The Mummy Resurrected (2014) เดอะ มัมมี่ คืนชีพมัมมี่สยองโลก เต็มเรื่อง
เรื่องย่อ
ริค โอคอนเนล อดีตทหารรับจ้างและนักผจญภัย The Mummy Resurrected ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกับเอฟเฟลีน ภรรยาของเขา และอาคาเดเมีย ลูกชายของพวกเขาในลอนดอน จนกระทั่งพวกเขาถูกตามล่าโดยกลุ่มนักล่าสมบัติที่ต้องการนำมัมมี่ของอิซิส เทพธิดาแห่งความรักและสงคราม กลับมามีชีวิตอีกครั้ง ริคและเอฟเฟลีนต้องร่วมมือกันหยุดยั้งอิซิสไม่ให้ครองโลกอีกครั้ง โดยพวกเขาต้องเดินทางไปยังดินแดนแห่งอียิปต์โบราณเพื่อค้นหาคำสาปที่จะสามารถหยุดยั้งอิซิสได้ ในระหว่างการเดินทาง ริคและเอฟเฟลีนต้องเผชิญกับอันตรายมากมาย ทั้งจากอิซิสและเหล่านักล่าสมบัติ พวกเขาต้องหาทางเอาชีวิตรอดและหยุดยั้งอิซิสก่อนที่จะสายเกินไป
ผู้กำกับ
- Patrick McManus
บริษัท ค่ายหนัง The Mummy Resurrected
- 4Digital Media
- Automatic Media
นักแสดง
- Stuart Rigby
- Lauren Bronleewe
- Bailey Gaddis
- Sarah Schreiber
- Alena Savostikova
- Elizabeth Friedman
- Jessie Paddock
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
ก่อนที่ฉันจะเริ่มดู The Mummy Resurrected ฉันสงสัยว่าใครจะสามารถสร้างภาพยนตร์มัมมี่ด้วยงบประมาณเพียง 750,000 เหรียญได้ จากนั้นเมื่อฉันดูภาพยนตร์เรื่องนี้ ฉันก็เข้าใจ เงินส่วนใหญ่ถูกใช้ไปกับเอฟเฟกต์พิเศษ (ซึ่งค่อนข้างดีและบางส่วนก็ดีมาก) แต่จริงๆ แล้วไม่มีอะไรเหลือให้จ่ายสำหรับบทภาพยนตร์ นักแสดง หรือผู้กำกับที่ดีเลย และเมื่อพูดถึงผู้กำกับและบทภาพยนตร์แล้ว เป็นเรื่องแปลกมากที่เมื่อฉันค้นหาภาพยนตร์เรื่องนี้ใน IMDb ฉันสังเกตเห็นว่าถึงแม้รายชื่อนักแสดงและผู้อำนวยการสร้างจะอยู่ในรายชื่อของภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่กลับไม่เป็นเช่นนั้นสำหรับผู้กำกับหรือผู้เขียนบท บางทีพวกเขาอาจไม่ต้องการให้ชื่อของพวกเขาเกี่ยวข้องกับภาพยนตร์เรื่องนี้—สิ่งที่ฉันรู้ก็คือการละเว้นเครดิตที่สำคัญสองส่วนนี้ก็ไม่สมเหตุสมผล
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของหญิงสาวน่ารักหกคนที่อยู่ที่อียิปต์อย่างอธิบายไม่ถูกและได้รับเชิญให้ไปล่ามัมมี่ด้วยกัน ตอนนี้เมื่อพิจารณาว่าสาวๆ เหล่านี้ดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องโบราณคดีเลยแม้แต่น้อยและดูเหมือนเป็นตัวประกอบจากภาพยนตร์ของสมาคมนักศึกษาหญิง ฉันรู้สึกงงงวย อย่างไรก็ตาม เราถูกคาดหวังให้เชื่อว่าหนึ่งในนั้นมีพ่อเป็นนักโบราณคดีที่หายสาบสูญไปนาน และแทนที่จะออกเดินทางไปพร้อมกับเสบียง เสื้อผ้าที่เหมาะสม และนักอียิปต์วิทยา ตัวอย่างเช่น เขากลับพานักศึกษาระดับปริญญาตรีที่น่ารักทั้งหกคนเข้าไปในทะเลทรายเพื่อค้นหาสถานที่ฝังศพโบราณ เมื่อไปถึงที่นั่น มัคคุเทศก์ทั้งสามที่เขาพามาก็ถูกฆ่า (ซึ่งเราไม่เคยรู้เลย—เพราะดูเหมือนว่าผู้เขียนจะลืมเนื้อเรื่องนี้ไปแล้ว) และเขาและสาวๆ ก็เพิกเฉยต่อเรื่องนี้และออกสำรวจ!
