Little Children (2006) ซ่อนรัก

เรื่องย่อ

Little Children ซาร่าห์ เพียร์ซ (เคท วินสเล็ต) เป็นแม่บ้านที่แต่งงานแล้วที่รู้สึกเบื่อหน่ายและโดดเดี่ยว สามีของเธอ เดวิด (โนอาห์ เอเมอริช) เป็นทนายความที่ประสบความสำเร็จ แต่เขาหมกมุ่นอยู่กับงานของเขาและแทบไม่สนใจเธอเลย ซาร่าห์เริ่มใช้เวลามากขึ้นที่สนามเด็กเล่นในท้องถิ่น ซึ่งเธอได้พบกับ แบรด ฟาร์เรล (แพทริค วิลสัน) พ่อเลี้ยงเดี่ยวที่พยายามเลี้ยงดูลูกสองคนของเขา แบรดก็รู้สึกเบื่อหน่ายกับชีวิตแต่งงานของเขาเช่นกัน ภรรยาของเขา เคธี่ (เจนนิเฟอร์ คอนเนลลี) เป็นแพทย์ที่ประสบความสำเร็จ แต่เธอก็หมกมุ่นอยู่กับงานของเธอเช่นกัน แบรดและซาร่าห์เริ่มสานสัมพันธ์และในที่สุดก็เริ่มมีความสัมพันธ์กัน ความสัมพันธ์ของพวกเขาเป็นความลับ แต่มันก็ทำให้พวกเขารู้สึกมีชีวิตชีวาและมีความสุขมากขึ้น พวกเขารู้สึกอิสระที่จะเป็นตัวของตัวเองและไม่ต้องกังวลกับสิ่งที่คนอื่นคิด ในที่สุดความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ถูกเปิดเผย และพวกเขาต้องเผชิญกับผลที่ตามมา

ผู้กำกับ

Todd Field

บริษัท ค่ายหนัง

New Line Cinema

นักแสดง

Kate Winslet
Jennifer Connelly
Patrick Wilson
Jackie Earle Haley
Noah Emmerich

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

claudio_carvalho

ในเขตชานเมือง ซาราห์ เพียร์ซ (เคท วินสเล็ต) เบื่อหน่ายกับชีวิตแต่งงานที่น่าเบื่อหน่ายและไร้ความรักกับริชาร์ด เพียร์ซ (เกร็ก เอเดลแมน) สามีที่เห็นแก่ตัวของเธอ ผู้ซึ่งประสบความสำเร็จในอาชีพการงานแต่มีพฤติกรรมทางเพศที่แย่มาก เธอใช้เวลาตอนเช้ากับลูซี่ Little Children ลูกสาวของเธอ (เซดี้ โกลด์สตีน) ในสนามเด็กเล่นเพื่อสังเกตพฤติกรรมของบรรดาแม่ๆ ในเขตชานเมืองที่มีต่อลูกๆ ของพวกเธอ เมื่อซาราห์เห็นความหวาดผวาที่เกิดจาก “สามีบ้าน” สุดหล่อ แบรด อดัมสัน (แพทริก วิลสัน) ในตัวผู้หญิงคนอื่นๆ เธอจึงตัดสินใจคุยกับเขา แบรดบอกเธอว่าเขาสอบเนติบัณฑิตยสภาไม่ผ่านสองครั้ง

และเขาได้รับการสนับสนุนทางการเงินจากแคธี่ (เจนนิเฟอร์ คอนเนลลี) ภรรยาของเขา ซึ่งเป็นผู้สร้างภาพยนตร์สารคดี เขาละเว้นว่าแคธี่เป็นผู้หญิงที่ให้ความสนใจกับแอรอน (ไท ซิมป์กินส์) ลูกชายของพวกเขาอย่างเต็มที่ และปฏิเสธที่จะมีเซ็กส์กับเขา ซาราห์รู้สึกว่าติดอยู่ในชีวิตที่ไม่มีความสุขของเธอ และมีสัมพันธ์กับแบรด ซึ่งเป็นคนตรงข้ามกับริชาร์ด ในช่วงบ่าย ในขณะเดียวกัน รอนนี่ เจ. แม็กกอร์วีย์ (แจ็กกี้ เอิร์ล เฮลีย์) ผู้โรคจิตซึ่งติดคุกจากกรณีอนาจาร กลับมาที่บ้านแม่ของเขาและรู้สึกถึงอคติของคนในชุมชนที่มีต่อการปรากฏตัวของเขา โดยเฉพาะจากตำรวจเกษียณอายุ แลร์รี เฮดจ์ส (โนอาห์ เอ็มเมอริช) ที่พยายามบีบบังคับให้รอนนี่ย้ายออกไปจากละแวกบ้านของพวกเขา

