ดูหนังออนไลน์ War and Peace (1956) สงครามและสันติภาพ

เรื่องย่อ

ในปี ค.ศ. 1812 กองกำลังของนโปเลียน (ของเฮอร์เบิร์ต ลอม) ได้ควบคุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของยุโรป รัสเซีย หนึ่งในไม่กี่ประเทศที่ยังไม่พิชิต กำลังเตรียมเผชิญหน้ากับกองทัพของนโปเลียนร่วมกับออสเตรีย ในบรรดาทหารรัสเซีย ได้แก่ Count Nikolai Rostov (Jeremy Brett) และ Prince Andrei Bolkonsky (Mel Ferrer) Count Pierre Bezukhov (Henry Fonda) เพื่อนของ Andrei และผู้มีปัญญาในตัวเองซึ่งไม่สนใจการต่อสู้ ชีวิตของปิแอร์เปลี่ยนไปเมื่อพ่อของเขาเสียชีวิต ทำให้เขาได้รับมรดกมากมาย เขาสนใจนาตาชา รอสตอฟ (ออเดรย์ เฮปเบิร์น) น้องสาวของนิโคไล แต่เธอยังเด็กเกินไป ดังนั้นเขาจึงยอมทำตามความปรารถนาธรรมดาๆ และแต่งงานกับเจ้าหญิงเฮเลนจอมบงการ (แอนิต้า เอ็คเบิร์ก) War and Peace การแต่งงานสิ้นสุดลงเมื่อปิแอร์ค้นพบธรรมชาติที่แท้จริงของภรรยาของเขา อังเดรถูกจับและปล่อยโดยฝรั่งเศสในภายหลัง และกลับมาบ้านเพียงเพื่อดูภรรยาของเขาเสียชีวิตในการคลอดบุตร ไม่กี่เดือนต่อมา ปิแอร์และอังเดรได้พบกันอีกครั้ง อังเดรเห็นนาตาชาและตกหลุมรัก แต่พ่อของเขาจะอนุญาตให้แต่งงานได้ก็ต่อเมื่อพวกเขาเลื่อนการแต่งงานออกไปเป็นเวลาหนึ่งปีจนกว่านาตาชาจะอายุสิบเจ็ดปี ระหว่างที่อังเดรไปปฏิบัติภารกิจทางทหาร นาตาชาก็ดึงดูดอนาโตเล คูรากิน (วิตตอริโอ กัสส์มัน) เจ้าชู้ ปิแอร์ช่วยนาตาชาด้วยการเล่าอดีตของอนาโตลให้เธอฟังก่อนจะหนีไปกับเขาได้ นโปเลียนบุกรัสเซีย ปิแอร์ไปเยี่ยมอังเดรในช่วงก่อนการต่อสู้ และสังเกตการต่อสู้ที่ตามมา บาดแผลจากการสังหาร เขาสาบานว่าจะฆ่านโปเลียน

ผู้กำกับ

King Vidor

บริษัท ค่ายหนัง

Ponti-De Laurentiis Cinematografica

นักแสดง

Audrey Hepburn
Henry Fonda
Henry Fonda
Vittorio Gassman
Herbert Lom
Oscar Homolka
Anita Ekberg
Helmut Dantine

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

Steffi_P

หากคุณต้องการนำเสนอนวนิยายที่กว้างใหญ่ War and Peace กว้างไกล แต่เต็มไปด้วยมนุษยธรรมอย่าง War and Peace ของ Leo Tolstoy สู่จอภาพโดยคงความกว้างและความลึกเอาไว้ คุณสามารถทำได้สองวิธี คุณสามารถถ่ายทำทีละหน้าแล้วสร้างเป็นภาพยนตร์ยาวแปดชั่วโมงได้ เช่นเดียวกับที่ Sergei Bondarchuk ทำกับผลงานรัสเซียในยุค 1960 หรือคุณสามารถตัดทอนให้เหลือเพียงสิ่งที่จัดการได้ง่ายกว่า โดยตัดตัวละครทั้งหมดและพล็อตย่อยออกไป แต่สร้างส่วนต่างๆ ของผลงานของ Tolstoy ขึ้นมาใหม่แบบคำต่อคำเพื่อรักษาส่วนสำคัญของผลงานของเขาเอาไว้ วิธีหลังนี้เป็นแนวทางที่ใช้กับผลงานร่วมสร้างระหว่างอิตาลีและอเมริกาของ Dino de Laurentiis ในปี 1956

