Salvation Boulevard (2011) โอ้พระเจ้า…ถึงคราวซวย

เรื่องย่อ

เรื่องราวของ Carl Vanderveer (Brosnan) อดีตนักดนตรี Deadhead ที่กลายเป็นคริสเตียนที่กลับใจใหม่ เขาเข้าร่วมคริสตจักรขนาดใหญ่ในลอสแองเจลิสที่ปกครองโดยบาทหลวง Dan Day (Harris) Carl เริ่มตั้งคำถามเกี่ยวกับความเชื่อของเขาเมื่อเขาเห็นพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของ Day เขาเริ่มสงสัยว่า Day เป็นเพียงนักต้มตุ๋นที่ใช้ประโยชน์จากศรัทธาของผู้คนหรือไม่ Carl ตัดสินใจเปิดเผยความจริงเกี่ยวกับ Salvation Boulevard แต่เขาถูกไล่ล่าโดยกลุ่มผู้ติดตามที่คลั่งไคล้ของ Day

ผู้กำกับ

George Ratliff

บริษัท ค่ายหนัง

Mandalay Vision

นักแสดง

Jennifer Connelly
Greg Kinnear
Pierce Brosnan
Ed Harris
Jan Radcliff
Ciarán Hinds

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

Seraphion

ฉันค่อนข้างสงสัยว่าหนังเรื่องนี้จะใช้ธีมจิตวิญญาณในภาพยนตร์ตลกได้อย่างไร แต่ดูเหมือนว่าไม่เพียงแต่หนังจะล้มเหลวเท่านั้น แต่ยังไม่สามารถถ่ายทอดความตลกออกมาได้ดีอีกด้วย พูดจริงๆ นะ ครั้งเดียวที่ฉันหัวเราะขณะดูหนังเรื่องนี้คือตอนที่ตำรวจช็อตถังแก๊สโดยไม่ได้ตั้งใจ ส่วนของดราม่าและความตลกนั้นไม่สมดุลกันดีเลย ส่วนใหญ่แล้ว ฉันไม่รู้ว่าฉากไหนเป็นฉากไหน ระหว่างดราม่ากับตลก Salvation Boulevard การแสดงโดยรวมนั้นต่ำกว่ามาตรฐานมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะนักแสดงชื่อดังหลายคนในรายชื่อนักแสดง เพียร์ซ บรอสแนนแสดงเกินจริงในหลายๆ ส่วน เกร็ก คินเนียร์รู้สึกว่าเขาไม่เหมาะกับฉากส่วนใหญ่ แม้แต่การแสดงของเจนนิเฟอร์ คอนเนลลีก็ยังไม่เหมาะสมอยู่บ่อยครั้ง เอ็ด แฮร์ริสแสดงได้ดีในเรื่องนี้ แต่บทบาทของเขากลับไม่มีความสำคัญ

cosmo_tiger

“ข้าพเจ้าเป็นผู้รับใช้ของพระเจ้าที่ได้รับการเจิม และข้าพเจ้าบอกท่านให้เงียบ!” เดดเฮดกลายเป็นคริสเตียนใหม่ คาร์ล (คินเนียร์) เป็นเพื่อนกับแดน เดย์ (บรอสแนน) ศิษยาภิบาลของโบสถ์ใหญ่ในท้องถิ่นของเขา และได้รับเชิญให้ไปที่บ้านของนักวิทยาศาสตร์ ดร. พอล เบลย์ล็อค (แฮร์ริส) เพื่อพูดคุย เมื่อเกิดอุบัติเหตุร้ายแรง คาร์ลพบว่าตัวเองมีส่วนพัวพันกับเหตุการณ์ดังกล่าว และพยายามทุกวิถีทางเพื่อพิสูจน์ว่าเขาบริสุทธิ์ อย่างไรก็ตาม สิ่งต่างๆ ไม่ได้ง่ายเสมอไป เนื่องจากไม่เคยดูตัวอย่างของเรื่องนี้มาก่อน ข้าพเจ้าจึงรู้สึกตื่นเต้นกับเรื่องนี้เพราะนักแสดงเพียงคนเดียว แม้ว่าข้าพเจ้าจะบอกได้ว่านี่เป็นภาพยนตร์ที่ดีและเป็นภาพยนตร์ตลกร้าย แต่ข้าพเจ้าก็ผิดหวังเล็กน้อย

