ดูหนังออนไลน์ The Best Of Me (2014) รักเเรก ตลอดกาล HD

เรื่องย่อ

เรื่องราวของ ดอว์สัน และ อแมนด้า 2 นักเรียน ไฮสคูล ผู้แตกต่างกันทั้งภูมิหลังและฐานะ แต่ทั้งคู่กลับตกหลุมรักซึ่งกันและกัน แน่นอนว่าเมื่อครอบครัวอันมั่งคั่งของอแมนด้ารู้เรื่องเข้า พวกเขาจึงถูกกีดกันและต้องแยกจากกันไปในที่สุด 20 ปีผ่านไป ทั้งอแมนด้าและดอว์สันก็ได้โคจรกลับมาพบกันอีกครั้งในงานศพของเพื่อนเก่า The Best Of Me ซึ่งเปรียบเสมือนการเปิดกล่องความทรงจำอันขมขื่นของพวกเราให้กลับมามีชีวิตขึ้นอีกครั้ง รักครั้งแรกที่ไม่เคยเลือนหายไปจากใจ ทั้งคู่จะทำอย่างไร เมื่อชีวิตจริงและความฝันแตกต่างกันราวกันเส้นขนาน เตรียมพบบทพิสูจน์แห่งรักแรกท่ามกลางภาพบรรยากาศอันงดงาม พร้อมพาผู้ชมหวนคิดถึงรักครั้งแรกของคุณเอง

ผู้กำกับ

Michael Hoffman

บริษัท ค่ายหนัง

DiNovi Pictures

นักแสดง

Michelle Monaghan
James Marsden
Luke Bracey
Liana Liberato
Gerald McRaney
Caroline Goodall
Clarke Peters

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

s-quinn

ฉันสนุกกับภาพยนตร์เรื่องนี้มาก The Best Of Me แต่ฉันต้องบอกว่าฉันไม่เคยอ่านหนังสือมาก่อน ดังนั้นฉันจึงไม่สามารถให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ว่าฉันทำตามหนังสือได้แม่นยำแค่ไหน ฉันพบว่าภาพยนตร์เรื่องนี้มีการพลิกผันมากมายและไม่สามารถคาดเดาได้เหมือนกับภาพยนตร์โรแมนติกเรื่องอื่นๆ (นอกจากนี้ การที่เจมส์ มาร์สเดนแสดงได้ดีมากก็ไม่ได้ทำให้เสียอรรถรส) ฉันคิดว่านักแสดงที่รับบทอแมนดาตอนเด็กนั้นเก่งมาก และฉันชอบที่ได้เห็นเรื่องราวในตอนที่ทั้งสองคนเติบโตขึ้นและในยุคปัจจุบัน ฉันไม่แน่ใจว่าทำไมภาพยนตร์เรื่องนี้ถึงถูกเกลียดชังมากขนาดนี้… ฉันสนุกกับภาพยนตร์เรื่องนี้มาก และจะยอมจ่ายเงินเพื่อดูอีกครั้งหากมีโอกาส ฉันไม่ใช่แฟนของ The Notebook และอยากดูภาพยนตร์เรื่องนี้มากกว่า The Notebook แน่นอน ภาพยนตร์เรื่องนี้อาจไม่ทำตามหนังสือของนิโคลัส สปาร์คส์อย่างละเอียดถี่ถ้วน แต่ก็ดีที่จะดูหากคุณกำลังอยากอ่านเรื่องราวความรักที่ซาบซึ้งใจ