เนื้อหาในเรื่องนี้มุ่งเน้นไปที่ตัวละครของ Tolstoy เพียงสามตัว ได้แก่ Pierre, Natasha และ Alexei ซึ่งรับบทโดย Henry Fonda, Audrey Hepburn และ Mel Ferrer ตามลำดับ ฟอนดาแก่เกินไปที่จะเล่นเป็นปิแอร์ในวัยหนุ่ม แต่เขาไม่ได้เล่นบทไม่เหมาะสมมากอย่างที่หลายคนพูด โดยเล่นเป็นนักเรียนเมาๆ ผอมแห้งได้เหมือนปิแอร์ในช่วงแรกๆ ได้อย่างน่าเชื่อถือ เฮปเบิร์นรับมือกับวัยชราของตัวละครได้อย่างยอดเยี่ยม โดยเปลี่ยนวัยรุ่นไร้เดียงสาให้กลายเป็นผู้หญิงที่เป็นผู้ใหญ่และมั่นใจในตัวเองในขณะที่ยังคงบุคลิกหลักเดิมเอาไว้ได้ หากสามารถเสริมเมล เฟอร์เรอร์ได้มากกว่านี้ เขาก็แสดงได้เหมือนกับทั่งที่ลอยน้ำได้ ความน่าขยะแขยงของเขาเทียบได้กับผู้หญิงที่เล่นเป็นมิลลี วิตาเล ภรรยาของเขาเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ยังมีนักแสดงสมทบที่ดีอยู่บ้าง เฮอร์เบิร์ต ลอมแสดงได้อย่างจริงใจอย่างน่าประหลาดใจในบทนโปเลียน ออสการ์ โฮมอลกาเล่นเป็นนายพลแก่ๆ ที่ดูโทรมตามแบบฉบับซึ่งมียศสูงกว่าและมีประสบการณ์มากเกินกว่าจะยุ่งเกี่ยวกับเรื่องมารยาททั้งหมด ท่าทางของเขาแข็งกร้าวแต่สั้นเกินไป และจอห์น มิลส์ก็เหมือนกับคนในหนัง Monty Python อย่างแปลกประหลาด

ผู้กำกับ King Vidor เป็นผู้กำกับที่มากประสบการณ์ในฮอลลีวูดยุคเก่า และเป็นคนที่สามารถผสมผสานระหว่างฉากใหญ่ๆ กับฉากใกล้ชิดได้อย่างลงตัว เขาแสดงให้เห็นถึงความอดทนที่ไม่ธรรมดาในการเตรียมฉากที่มีตัวประกอบ รถม้า และปืนใหญ่สำหรับฉากฝูงชนที่ดูสมจริง แต่กลับทำให้ฉากเหล่านี้กลายเป็นฉากหลังที่แวบผ่านมาอย่างรวดเร็ว โดยไม่ได้เน้นที่ฉากใหญ่โตหรือแสดงฉากเหล่านั้นเพื่อจุดประสงค์เดียว กลวิธีที่ดูขัดแย้งกันนี้ทำให้เรารู้สึกว่าเรื่องราวเกิดขึ้นในสถานที่จริง แต่ไม่เคยเบี่ยงเบนความสนใจจากตัวละครหลักและเรื่องราวของพวกเขา Vidor มักจะสื่อเป็นนัยด้วยกลวิธีทางภาพยนตร์ที่เรียบง่ายที่สุด ซึ่งช่วยชดเชยช่องว่างในเนื้อเรื่องที่การดัดแปลงจำเป็นต้องมี ตัวอย่างเช่น เมื่อเฮปเบิร์นและวิตตอริโอ กาสแมนจูบกันที่โอเปร่า มุมของฉากจะค่อยๆ เปลี่ยนไปเพื่อเผยให้เห็นเงาสะท้อนของประตูในกระจก การเคลื่อนไหวที่ละเอียดอ่อนนี้ทำให้เราเกิดความคิดว่าอาจมีคนเดินเข้ามาหาพวกเขา และทำให้ช่วงเวลานั้นรู้สึกไม่สบายใจและผิดพลาด ความสามารถอันชาญฉลาดของ Vidor ในการแสดงอารมณ์และอารมณ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการจัดวางฉากเต้นรำของเขา ยังช่วยปกปิดข้อบกพร่องในการแสดงได้อีกด้วย