“Little Children” เป็นภาพยนตร์ที่แสดงได้ยอดเยี่ยมมาก โดยใช้การดัดแปลงเรื่องมาดามโบวารีในยุคปัจจุบันในชานเมืองของอเมริกา สภาพความเบื่อหน่ายของเอ็มม่า โบวารีและซาราห์ เพียร์ซนั้นคล้ายกันมาก ทั้งคู่ติดอยู่ในวังวนของการแต่งงานที่ไม่มีความสุข และมีเรื่องรักๆ ใคร่ๆ เพื่อหลีกหนีจากความเบื่อหน่ายของพวกเขา ภาพยนตร์เรื่องนี้สมควรได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในประเภทนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม

โดยแจ็กกี้ เอิร์ล เฮลีย์แสดง Little Children ได้ยอดเยี่ยมในบทบาทของชายป่วยที่วิกลจริต รางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม มอบให้กับเคท วินสเล็ตผู้สวยงาม ซึ่งเป็นหนึ่งในนักแสดงนำหญิงที่ฉันชอบที่สุดและเป็นนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมตลอดกาล ข้อสังเกตเพียงอย่างเดียวของฉันก็คือ อย่างน้อยก็ในสายตาและรสนิยมของฉัน เธอเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์และสวยงาม และเห็นได้ชัดว่าซาราห์ เพียร์ซเป็นผู้หญิงธรรมดาๆ รางวัลบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม มอบให้กับท็อดด์ ฟิลด์และทอม เพอร์รอตตา ที่สามารถพัฒนาเรื่องราวที่ซับซ้อนซึ่งเชื่อมโยงชีวิตของตัวละครหลายตัวเข้าด้วยกันได้อย่างสมบูรณ์แบบด้วยจังหวะที่เหมาะสมและความเร้าอารมณ์ ในท้ายที่สุดแล้ว “Little Children” เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่น่าจดจำและขอแนะนำอย่างยิ่ง ฉันโหวตให้แปด

Flagrant-Baronessa

ละครความสัมพันธ์อยู่ในเมนูและท็อดด์ ฟิลด์เป็นพนักงานเสิร์ฟที่มีทักษะเชี่ยวชาญและการนำเสนอที่เรียบร้อย ‘Little Children’ ซูมเข้าไปที่ชานเมือง เดินทางผ่านโลกของแม่บ้านและสามีที่สิ้นหวัง อาหารจานนี้พิสูจน์ให้เห็นว่าเป็นการเบี่ยงเบนความสนใจที่น่าพอใจด้วยการแสดงที่คมชัดและศูนย์กลางที่น่ารับประทาน

อร่อยจริงๆ จน Little Children เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่น่าสนใจที่สุดในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา มันไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุดและไม่ได้ปราศจากข้อบกพร่อง แต่การกระตุ้นความสนใจที่แท้จริงควรยกความดีความชอบให้กับเรื่องราวของฟิลด์ ตัวละครทุกตัวเรียกร้องความสนใจจากเราอย่างไม่ลังเล เราต้องการทราบเพิ่มเติมเกี่ยวกับทุกคนในชุมชนอย่างแม่นยำ ในแถวหน้าสำหรับความหลงใหลนั่งอยู่ที่รอนนี่ ผู้ล่วงละเมิดเด็กประจำถิ่น ซึ่งอยู่ระหว่างความน่ารักและความประหลาด เขาเป็นผู้เสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ‘Little Children’ เป็นหลัก และการปรากฏตัวของเขาทำให้พ่อแม่รู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก

อย่างไรก็ตาม ความโดดเด่นส่วนใหญ่อยู่ที่เคท วินสเล็ตและแพทริก วิลสันในบทซาราห์และเพียร์ซ Little Children สองสามีภรรยาที่เหงา เบื่อหน่าย และสิ้นหวัง ซึ่งทั้งคู่เริ่มมีความสัมพันธ์นอกสมรสกันอย่างบริสุทธิ์ใจท่ามกลางการไม่มีอะไรทำ ผ่านการบรรยายที่สงบ ภาพยนตร์เรื่องนี้แนะนำซาราห์ในฐานะนักมานุษยวิทยาและแสดงความคิดเห็นว่าเธอแตกต่างจากแม่บ้านทั่วไปอย่างไร อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่าผู้กำกับเป็นนักมานุษยวิทยา ไม่ใช่ซาราห์ ฟิลด์ศึกษาความสัมพันธ์ของมนุษย์ตามนั้น โดยสอดแทรกความเหงา ความสิ้นหวัง ความหึงหวง ความใคร่ และการทรยศ ซาราห์สูญเสียจุดยืน ‘ที่เป็นกลาง’ ของเธอและหลอมรวมเข้ากับคนอื่นๆ ขณะที่เธอปล่อยตัวปล่อยใจไปกับความเร่าร้อนของเธอกับแบรด

ต้องบอกว่า ‘Little Children’ มักจะกลายเป็นแนวตลก และนี่คือจุดเด่นที่ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ขึ้นมาอยู่ที่ 8/10 ในระดับของฉัน ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเนื้อหาที่จริงจัง เช่น การล่วงละเมิดเด็ก การนอกใจ และความเหงา แต่ก็ทำได้อย่างมีประกายในดวงตา ดูเหมือนว่าเสียงหัวเราะจะลอยฟุ้งอยู่เต็มอากาศในโรงละครของฉันที่เทศกาลภาพยนตร์สตอกโฮล์ม และเคท วินสเล็ตคือผู้จุดประกายให้เกิดเรื่องนี้ขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย เธอแสดงได้ยอดเยี่ยมด้วยอารมณ์ที่โปร่งใส ทักษะที่ซับซ้อน และเหนือสิ่งอื่นใด เธอมีอารมณ์ขันที่แฝงอยู่ในตัวซึ่งสามารถถ่ายทอดออกมาเป็นผู้หญิงที่งี่เง่าได้ อารมณ์ขันนั้นเข้ากันได้อย่างน่าประหลาดใจ แม้แต่กับตัวละครอื่นๆ ที่มีนิสัยแปลกประหลาดและความทุกข์ยาก เช่น การล่วงละเมิดทางเพศเด็กและสื่อลามกอนาจารออนไลน์

ในช่วงท้ายเรื่อง Little Children แสดงให้เห็นถึงความหายนะที่ใกล้เข้ามาอย่างอดทน ซึ่งสมควรได้รับเครดิตมาก อย่างไรก็ตาม ตอนจบนั้นไม่ได้ดีที่สุดเท่าที่จินตนาการได้ ภาพยนตร์เรื่องนี้น่าจะได้ประโยชน์จากการทำให้สั้นลงเล็กน้อย สุดท้าย การใช้เด็กน่ารักเป็นตัวตลกนั้นถือเป็นการใช้ความห่วยแตกที่น่าผิดหวัง ซึ่งใช้บ่อยเกินไป และดูเหมือนจะเป็นปรากฏการณ์ที่น่าเบื่อหน่ายในอเมริกาเป็นส่วนใหญ่ อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาโดยรวมแล้ว Little Children เป็นภาพยนตร์ที่น่าสนใจมาก ซึ่งใช้ตัวละคร ความสัมพันธ์ และละครชานเมืองได้ดีที่สุด เพิ่มช็อตสเตดิแคมอันยอดเยี่ยมแบบสกอร์เซซีเข้าไปสักสองสามช็อต แล้วประสบการณ์นั้นก็จะสมบูรณ์แบบ