ต่อมา สาวๆ ก็เริ่มตายทีละคน เด็กผู้หญิงที่พ่อพามาสนใจหรือเปล่า The Mummy Resurrected ไม่เป็นพิเศษ—เธอแค่ต้องการอยู่กับพ่อเท่านั้น น่าเสียดายที่ผู้ชมก็ไม่สนใจเช่นกัน เนื่องจากใช้เวลานานมากในการตายเหล่านี้ จนคุณพบว่าความสนใจของคุณลดลงอย่างน่าเศร้า ส่วนใหญ่เป็นเพราะปฏิกิริยาของสาวๆ เงียบมาก ฉันเคยเห็นผู้หญิงเล็บหักและแสดงอาการหงุดหงิดมากกว่านักแสดงเหล่านี้เมื่อเพื่อนคนหนึ่งของพวกเธอเสียชีวิต ฉันยังต้องหัวเราะเพราะผู้หญิงคนหนึ่งที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดีและแต่งตัวมาอย่างดีต้องใช้สมาร์ทโฟนของเธอเป็นไฟฉายภายในหลุมศพเพราะคุณคงคิดไปเองว่าพวกเธอลืมนำไฟฉายมาพอสำหรับทุกคน! แล้วเรื่องจะจบลงอย่างไร ใครสนล่ะ!
มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า หนังเรื่องนี้ค่อนข้างแย่ บทสนทนาค่อนข้างแย่ (‘มันเหมือนกับว่าฉันหน้ามืดไปหมด’) เรื่องราวมักจะน่าเบื่อ การตัดต่อบางครั้งก็แย่ (ฉากต่างๆ จะสลับจากแดดจัดไปจนพลบค่ำและกลับมาอยู่ในฉากเดียวกัน) และหนังเรื่องนี้ก็ไม่ค่อยสมเหตุสมผลสักเท่าไหร่ คนเหล่านี้ไม่ได้ดูเหมือนนักแสดงจริงๆ เลย ดูเหมือนผู้หญิงที่ไปงานสังสรรค์ในมหาวิทยาลัยและระหว่างทางได้รับเชิญให้ไปปรากฏตัวในภาพยนตร์เพราะพวกเธอมีผมสวยและดูน่ารัก
ของขวัญที่หนังเรื่องนี้มอบให้กับโลกคือคำจำกัดความใหม่ทั้งหมดสำหรับคำว่า “น่าสมเพช” การพิมพ์ 10 บรรทัดเพื่อเขียนรีวิวนี้เป็นงานที่ยากลำบากมาก หนังเรื่องนี้ (จริงเหรอ???) เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในความจริงที่ว่าโครงเรื่อง นักแสดง และผู้กำกับสามารถทำอะไรได้ต่ำต้อยและเสื่อมโทรมเพียงใดโดยพยายามรักษาชื่อเสียงของไตรภาคมัมมี่ก่อนหน้านี้ เอฟเฟกต์พิเศษสองสามอย่างก็โอเค แต่สามารถละเลยได้อย่างสิ้นเชิง เราสามารถยกเครดิตให้กับเอเจนซี่เอฟเฟกต์ CGI ราคาถูกที่มีอยู่ในปัจจุบันได้ ภายในห้านาทีหลังจากเริ่มหนัง การข้ามและข้ามไปข้างหน้าจนถึงตอนจบในอีกห้านาทีต่อมาดูเหมือนนานมาก ช่วยตัวเองหน่อย… อย่าดูหนังเรื่องนี้เลย มันน่าดึงดูดมากจนทำลายทั้งวันของคุณ ฉันหมดความอดทนที่จะยุตินโยบายสิบบรรทัดของ IMDb แล้ว จริงๆ แล้ว หนังเรื่องนี้ต้องการและสามารถอธิบายได้ด้วยคำเดียว… น่ากลัว!