แม้จะยาวถึงสามชั่วโมงครึ่ง แต่หนังเรื่องนี้ก็ยังถือว่ายาวพอสมควร อย่างไรก็ตาม War and Peace ด้วยภาพที่สวยงามและเรื่องราวที่เข้มข้น ทำให้หนังดำเนินเรื่องได้เร็วกว่าหนังยาว 90 นาทีหลายๆ เรื่อง แม้จะขาดเนื้อหาต้นฉบับของตอลสตอยไปมาก แต่ก็ยังยาวพอที่จะทำให้เรารู้สึกถึงการผ่านไปของเวลาและการพัฒนาของตัวละคร จนทำให้การเปลี่ยนผ่านของฟอนดาจากเด็กหนุ่มที่แต่งตัวแบบยุโรปตะวันตกไปเป็นชายมีเคราในชุดรัสเซียดูเป็นอะไรที่มากกว่าแค่การเปลี่ยนเสื้อผ้า เวอร์ชันนี้ของ War and Peace มีข้อบกพร่องอยู่บ้างเล็กน้อย แต่ยังคงสามารถดัดแปลงงานวรรณกรรมชิ้นเอกได้อย่างแจ่มชัดและเร่าร้อน ถึงแม้จะไม่สมบูรณ์แบบก็ตาม

luannjim

การตัดทอน WAR AND PEACE ของตอลสตอยให้เหลือแค่หนังยาวเรื่องเดียว (แม้จะยาวถึงสามชั่วโมงครึ่ง) อาจเป็นการกระทำที่โง่เขลาตั้งแต่แรกแล้ว เวอร์ชันปี 1956 นี้จึงสมควรได้รับความเคารพมากกว่าที่เคยเป็นมาโดยทั่วไป แม้ว่าความคิดเห็นในที่นี้จะบ่งชี้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้อาจได้รับความเคารพมากกว่าที่นักวิจารณ์และนักประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ปฏิเสธมานานก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้มีข้อบกพร่องที่ไม่อาจปฏิเสธได้สองประการ ประการแรกคือการบันทึกเสียงที่แย่มาก ซึ่งสร้างความเสียหายให้กับภาพยนตร์อิตาลีเกือบทุกเรื่องที่เคยสร้างมา ดังที่ความคิดเห็นบางส่วนได้กล่าวไว้ ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำที่ Cinecitta ในกรุงโรมมีการบันทึกเสียงหลังจากพากย์เสียงแล้วแทนที่จะบันทึกในกองถ่าย แต่ที่จริงแล้ว การปฏิบัตินี้เป็นเรื่องปกติมากในขณะนั้น (และยังคงเป็นเช่นนั้น) เสียงในภาพยนตร์อิตาลีโดดเด่นเพียงเพราะพวกเขาทำได้แย่มาก ความจริงอันโหดร้ายก็คือ แม้แต่ผลงานชิ้นเอกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ War and Peace Fellini, De Sica, Rosselini และคนอื่นๆ ก็ยังมีคุณภาพต่ำกว่าที่ควรจะเป็น เนื่องจากเทคโนโลยีเสียงของอิตาลีนั้นหละหลวมมาก และสงครามและสันติภาพก็เช่นกัน ยากที่จะเชื่อเมื่อทหารที่ดิ้นรนข้ามแม่น้ำฟังดูเหมือนคนกำลังโยนเหรียญลงในชักโครก ข้อบกพร่องอีกประการหนึ่งคือการคัดเลือกนักแสดงที่ผิดพลาดอย่างน่าตกใจสำหรับ Henry Fonda ในบท Pierre Bezhukov เป็นการแสดงที่แย่ที่สุดในอาชีพของเขา และเขาดูและฟังดูราวกับเป็นชาวรัสเซียราวกับพายฟักทอง