danew13

เรื่องนี้มีองค์ประกอบทั้งหมดของเรื่องราวความรักที่สามารถสัมผัสใจผู้คนมากมายด้วยการแสดงที่ยอดเยี่ยมรอบด้าน แล้วทำไมเราถึงไม่สร้างตอนจบที่มีความสุขและรับประกันรายได้ที่บ็อกซ์ออฟฟิศที่มากขึ้นล่ะ เรื่องราวถูกเปิดเผยในรูปแบบย้อนอดีตและปัจจุบัน เล่าเรื่องราวของคู่รักที่บังเอิญคู่หนึ่งเลิกรากันและแยกทางกัน แต่กลับมาพบกันอีกครั้ง 20 ปีต่อมา นักแสดงนำในปัจจุบัน เจมส์ มาร์สเดนผู้มีความสามารถหลากหลายและมิเชลล์ โมนาฮันผู้สวยงามแสดงได้ประทับใจอย่างลึกซึ้งจากบทภาพยนตร์ที่ซาบซึ้งกินใจ…ซึ่งน่าจะดำเนินเรื่องได้ดีโดยที่คู่รักทั้งสองใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตลอดไป แต่นั่นไม่เป็นเช่นนั้น และแม้ว่าจะมีการพยายามทำให้ตอนจบดูกล้าหาญ แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่ผู้คนต้องการ นอกจากนี้ ลุค เบราซีย์ ผู้รับบทเป็นนักแสดงนำที่อายุน้อยกว่า ดูแก่เท่ากับมาร์สเดนและสูงกว่าเล็กน้อย

nickharlow

นี่ไม่ใช่การดัดแปลงจากผลงานของ Nicholas Sparks ทั่วไป ใช่แล้ว หนังเรื่องนี้ดูเชยๆ หนังเรื่องนี้เชยๆ หนังเรื่องนี้ซ้ำซากจำเจ แต่การตัดสินหนังเรื่องนี้จากแค่เรื่องนั้นก็เท่ากับว่าละเลยบริบทและขนบธรรมเนียมของแนวหนังไปโดยสิ้นเชิง หนังเรื่องนี้ไม่ใช่หนังที่บุกเบิกเลยแม้แต่น้อย แต่ถ้าพูดถึงหนังรัก โดยเฉพาะหนังที่ดัดแปลงจากผลงานของ Sparks ก็ถือว่าบุกเบิกเลยทีเดียว ใครก็ตามที่บ่นเกี่ยวกับสูตรสำเร็จทั่วไป (เช่น ผู้หญิงเจอผู้ชาย ครอบครัวผู้หญิงไม่ชอบครอบครัวผู้ชาย คนรักสองคนพยายามต่อไป ฯลฯ) ชัดเจนว่ายังไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้ พ่อของ Amanda (ตัวเอกหญิง)

มีลักษณะเหมือนพ่อชนชั้นสูงที่ไม่เห็นด้วย ซึ่งต้องการให้แฟนหนุ่มออกไปจากภาพนี้ The Best Of Me เพื่อที่ลูกสาวของเขาจะได้มีอนาคตที่สดใส แต่ต่างจากหนังรักเรื่องอื่นๆ (และแม้แต่หนังที่ดัดแปลงจากผลงานของ Sparks เอง) เขาปรากฏตัวในหนังเพียงช่วงสั้นๆ เท่านั้น อันที่จริงแล้ว ฉันกล้าพูดได้เลยว่าเขาไม่ได้มีความสำคัญต่อภาพยนตร์เรื่องนี้เลย ถ้าจะว่ากันจริงๆ แล้ว บทบาทของเขาก็มีไว้เพื่อดึงดูดกลุ่มเป้าหมายเท่านั้น ซึ่งถึงแม้จะน่าเสียดาย แต่ก็ควรบอกอะไรบางอย่างเกี่ยวกับวิธีที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ยืนหยัดด้วยตัวเองโดยไม่ต้องพึ่งพาความซ้ำซาก

ฉันสังเกตว่าภาพยนตร์เรื่องนี้พูดถึงปัญหาในชีวิตจริง เราเห็นปัญหาเรื่องชนชั้น ครอบครัว และความนับถือตนเองซึ่งแสดงให้เห็นได้ดีกว่าภาพยนตร์ดัดแปลงของ Sparks ที่ฉันเคยดูมาก Sean Bridgers ทำได้ดีมากด้วยบทบาทผู้นำครอบครัวและผู้ต่อต้านสังคม Tommy Cole พ่อของตัวเอก Dawson Cole โดยเฉพาะตระกูล Cole ซึ่งเป็นแก๊งค้ายา (?) ที่ชอบทำร้ายผู้อื่น และคนบ้าที่สมควรได้รับฉายาว่า “ขยะขาว” จริงๆ ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้มีชีวิตชีวาขึ้น พวกเขาเป็นตัวแทนของกลุ่มสังคมที่เราแทบไม่เคยเห็นบนจอเลย

ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่เหมือนกับผลงานอื่นๆ ของ Sparks ตรงที่ไม่ได้ฉายแสงเรืองรองลงมาที่ White South แต่กลับมีฉากที่โหดร้ายและน่าละอายที่ทำให้ฉันลืมไปว่ากำลังดูหนังเรื่องอะไรอยู่ นอกจากนั้น เรายังได้เห็นผลลัพธ์ของการพยายามแยกตัวออกจาก “ครอบครัว” ที่ผิดเพี้ยนที่สุดในชีวิตประจำวันอีกด้วย เราได้เห็นว่าวัฏจักรแห่งความโกรธ ความอับอาย และการถูกขับไล่ออกไปนั้นจุดชนวนให้เกิดการทะเลาะวิวาทที่สกปรก (และรุนแรง) ซึ่งยังคงมีอยู่ในส่วนลึกของประเทศนี้ได้อย่างไร Luke Bracey แสดงให้เราเห็นว่าการที่คนหนุ่มสาวต้องเผชิญกับชีวิตแบบนี้เป็นอย่างไร เมื่อความทะเยอทะยานของพวกเขาถูกปิดปาก และความเจ็บปวดที่แท้จริงที่เกิดขึ้นเมื่อต้องจากครอบครัวไป

เหนือสิ่งอื่นใด ภาพยนตร์เรื่องนี้พูดถึงความเสียใจ (มีสปอยล์) โศกนาฏกรรมและความยากลำบากทั้งหมดที่ตัวละครเอกเผชิญ ต่างจากภาพยนตร์ดัดแปลงเรื่องก่อนๆ ของ Sparks ตรงที่ไม่สามารถดึงพวกเขามารวมกันได้ เราได้เห็นเรื่องราวที่แสนเจ้าเล่ห์ที่ว่า “ชีวิตมันยากลำบากแต่เราก็ยังรักกันอยู่ดี” ตลอดทั้งเรื่อง แต่ในที่สุดเราก็ได้เห็นเรื่องราวที่พังทลายลง ความสัมพันธ์ของดอว์สันและอแมนดาถูกทดสอบ และยังคงดำเนินต่อไปชั่วขณะ แต่สุดท้ายแล้ว สถานการณ์ที่เลวร้ายของดอว์สันก็พิสูจน์ให้เห็นว่ามืดมนเกินกว่าที่ความสัมพันธ์ของพวกเขาจะยืนหยัดได้ ดูเหมือนว่าเขาจะตัดขาดจากกันในขณะที่อยู่ในคุก แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เราเห็นใน The Hurricane (1999) และภาพยนตร์ยอดเยี่ยมเรื่องอื่นๆ หรอกหรือ นี่คือภาพยนตร์เกี่ยวกับความรัก และการเสียสละของดอว์สันนั้นน่าเชื่อถือจริงๆ เมื่อพิจารณาจากสิ่งนั้น หลังจากแยกทางกัน ตัวละครทั้งสองต้องรับมือกับความเสียใจและคำถามที่ว่า “จะเกิดอะไรขึ้นถ้า…”

ประเด็นเรื่องการคัดเลือกนักแสดงเป็นเรื่องที่ไม่ควรละเลย แต่เป็นเรื่องที่ไม่สามารถวิพากษ์วิจารณ์ได้มากเกินไปในกรณีของมาร์สเดน Paul Walker ผู้ล่วงลับ ผู้ซึ่งถูกเลือกให้มารับบท Adult Dawson น่าจะมีหน้าตาคล้ายกับ Bracey มากกว่า แต่เราไม่สามารถตำหนิ Marsden หรือใครก็ตามที่ทำงานในหนังเรื่องนี้ได้ที่ต้องรับมือกับสถานการณ์นั้น Marsden ทำได้ดีในตอนท้าย เขาทำได้ดีเหมือน Walker ไหม เราอาจไม่มีวันรู้ และเป็นการไม่ให้เกียรติเลยที่จะถามคำถามนี้ เพราะนักวิจารณ์หลายคนก็ทำอยู่ หนังเรื่องนี้เป็นแบบนี้

