Oh Belinda (2023) โอ้ เบลินด้า

เรื่องย่อ

Oh Belinda ชีวิตที่สมบูรณ์แบบของนักแสดงสาวถึงคราวพลิกผันครั้งใหญ่ เมื่อเธอตอบตกลงรับงานถ่ายโฆษณา และเกิดหลุดเข้าไปในโลกของตัวละครที่รับเล่นแบบไม่ทันตั้งตัว

ผู้กำกับ

Deniz Yorulmazer

บริษัท ค่ายหนัง

OGM Pictures

นักแสดง

Neslihan Atagül
Serkan Çayoglu
Necip Memili
Meral Çetinkaya
Beril Pozam

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

vanhelsingswife

Oh Belinda เป็นภาพยนตร์ที่ดีแต่ไม่ใช่สิ่งที่ต้องดู โครงเรื่องและโครงสร้างของภาพยนตร์เรื่องนี้ดี อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้สามารถดีกว่านี้ได้อย่างแน่นอน ประการแรก ตัวละครและบุคลิกของพวกเขาเข้ากันได้ดีและทำให้คุณรู้สึกถึงชีวิตของพวกเขา ไม่ต้องพูดถึงวิธีการนำเสนอให้เราเข้าใจบทบาทและพฤติกรรมของพวกเขาผ่านภาพยนตร์ ฉันไม่มีปัญหาอะไรกับตัวละคร ฉันคิดว่าพวกเขาเป็นตัวแทนของนักแสดงที่เก่งกาจแบบดั้งเดิม ผู้ผลิตภาพยนตร์ที่มี “วัฒนธรรม” แม่สามีชาวตุรกี

และพลวัตของครอบครัว สิ่งนี้ทำให้เรื่องราวน่าสนใจขึ้น ประการที่สอง พล็อตเป็นสิ่งที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว มันแตกต่าง โครงเรื่องค่อนข้างดีและติดตามได้ง่าย ประการที่สาม ฉันอยากจะพูดถึงบทสนทนา ฉันชอบวิธีที่ตัวละครโต้ตอบกัน อย่างที่ฉันได้กล่าวไปแล้ว มันให้พลังงานที่แตกต่างกันแก่ตัวละคร ฉันชอบที่ตัวละครแต่ละตัวมีคุณลักษณะเฉพาะในบทสนทนา เช่น น้ำเสียง ภาษาหน้าและภาษากาย เป็นต้น ตอนนี้ ฉันอยากจะบอกว่าทำไมภาพยนตร์เรื่องนี้จึงสามารถดีกว่านี้ได้ ฉันคิดว่าผู้สร้างลืมไปว่าพวกเขาจำเป็นต้องผูกภาพยนตร์เรื่องนี้เข้ากับตอนจบและพยายามสร้างบางอย่างให้เร็วที่สุด

ดูเหมือนว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ตั้งใจให้ยาวขึ้น เนื้อเรื่องและพล็อตเรื่องดำเนินไปได้ดีในระดับหนึ่ง อย่างไรก็ตาม เราต้องเผชิญหน้ากับตอนจบ ฉันไม่ชอบมันเพราะนอกจากจะกะทันหันแล้ว มันยังอธิบายอะไรไม่ได้เลย ฉันรู้ว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่ “มีความหมายที่ลึกซึ้งกว่านั้น” “มันเป็นสัญลักษณ์ของบางอย่าง” “คุณต้องคิดถึงมัน”… ไม่ ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้คิดมาอย่างดี ตอนจบเป็นเพียงการตัดต่ออย่างรวดเร็วและทำให้ผู้ชมมองด้วยความเบื่อหน่าย Oh Belinda และผู้สร้างก็หวังว่าจะได้รับคะแนนอย่างน้อย 5 ดาว ประเด็นสำคัญคือ ภาพยนตร์เรื่องนี้มีศักยภาพที่ดี แต่โชคไม่ดีที่ไม่เป็นไปตามนั้น

มีรายละเอียดที่ไม่จำเป็นซึ่งฉันคิดว่าขโมยมาจากช่วงเวลาที่ควรจะใช้เป็นตอนจบ ดูเหมือนว่าผู้เขียนมีเวลาไม่มากในการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้และไม่ได้วางแผนไว้ นอกจากนี้ ในภาพยนตร์ พวกเขาใช้คำว่า “เมตาเวิร์ส” ซึ่งไม่ใช่คำที่ถูกต้อง นั่นเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ มันควรจะเกี่ยวกับความเป็นจริงเสมือน บางทีคุณอาจอ้างถึงสตีเฟน ฮอว์คิงหรือใช้การอ้างอิงวัฒนธรรมป๊อป (จักรวาลมาร์เวล) แต่ “เมตาเวิร์ส” เป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ และภาพยนตร์ก็แย่ลงเรื่อยๆ เรื่อยๆ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ลองดูก็ได้ถ้าคุณชอบ แต่คุณจะไม่เห็นภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ในรายชื่อภาพยนตร์ยอดนิยม

