟ์ มอบโอกาสที่สองแก่มนุษยชาติ ซึ่งปัญหาก็คือหนังไม่ได้ทำให้เรารู้สึกเปลี่ยนใจแบบที่ตัวละครเปลี่ยนแปลงได้ เราได้พบว่าระหว่างทาง The Day The Earth Stood เต็มไปด้วยเส้นเรื่องที่น่าเบื่อ และไม่จำเป็น เต็มไปด้วยตัวละครที่พาเราออกห่างจากส่วนที่น่าสนใจอยู่เรื่อยๆ อาทิ ตัวละคร เจเดน สมิธ ที่น่ารำคาญมากๆ คือไม่เพียงแต่สร้างปัญหาให้กับเส้นเรื่อง แต่เขายังทำให้เราสูญเสียสิ่งที่น่าเล่าตามรายทางไปด้วย (มันเรียกตำรวจมาจับในขณะที่ คีอานู รีฟฟ์ กำลังคุยกับศาสตราจารย์ ซึ่งดูจะเป็นบทสนทนาที่น่าสนใจ ซึ่งแม่งคุยกันไม่จบ)

เรารู้สึกว่าโจทย์หนังมันดี ประเด็นก็น่าสนใจ แต่ขาดตัวละครที่แข็งแรง ผิดที่ผิดทางกับเรื่องจนทุกอย่างเป๋ไปหมด ความสัมพันธ์ของ คีอานู รีฟฟ์ กับสาวนักชีววิทยาและลูกชายไม่ได้มอบอะไรให้กับเรื่องไปมากกว่าการพูดถึงความรักของแม่ลูก การสูญเสีย ความไร้เดียงสาบริสุทธิ์ (ซึ่งดูยังไงก็ไม่น่าเพียงพอต่อการถ่อมาถึงนี่เพื่อทำลายมนุษย์ทุกคน) กลับกัน สิ่งที่ดูจะโน้มน้าวเราได้บ้างกลับเป็นฉากที่ คีอานู รีฟฟ์ ไปเจอเอเลี่ยนอีกตัวหนึ่งที่อยู่บนโลกมา 70 ปี และเลือกจะตายที่นี่เยี่ยงมนุษย์คนอื่นๆ เอเลี่ยนยอมรับว่ามนุษย์เป็นตัวทำลายล้างโลกจริงๆ เขาไม่ได้แก้ต่าง หรือเข้าข้างมนุษย์ แต่เขาก็รักมนุษย์ รักการสถานะที่เขามีอยู่ในปัจจุบัน และผูกพันเกินกว่าจะจากไป เอาจริงๆ ถ้าการตระหนักและเรียนรู้ของ คีอานู รีฟฟ์ เกิดขึ้นผ่านการผจญภัยตามรายทาง เราอาจจะโอเคมากกว่าการติดแหง๊กอยู่กับตัวละครที่ไม่มีอะไรต่อเรื่องเลย

The Day the Earth Stood Still (2008) การที่ทุกอย่างมันดูง้องแง้งไม่จริงจังเหมือนกับโจทย์ที่หนังเปิดมา (มนุษย์ต้องถูกทำลายจากการที่ตัวเองทำลายโลก) มันก็พาให้ทุกอย่างในเรื่องล้มเหลวไปหมด The Day The Earth Stood Still เลยออกมาเป็นงานที่น่าผิดหวังสำคัญเรา เหมือน What If มันน่าสนใจ แต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไรนอกจากการทำให้เรารู้สึกว่าคนทำไม่ได้เชื่อในโจทย์ของตัวเอง และไม่ได้สนใจจะหา หรือมอบคำตอบที่ดีและน่าเชื่อถือแก่เรา มันเลยกลายเป็นหนังไซไฟที่มีปัญหาเต็มไปหมด โดยเฉพาะการทำให้เรารู้สึกว่าโอกาสที่สองที่พวกเขาได้รับ จะไม่ได้นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงอะไรใดๆ นอกจากเลื่อนระยะเวลาการถูกทำลายลงเท่านั้นเอง