ดูเหมือนว่าหลายๆ คนจะดูภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วยความเข้าใจผิด และเข้าใจว่าภาพยนตร์เรื่องนี้มีความเกี่ยวข้องกับภาพยนตร์เรื่อง The Mummy ที่สร้างใหม่โดย Universal ในปี 1999 และภาคต่อ/ภาคแยก ซึ่งไม่เป็นความจริงเลย ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับภาพยนตร์เรื่องดังกล่าวเลย ไม่มีทีมนักแสดงหรือทีมงานที่เหมือนกัน ไม่มีองค์ประกอบเรื่องราวที่เหมือนกัน แม้แต่สตูดิโอทั่วไปที่ผลิต “ความพยายาม” เรื่องนี้ก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับภาพยนตร์เรื่องดังกล่าวเลย นี่คือสิ่งที่เรียกกันทั่วไปว่า “Mockbuster” ซึ่งเป็นภาพยนตร์งบประมาณต่ำจากสตูดิโอที่เชี่ยวชาญด้านการผลิตภาพยนตร์งบประมาณต่ำ ซึ่งพยายามหาผลประโยชน์จากความสำเร็จของภาพยนตร์ของสตูดิโอที่ใหญ่กว่าและมีกำไรมากกว่า โดยทำให้ตัวเองดูเหมือนภาพยนตร์เหล่านั้นผ่านกลวิธีหลอกลวง เช่น ใช้ชื่อเรื่องที่คล้ายคลึงกัน โฆษณา/การออกแบบโปสเตอร์ที่คล้ายคลึงกัน เป็นต้น แต่โปรดทราบว่าภาพยนตร์เรื่องนี้และผู้สร้างไม่ได้มีความเกี่ยวข้องหรือเกี่ยวข้องกับภาพยนตร์เรื่อง “Mummy” เรื่องก่อนๆ แต่อย่างใด
ฉันรู้สึกว่าควรเอาเรื่องนั้นออกไปจากทางนั้น เพราะกระแส “mockbuster” กลายเป็นปัญหาที่เพิ่มมากขึ้นในโลกของความบันเทิงภายในบ้าน (ต้องขอบคุณบริษัทอย่าง “The Asylum” ที่เชี่ยวชาญเฉพาะด้านการสร้าง “mockbuster” แบบลอกเลียนแบบ) และในช่วงทศวรรษที่ผ่านมานี้ ได้สร้างความสับสนให้กับผู้บริโภคและแฟนหนังเพิ่มมากขึ้น ฉันจะพูดถึงข้อเท็จจริงที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งด้วย – The Mummy Resurrected ห่วยมาก… ฉันนั่งดูไม่จบตั้งแต่ต้นจนจบเลย เพราะมันราคาถูก สร้างมาแบบขี้เกียจ เต็มไปด้วยความน่ากลัวแบบไร้สาระและเนื้อหาที่ยืดเยื้อเกินควร และการแสดงที่แย่มาก จากความยาวประมาณ 70 นาที (ใช่แล้ว มันยาวแค่ประมาณ 70 นาที และยาวขึ้นเป็น 80 นาที โดยมีเครดิตตอนเปิดเรื่องที่ยาวขึ้นและเครดิตตอนปิดเรื่องที่ยาวขึ้นอีก) ฉันดูได้แค่ 40 นาทีตั้งแต่ต้นจนจบ ก่อนจะดูส่วนที่เหลือใน Fast-Forward
การจะพูดถึงเนื้อเรื่องทั้งหมดนั้นแทบจะไร้จุดหมายเลย คุณคงรู้ว่าคุณกำลังจะเจอกับอะไรในเนื้อเรื่อง สุสานคำสาป มัมมี่ตัวร้าย บลาๆ บลาๆ สิ่งที่คุณสนใจจริงๆ ก็คือตัวนักแสดง ความน่ากลัว เอฟเฟกต์ “น่ากลัว” และมัมมี่ตัวเอกนั่นเอง และทั้งหมดนั้นก็ล้วนแต่เป็นความผิดหวังครั้งใหญ่ สำหรับผู้เริ่มต้น นักแสดง (ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วไม่มีใครรู้จัก) มักจะทำได้ไม่ดีนัก ยากที่จะบอกได้ว่าพวกเขาเป็น “นักแสดงที่แย่” จริงๆ หรือไม่ หรือว่าพวกเขาแค่ไม่สามารถสร้างการแสดงจากบทและการกำกับที่แย่ๆ ได้เลย… แต่พวกเขามักจะล้มเหลวในการเชื่อมโยงกับผู้ชมและสร้างบุคลิกใดๆ ได้เลย นี่เป็นกรณีหนึ่งของการแสดงแบบ “ตัดกระดาษแข็ง” ซึ่งแผ่นไม้ที่มีการวาดหน้าไว้บนแผ่นไม้ก็ใช้ได้ดีบนจอเช่นกัน แต่ฉันจะไม่โทษนักแสดงสำหรับเรื่องนี้ 100% อย่างที่ฉันบอกไป มันอาจเป็นผลจากการผลิตที่ห่วยก็ได้
