Lost in Beijing (2007) เกมรักหักหลัง ฟ่าน ปิงปิง 18

เรื่องย่อ

Lost in Beijing เริ่มต้นด้วยการที่เจียง เซียงมาถึงจีน เขาพบว่าซู หมิงได้ย้ายไปอยู่กับแฟนใหม่ของเธอและลูกชายของพวกเขา เจียง เซียงรู้สึกตกใจและเสียใจมาก เขาพยายามที่จะติดต่อซู หมิง แต่เธอปฏิเสธที่จะพูดคุยกับเขา เจียง เซียงต้องเผชิญกับความจริงที่ว่าเขาไม่สามารถใช้ชีวิตแบบเดิมได้อีกต่อไป เขาต้องหางานทำและสร้างชีวิตใหม่ให้ตัวเอง เขาทำงานเป็นครูสอนภาษาอังกฤษและพยายามสร้างความสัมพันธ์กับลูกชายของเขาอีกครั้ง เจียง เซียงเริ่มที่จะปรับตัวเข้ากับชีวิตใหม่ของเขา เขาเริ่มที่จะเข้าใจวัฒนธรรมจีนมากขึ้น และเขาเริ่มที่จะหาความสุขในชีวิตใหม่ของเขา

ผู้กำกับ

Yu Li

บริษัท ค่ายหนัง

Beijing Poly-bona Film Distribution Company

นักแสดง

Bingbing Fan
Dawei Tong
Tony Ka Fai Leung
Elaine Jin
Chloe Maayan

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

mbear

หนังเรื่องนี้สร้างความตกใจเล็กน้อยให้กับคนที่เคยไปจีนในฐานะนักเรียนแลกเปลี่ยนในช่วงทศวรรษ 1980 Lost in Beijing เมื่อมีเพียงภาพยนตร์โฆษณาชวนเชื่อที่รัฐบาลอนุมัติและน่าอึดอัดที่สุดเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้ฉาย ฉันรู้ว่าจีนเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่ที่ฉันไปที่นั่น แต่เรื่องนี้ทำให้ฉันตาสว่างขึ้น ฉากเซ็กส์/ข่มขืนบางฉากมีเนื้อหาชัดเจนกว่าในหนังตะวันตกหลายๆ เรื่อง

เนื้อเรื่องดูเหมือนจะเปลี่ยนจากเรื่องจริงจังมากไปเป็นกึ่งไร้สาระ เมื่อผู้ข่มขืนเจรจาสัญญาโดยละเอียดกับคู่สามีภรรยาที่ข่มขืนภรรยาของพวกเขา และพวกเขาก็ตกลง โดยรวมแล้ว ฉันคิดว่าหนังเรื่องนี้ทำออกมาได้ดีและแสดงให้เห็นว่าชีวิตในจีนยุคใหม่นั้นซับซ้อนแค่ไหน แต่เตรียมใจไว้ได้เลยสำหรับเรื่องเซ็กส์มากมาย ฉันเข้าใจดีว่าทำไมทางการคอมมิวนิสต์ในจีนถึงสั่งห้ามฉายหนังเรื่องนี้ ถ้าฉันเป็นคอมมิวนิสต์ ฉันคงสั่งห้ามฉายเหมือนกัน! 😉

g-89622

ยุคใหม่นี้เป็นแบบไหนกันนะ? ดิคเก้นส์เขียนไว้ในตอนเปิดเรื่องของ A Tale of Two Cities ว่า “นี่คือช่วงเวลาที่ดีที่สุด นี่คือช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุด นี่คือยุคแห่งปัญญา นี่คือยุคแห่งความโง่เขลา นี่คือฤดูกาลแห่งแสงสว่าง นี่คือฤดูกาลแห่งความมืดมิด นี่คือฤดูใบไม้ผลิแห่งความหวัง” นี่คือฤดูหนาวแห่งความผิดหวัง ผู้คนมีทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ตรงหน้า พวกเขาไม่มีอะไรเลย พวกเขาอยู่ระหว่างทางไปสวรรค์ Lost in Beijing พวกเขากำลังจะไปสู่ประตูนรก” นี่อาจเป็นคำตอบที่ดีที่สุด

