The Good Son (1993) โดดเดี่ยวนิสัยมรณะ

เรื่องย่อ

หลังจากที่แม่ของเขาเสียชีวิต มาร์คถูกส่งไปยังรัฐเมนเพื่อไปเยี่ยมป้าและลุงของเขาในขณะที่พ่อของเขาเดินทางไปทำธุรกิจที่โตเกียว มาร์คพบกับเฮนรี่ลูกพี่ลูกน้องของเขา และทั้งสองก็กลายเป็นเพื่อนกันอย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตาม เฮนรี่แสดงพฤติกรรมรุนแรงที่ทำให้มาร์คกังวล มาร์ค อีแวนส์ (รับบทโดยเอไลจาห์ วูด) เป็นเด็กชายที่เพิ่งสูญเสียแม่ของเขาไปอย่างกะทันหัน พ่อของเขาจึงส่งเขาไปอยู่กับครอบครัวของลุงและป้าในรัฐเมนเพื่อพักฟื้นจิตใจ The Good Son ที่นั่นมาร์คได้พบกับ เฮนรี่ อีแวนส์ (รับบทโดยแมคอเลย์ คัลกิน) ลูกชายของลุงและป้าที่มีอายุไล่เลี่ยกัน ในตอนแรก เฮนรี่ดูเหมือนเด็กที่น่ารัก ฉลาด และอัธยาศัยดี แต่มาร์คเริ่มสังเกตเห็นพฤติกรรมแปลก ๆ ของเฮนรี่ ซึ่งค่อย ๆ เผยให้เห็นด้านมืดที่น่ากลัว เฮนรี่มีความสนุกสนานกับการทำร้ายผู้อื่นและวางแผนการร้ายอย่างเลือดเย็น

ผู้กำกับ

Joseph Ruben

บริษัท ค่ายหนัง

Twentieth Century Fox

นักแสดง

Macaulay Culkin
Elijah Wood
Wendy Crewson
David Morse
Daniel Hugh Kelly
Jacqueline Brookes

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

หมื่นทิพ

หนุ่มน้อยนามว่า มาร์ค อีแวนส์ (Elijah Wood) เพิ่งสูญเสียแม่ไป ขณะเดียวกันพ่อของเขาก็จะต้องไปทำธุระที่โตเกียวทำให้มาร์คถูกนำมาฝากไว้ที่บ้านลุงกับป้าซึ่งที่แห่งนั้นน่าจะทำให้มาร์ครู้สึกดีได้เพราะมีญาติๆ ที่รักเขา และยังมีเฮนรี่ (Macaulay Culkin) ลูกพี่ลูกน้องรุ่นราวคราวเดียวกันไว้เป็นเพื่อนเล่นด้วย แต่แล้วมาร์คเริ่มรู้สึกแปลกๆ เมื่อเฮนรี่มีพฤติกรรมที่น่ากลัว แม้ใบหน้าของเฮนรี่จะยิ้มอยู่เสมอๆ แต่สิ่งที่เขาทำกลับอันตราย บางครั้งก็ก่อความเสียหายให้กับผู้คนแบบที่มาร์คเองก็นึกไม่ถึง จนเขาพยายามเอาเรื่องนี้ไปบอกกับใครๆ แต่ก็ไม่มีคนเชื่อ

แล้วเรื่องจะเป็นอย่างไรต่อไป The Good Son เมื่อเฮนรี่ชักจะรู้สึกว่า มาร์ครู้เรื่องของเขามากเกินไป และน่าจะหายๆ ไปจากโลกซะ เป็นการพลิกบทบาทครั้งสำคัญของ Culkin ครับ หลังจากดังไปกับบทโดดเดี่ยวผู้น่ารัก มาบทนี้นี่เป็นเด็กโรคจิตซึ่งเขาเล่นได้ดีด้วยนะครับ ดูน่ากลัวแบบเปื้อนยิ้ม ส่วน Wood สมัยละอ่อนนั่นก็ดูน่ารักดีครับ แสดงได้ดีไม่แพ้กัน เรียกว่าเด็ก 2 คนนี้เอาหนังเรื่องนี้ได้อยู่ทีเดียวล่ะครับ ตัวหนังถือเป็นแนวเขย่าขวัญที่ทำได้ไม่เลวเรื่องหนึ่ง