ใครอยากชม หนังมีให้ดูทางสตรีมมิ่ง Netflix ครับ

The Day The Earth Stood Still (dir. Scott Derrickson) – 6.5/10

Otoboke

The Day the Earth Stood Still (2008) วันพิฆาตสะกดโลก

ให้ความบันเทิงเบาๆ แต่ไม่เคยบรรลุศักยภาพของมัน

ภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์แนวไซไฟระดับมหากาพย์กำลังดำเนินไปอย่างช้าๆ แต่กลายเป็นรูปแบบความบันเทิงทางภาพยนตร์ที่กำลังจะตายอย่างแน่นอน ไม่ใช่ตั้งแต่สมัยแห่งความหวาดระแวงในช่วงสงครามเย็นและการแพร่กระจายของเทคโนโลยี CGI ในช่วงทศวรรษที่ 1990 แนวนี้ได้รับความรักมากมายจากผู้ชื่นชอบเนื้อหาหลักหรือผู้ที่มองหาสิ่งที่ยิ่งใหญ่ แต่แตกต่าง ยังมีเหตุผลที่ชัดเจนหลายประการที่ทำให้อุปสงค์ลดลง ซึ่งส่วนใหญ่เห็นได้ชัดเจนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ในเรื่องนี้ ซึ่งเป็นเหตุการณ์ล่าสุดและน่าจะเป็นครั้งแรกในรอบกว่าหนึ่งปีแล้วคือวันที่โลกหยุดนิ่ง

จากภาพยนตร์ในยุครุ่งเรืองของแนวนี้ เวอร์ชันของผู้กำกับสก็อตต์ เดอร์ริกสันขาดความรู้สึกหวาดกลัว ความเชื่อมั่น และความเกี่ยวข้องกับบรรยากาศทางสังคมในปัจจุบันแบบเดียวกัน ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกโจมตีด้วยธีมที่ยังไม่พัฒนา โครงเรื่องที่ไม่สอดคล้องกัน และการแสดงตัวละครที่หยาบมาก ไม่เพียงแต่ขาดความสำคัญในการมาถึงเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการนำไปปฏิบัติด้วย

สิ่งที่น่าผิดหวังที่สุดคือถึงแม้จะมีข้อบกพร่องทางเทคนิคมากมาย แต่สิ่งที่น่าผิดหวังที่สุดคือภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่สามารถโน้มน้าวใจได้ เอฟเฟ็กต์นั้นน่าประทับใจและเรื่องราวสามารถดึงดูดผ่านชั้นบรรยากาศที่หนาทึบของมันได้เป็นครั้งคราว แต่การขาดเนื้อหาโดยรวมทำให้ความสามารถของภาพยนตร์ในการดึงดูดคุณเข้าและออกอย่างแท้จริง มันเป็นประสบการณ์ที่สนุกสนานเป็นประจำ แต่การพึ่งพาโครงสร้างการเล่นที่ปลอดภัยมากเกินไปจะทำให้คุณสมบัตินี้ไม่สามารถเป็นเลิศได้นอกเหนือจากความบันเทิงแบบเบา ๆ

การบอกเล่าเรื่องราวการติดต่อครั้งแรกที่เกี่ยวข้องกับธีมวันโลกาวินาศที่ค่อนข้างหนักหนาเช่นคำทำนาย เช่นเดียวกับภาพยนตร์นิยายวิทยาศาสตร์ดีๆ ส่วนใหญ่ไปจนถึงเล็ก The Day the Earth Stood Still ยังคงรักษาความรู้สึกของความประหลาดใจและความลึกลับของเรื่องราวโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงแรกๆ ในช่วงเวลาแรกของการอธิบายซึ่งมาถึงจุดไคลแม็กซ์ของการติดต่อกับมนุษย์ต่างดาวที่มาเยี่ยมโลกโดยไม่ทราบสาเหตุ

ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จเพียงเรื่องเดียวเท่านั้นที่เป็นเรื่องราวที่สอดคล้องและมีส่วนร่วมอย่างแท้จริง วิธีการแสดงนั้นงดงามอลังการและใช้ประโยชน์จากงบประมาณเอฟเฟกต์มหาศาลของภาพยนตร์ในรูปแบบที่ให้ความรู้สึกน่าประทับใจและน่าขนลุกในเวลาเดียวกัน มีหลายครั้งที่ภาพยนตร์ไซไฟเรื่องใหญ่เรื่องนี้ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นผลงานที่แท้จริงของจินตนาการและ หัวใจ.