ฉันเพิ่งดูหนังเต็มเรื่องและดูเหมือนว่ามันถูกสร้างขึ้นในช่วงต้นยุค 2000 การแสดงที่แย่มาก พูดน้อยที่สุดก็คือมันไม่ได้ใกล้เคียงกับสิ่งที่ฉันคาดหวังจากหนังปี 2014 เลย มันทำให้หนังเรื่องก่อนๆ ดูเหมือนเป็นผลงานชิ้นเอก ฉันผิดหวังมาก หวังว่ามันจะมีกราฟิกที่ดีกว่านี้มากและค่อนข้างสมจริง หนังมัมมี่นั้นยอดเยี่ยมมาก ฉันโตมากับการดูหนังเรื่องนี้และมันมีโครงเรื่องที่สมจริงและจุดไคลแม็กซ์ที่ยอดเยี่ยม หนังเรื่องใหม่นี้ไม่ได้ตอบสนองความคาดหวังใดๆ มันไม่คุ้มกับหนังที่ต้องรอเป็นชั่วโมง ฉันหวังว่าผู้ชมคนอื่นๆ บางคนจะชอบหนังเรื่องนี้ แต่ฉันขอโทษที่หนังไม่มีจุดไคลแม็กซ์และพล็อตเรื่องก็ไม่ค่อยน่าสนใจ ขอโทษที่วิจารณ์หนังเรื่องนี้
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเริ่มจากตรงไหนดี ไม่มีโครงเรื่อง ไม่มีพล็อต The Mummy Resurrected นักแสดงทุกคนในหนังล้วนแต่สวยและอายุน้อยเพื่อกระตุ้นฮอร์โมนของเด็กผู้ชาย มันไม่สมเหตุสมผลเลย และเมื่อหนังจบลง คุณนั่งคิดว่า แม้แต่เบรนแดน เฟรเซียร์เองก็ยังต้องเศร้าอยู่ดี อย่าเสียเวลาหรือเงินของคุณไปเปล่าๆ มันแย่มาก และดูเหมือนว่าใครบางคนจะเบื่อสุดๆ และคิดว่ามันคงจะตลกดีถ้าจะพยายามทำภารกิจที่ลอกเลียนแบบได้แย่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา ฉันอยากดูมัมมี่ต้นฉบับร้อยครั้งก่อนที่จะคิดจะดูเรื่องนี้อีก ฉันชอบมัมมี่ที่มีเบรนแดน เฟรเซียร์แสดงและก็มีครบทุกเรื่อง แต่เรื่องนี้ทำให้ฉันรู้สึกเศร้าที่ใครบางคนพยายามเชื่อมโยงหนังเรื่องนี้กับพวกนั้น
บทภาพยนตร์ที่เขียนออกมาอย่างห่วยแตกนี้ขาดไปเพียงสิ่งเดียวที่อาจช่วยให้มันรอดพ้นจากการล้มละลายของผู้ผลิตและผู้ที่โง่เขลาพอที่จะให้เงินสนับสนุนภาพยนตร์ที่ล้มเหลวเรื่องนี้ได้ นั่นคือ Teen Heart Throbs ที่มีใบหน้าสวย ซิกแพ็ก สาวอกใหญ่เอวต่ำก้นแน่นในกางเกงขาสั้น เหมือนกับภาพยนตร์แวมไพร์และซอมบี้โง่ๆ และรายการทีวีอื่นๆ ที่มุ่งเป้าไปที่วัยรุ่นที่สมองกลวงที่แห่กันไปดู พยายามอย่างมากที่จะดูและมีกลิ่นเหมือนภาพยนตร์มหากาพย์ “มัมมี่” ของแบรนดอน เฟรเซอร์ นี่เป็นการลอกเลียนแบบที่แย่มาก บางทีผู้ผลิตควรใช้แนวทาง “ตบหน้า” มากกว่าที่จะพยายามหัวเราะเยาะอย่างจริงจังจนกลายเป็นแบบนี้ โอ้พระเจ้า จะเริ่มจากตรงไหนดี บทภาพยนตร์ การแสดง การถ่ายภาพ “ภาพยนตร์” พล็อตเรื่อง และอาจรวมถึงโต๊ะอาหารสำหรับนักแสดงและมือด้วย แย่มาก! คุณจะสนุกยิ่งขึ้นหากไปเช่าหรือซื้อภาพยนตร์เรื่อง “มัมมี่” ขาวดำของบอริส คาร์ลอฟฟ์ที่ออกฉายในปี 1932 เรื่องนี้ทำให้ฉันปวดท้องอย่างหนัก!