หนังกำกับโดย Joseph Ruben แห่ง The Stepfather, True Believer และ Sleeping with the Enemy ซึ่งการคุมหนังให้ระทึกดูกดดันนั้นเขาทำได้ไม่เลวครับ เพียงแต่จุดอ่อนที่มักจะมีในหนังทุกเรื่องของเขา ก็คือเขามักจะปล่อยจังหวะการเล่าเรื่องให้เชื่องช้าไปสักหน่อยจนบางช่วงก็น่าเบื่อ และแม้การสร้างบรรยากาศกดดันจะทำได้ดี แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นกดดันสุดขีด เหมาะสำหรับคอหนังที่อยากดู Culkin แสดงบทร้ายหรือคนที่ชอบหนังแนวระทึกกดดัน ขอเพียงไม่คาดหวังมากเกินไป ผมเชื่อว่า The Good Son จะเป็นแนวทริลเลอร์ที่ดูได้เพลินๆ ในระดับที่น่าพอใจครับ

Bangkok Ghost Stories

หนุ่มน้อยนามว่า มาร์ค อีแวนส์ เพิ่งสูญเสียแม่ไป ขณะเดียวกันพ่อของเขาก็จะต้องไปทำธุระที่โตเกียวทำให้มาร์คถูกนำมาฝากไว้ที่บ้านลุงกับป้าซึ่งที่แห่งนั้นน่าจะทำให้มาร์ครู้สึกดีได้เพราะมีญาติๆที่รักเขา และยังมีเฮนรี่ ลูกพี่ลูกน้องรุ่นราวคราวเดียวกันไว้เป็นเพื่อนเล่นด้วย แต่แล้วมาร์คเริ่มรู้สึกแปลกๆ เมื่อเฮนรี่มีพฤติกรรมที่น่ากลัว ส่วนเฮนรี่ชักจะรู้สึกว่ามาร์ครู้เรื่องของเขามากเกินไป และน่าจะหายไปจากโลกซะ เรื่องราวความสยองบังเกิดขึ้นจากความโดดเดี่ยวของเด็กผี ที่อยากเอาใจพ่อแม่ด้วยการแสร้งทำดีทุกอย่าง แต่เมื่อลับหลังกับคนอื่นเขาก็ไม่ต่างจากคนโรคจิตคนหนึ่ง ที่ต้องการที่ระบายอารมณ์ ฉากที่เป็นภาพจำของหนังเรื่องนี้มีหลายฉากมากๆ ยกตัวอย่างฉากที่เฮนรี่พามาร์คเอาตุ๊กตาไปปล่อยตรงสะพานข้ามถนน

จนทำให้คนขับรถตกใจ รถพลิกคว่ำทั้งถนนนับสิบกว่าคัน หรือฉากฆ่าน้องสาวตัวเองด้วยการพาไปเล่นสเก็ตน้ำแข็ง แล้วแสร้งว่ามันเป็นอุบัติเหตุ� ในเคสของเฮนรี่ จะเรียกว่า “โรคซึมเศร้า” อย่างหนึ่ง ก็เป็นได้ เพราะเป็นอาการที่ต้องการความสนใจจากคนรอบข้าง The Good Son ขาดความภูมิใจตัวเอง อยากให้คนรอบกายต้องทำเหมือนเขาบ้าง ผู้ป่วยอาจมีอาการหลงผิดหรือประสาทหลอน แต่หนังเรื่องนี้สะท้อนความหลงผิด บางครั้งก็แอบรู้สึกเหมือนตัวละครเหมือนกันนะว่า ถ้าเราอยู่ในสถานการณ์แบบเฮนรี่ เราจะเป็นคนแบบไหนกันแน่? � นี่จึงเป็นหนังสยองสะท้อนสังคม เรื่องการมีครอบครัว การเลี้ยงลูกอย่างไรไม่ให้เป็นปัญหาสังคม ที่เป็นสังคมพื้นฐาน ใครดูแล้วมาเล่ากันหน่อยว่ารู้สึกอย่างไรกันบ้าง

แฟนพันธุ์แท้ : หนังสยองขวัญ

เด็กคนนี้ชื่อ Henry หน้าตาน่ารักเเต่นิสัยชั่งตรงกันข้ามเหลือเกิน ฮีเป็นเด็กที่ชอบใช้อารมณ์รุนเเรง ก้าวร้าว เเละชอบทำร้ายคนอื่นๆ เป็นเด็กเเบบว่าหัวรุนเเรงอะไรประมาณนั้น ชอบเเอบทำนั่นทำนี่สร้างความเดือดร้อน เเละเเอ๊บเก่ง ตบตาคนเก่ง ถ้าใครมาเป็นเพื่อนกับฮี เเล้วนิสัยไปด้วยกันไม่ได้ ฮีจัดการเลยจ้า ตั้งเเต่เล่นงานเล็กๆไปจนถึงเอาชีวิตกันเลยทีเดียว ความเลวคงเส้นคงวาจริงๆคนนี้ เเก่เเดดมากกกก ใครได้ไปเป็นลูกไมเกรนขึ้นสมองเเน่ๆ

