Happy Gilmore (1996) กิลมอร์ พลังช้าง

เรื่องย่อ

นักกีฬาฮ็อกกี้ค้นพบพรสวรรค์การเล่นกอล์ฟของเขาเอง และได้พัฒนารูปแบบการหวดวงสวิงออกมาในรูปแบบเฉพาะตัวที่ไม่เหมือนใคร เขาเข้าร่วมกับ P.G.A ทัวร์เพื่อหารายได้เพื่อช่วยบ้านยาย ข้อเสียคือความคิดของผู้เล่นฮอกกี้ของเขาไม่ได้ไปอยู่ใน P.G.A ทัวร์ Happy Gilmore (1996) โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับตัวเต็งที่จะคว้าแชมป์

ผู้กำกับ

Dennis Dugan

บริษัท ค่ายหนัง

Universal Pictures

นักแสดง

Adam Sandler
Christopher McDonald
Julie Bowen
Frances Bay
Carl Weathers
Allen Covert

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

10000tip

Happy Gilmore (1996) เป็นหนึ่งในหนังของ Adam Sandler ที่ผมโปรดมากเรื่องหนึ่งครับ เพราะมันครบรสทั้งความฮา ความสนุกที่น่าติดตาม และตัวเอกที่มีทั้งความน่ารัก+ทะเล้น+โหดโวยวายสไตล์ Sandler

เรื่องนี้ Sandler รับบท แฮปปี้ กิลมอร์ อดีตนักกีฬาฮ็อคกี้ที่จำต้องผันตัวมาเล่นกอล์ฟเพื่อหาเงินมารักษาบ้านของคุณยาย

ผมว่าพล็อตเข้าใจคิดดีมากๆ น่ะครับ ให้นักฮ็อคกี้บ้าพลังและเจ้าอารมณ์มาตีกอล์ฟ คือตีทีก็พุ่งโคตรไกลล่ะครับ แต่จุดฮาที่เสริมเข้ามาคือ “การโวยวาย” ประมาณว่าพอตีไม่ได้ พี่แฮปปี้แกก็ตะโกนด่ามันกลางสนาม “ไอ้ลูกกอล์ฟบ้า ทำไมไม่ไปฟะ เอ็งจะเล็กไปไหน” มันอาจเป็นมุขง่ายๆ แต่สำหรับผมนี่ฮาโคตรๆ เลยครับ

ยิ่งตอนถ่ายทอดสดออกทีวี แล้วในทีวีมีเสียง “ตู๊ดๆๆ” เซ็นเซอร์คำหยาบแบบถี่ยิบก็ยิ่งฮาไปกันใหญ่

แง่เนื้อเรื่องก็น่าติดตามครับ ไม่ไร้สาระเลยเรื่องนี้ เราต้องมาคอยลุ้นว่าแฮปปี้จะแข่งชนะไหม จะมีอุปสรรคแบบไหน และเขาจะฝ่าปัญหาไปได้ยังไง แล้วที่ยกนิ้วให้คือดาราที่มาเล่นถือว่าคัดมาเฉียบ โดยเฉพาะ Frances Bay ในบทคุณยาย เธอเล่นได้น่ารักน่าเห็นใจมากๆ คือพอดูความรักระหว่างยายหลานคู่นี้แล้ว เราก็พลอยเอาใจช่วยพวกเขาไปแบบอัตโนมัติเลย

Christopher McDonald ก็มาเล่นเป็นนักกอล์ฟจอมจองหองได้โล่ห์ (ตอนฮาก็ฮาจริง), Carl Weathers ในบทชัปส์ โปรกอล์ฟที่มาช่วยเทรนแฮปปี้, Allen Covert ที่ตามไปเล่นหนัง Sandler แทบทุกเรื่องก็มาเป็นอ็อตโต้ แคดดี้โคตรบ้าที่ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับกอล์ฟ และที่ลืมไม่ได้คือ Ben Stiller ในบทผู้ดูแลที่บ้านคนชรา พี่แกมาพร้อมความฮา+บ้าได้อย่างน่าพอใจจริงๆ

สนุกครับ บอกได้เลยว่าสนุกจริง ฮามาก สนุกมาก บ้ามาก เพลินมาก เนื้อเรื่องก็น่าติดตาม ครบเครื่องถึงรส Happy Gilmore (1996) ทั้งในเชิง “หนังกีฬา” และ “หนังฮา”