kampolam

ในปี 2007 นอกจากเรื่อง Lust, Caution ของ Lee Ang แล้ว ยังมีเรื่อง Lost in Beijing ที่กำกับโดย Li Yu และนำแสดงโดย Fan Bingbing ก็เป็นภาพยนตร์จีนอีกเรื่องที่ได้รับความสนใจเนื่องจากมีฉากที่เร้าอารมณ์มากเกินไป ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกห้ามฉายในจีนแผ่นดินใหญ่เนื่องจากมีเนื้อหาและฉากเซ็กส์ที่รุนแรง การทำให้ Lost in Beijing ดึงดูดความสนใจจากสื่อตะวันตกอาจเป็นกลยุทธ์ส่งเสริมการขายของบริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ และอาจสร้างหัวข้อให้กับภาพยนตร์เรื่องนี้มากขึ้นด้วย

เวอร์ชันดั้งเดิมออกฉายในฮ่องกง การเปิดเผยของ Fan Bingbing กลายเป็นหัวข้อที่ทุกคนกังวลมากที่สุด แน่นอนว่าละครอีโรติกของ Fan Bingbing กับ Tong Dawei ซึ่งรับบทเป็นสามีของเธอในภาพยนตร์เรื่องนี้เทียบได้กับฉากเซ็กส์ของ Tony Leung Chiu-wai และ Tang Wei การตีความที่เร่าร้อนของนักแสดงและความไว้วางใจในตัวผู้กำกับนั้นน่าชื่นชม Li Yu ถ่ายทำเรื่องราวของคนงานอพยพในปักกิ่งในลักษณะที่สมจริงเช่นนี้ ผู้กำกับไม่ได้วิจารณ์ปรากฏการณ์ที่ผิดเพี้ยนของสังคมจีนที่เน้นเรื่องเงินและความเสื่อมทรามทางศีลธรรม แต่พยายามวิเคราะห์สังคมผ่านสภาพจิตใจของตัวละครหลักทั้งสี่

เจ้าของร้านแช่เท้า Lin Dong และ Wang Mei รับบทโดย Tony Leung Ka-Fai และ Elaine Jin เป็นตัวอย่างที่ดีของความคิดของคนรวยใหม่ รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขา ความขัดแย้งระหว่างผลประโยชน์และอารมณ์ สำหรับคู่สามีภรรยาผู้ย้ายถิ่นฐาน Liu Pingguo และ An-Kun รับบทโดย Fan Bingbing และ Tong Dawei นั้น An-Kun สามีของเธอเห็นภรรยาของเขาถูกเจ้านาย Lin Dong ข่มขืน Lost in Beijing ความเย่อหยิ่งและความโกรธที่ทำลายความนับถือตนเองของเขา และสุดท้ายก็มองไปที่เงินเท่านั้น และถึงกับทรยศต่อลูกชายของตัวเอง เหตุการณ์เหล่านี้ยังคงเกิดขึ้นในเมืองใหญ่ๆ ของจีน ส่งผลกระทบต่อสังคมที่กลมกลืนซึ่งสนับสนุนโดยรัฐบาล ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้มีบรรยากาศทางสังคมแบบนั้น และเป็นผลงานที่ยอดเยี่ยมของภาพยนตร์จีน ควรให้ความสำคัญเป็นพิเศษกับการแสดงของโทนี่ เหลียง กาไฟ ซึ่งถ่ายทอดความร่ำรวยแบบใหม่ได้อย่างยอดเยี่ยม

wormite

การเป็นนักเรียนต่างชาติที่เรียนในอเมริกา ฉันคงมีมุมมองต่อภาพยนตร์เรื่องนี้แตกต่างไปมาก แต่ถึงอย่างนั้น ฉันหวังว่าจะสามารถให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้ได้บ้างจากชีวิตในอดีตของฉันที่ใช้ชีวิตในปักกิ่ง 24 ปีและอีก 3 ปีในชีวิตที่อาศัยอยู่ในอเมริกา ก่อนอื่น ฉันขอชี้แจงให้ชัดเจนว่า หากใครคิดว่านี่เป็นภาพยนตร์ราคาถูกที่มีเนื้อเรื่องโง่ๆ เช่น หญิงสาวถูกข่มขืน และเธอสนุกกับกระบวนการนั้นจริงๆ โปรดกลับไปดูภาพยนตร์เรื่องนี้อีกครั้ง หรือเพียงแค่เปลี่ยนไปดูภาพยนตร์ฮอลลีวูดที่จะทำให้คุณจินตนาการถึงความสุขที่ไม่มีวันสิ้นสุด นี่คือภาพยนตร์เกี่ยวกับชีวิตจริงของผู้คนในปักกิ่ง เป็นภาพยนตร์ที่มีพื้นฐานที่ดี ได้รับการพิจารณาอย่างรอบคอบ และถ่ายทำด้วยมุมกล้องที่ชำนาญมาก ตอนนี้ ฉันจะให้หลักฐานและคำอธิบายว่าทำไมฉันจึงคิดเช่นนั้น