classicsoncall

แม็กเคาเลย์ คัลกิ้นเป็นเพียงเด็กแปดขวบจอมก่อปัญหาใน “Home Alone” ปี 1990 แต่ในเรื่องนี้ เขาใช้ทุกวิถีทางและแสดงอย่างเต็มที่ในบทบาทปีศาจตัวน้อยที่เกือบจะถูกสิงสู่ ซึ่งเชื่อว่าการกำจัดสมาชิกในครอบครัวของตัวเองคือหนทางสู่ชีวิตที่มีความสุข พูดตรงๆ ก็คือ เฮนรี่ อีแวนส์ (รับบทโดยคัลกิ้น) ดูเป็นคนมองโลกในแง่ร้ายเกินกว่าวัยของเขาเกี่ยวกับจิตวิทยาของมนุษย์ เมื่อได้ข้อสรุปว่า The Good Son “…เมื่อคุณรู้ว่าคุณทำอะไรก็ได้ คุณก็เป็นอิสระ” ไม่ใช่สิ่งที่เด็กอายุสิบเอ็ดปีทั่วไปจะคิดได้ อย่างไรก็ตาม อาจกล่าวได้ว่าเขาไม่ใช่เด็กอายุสิบเอ็ดปีทั่วไป เมื่อเรื่องราวดำเนินไปอย่างจริงจัง เฮนรี่ก็พยายามหาทางหลอกลูกพี่ลูกน้องของเขา มาร์ก (รับบทโดยเอไลจาห์ วูด) จนทุกคนที่เกี่ยวข้องรู้สึกกังวลอย่างจริงใจเกี่ยวกับสถานะทางจิตของเขา ซึ่งน่าแปลกที่ทุกคนในเรื่อง รวมทั้งตัวเด็กชายเอง เรียกกันและกันว่าเพื่อนแทนที่จะเป็นลูกพี่ลูกน้อง สิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างก็คือ เมื่อกล้องแสดงภาพบ้านของครอบครัวอีแวนส์ในรัฐเมนในระยะไกลให้คุณเห็น กลับไม่มีหน้าผาใดๆ ที่อยู่ใกล้ๆ ที่สามารถเดินไปสร้างฉากจบอันน่าสงสัยนั้นได้

cosmic_quest

ฉันคิดว่าเหตุผลส่วนหนึ่งที่ทำไม The Good Son ถึงถูกลืมไปก็เพราะว่าหนังเรื่องนี้พูดถึงด้านหนึ่งของมนุษยชาติที่ไม่มีใครอยากยอมรับ นั่นก็คือเด็กๆ ไม่ใช่เด็กไร้เดียงสาที่น่ารักทุกคน บริสุทธิ์ราวกับหิมะที่ตกลงมา การดูหนังที่แสดงให้เห็นพวกโรคจิต – คนที่เกิดมาโดยไม่มีความรู้สึกผิดและเห็นอกเห็นใจผู้อื่น – ไม่ใช่เรื่องสบายใจเลย เพราะพวกเขาเกิดมา ไม่ใช่ถูกสร้างมา และลักษณะนิสัยอันตรายของพวกเขาก็ปรากฏชัดแม้กระทั่งในวัยเด็ก ‘The Good Son’ เป็นเรื่องเกี่ยวกับมาร์ก เด็กชายกำพร้าอายุสิบสองปีที่ถูกส่งไปอยู่กับลุงวอลเลซ ป้าซูซาน และลูกพี่ลูกน้องอีกสองคน คือ เฮนรี่วัยสิบสองขวบ และคอนนี่วัยหกขวบ ในตอนแรก

มาร์กสนุกสนานกับการเยี่ยมเยียนครั้งนี้ ทำให้เขาลืมความโศกเศร้าที่เพิ่งเกิดขึ้นไปได้ แต่ไม่นานเขาก็เริ่มตระหนักว่าเฮนรี่เป็นพวกโรคจิตที่พ่อแม่มองไม่เห็นด้านมืดและรุนแรงของเขา เป็นภาพยนตร์ที่ไม่มีการประนีประนอมใดๆ ว่าเฮนรี่เป็นคนชั่วร้ายเพียงใด และเขาจะเลือกใครก็ตามที่กล้าเข้ามาขัดขวางความรู้สึกสนุกสนานที่บิดเบี้ยวของเขาได้อย่างง่ายดายเพียงใด แม็กเคาเลย์ คัลกิ้นเล่นได้ยอดเยี่ยมในบทเฮนรี่ที่หน้าตาเหมือนนางฟ้า แต่ความน่ารักแบบเด็กๆ ของเขาซ่อนธรรมชาติที่แท้จริงเอาไว้ และการแสดงของเขาในเรื่องนี้พิสูจน์ว่าเขาสามารถเป็นหนึ่งในนักแสดงเด็กไม่กี่คนที่ก้าวขึ้นมาเป็นนักแสดงวัยรุ่นที่ประสบความสำเร็จได้ หากชีวิตส่วนตัวของเขาไม่ยุ่งวุ่นวายเช่นนี้