ข้อบกพร่องหลักของเรื่องนี้คือ ภาพยนตร์มีแนวคิดที่ดี แต่มีเวลาเพียงสิบนาที มีการดำเนินเรื่องซ้ำๆ กันหลายครั้ง และมีบางฉากที่ดูเหมือนว่าใส่เข้าไปเพื่อเพิ่มเวลาฉายเท่านั้น ข้าพเจ้าต้องบอกว่าบรอสแนนและคินเนียร์เล่นบทบาทที่คล้ายกันมากกับบทบาทที่พวกเขาเล่นใน “The Matador” (ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ดีกว่า) แต่ดูเหมือนว่าจะเหมาะกับพวกเขา มันอาจจะฟังดูเหมือนว่าฉันกำลังวิจารณ์หนังเรื่องนี้อยู่ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะวิจารณ์นะถ้าจะพูดแบบนั้น ฉันสนุกกับมันและหัวเราะอยู่สองสามครั้ง แต่จากนักแสดงแล้ว ฉันรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย (แต่หลังจากดูหนังอย่าง “Tinker Tailor Soldier Spy” และ “Son Of No One” ฉันต้องหยุดคิดแล้วว่าทำไมนักแสดงถึงดี นั่นหมายความว่าหนังจะดี) โดยรวมแล้วเป็นหนังตลกดำๆ ที่ควรค่าแก่การดู แต่ควรลดความคาดหวังลง ฉันให้คะแนนหนังเรื่องนี้ B-

SnoopyStyle

คาร์ล แวนเดอร์วีร์ (เกร็ก คินเนียร์) เคยเป็นเดดเฮด แต่ตอนนี้เป็นสาวกของแดน เดย์ (เพียร์ซ บรอสแนน) Salvation Boulevard ผู้นำคริสตจักรผู้มีเสน่ห์ หลังจากโต้วาทีกับปีเตอร์ เบลย์ล็อค (เอ็ด แฮร์ริส) ผู้ไม่เชื่อในพระเจ้า เขาก็เชิญแดนและคาร์ลกลับบ้านเพื่อเสนอแนวคิดในการร่วมมือกันเขียนหนังสือร่วมกัน อย่างไรก็ตาม แดนบังเอิญยิงปีเตอร์และพยายามตีกรอบว่าเป็นการฆ่าตัวตาย จากนั้นแดนจึงพยายามตีกรอบคาร์ลว่าเป็นมือปืน

นี่คือหนังตลกร้ายที่ไม่มีมุกตลก เกร็ก คินเนียร์อาจไม่ใช่พระเอกในแนวตลกที่ดีหากจอร์จ แรทลิฟฟ์ต้องการสร้างเรื่องตลก เขาโจมตีคริสเตียนหัวรุนแรงอยู่ตลอดเวลา แต่ก็ไม่เคยติดใจเลย เรื่องนี้เป็นหนังเสียดสีที่ต้องหาอารมณ์ขันให้เจอ ทุกคนพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะแสดงออกถึงความเกินจริง โดยเฉพาะเจนนิเฟอร์ คอนเนลลี แต่พวกเขาทำโดยไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรให้มันตลก

DemiRonin

Salvation Boulevard เป็นภาพยนตร์ดราม่าผสมดราม่าที่นำแสดงโดยนักแสดงชื่อดังหลายคน โดยดัดแปลงมาจากนวนิยายชื่อเดียวกันของ Larry Beinhart Greg Kinnear รับบทเป็น Carl อดีต “คนหัวเก่า” (สาวกของวง Grateful Dead) ที่ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกับ Gwen ภรรยาสุดเคร่งและเคร่งศาสนาสุดๆ ของเขา ซึ่งรับบทโดย Jennifer Connelly Gwen เข้าโบสถ์แห่งสหัสวรรษที่สามอย่างเคร่งครัด ซึ่งนำโดย Dan Day ศิษยาภิบาลผู้มีเสน่ห์ ซึ่งรับบทโดย Pierce Brosnan หลังจากทำให้คนทั้งเมืองหลงใหลในคำสอนศักดิ์สิทธิ์ของเขา Day ก็ได้สร้างอาณาจักรเล็กๆ ขึ้นจากชุมชนที่เคารพบูชาเขาเหมือนเป็นศาสดา ด้วยอัตตาที่ใหญ่เท่าไม้กางเขนของพระเยซู Day จึงปรารถนาที่จะสร้าง “เมืองบนเนินเขา” ชุมชนที่มีการวางแผนและเป็นส่วนตัว พร้อมด้วยโรงเรียนและโรงพยาบาล ไม่เพียงแต่จะเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ปลอดภัยและสะดวกสบายสำหรับผู้บูชาพระเจ้าเท่านั้น แต่ในฐานะผู้พัฒนาหลักของโครงการใหญ่โตนี้ เดย์ก็ยืนหยัดที่จะทำเงินก้อนโตได้