cnewf

ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทอดความสับสนและความติดขัดที่คุกคามชีวิตผู้คนได้อย่างยอดเยี่ยม ภาพยนตร์เรื่องนี้ตัดสลับไปมาระหว่างเรื่องราวที่เชื่อมโยงกัน โดยแต่ละเรื่องจะเล่าถึงบุคคลที่กำลังจะดำดิ่งลงไปใต้ชีวิตที่มั่นคงของพวกเขา และด้วยเหตุผลที่สมเหตุสมผลและเป็นเรื่องปกติมาก เมื่อเวลาผ่านไป 45 นาที ตัวละครหลักทั้งหมดก็พากันกระโจนเข้าสู่วังวน ทำให้เกิดความกลัวที่ไม่สบายใจที่ผู้คนรู้สึกเมื่อต้องเสี่ยงกับทุกสิ่งที่พวกเขาสร้างขึ้นมาโดยตั้งใจ เพื่อยุติความรู้สึกอึดอัดที่ดูเหมือนไม่ชัดเจนเท่ากับพื้นผิวที่ปลอดภัยในชีวิตของพวกเขา แต่กลับดูสมจริงกว่า ภาพยนตร์เรื่องนี้มีความระทึกขวัญเข้มข้นเกี่ยวกับคำถามสำคัญที่ว่าชีวิตที่มีความสุขของเราเองทำให้เรารู้สึกมีชีวิตชีวาหรือไม่

ภาพยนตร์เรื่องนี้นำเสนอเรื่องราวในเวอร์ชันใหม่ของ Cheever ซึ่งเป็นความสิ้นหวังภายใต้ความสะดวกสบายในเขตชานเมืองของอเมริกา “Little Children” ดีกว่า “American Beauty” และ “The Ice Storm” และมีความชาญฉลาดเกี่ยวกับผลกระทบของความปรารถนาที่ขัดขวางในแบบเดียวกับ “Safe” ของ Todd Haynes ภาพยนตร์เรื่องนี้มีความสับสนอย่างน่าขนลุกเหมือนกับเรื่อง The Swimmerj โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องราวความรักที่แฝงอยู่ Little Children ของภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องของครอบครัวพ่อแม่ที่ต่างครอบครัวกัน พวกเขาเป็นแม่บ้านและคุณนายแม่ที่แต่งงานกันใหม่โดยไม่ได้นัดหมายที่สระว่ายน้ำในละแวกบ้าน

ซึ่งพวกเขาใช้เวลาทั้งวันในฤดูร้อนเพื่อดูแลลูกๆ ที่น่ารักของพวกเขา ทั้งคู่ดูจืดชืดเหมือนกับการแต่งงานจริง ความสนใจที่พวกเขามีต่อกันไม่ได้ทำให้เห็นถึงพลังหรือความลึกซึ้งที่ซ่อนอยู่ในตัวเอง ซึ่งเป็นสิ่งที่มักเกิดขึ้นเบื้องหลังความสัมพันธ์นี้ สะท้อนถึงความปรารถนาร่วมกันที่จะหวนคืนสู่ประสบการณ์วัยเด็กที่ไร้ขีดจำกัดซึ่งพวกเขามักสัมผัสได้ ไม่ว่าจะเป็นการสอบเนติบัณฑิต ไม่ต้องเขียนวิทยานิพนธ์ให้เสร็จ ไม่มีคู่ครองที่มีงบประมาณจำกัดหรือพฤติกรรมการสำเร็จความใคร่ทางอินเทอร์เน็ตที่คอมพิวเตอร์ที่ทำงาน คุณจะเห็นความสัมพันธ์นี้ได้จากการพบกันครั้งแรกของพ่อแม่ผมสีบลอนด์ทั้งสองคนนี้

ซึ่งเป็นคนเบื่อหน่าย ไร้จุดหมาย และยังอยู่ภายใต้การควบคุมของคู่ครองที่มุ่งมั่นและมีความสามารถในชีวิตแต่งงานของแต่ละคน ต่างจากผู้หาเลี้ยงครอบครัว ทั้งสองคนยังคงมองหาสิ่งที่อยากทำในชีวิต เมื่อพวกเขาพบสิ่งนั้นในการเลี้ยงลูกริมสระน้ำทุกวัน และต่อมาในช่วงมีเซ็กส์ประจำวัน พวกเขาถูกหนังบังคับให้ทำกิจกรรมคู่ขนานกับลูกๆ ก่อนวัยเรียนที่นอนหลับในช่วงบ่ายอย่างเคร่งครัด เป็นความฝันอันแสนสุข เล่นและนอน เล่นและนอน ทุกคนรู้สึกไม่ฝืนและมีเสน่ห์อย่างไม่เปลี่ยนแปลง ทุกวันยังคงมีความสุขเหมือนเดิม ราวกับว่า