olcare

ฉันไม่ชอบฉากนี้ ขอสรุปสั้นๆ นะ ก่อนอื่น การแสดงของนักแสดงค่อนข้างธรรมดา ฉันคาดหวังว่าจะมีคนออกมาฉายแวว แต่ก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้น อีกทั้งฉากเซ็กส์ก็ดูแปลกและไม่จำเป็น (ฉันไม่ได้บอกว่าไม่มีฉากเซ็กส์นะ แต่อย่าให้ฉากเซ็กส์ดูประดิษฐ์แบบนั้น) ถ้ามองในมุมเทคนิค ฉันชอบฉากไทม์แลปส์ 2 ฉาก (ฉากที่ตัดต่อฉากสั้นๆ อย่างรวดเร็ว) มาก ฉันชอบฉากนั้นและฉากเต้นรำฉากสุดท้าย ฉันไม่ชอบฉากอื่นๆ ของหนังเรื่องนี้ มีข้อผิดพลาดเชิงตรรกะหลายอย่าง ถึงแม้ว่าตัวละครหลักของเรา (ดิลารา) จะเป็นคนละคนในตอนที่เธอเปลี่ยนมิติ แต่มันก็ไม่ได้มีผลอะไรมาก ทำให้หนังเรื่องนี้แย่ลง

ลองนึกภาพว่าคุณได้ไปจักรวาลอื่น ลองนึกภาพว่าคุณจะต้องตกใจกลัวขนาดไหน Oh Belinda หรือคุณจะหวาดกลัวขนาดไหน ในภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่มีฉากแบบนั้นเลย ราวกับว่าพวกเขาคิดว่าแค่เสียงกรี๊ด 2 ครั้งและปฏิกิริยา 2 ครั้งก็เพียงพอแล้ว ซึ่งมันไม่เพียงพอเลย แม้ว่าจะเป็นการกำกับและดัดแปลง แต่ฉันไม่ชอบบทมากนัก ฉันอยากให้มีงานดิจิทัลที่ดีกว่านี้สำหรับประเทศของเรา แต่ระดับนี้ไม่เพียงพอเลย พวกเขายังทำพลาดครั้งใหญ่ด้วยซ้ำที่ทำให้เรื่องยากๆ ในชีวิตจริงกลายเป็นเรื่องง่าย (การโกง การฟอกเงิน การปรับขนาด การดูแลเด็ก การได้รับการอนุมัติจากจิตแพทย์ และการกลับสู่ชีวิตจริง) ฉันหวังว่าจะชอบมัน แต่ฉันไม่ชอบ มันไม่ใช่คำแนะนำ

canspage

การสร้างใหม่นี้ทำให้ผิดหวังและล้มเหลวโดยสิ้นเชิง บทและบทสนทนาที่ห่วยแตกมาก (ฉันทนคำสาป “f..k off” จากนักแสดงนำไม่ได้อีกแล้ว) ต้นฉบับนั้นดีกว่ามากในด้านงานกำกับศิลป์ (เอาเถอะ …โคมระย้าในปี 2020 …อาจจะมีในรายการทีวีและร้านค้าที่อยากเป็นย้อนยุค) และสร้างความเป็นจริงของชีวิตชนชั้นกลางในตุรกีในยุค 80 เรื่องนี้เหมือนการล้อเลียนต้นฉบับแบบเงอะงะ Oh Belinda ซึ่งเหมือนฝันร้ายของผู้หญิงอิสระที่หนีออกจากความสัมพันธ์ในครอบครัวเดี่ยว แต่เรื่องนี้แทบจะเหมือนละครสัตว์เลย Mujde Ar รับบทได้สมจริงกว่าและยืนกรานว่าต้องมีอาการประสาทเหมือนคนไข้ที่แยกตัวออกจากสังคม แต่นักแสดงใหม่กลับแสดงอาการตื่นตระหนกและโรคจิตอย่างแปลกประหลาด ดังนั้น ฉันแนะนำให้ทุกคนชมภาพยนตร์ต้นฉบับเพื่อทำความเข้าใจว่าภาพยนตร์ควรวิพากษ์วิจารณ์อะไร เช่น วัฒนธรรมผู้บริโภค ปัญหาทางศีลธรรม และการเปลี่ยนแปลงทางสังคมในยุคนั้น โดยสรุป การดัดแปลงครั้งนี้ขาดสิ่งสำคัญสองอย่างจากเวอร์ชันดั้งเดิม นั่นก็คือการวิจารณ์และความตลก ซึ่งเป็นจิตวิญญาณของภาพยนตร์ต้นฉบับ