ฉากหลัง: หากคุณดูอย่างใกล้ชิด คุณคงจะพบว่าฉากส่วนใหญ่ดูหม่นหมอง หดหู่ และมีสีเย็นๆ ตามแบบฉบับ ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังถ่ายทำในฤดูหนาวอีกด้วย นั่นคือมุมมองที่สมจริงของปักกิ่งในฤดูหนาวที่มีลมหนาวพัดผ่านกระดูกของคุณ การใช้ชีวิตในสภาพอากาศแบบนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย Lost in Beijing เพราะคนเราเติบโตมาในสภาพอากาศแบบนี้ เราจึงต้องเรียนรู้ที่จะอดทน ทนทุกข์ และปรับตัวให้เข้ากับมัน สภาพอากาศแบบนี้ทำให้ชีวิตของคนงานอพยพที่ยากจนยากลำบากยิ่งขึ้น รายละเอียดนี้เป็นจริงและแสดงออกมาอย่างระมัดระวังตลอดทั้งเรื่อง เอฟเฟกต์การเรนเดอร์นี้เป็นพื้นฐานของภาพยนตร์ทั้งเรื่อง ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่น่าเศร้า โชคร้าย แต่สมจริง

ตัวละครและวัฒนธรรม ฉันคิดว่าสิ่งสำคัญอย่างหนึ่งที่ผู้กำกับ/คนเขียนบทต้องการแสดงออกที่นี่คือสถานะของผู้หญิงที่ไม่เหมาะสมในวัฒนธรรมจีน ฉันไม่เห็นใครแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ที่นี่เลย ความคิดนี้ซ่อนอยู่ลึกๆ แต่ก็ชัดเจนมากหากคุณเข้าใจชีวิตของคนจีนและสัมผัสกับวัฒนธรรมตะวันตกมาบ้าง อันกุงและหลินตง คนหนึ่งยากจนและอีกคนรวย ต่างมองว่าผู้หญิงเป็นทรัพย์สินบางอย่างในชีวิตของพวกเขา

อันกุงขอเงินเมื่อเขารู้ว่าภรรยาของเขาถูกข่มขืน หากคุณเป็นคนจีนดั้งเดิม คุณอาจจะคิดว่าเรื่องนี้สมเหตุสมผล แต่ถ้าคุณมองจากมุมมองอื่น เขามองภรรยาของเขาเป็นทรัพย์สินของเขา เขาขอเงินเพื่อชดเชยเพราะทรัพย์สินของเขาเสียหาย และเขาเชื่อว่าเงินสามารถชดเชยความทุกข์ทรมานทั้งหมดของเขา (ถ้าคุณมองผู้หญิงเป็นสินค้าเชิงพาณิชย์ คุณก็ซื้ออย่างอื่นที่มีเงินมากกว่าได้ใช่ไหม) หลินตงมองภรรยาของเขาและผิงกัวเป็นเครื่องมือในการมีลูก เรื่องนี้เปิดเผยออกมาอย่างดีหากคุณลองคิดดูในรายละเอียดทั้งหมด เขาต้องการลูกชาย ไม่ใช่ลูกสาว

barlenon

เรื่องราวดูเหมือนจะไม่น่าจะเป็นไปได้ โดยเริ่มต้นเมื่ออันคุน ผู้ย้ายถิ่นฐานจากเมืองซึ่งทำงานเป็นพนักงานทำความสะอาดกระจก บังเอิญได้เห็นหลิวผิงกัว ภรรยาของเขา ถูกข่มขืนโดยเจ้านายของเธอ หลินตง เจ้าของร้านนวดที่มีพฤติกรรมเลวทราม อันคุนเห็นโอกาส จึงไปหาหลินตงเพื่อขอเงินปิดปาก เมื่อเขาปฏิเสธ อันคุนจึงเปิดเผยทุกอย่างให้หวางเหมย ภรรยาของหลินตงฟัง หวางเหมยรู้สึกไม่พอใจแต่ไม่แปลกใจกับการกระทำของสามี