สองดาวครึ่งครับ

Star22

(7/10)

Mr-Fusion

หนังของ Adam Sandler Happy Gilmore (1996) เรื่องโปรดของฉัน ฉันแค่คิดว่ามันเข้ากับบุคลิกตลกๆ ของเขาได้อย่างลงตัว เขาดูเข้ากับตัวละครตัวนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ มันเป็นความไร้สาระแบบวัยรุ่นที่ฉันหลงใหล ฉันบอกไม่ถูกว่าฉันมีความสุขแค่ไหนที่ลูกสาววัย 9 ขวบของฉันดูเหมือนจะยอมรับ (“นั่นเป็นหนังที่ดีมาก”) และเธอก็ดูเป็นผู้ใหญ่กว่าพ่อของเธอมาก

ไม่ใช่แค่ตัวละครของ Happy Gilmore เท่านั้นที่น่าจดจำในเรื่องนี้ แต่ยังมี Shooter McGavin และ Christopher McDonald ที่สมควรได้รับเครดิตในการทำให้ไอ้โง่คนนี้กลายเป็นตัวร้ายตัวจริง เช่นเดียวกับ Carl Weathers และคุณคงคิดว่าเขาคงจะดูแย่ในเรื่องนี้ แต่เขาไม่แสดงมันออกมาเลย ดีที่สุดคือ Bob Barker จาก Out-of-Nowhere มั่นใจในชื่อเสียงของตัวเองมากพอที่จะล้อเลียนเขาอย่างเปิดเผยด้วยการชกต่อยแบบไร้กติกา

Quinoa1984

Adam Sandler มีหนังตลกๆ เรื่องนี้ซึ่งทำได้ยอดเยี่ยมมากตั้งแต่ Caddyshack Sandler รับบทเป็นชายขี้เกียจที่ต้องช่วยบ้านคุณยายไม่ให้ถูกรื้อออก เขาจึงเริ่มเล่นกอล์ฟในแบบที่ Sandler เท่านั้นที่ทำได้ นอกจากนี้เขายังได้รับคำแนะนำจาก Carl Weathers (ผู้รับบท Apollo Creed ที่น่าจดจำใน Rokcy) Happy Gilmore (1996) และเมื่อชมฉากของเขา ฉันต้องออกจากโรงหนังเพราะหัวเราะมากเกินไป (เขามีมือไม้และมักจะถูกกระแทกออกเสมอ) Sandler รู้วิธีทำให้คนหัวเราะจนตัวโยน และนี่ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้ว A++

Anonymous_Maxine

ใน Happy Gilmore แซนด์เลอร์รับบทเป็นนักฮอกกี้ที่มุ่งมั่นแต่ไม่ติดทีม แต่ไม่นานเขาก็ค้นพบโดยบังเอิญว่าทักษะการเล่นฮอกกี้ของเขาสามารถถ่ายทอดออกมาได้ดีบนกรีนกอล์ฟ จนกระทั่งถึงจุดหนึ่งในภาพยนตร์ที่แฮปปี้เริ่มเล่นกอล์ฟ เสียงหัวเราะส่วนใหญ่มาจากความโชคร้ายของเขา (“Happy Gilmore ฉันเรียกชื่อเธอ ไม่ใช่เหรอ” [อย่างกระตือรือร้น] “ไม่ เธอไม่ได้เรียก” “โอ้ โชคดีนะปีหน้า!!”) แต่การโต้ตอบที่ขัดแย้งระหว่างตัวเขาในฐานะนักฮอกกี้ที่ประกาศตัวเองกับเกมกอล์ฟที่เป็นทางการมากกว่าและ (เพราะขาดคำที่ดีกว่านี้) ไฮคลาสต่างหากที่ทำให้ภาพยนตร์ดูสนุกมากขึ้น

