The Garden of Words (2013) ยามสายฝนโปรยปราย เต็มเรื่อง

เรื่องย่อ

ยามสายฝนโปรยปราย เป็นเรื่องราวของ ทาคาโอะ อากิซุกิ หนุ่มม.ปลาย The Garden of Words ที่โดดเรียนในวันฝนตกเข้าไปเดินในสวนสาธารณะย่านชินจุกุ และบังเอิญไปพบกับหญิงสาวคนหนึ่งมานั่งกระดกเบียร์กินกับช๊อกโกแลต หลังจากนั้นทั้งสองคนก็มาพบกันทุกครั้งในวันฝนตกที่สวนแห่งนี้ เริ่มมีการสานสัมพันธ์ทำความรู้จักแลกเปลี่ยนความคิดกัน ไม่ใช่เฉพาะเรื่องความรัก แต่อนิเมะเรื่องนี้ยังสะท้อนความเป็นสังคมญี่ปุ่น ความสัมพันธ์ของคนในสังคม การดำเนินชีวิตของคนในเมืองใหญ่อย่างโตเกียวอีกด้วย

ผู้กำกับ The Garden of Words

Makoto Shinkai

บริษัท ค่ายหนัง

CoMix Wave

นักแสดง (voice)

Miyu Irino
Kana Hanazawa
Fumi Hirano
Gou Maeda
Takeshi Maeda
Yuka Terasaki
Takanori Hoshino

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

Kanin The Movie

เนื่องด้วยเร็วๆนี้ Weathering With You กำลังจะมาฉายเลยหาโอกาสไล่เรียงดูงานเก่าๆของ มาโกโตะ ชินไค เสียหน่อย (ซึ่งจะทะยอยเขียนเรื่อยๆให้อ่านกัน) The Garden of Words เป็นงานของ ชินไค ที่เราชอบน้อยที่สุด The Garden of Words (แต่ก็ยังอยู่ในหมวดชอบอยู่ดี) ซึ่งก็แปลกใจเหมือนกันเพราะเราค่อนข้างอินกับประเด็น การเป็นผู้ใหญ่-เด็ก ในเรื่องอยู่พอตัว เรื่องของครูสาววัย 27 ที่กลับรู้สึกเหมือนชีวิตตนถูกสตาฟไว้ตั้งแต่ 15 ปี และเรื่องของเด็กหนุ่มมัธยมที่พยายามทำทุกอย่างเพื่อตนเติบโตเป็นผู้ใหญ่ในแบบที่ต้องการ โดยมีสวนสาธารณะยามฝนพรำเชื่อมพวกเขาทั้งสองเอาไว้

จริงๆเราว่าหนัง ชินไค เล่าเรื่องเร็วอยู่แล้วนะ (ด้วยฟอร์มความเป็น montage ผสม voice over) แต่ใน The Garden of Words นี่ค่อนข้างรู้สึกได้เลยว่าหนังแทบไม่มีจังหวะผ่อนเท่าไหร่ ด้วยระยะเวลาเรื่องที่กินเวลาหลายเดือน ผ่านความสัมพันธ์ที่ค่อยๆเติบโตอย่างช้าๆ และบรรยากาศที่คนดูต้องซึมซับ ตอนดูเรารู้สึกว่าหนังให้ได้ไม่ครบนักโดยเฉพาะความสัมพันธ์ของตัวละครอันเป็นองค์ประกอบสำคัญของภาพยนตร์ แต่ถึงกระนั้น เส้นเรื่องความเป็นหนัง coming of age / romantic-drama ก็ไม่ได้ถูกลดทอนความน่าสนใจแต่อย่างใด ความสัมพันธ์ที่ไม่อาจอธิบายได้ของครูกับนักเรียนที่ล้อเล่นกับความเหมาะสมและถูกต้องถือว่าท้าทายต่อความรู้สึกพอสมควร เมื่อหนังเลือกจะเล่าประเด็นนี้ไปพร้อมๆกับความไม่ชัดเจนของความเป็นวัย ทั้งการเติบโตที่ไม่เป็นผู้ใหญ่สักที และการเติบโตเกินวัยของตัวเองที่ควรเป็น