shrabonisc

ความเชื่อมโยงของคดีในภาพยนตร์เรื่องนี้ทำได้ดี และเนื้อเรื่องก็ค่อนข้างประหลาด ตัวละครหลัก ดิลารา เป็นดาราภาพยนตร์และละครเวทีชื่อดังในตุรกี ส่วนเซอร์คาน แฟนหนุ่มและนักแสดงร่วมของเธอ เป็นนักเสพยาตัวฉกาจ นอกจากนี้ยังมีนักแสดงสมทบที่อิจฉาดิลาราอีกด้วย ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ดิลาราได้รับเลือกให้เล่นโฆษณาแชมพู โดยรับบทเป็นฮันดัน เจ้าหน้าที่ธนาคารที่มีสามีที่แก่กว่าและมีลูกสองคน ดิลาราไม่ชอบบทนี้ จึงทำให้ต้องถ่ายซ้ำหลายครั้งระหว่างการถ่ายทำ อย่างไรก็ตาม ในฉากโฆษณาแชมพูฉากหนึ่ง เธอพบว่าตัวเองถูกพาเข้าไปในชีวิตของฮันดันอย่างลึกลับ ซึ่งติดอยู่กับเนกัต สามีของเธอ ซึ่งต่างจากการแสดงละครอย่างสิ้นเชิง เธอเริ่มวางแผนหาทางกลับไปใช้ชีวิตในแบบของตัวเองในฐานะดิลารา

แม้ว่าเคมีระหว่างเซอร์คานและดิลาราจะถ่ายทอดออกมาได้ดี และความสัมพันธ์ของพวกเขาในฐานะคนที่เอาแต่ใจตัวเองนั้นก็มั่นคงดี แต่การดำเนินเรื่องตอนจบของภาพยนตร์กลับทำได้ไม่ดี เรื่องราวเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของฮันตันหรือการฉ้อโกงของเธอไม่มีข้อสรุปใดๆ และไม่มีข้อสรุปใดๆ Oh Belinda เกี่ยวกับเงินที่ถูกโยนลงมาจากหลังคา นอกจากนี้ ยังไม่มีข้อสรุปใดๆ เกี่ยวกับความเข้าใจอย่างชัดเจนของลูกสาวฮันตันที่ว่าดิลาราไม่ใช่แม่ที่แท้จริงของเธอ และถามว่าแม่ของเธอจะกลับมาเมื่อใด ตอนจบของภาพยนตร์นั้นกะทันหัน โดยดิลารากลับมาที่โฆษณาแชมพูและตระหนักว่าประสบการณ์ของเธอในฐานะฮันตันนั้นเป็นเรื่องจริงเมื่อเธอสังเกตเห็นรอยไหม้ที่แขนของเธอ

นักเขียนได้สรุปอารมณ์ขันแบบเมตา-ฮิวหรืออารมณ์ขันแบบ “ประสบการณ์นอกร่างกาย” ในภาพยนตร์เรื่องนี้อย่างเฉื่อยชา และแม้แต่สำหรับภาพยนตร์ที่สร้างจากเมตาฟิกชัน อารมณ์ขันดังกล่าวก็ยังต้องการบทสรุปที่แข็งแกร่งกว่า อย่างไรก็ตาม การแสดงของเนสลิฮาน อาตากูลนั้นยอดเยี่ยมเหมือนเช่นเคย แม้ว่าจะมีข้อโต้แย้งว่าตัวละครของเธอควรได้ประโยชน์จากมุมมองตลกที่เข้มข้นกว่านี้ แทนที่จะพึ่งพาช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยอารมณ์ สับสน และเสียดสีเพียงอย่างเดียวเพื่อให้ภาพรวมดูเบาลง

wolnarozgwiazda

รองลงมา น่าเบื่อ สไตล์ตลกที่ไม่จำเป็น อย่างไรก็ตาม มีวัฒนธรรมหลากหลาย หากว่ามันถูกสร้างมาเพื่อเป็นภาพยนตร์แนวเฟมินิสต์ มันก็ไม่ได้ผล อาจจะเป็นเพราะว่าในยุค 80 พล็อตเรื่องนั้นน่าประทับใจ แต่ไม่ใช่ตอนนี้ มีหลายอย่างที่ทำลายบรรยากาศของสไตล์ตลก หากว่าเรื่องนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อแก้ไขปัญหาไก่บ้าน ฉันก็ไม่เห็นว่าจะมีปัญหาอะไร ไม่มีความรุนแรงต่อผู้หญิงหรือการขาดโอกาสในการพัฒนาของพวกเธอ ไม่มีผู้ชายที่แย่ๆ ที่นั่น ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ชายที่นี่อ่อนแอ ตัวละครหลักน่ารำคาญ หัวข้อของโรงพยาบาลจิตเวชได้รับการรักษาอย่างตรงไปตรงมา โค้ชโรงพยาบาลที่มีศักยภาพเป็นศักยภาพที่เสียเปล่า