เห็นได้ชัดว่ามีการนำโครงสร้างตลกคู่แปลก ๆ แบบคลาสสิกมาใช้ เนื่องจากนิสัยการเล่นฮอกกี้หยาบคายของแซนด์เลอร์ขัดแย้งกับความเรียบร้อยและความเป็นทางการของกรีนกอล์ฟ และในส่วนใหญ่ โครงเรื่องตลกนี้ก็ใช้ได้ผลดีทีเดียว แซนด์เลอร์ดูเหมือนจะรับบทบาทแฮปปี้ กิลมอร์ได้อย่างดีเยี่ยม โดยเขาแสดงพฤติกรรมรุนแรงที่ไม่เหมาะสมอย่างน่าขบขัน ซึ่งบ่งบอกถึงการกระทำที่คล้ายคลึงกันของเขากับบ็อบบี้ บูเชอร์ในภาพยนตร์เรื่อง The Waterboy ได้เป็นอย่างดี ส่วนที่ตลกที่สุดของภาพยนตร์เรื่องนี้มาจากการที่เขาใช้คำหยาบคายใส่ลูกบอลที่ประพฤติตัวไม่ดีเป็นเวลานานเมื่อลูกบอลไม่ไปในทิศทางที่เขาต้องการ (`ชิ้น!! ของ!! ลิง *บี๊บ*!!’)

คุณจึงมีตัวละครที่สร้างความบันเทิงและน่าขบขันได้อย่างไม่ต้องสงสัย ซึ่งทำสิ่งที่ตลกอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ในระดับตรรกะแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ล้มเหลวอย่างน่าตกใจ โชคดีสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้และสำหรับแฟนๆ Happy Gilmore (1996) ของภาพยนตร์เรื่องนี้ นี่ไม่ใช่องค์ประกอบที่สำคัญที่สุดของภาพยนตร์ประเภทนี้ ไม่น่าเป็นไปได้เลยที่คนขี้เกียจอย่างแฮปปี้ ซึ่งไม่ได้ติดทีมฮ็อกกี้ จะพบว่าตัวเองทำเงินได้หลายพันดอลลาร์และยึดมั่นกับแผนซื้อบ้านของยายของเขาคืน

คุณคงคิดว่าเมื่อเห็นว่าเขาสามารถทำเงินได้มากขนาดนั้น เขาน่าจะเล่นต่อไปอีกสักพักแทนที่จะเลิกเล่นทันทีที่สะสมเงินได้มากพอที่จะซื้อบ้านหลังใหม่ได้ เห็นได้ชัดว่าเป็นเหตุผลอันสูงส่ง แต่ไม่มีผู้ชายอเมริกันเลือดบริสุทธิ์คนไหนในโลกที่จะเลิกเล่นเพียงเพราะชอบเล่นฮ็อกกี้หรือเกลียดคู่ต่อสู้ที่เป็นผู้นำ แต่ใครจะสนใจล่ะ แซนด์เลอร์แสดงได้อย่างต่อเนื่องและเรียกเสียงหัวเราะได้มากในบทกิลมอร์ด้วยฝีมือที่ยอดเยี่ยมจนทำให้ความตลกของหนังเรื่องนี้กลบข้อบกพร่องเหล่านั้นไปได้เลย

d-crowder

Adam Sandler อาจไม่ใช่คนแสดงได้รอบด้านที่สามารถแสดงตลกได้หลากหลาย แต่เขาก็มีสไตล์การแสดงตลกเฉพาะตัว Happy Gilmore เป็นนักฮอกกี้ที่ล้มเหลว เล่นสเก็ตไม่เป็น และขาดวินัยในตนเอง ชีวิตของเขาดูเหมือนจะล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง จนกระทั่งเขาค้นพบว่าเขาสามารถตีกอล์ฟได้ไกลกว่า 400 หลา ในตอนแรก คุณอาจรู้สึกเห็นอกเห็นใจ Happy เล็กน้อย เพราะเขาสมควรได้รับความโชคร้ายจากวิธีที่เขาปฏิบัติต่อเพื่อนๆ ของเขา แต่การเปิดตัว Shooter บนหน้าจอทำให้คุณเชียร์ผู้ที่ด้อยกว่าทันที พล็อตเรื่องถูกผสมผสานเข้าด้วยกันเพื่อให้ได้ประโยชน์สูงสุดจาก Sandler และการแสดงตลกของเขาบนหน้าจอ บางฉากนั้นเหลือเชื่อมาก โดยเฉพาะตอนที่รถขับเข้าไปในสนามกอล์ฟเพื่อชน Happy! แต่ไม่ว่าจะดูภาพยนตร์เรื่องนี้กี่ครั้ง ฉันก็ยังหัวเราะได้