ตอนจบ (มีสปอยล์อยู่ข้างหน้า) ทำให้ฉันสะดุดจริงๆ ใช่ มันซ้ำซากจนฉันแทบไม่เชื่อเลย แต่หนังเรื่องนี้เกี่ยวกับความบังเอิญและโชคชะตา ดังนั้นเมื่อพิจารณาจากสิ่งนั้นแล้ว จึงไม่ยุติธรรมเลยที่จะตัดสินโดยอิงจากสถิติ นี่คือขอบเขตที่ข้ามจากความเลวร้ายไปสู่ความมหัศจรรย์ แต่จริงๆ แล้ว – และนี่คือสิ่งที่ฉันไม่ได้สังเกตเห็นจนกระทั่งเดินออกจากโรงหนัง – สิ่งที่ทดสอบขีดจำกัดของแนวหนังเรื่องนี้จริงๆ ก็คือ นี่ไม่ใช่ตอนจบที่มีความสุข แน่นอนว่ามันเป็นตอนจบที่ทั้งหวานปนขมและหวานเลี่ยน แต่ก็ไม่ได้มีความสุข พวกเขาไม่ได้ลงเอยด้วยกัน โน้ตสุดท้ายนั้นค่อนข้างจะปลอบโยนใจแต่ก็ยังไม่คลี่คลาย

บางทีบางคนอาจจะไม่ชอบแบบนั้น แต่ฉันแน่ใจว่าชอบ แล้วลูกชายของอแมนดาล่ะ เกิดอะไรขึ้น? ใช่ เขายังมีชีวิตอยู่ แต่เขารู้สึกอย่างไรกับการหย่าร้างของพ่อแม่? พวกเขาหย่ากันจริงหรือ? แล้วแอรอนล่ะ? และอีกอย่าง ร็อบบี้ ราสมัสเซนสมควรได้รับรางวัลออสการ์จากการเล่นเป็นตัวละครสองตัวได้อย่างยอดเยี่ยม แล้วอแมนดาล่ะ? เราไม่แน่ใจว่าเธอได้ก้าวต่อไปจริงๆ หรือเปล่า เธอเสียใจเรื่องอะไร? เธอยังมีเรื่องเสียใจอีกไหม หรือบางทีอาจมีเรื่องเสียใจชุดใหม่เกิดขึ้น? ภาพยนตร์เรื่องนี้ต้องใช้เวลาสักพักในการทำความคุ้นเคยและพิจารณาเพิ่มเติมนอกเหนือจากสิ่งที่เกิดขึ้นบนพื้นผิว เมื่อมองเผินๆ อาจเป็นแค่หนังรักโรแมนติกอีกเรื่องหนึ่ง แต่ต้องใช้ความคิดมากกว่านี้เล็กน้อย สำหรับการถูกวิจารณ์อย่างหนักในเรื่องรูปแบบของมัน

bilburry

หนังเรื่องนี้มีศักยภาพมากมายแต่พวกเขาต้องมาทำลายมันด้วยตอนจบแบบนั้น ครึ่งแรกสวยงามมาก เรื่องราวของความรักที่สูญเสียไปถูกถ่ายทอดออกมาได้อย่างสวยงามและคุณสามารถสัมผัสได้ถึงตัวละครจริงๆ ดอว์สัน โคลในวัยหนุ่มน่าจะได้รับเลือกให้เล่นได้ดีกว่านี้ The Best Of Me เขาดูไม่เหมือนเด็กมัธยมเลย เรื่องราวซ้ำซากแต่ก็ดีนะ แต่ตอนจบกลับไม่ดีเท่าไหร่ ทำไมพวกเขาต้องมาทำลายตอนจบที่สมบูรณ์แบบด้วย หลังจากที่พวกเขารู้ว่าพวกเขาต้องอยู่ด้วยกัน เขาก็ตาย! อะไรนะ?!! ฉันรู้ว่านักเขียนอาจไม่ต้องการตอนจบแบบหนังรักทั่วไปและต้องการเลือกเส้นทางที่ไม่ธรรมดา แต่สำหรับหนังเรื่องนี้ มันไม่ใช่การตัดสินใจที่ถูกต้อง ยิ่งไปกว่านั้น ลูกชายของเธอได้หัวใจของเขาไปแล้ว ฮ่าฮ่า อะไรนะ?? ณ จุดนี้ หนังพยายามมากเกินไปที่จะให้เศร้า แต่น่าเสียดายที่เราเบื่อกับตอนจบแล้วจนรู้สึกเศร้า