ervinabajrami

ฉันเห็นบทวิจารณ์ในส่วนนี้ซึ่งระบุว่าตอนจบควรจะดีกว่านี้ และฉันมาที่นี่เพื่อเสริมความคิดเห็นที่ “ซ้ำซาก” ว่า “มันมีความหมายที่ลึกซึ้งกว่า” สิ่งที่ฉันพยายามจะสื่อในหนังเรื่องนี้คือชีวิตของศิลปิน ไม่ว่าจะเป็นนักแสดง จิตรกร นักดนตรี กวี ฯลฯ ความเจ็บปวดที่พวกเขาต้องเผชิญเพื่อให้กำเนิดงานศิลปะของพวกเขา… ในกรณีนี้ เราพูดถึงการแสดง และแม้ว่านักแสดงจะรู้ว่ามีชีวิตจริงอยู่ภายนอกภาพยนตร์หรือละครที่พวกเขากำลังเล่นอยู่ พวกเขาอาจจมอยู่กับมันได้มาก จนถึงขั้นที่เมื่อพวกเขาออกไป พวกเขาก็จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป พวกเขาอาจจบลงด้วยรอยแผลเป็นก็ได้

สุดท้ายแล้ว เราก็มีฉากสั้นๆ นี้ Oh Belinda ซึ่งสามารถมองข้ามได้ง่ายมาก ซึ่งดิลารามีรอยแผลเป็นที่แขนของเธอ รอยแผลเป็นนั้นไม่มีอยู่ก่อนที่เธอจะเล่นเป็นเบลินดา แต่ปรากฏขึ้นหลังจากที่เธอหลงทางในชีวิตของเบลินดา ดิลาราไม่เพียงแต่เปลี่ยนไป แต่จากนี้ไป เธอยังคงมีรอยแผลเป็นของตัวละครที่เธอเล่นอยู่ และฉันไม่ได้หมายความว่านักแสดงที่เป็นที่รู้จักทุกคนต้องประสบกับสิ่งนี้ ฉันเพียงแค่ต้องการบอกเป็นนัยว่านักแสดงบางคน ศิลปินบางคน (อาจมีเพียงไม่กี่คน) ที่รู้สึกว่าตัวเองเป็นศิลปินอย่างแท้จริง ล้วนมีราคาที่ต้องจ่าย แต่บางทีมันอาจเป็นราคาที่คุ้มค่า…

ttm_here

ไม่ใช่แค่หนังตลกที่ให้ความรู้สึกดีพร้อมพล็อตที่พลิกผันอย่างแปลกประหลาด แต่เป็นการเล่าเรื่องราวอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคนเรารับบทบาทและใช้ชีวิตผ่านมันจนเชี่ยวชาญ Neslihan ทำงานได้อย่างยอดเยี่ยมและพิสูจน์ตัวเองอีกครั้งว่าเธอเป็นนักแสดงที่มีความสามารถ ไม่ใช่แค่โฆษณาสั้นๆ แต่เป็นการเดินทางในชีวิตเล็กๆ น้อยๆ ที่ได้สัมผัสและสัมผัสมาแล้ว ไม่ว่าจะอยู่ในมิติอื่นหรือในจินตนาการของนักแสดงก็ตาม เส้นแบ่งเริ่มเลือนลางและเข้าใจได้ง่ายว่าการใช้ชีวิตในสังคมที่คนเราอาจจะมีอาการป่วยทางจิตหรือมีปัญหาทางจิตเป็นอย่างไร – สำหรับผู้ชมและตัวเอกแล้ว พวกเขาคิดถูก แต่เมื่อเราเห็นปฏิกิริยาของคนอื่นๆ รอบตัวพวกเขา ก็ยิ่งน่าเป็นห่วง

ในอีกประเด็นหนึ่ง หนังเน้นย้ำถึงความสำคัญของการทำตามความจริงและความเชื่อมั่นภายใน Oh Belinda การพึ่งพาความมั่นใจในตนเอง และการปฏิเสธที่จะทำให้คนส่วนใหญ่พอใจด้วยการทำตาม มีเรื่องราวมากมายที่ต้องเปิดเผย! การปูเรื่องที่น่าสนใจคือคำพูดของแฟนหนุ่มของตัวเอกที่ว่า “จะไม่พาตัวละครกลับเข้าไปในบ้านและ/หรือความสัมพันธ์ของพวกเขา” 10/10 ถ้าคุณใส่ใจและชื่นชมกับความลึกซึ้ง