อย่างไรก็ตาม การพบกันระหว่างดร. พอล เบลย์ล็อค นักวิทยาศาสตร์ผู้ไม่เชื่อพระเจ้าชื่อดัง ซึ่งรับบทโดยเอ็ด แฮร์ริส ทำให้ทุกอย่างตกอยู่ในความเสี่ยง หลังจากการอภิปรายเชิงปรัชญาต่อหน้าสาธารณชน เบลย์ล็อคและบาทหลวงเดย์ก็แยกย้ายไปที่สำนักงานของเบลย์ล็อคเพื่อดื่มเครื่องดื่มก่อนนอนอย่างเป็นกันเอง คาร์ลเข้าร่วมการประชุมในฐานะรางวัลที่เพิ่งได้รับการประกาศของเดย์ การสนทนาอย่างเป็นกันเองเกี่ยวกับธุรกิจหนังสือร่วมกันกลับกลายเป็นเรื่องผิดพลาดเมื่อเดย์ยิงเบลย์ล็อคเข้าที่ศีรษะโดยไม่ได้ตั้งใจด้วยปืนพกโบราณ ในช่วงเวลาแห่งความตื่นตระหนก บาทหลวงจึงปลอมตัวเป็นความพยายามฆ่าตัวตาย โดยที่คาร์ลอยู่ในห้องในฐานะพยานคนเดียวที่เห็นว่าเดย์หลอกลวง ชีวิตของคาร์ลจึงพลิกผันไปสู่หายนะ เมื่อไม่เพียงแต่ภรรยาและเพื่อนสนิทของเขาไม่เชื่อเรื่องราวที่เป็นความจริงของเขาเท่านั้น แต่ยังมีคนอื่นที่พยายามลักพาตัวและใส่ร้ายเขาอีกด้วย

เนื้อเรื่องของ Salvation Boulevard ให้ความรู้สึกคล้ายกับภาพยนตร์เรื่อง The Big Lebowski [1998] ของพี่น้องตระกูล Coen เช่นเดียวกับ “The Dude” ใน The Big Lebowski คาร์ลรับบทเป็นตัวเอกที่นิ่งเฉยมากซึ่งตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตโดยไม่ใช่ความผิดของเขาเลย ดูเหมือนว่าเขาจะย้ายจากสถานการณ์ที่ไม่มั่นคงไปสู่อีกสถานการณ์หนึ่งโดยแรงผลักดันจากทุกฝ่ายที่ไม่ใช่ตัวเขาเอง ความนิ่งเฉยของคาร์ลนั้นแตกต่างจากการแสดงตลกของตัวละครที่อยู่รอบตัวเขา เพียร์ซ บรอสแนนที่มีหน้าตาดี เสียงทุ้ม และภาษาที่คล่องแคล่ว เป็นตัวแทนของบาทหลวงที่เจ้าเล่ห์และเจ้าเล่ห์ที่ยอดเยี่ยม เมื่อเดย์มีอัตตาและความหวาดระแวงมากขึ้นตลอดทั้งเรื่อง บรอสแนนก็แสดงตลกได้เช่นเดียวกัน เมื่อเขาเริ่มเชื่ออย่างแท้จริงว่าปีศาจกำลังตามล่าเขาอยู่

ด้วยตัวละครที่มีลักษณะเฉพาะมากมาย Salvation Boulevard จึงสามารถดึงดูดนักแสดงที่ได้รับรางวัลมากมายได้ ซึ่งรวมถึงมาริซา โทเมอิที่รับบทเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่มีจิตวิญญาณเสรี เจนนิเฟอร์ คอนเนลลีและจิม กาฟฟิแกนรับบทเป็นผู้ติดตามของเดย์ที่คลั่งไคล้และโน้มน้าวใจได้ง่าย บางคนอาจบอกว่าตัวละครเหล่านี้เป็นการบิดเบือนชุมชนคริสเตียนอย่างโหดร้าย พวกเขาอาจมีประเด็นอยู่บ้าง แต่การเอาหนังตลกเรื่องนี้มาพูดเกินจริงเกินไปทำให้ผู้ชมไม่สามารถหาไข่อีสเตอร์ทางศาสนาที่ตลกขบขันได้ทั้งหมด ซึ่งหนึ่งในนั้นคืออาคารที่มีเขาปีศาจบนหลังคาที่คาร์ลถูกพวกคลั่งศาสนาของเดย์พาตัวไป เสียงหัวเราะใน Salvation Boulevard ไม่ได้ทำให้รู้สึกแย่ แต่กลับเป็นเสียงที่แทรกอยู่ตลอดทั้งเรื่อง