The Day the Earth Stood Still (2008) น่าผิดหวัง แต่สิ่งนี้อยู่ได้ไม่นานนัก จากนี้ไปเนื้อหาจะลดลงอย่างช้าๆ แต่แน่นอนทั้งความลึกลับและความสนใจ ปิดท้ายด้วยองก์ที่สามซึ่งน่าเชื่อพอๆ กับน่าตื่นเต้น ซึ่งเชื่อหรือไม่นั้นก็ไม่ได้มากมายอะไร มาถึงจุดนี้เองที่สิ่งต่างๆ เปลี่ยนไปอย่างมาก จากนิยายวิทยาศาสตร์ที่ชาญฉลาดและรอบรู้ไปสู่ภาพยนตร์แอคชั่นบล็อกบัสเตอร์ฟอร์มยักษ์ ธีมที่หยิบยกขึ้นมาในระหว่างช่วงเริ่มแรกของภาพยนตร์ถูกมองว่าเป็น deux ex machina ที่ไม่เคยดูสมเหตุสมผลเลย และจุดไคลแม็กซ์ ถ้าคุณสามารถเรียกมันว่านั้นได้ ให้ความรู้สึกที่อึดอัดและแกล้งทำเป็นเพื่อให้ความรู้สึกโล่งใจที่สะอาด บางทีนี่อาจเป็นเหตุผลหลักว่าทำไมโปรดักชั่นหลักๆ ที่สร้างจากสคริปต์ไซไฟถึงไม่เคยได้ผล การปรับสมดุลระหว่างการจัดเลี้ยงให้กับสาธารณชนทั่วไปและผู้ที่ต้องการละครที่ชาญฉลาดนั้นเป็นเรื่องยากที่จะดึงออกมา และดูเหมือนว่าจะไม่มีใครแน่ใจว่าจะทำสิ่งนั้นได้อย่างไร

หากมีสิ่งหนึ่งที่ฉันสามารถยกย่องภาพยนตร์เรื่องนี้ นอกเหนือจากการแสดงเปิดเรื่อง นั่นก็คือ การออกแบบที่สวยงามอย่างยอดเยี่ยม ตั้งแต่ดนตรีประกอบที่เขียนโดยไทเลอร์ เบตส์ ไปจนถึงภาพถ่ายที่น่าสนใจไม่รู้จบของเดวิด แทตเตอร์ซอลล์ The Day the Earth Stood Still ดึงเอาเปลือกนอกส่วนใหญ่ออกมาได้ถูกต้อง แม้ว่าทุกสิ่งที่อยู่ด้านล่างจะดูยุ่งเหยิงน้อยกว่าที่สร้างแรงบันดาลใจก็ตาม

นอกจากนี้ เรายังต้องดึงความสนใจจากดารานำ คีอานู รีฟส์ ที่รับบทเป็นคลาอาทู ผู้มาเยือนลูกผสมระหว่างมนุษย์ต่างดาว และผู้ไกล่เกลี่ยที่ได้รับการต้อนรับสู่โลกด้วยการแนะนำที่ไม่ค่อยมีอัธยาศัยดีแต่เป็นมนุษย์มาก รีฟส์เป็นนักแสดงที่รู้จักจากสไตล์ไม้ที่เหมือนเอเลี่ยน ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงพบเห็นเขาบ่อยครั้งในภาพยนตร์ประเภทนี้ และมันก็เหมาะกับตัวละครของเขามากพอที่นี่ เจนนิเฟอร์ คอนเนลลี ดาราร่วมแสดงเองก็มีตัวเธอเองเช่นกัน และถึงแม้เธอจะไม่ค่อยได้รับงานให้ทำมากนัก แต่เธอก็ทำหน้าที่ได้ดีในการเล่นเป็นบทเรียนสังคมวิทยามนุษย์ที่สร้างสรรค์ของ Keanu

อย่างไรก็ตาม เมื่อเครดิตหมดลง แม้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะมีเอฟเฟกต์ที่น่าประทับใจ มีจินตนาการ และมีช่วงเวลาที่สนุกสนานบ้าง แต่ The Day the Earth Stood Still ก็ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นประสบการณ์ที่ว่างเปล่า ในฐานะนิยายวิทยาศาสตร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ก่อให้เกิดคำถามอันชาญฉลาดบางอย่าง แต่ดูเหมือนว่า David Scarpa จะยังไม่พร้อมที่จะตอบคำถามเหล่านี้อีกต่อไป และในฐานะที่เป็นข้าวโพดคั่ว

ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้ทำผิดกฎมากพอที่จะหลุดออกมาเป็นอย่างอื่นนอกจากค่าโดยสารมาตรฐาน ความจำเป็นที่น่าอึดอัดใจในการสร้างสมดุลระหว่างฝูงชนทั้งสองอย่างไม่อาจเพิกถอนได้ส่งผลให้เกิดคุณลักษณะที่หลีกเลี่ยงการโพลาไรซ์ แต่จะถึงจุดที่คนส่วนใหญ่จะรู้สึกถูกกระตุ้นน้อยเกินไป มีส่วนแบ่งพอสมควรในช่วงเวลาที่น่าสนใจและมีวิสัยทัศน์ แต่การขาดการพัฒนา ความสอดคล้องกัน และเนื้อหาที่ชัดเจน ทำให้ The Day the Earth Stood Still กลายเป็นสิ่งที่ควรค่าแก่การจดจำ ไซไฟเบา ๆ ที่แฝงอุบายทางสังคมที่ให้ความบันเทิงเล็กน้อย แต่ไม่เคยบรรลุศักยภาพของมัน.