ผู้แสดงความคิดเห็นคนหนึ่งในที่นี้กล่าวว่า Alec Guinness ควรรับบท Pierre เป็นคำแนะนำที่น่าสนใจ และแน่นอนว่า Sir Alec ก็เล่นได้ดีเสมอมา ฉันคิดว่าจะดีกว่านี้หากเป็น Peter Ustinov ในปี 1956 เขาเล่นเป็น Pierre ได้อย่างยอดเยี่ยม แต่การคัดเลือกนักแสดงที่เหลือนั้นสร้างแรงบันดาลใจได้อย่างแท้จริง Oskar Homolka ในบทนายพล Kutuzov, Barry Jones ในบทเคานต์ Rostov, Jeremy Brett ในบท Nikolai, Herbert Lom ในบท Napoleon – ทั้งหมดนี้แทบจะปรับปรุงไม่ได้เลย และ Audrey Hepburn ก็เกิดมาเพื่อรับบท Natasha และเมล เฟอร์เรอร์ในบทเจ้าชายอังเดรย์ … ถึงแม้ว่าเขาจะทำผิดพลาดในฐานะนักแสดง (อย่างน้อยที่สุด!) แต่เขาก็ดูเหมาะสมกับบทบาทของเขา นอกเหนือจากนั้นแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังมีคุณค่าการผลิตที่หรูหรา ฉากการต่อสู้ที่น่าประทับใจ และฉากที่ยิ่งใหญ่และทรงพลังอย่างแท้จริง ฉากหนึ่งคือฉากที่กองทัพฝรั่งเศสล่าถอยอย่างหายนะจากรัสเซีย ซึ่งกินเวลาไปเกือบชั่วโมงสุดท้าย แน่นอนว่าไม่มีอะไรมาทดแทนการอ่านนวนิยายเรื่องนี้ได้ (ฉันเองก็อ่านมาแล้วสามครั้ง) แต่ภาพยนตร์ปี 1956 เรื่องนี้ก็เป็นบทนำที่คู่ควร และยังช่วยให้พล็อตเรื่องที่ซับซ้อนของตอลสตอยชัดเจนขึ้นเมื่อคุณได้อ่านมัน

MOscarbradley

บางทีสิ่งที่ดีที่สุดที่คุณสามารถพูดได้สำหรับ Vidor เวอร์ชันยาว (200 นาที) แต่กระชับอย่างน่าประหลาดใจของนวนิยายของ Tolstoy ก็คือ มันไม่ได้น่าอับอายแม้ว่าจะถูกทำให้เป็นสากลสำหรับการบริโภคจำนวนมาก (มีโปรดิวเซอร์ชาวอิตาลี ถ่ายทำในอิตาลี ผู้กำกับชาวอเมริกัน และนักแสดงจำนวนมากจากทุกที่ ทำให้ในบางกรณีมีการพากย์เสียงที่ไม่ค่อยน่าเชื่อ) แต่โดยรวมแล้ว นวนิยายเรื่องนี้ก็มีความฉลาดหลักแหลม แสดงได้ดีพอสมควร โดยเฉพาะออเดรย์ เฮปเบิร์น ผู้เป็นนาตาชาผู้มีเสน่ห์ และภาพที่งดงาม War and Peace ผู้เขียนบทไม่น้อยกว่าแปดคนทำงานบทภาพยนตร์ซึ่งล้มเหลวอย่างเห็นได้ชัดในการแปล “แนวคิดอันยิ่งใหญ่” ของ Tolstoy เป็นรูปแบบอื่นที่ไม่ใช่รูปแบบ Readers-Digest แต่แม้แต่เวอร์ชันภาษารัสเซียที่ยาวกว่าของ Bondarchuk ก็ยังไม่สามารถถ่ายทอดจากหน้ากระดาษสู่หน้าจอได้ คุณอาจได้รับการอภัยหากคุณคิดว่าคุณกำลังดูละครน้ำเน่าที่อลังการ แม้ว่าจะเป็นละครน้ำเน่าประวัติศาสตร์ธรรมดาๆ ก็ตาม แต่ในยุคที่ภาพยนตร์มหากาพย์ยาวกว่าสามชั่วโมงมีราคาสูงถึงสิบเพนนี เรื่องนี้ไม่ได้รับความนิยม และเมื่อถึงเวลาประกาศรางวัลออสการ์ เรื่องนี้ก็ถูกมองข้ามไปเป็นส่วนใหญ่ (เรื่อง “Around the World in 80 Days” ซึ่งยิ่งใหญ่กว่าแต่ด้อยกว่ามากได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ในขณะที่เรื่อง “War and Peace” ไม่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขาดังกล่าว) แต่ก็คุ้มค่าที่จะดูแม้ว่าจะดูเพื่อการแสดงของเฮปเบิร์นที่ไม่ค่อยได้รับการชื่นชม และเพื่อเฮนรี ฟอนดาที่แก่เกินไปและคัดเลือกบทปิแอร์ไม่ถูกต้อง แต่เขาก็แสดงบทบาทได้อย่างมีหลักการและตรงไปตรงมา