และบอกกับอันคุนว่าเขาจะไม่มีวันได้เงินนั้น อย่างไรก็ตาม เธอเสนอที่จะมีเซ็กส์กับอันคุนเพื่อเป็นการชดเชย และพวกเขาก็เริ่มต้นมีความสัมพันธ์กัน ทั้งสองคู่นี้ใกล้ชิดกันมากขึ้นเมื่อผิงกัวตั้งครรภ์ และไม่แน่ใจว่าใครเป็นพ่อของเด็ก เนื่องจากหลินตงต้องการลูกชายมาก เขาจึงเสนอเงินชดเชยให้ด้วยความเต็มใจ อันคุนยอมรับเงิน แต่เริ่มไม่แน่ใจมากขึ้นเรื่อยๆ ว่าเขาตัดสินใจสละลูกหรือไม่

แม้ว่าพล็อตเรื่องนี้จะดูตลก Lost in Beijing แต่ทุกอย่างก็ดำเนินไปอย่างสมจริง แม้แต่เรื่องราวก็ยังสะท้อนถึงปัญหาทั่วไปที่ผู้อพยพเข้าเมืองใหญ่ต้องเผชิญ บุคลิกของตัวละครมีความละเอียดอ่อน ตัวละครไม่ได้เป็นคนข่มเหงรังแกหรือชั่วร้ายโดยสิ้นเชิง หรือเป็นคนเฉยเมยและบริสุทธิ์ ทุกรายละเอียดในสภาพแวดล้อมเป็นของแท้ตามแบบฉบับของจีนสมัยใหม่ การแสดงและการถ่ายทำยอดเยี่ยมมาก ปักกิ่งเป็นเมืองที่ไร้ความปราณี เย็นชา และหดหู่ เมืองนี้ให้โอกาสและความมั่งคั่งแต่ก็ไม่ไร้ราคา โดยทั่วไปแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการวิจารณ์สังคมเกี่ยวกับความโลภ ความปรารถนา และความพึงพอใจที่ยากจะเข้าถึงของชีวิตสมัยใหม่

Anawrahta

นี่เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ฉันดูจากจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีคุณภาพน่าพอใจ ฉันต้องยอมรับว่าฉันไม่ได้ดูมากนัก แต่จากสิ่งที่ฉันได้เห็น ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยมมาก เรื่องราวเกี่ยวกับคู่สามีภรรยาผู้อพยพที่ยากจนและคู่สามีภรรยาที่ร่ำรวยที่อาศัยอยู่ในปักกิ่ง ชีวิตของพวกเขาผูกพันกันผ่านสถานการณ์ที่โชคร้ายและน่ากังวลใจ ฉันพูดภาษาจีนกลางได้ไม่คล่องนัก แต่การแสดงของตัวละครหลักทั้งสี่คนนั้นยอดเยี่ยมมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Bingbing Fang ผู้มีประสบการณ์น้อยกว่านั้นเล่นได้ดีเป็นพิเศษในบท Ping Guo ตัวละครนำ ฉากถ่ายทำท่ามกลางหมอกควันพิษของกรุงปักกิ่งที่กว้างใหญ่ มีสีเทาและสีที่ไม่สดใส

สิ่งที่ดีที่สุดเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้สำหรับฉันคือความแตกต่างที่น่าทึ่งระหว่างชีวิตของคนรวยและคนจน แม้ว่าฉันจะถูกรายล้อมไปด้วยสิ่งเหล่านี้ทุกวัน แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ให้ความใกล้ชิดมากกว่าที่ฉันเคยพบเจอมาเล็กน้อย ธีมทั่วไปอื่นๆ ได้แก่ ความโลภและหน้าตา Lost in Beijing เมื่อพิจารณาโดยรวมแล้ว คุณค่าของการผลิตภาพยนตร์นั้นดีมาก ไม่ว่าจะเป็นการถ่ายภาพหรือการแสดง แต่บทสรุปนั้นไม่ได้ทำให้คุณรู้สึกประทับใจเท่าไรนัก ฉันคิดว่านี่เป็นเรื่องดี เพราะมันใกล้เคียงกับความเป็นจริงมากกว่าที่จะมีฮีโร่และตัวร้ายที่ชัดเจนและมีตอนจบแบบวนซ้ำไปมา