การได้เห็นเด็กที่ฉันเคยเห็นในหนังตลกเป็นคนเย็นชาทางอารมณ์นั้นช่างน่ากลัวจริงๆ The Good Son แต่มาร์คที่รับบทโดยเอไลจาห์ วูดต่างหากที่ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ดูมีอารมณ์ขึ้นมา วู้ดซึ่งอายุเพียงสิบเอ็ดขวบเมื่อเขาถ่ายทำเรื่องนี้ แสดงได้ยอดเยี่ยมในบทบาทเด็กชายที่ต้องเผชิญกับความจริงอันเลวร้ายและสิ้นหวังที่จะหยุดเฮนรี่ในขณะที่ต้องรับมือกับความเศร้าโศกจากการสูญเสียแม่ของเขา ฉากที่มาร์คเชื่อว่าเฮนรี่วางยาในอาหารเป็นตัวอย่างที่สมบูรณ์แบบว่าวู้ดถ่ายทอดความสิ้นหวัง ความตื่นตระหนก และความไร้หนทางของมาร์คอย่างไรเมื่อเผชิญกับความชั่วร้ายของลูกพี่ลูกน้องของเขาได้อย่างไร

อย่างไรก็ตาม ข้อบกพร่องประการหนึ่งของภาพยนตร์เรื่องนี้ก็คือ เนื้อเรื่องค่อนข้างขาดความต่อเนื่อง สลับไปมาระหว่างฉากต่างๆ โดยไม่สามารถทำให้คุณรู้สึกถึงตัวละครอื่นๆ ได้ ซึ่งถือเป็นเรื่องน่าเสียดาย เพราะภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องที่คุณต้องทำความเข้าใจว่าธรรมชาติของเฮนรี่ส่งผลต่อคนรอบข้างอย่างไร และเขารอดพ้นจากสถานการณ์นั้นมาได้อย่างไร ฉันอ่านนวนิยายของท็อดด์ สตราสเซอร์ ก่อนดูภาพยนตร์เรื่องนี้ ดังนั้น ฉันจึงสังเกตเห็นได้ชัดเจนยิ่งขึ้น หนังสือเล่มนี้ไม่เพียงแต่ให้ข้อมูลเชิงลึกมากขึ้นเกี่ยวกับมิตรภาพพี่น้องที่ก่อตัวขึ้นระหว่างมาร์กกับคอนนี่และความต้องการที่จะหาแม่ในตัวซูซานเท่านั้น แต่ยังแสดงให้เห็นด้วยว่าซูซานเริ่มตระหนักรู้ถึงอสุรกายที่เฮนรี่เป็น และเธอรู้สึกอย่างไรเมื่อถูกบังคับให้เลือกระหว่างมาร์กกับลูกที่เป็นฆาตกรของเธอ

โดยรวมแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้น่าเพลิดเพลินพอที่จะเป็นภาพยนตร์ระทึกขวัญทางจิตวิทยา (แม้ว่ารายการสืบสวนทางทีวีบางรายการจะนำเสนอแนวคิดนี้ในลักษณะที่แยบยลกว่า) และเป็นเรื่องดีที่ได้เห็นภาพยนตร์ที่ไม่ได้มีทัศนคติที่อ่อนโยนเมื่อต้องพูดถึงเรื่องราวของเด็กๆ ที่ฆ่าคน อย่างไรก็ตาม ตอนจบนั้นค่อนข้างจะเลี่ยงประเด็น เพราะยังมีอีกหลายทางให้สำรวจหากเรื่องราวจบลงแตกต่างไปจากเดิมสำหรับเฮนรี่ (เราจะทำอย่างไรกับเด็กที่เป็นโรคทางจิต ครอบครัวที่ดีและอบอุ่นจะจัดการกับเด็กแบบนี้ได้อย่างไร) ผู้ที่คาดหวังมากกว่านี้จากภาพยนตร์อาจผิดหวัง