jaysilentbob

หนังเรื่องนี้เป็นหนังที่ทำให้ฉันรู้จักกับนักแสดงคนโปรดคนหนึ่งของฉัน นั่นก็คือ อดัม แซนด์เลอร์ หนังของเขาส่วนใหญ่มักจะเป็นเครื่องแกล้งตลกแบบเสี่ยงๆ แต่เรื่องนี้เป็นหนึ่งในหนังของเขาที่มุขตลกแทบทุกมุขได้ผล ฉันแทบจะคิดถึงอดัม แซนด์เลอร์คนเก่าเลย ตัวละครเก่าของอดัม Happy Gilmore (1996) แซนด์เลอร์จะเป็นผู้ชายที่ทำตัวดี แต่กลับกลายเป็นคนรุนแรงและโกรธเมื่อไม่ได้ดั่งใจ ตอนนี้เขาเล่นเป็นผู้ชายธรรมดาๆ ที่มีมารยาทดีและชอบพูดตลกขบขัน ไม่ใช่ว่าอย่างหลังจะไม่ตลก แต่อย่างแรกคือสิ่งที่เขาจะจดจำตลอดไป และนี่คือตัวอย่างที่สมบูรณ์แบบของด้านตลกขบขันที่แท้จริงของอดัม แซนด์เลอร์

แฮปปี้ กิลมอร์ (อดัม แซนด์เลอร์) เป็นคนขี้แพ้ที่แทบจะไม่ชอบ แต่หลังจากวัยเด็กที่แปลกประหลาดและกระทบกระเทือนจิตใจ เขาก็เติบโตขึ้นมาเป็นคนบ้าคลั่งต่อต้านสังคมที่บังเอิญคลั่งไคล้ฮ็อกกี้ เขาพยายามเข้าร่วมทีมฮ็อกกี้อยู่ตลอด และภูมิใจที่ได้ทำลายสถิติลีกถึงสองรายการ (ใช้เวลาอยู่ในกรอบเขตโทษนานที่สุด และเขาเป็นคนเดียวในประวัติศาสตร์ที่ถอดรองเท้าสเก็ตออกแล้วพยายามแทงใครสักคน) วันหนึ่ง แฟนสาวของเขาเลิกกับเขา

เขาก็เลยไม่ได้เข้าร่วมทีมฮ็อกกี้ และกรมสรรพากรก็ยึดบ้านคุณยายของเขาซึ่งเป็นบ้านที่เขาเติบโตมา ในไม่ช้า เขาก็ค้นพบว่าเขาเป็นคนมีพรสวรรค์ด้านกอล์ฟอย่างเหลือเชื่อ โดยเขาตีกอล์ฟได้ไกลเป็นสถิติโลก เขาถูกอดีตโปรกอล์ฟมือเดียวอย่างชับบ์ส ปีเตอร์สัน (คาร์ล เวเทอร์ส) เข้ามาดูแลอย่างไม่เต็มใจ และเขาก็กลายเป็นคนดังในวงการกอล์ฟจากการตีกอล์ฟระยะไกลและพฤติกรรมหยาบคายอย่างมาก ซึ่งทำให้ชูตเตอร์ แม็กกาวิน (คริสโตเฟอร์ แมคโดนัลด์) ผู้ชนะเงินรางวัลทัวร์สูงสุดผิดหวังอย่างมาก การแข่งขันที่ดุเดือดและการแข่งกับเวลาได้เกิดขึ้น เมื่อแฮปปี้พยายามเอาบ้านคุณยายของเขาคืนมาและเอาชนะชูตเตอร์ได้

Happy Gilmore (1996) เป็นภาพยนตร์ที่ฉันชื่นชอบอย่างแท้จริง และจะเก็บรักษาไว้ตลอดไป มีคำพูดที่น่าจดจำมากมาย และฉากและ/หรือตัวละครที่สุ่มอย่างฮาๆ หนึ่งในฉากที่ตลกที่สุดคือฉากที่เบ็น สติลเลอร์มารับบทเป็นเจ้าหน้าที่ดูแลที่เลือดเย็นในบ้านพักคนชรา ซึ่งปฏิบัติต่อประชาชนเหมือนนักโทษ ฉากตลกที่ตลกที่สุดในภาพยนตร์ของอดัม แซนด์เลอร์คือฉากที่แฮปปี้ต่อยตีกับบ็อบ บาร์เกอร์ พิธีกรรายการ “The Price is Right” ด้วยเหตุผลบางประการ บ็อบจึงไม่ทันสังเกตเห็นคนตะโกนด่าทอที่พูดบ่อยที่สุดแต่กลับทำให้แฮปปี้เสียเปรียบอย่างร้ายแรง