ในทางกลับกัน หนังเรื่องนี้มีตอนจบที่ไม่น่าพอใจนักและดูเหมือนจะจบลงอย่างกะทันหัน ตัวละครประกอบไม่ได้รับตอนจบที่สมกับการแสดงของพวกเขา แต่กลับกลายเป็นในรูปแบบของข้อความ การยืดเวลาออกไปอีกสิบนาทีอาจทำให้หนังเรื่องนี้ดูน่าประทับใจมากขึ้น Salvation Boulevard เต็มไปด้วยมุกตลกที่ไม่เพียงแต่มีอยู่ในบทสนทนาและฉากแอ็กชั่นเท่านั้น แต่ยังอยู่ในงานกำกับศิลป์และการถ่ายภาพด้วย ทำให้หนังเรื่องนี้มีคุณสมบัติที่หายากคือการค้นพบสิ่งใหม่ๆ ทุกครั้งที่ดู น่าเสียดายที่หนังเรื่องนี้อาจจะได้รับความชื่นชมน้อยเกินไป เนื่องจากนักวิจารณ์ได้วิพากษ์วิจารณ์ว่าหนังมีอคติต่อคริสเตียนอีแวนเจลิคัลอย่างชัดเจน อย่างไรก็ตาม ฉันเชื่อว่าในที่สุด Salvation Boulevard จะเข้าถึงผู้ชมได้ แต่พวกเขาอาจจะไม่ทุ่มเทเท่ากับ “คนหัวโบราณ” ทั่วไป

srdjan_veljkovic

หนังเรื่องนี้ไม่ตลกหรือสนุกพอที่จะเป็นหนังตลกที่ดีได้ มันแปลกกว่า ซึ่งจะดีได้ถ้ามันสมจริงกว่านี้ เน้นไปที่การกระทำทางศาสนาของนักบวชที่ไม่ดี แต่จากที่เป็นอยู่ มันก็แค่เสียโอกาสไปเยอะเกินไป นอกจากนี้ เกร็ก คินเนียร์ ซึ่งรับบทพระเอก ก็ไม่ได้ทำได้ดีนัก และทำให้หนังเรื่องนี้แย่ลง เขาพยายามแสดงเป็น “คนดีสับสน” ตามปกติ ซึ่งตามทฤษฎีแล้ว เหมาะกับบทบาทนี้ แต่ก็ไม่ได้ผลดีนัก เรื่องราวขาดตกบกพร่องอย่างมากในหลายๆ ด้าน โดยเฉพาะตอนจบ คุณไม่สามารถตัดเรื่องออกได้จริงๆ เมื่อคุณนึกอะไรไม่ออกแล้ว และมีเพียงประโยคสองสามประโยคว่า “เกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น”

บนหน้าจอเพื่อสรุปเรื่องราวที่ค้างคา แน่นอนว่าสิ่งแปลกๆ เกิดขึ้นและไม่ได้หยุดจริงๆ (เพื่อให้คุณสร้างตอนจบของหนังได้) แต่คุณไม่สามารถแสดงสิ่งนั้นในหนังตลกได้จริงๆ แม้แต่ในหนังดราม่า ก็ทำได้ยากมาก ตัวอย่างเช่น ฉากที่เจนนิเฟอร์ คอนเนลลีต่อว่าเกร็ก คินเนียร์ว่า “หลอกลวงเจ้าหน้าที่เกี่ยวกับบาทหลวง (เพียร์ซ บรอสแนน)” และบอกว่าเธอไม่สามารถเป็นภรรยาของเขาได้อีกต่อไปแล้ว และเขามองมาที่ฉันด้วยความไม่เชื่อเลย จะดีกว่ามากถ้าพูดประโยคเดียวว่าเธอหย่ากับเขา ฉันไม่ได้บอกว่านั่นเป็นสิ่งที่ควรทำ แต่ควรจะทำบางอย่าง และฉันกำลังบอกว่าฉากเกี่ยวกับการหย่าร้างจะดีกว่าประโยคบนหน้าจอ