จริงๆสิ่งที่ทำให้เราแพ้กับงาน ชินไค ตลอดคืองานภาพนี่แหละ เป็นองค์ประกอบสำคัญที่คอยประคับประคองความรู้สึกและอารมณ์ขณะดูงานเขาอยู่เสมอ The Garden of Words ก็เป็นเหมือนกับเรื่องอื่นๆของเขา มันเต็มไปด้วยช็อตสวยๆน่าจดจำ ที่มีความ The Garden of Words สมจริงและเกินจริงผสมกันอย่างลงตัว (แต่เรื่องนี้ค่อนข้างติดดินมากๆ ไม่มีฉากแฟนตาซีอะไรเท่าไหร่เลย) ลำพังแค่บรรยากาศในสวนสาธารณะ ฝนพรำๆ ต้นไม้พริ้วไหว ความละเอียดละออละเมียดละไมดังกล่าวทำให้หนังงดงามขึ้นเป็นกอง เหมือนอารมณ์ทั้งหมดถูกควบคุมด้วยธรรมชาติและตึกราบ้านช่องในเมืองนี่แหละ (ผสมกับดนตรีและการคัทติ้งอีกทีด้วย) ดูแล้วรู้สึกว่ามันเป็นหนังที่ผู้ใหญ่ก็อินได้

เด็กก็อินดีเช่นกัน สิ่งที่ The Garden of Words ตั้งคำถามค่อนข้างน่าสนใจ โดยเรื่องของ “ความเป็นผู้ใหญ่” ว่าอะไรคือมาตรวัดว่าคนๆหนึ่งโตเป็นผู้ใหญ่แล้วจริงๆ สิ่งที่หนังร้อยเรียงมา ทั้งความสัมพันธ์ของนักเรียนกับครู ความง้องแง้งของผู้ใหญ่ และความจริงจังเกินตัวของเด็ก เป็นหนึ่งในจิ๊กซอว์ที่ประกอบกันเป็นภาพรวมของประเด็นหนังเพื่อเชื้อเชิญให้เรามองหาความเป็นเด็กและผู้ใหญ่ของตัวเอง – หลายๆคนอาจรู้สึกว่าเรื่องจบเศร้า แต่สำหรับเราไม่ได้ขนาดนั้น แน่ล่ะว่ามันเป็นเส้นทางชีวิตที่ไม่ได้ราบรื่นสมหวัง แต่ก็เป็นบททดสอบสำคัญในนิยามความเป็นผู้ใหญ่ของตัวละครที่ดี ท้ายที่สุด ไม่ว่าเราจะรู้สึกเป็นผู้ใหญ่หรือไม่ก็ตาม มันอาจจะมีกรอบบางอย่างที่ตัดสินเราไปแล้วตั้งแต่ต้น ทั้งอายุ หน้าที่การงาน สถานะชีวิตตัวเอง การเป็นนักเรียน เป็นครู อาจดูเป็นสองชีวิตที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง ทั้งคู่ต่างมีความเป็นแบบแผนของตัวเอง แต่ The Garden of Words ตั้งคำถามอีกครั้งในมุมที่ต่างออกไป ในชีวิตที่ซับซ้อนมากกว่านั้น เพื่อบอกแก่เราว่าความรักไร้ซึ่งเงื่อนไข ความเป็นผู้ใหญ่ไม่มีกฎเกณฑ์ และมนุษย์ทุกคนล้วนยังเป็นเด็กอยู่เสมอได้เช่นกัน

moises

แม้ว่าฉันจะไม่ได้วิจารณ์หนัง The Garden of Words (แต่ก็อ่านและอาจจะแสดงความคิดเห็นกับเพื่อน) แต่หนังของชินไคก็บังคับให้ฉันต้องวิจารณ์ ความคิดเห็นแรกของฉันคือ 5 ซม. ต่อวินาที ซึ่งเป็นผลงานที่ดีที่สุดของผู้กำกับคนนี้จนถึงทุกวันนี้ ดังนั้นนี่จะเป็นความคิดเห็นที่สองของฉัน หลังจากพูดแนะนำไปยาวๆ ฉันต้องบอกว่าหนังเรื่องนี้ทำให้ฉันประหลาดใจด้วยฉาก เพลงประกอบที่คู่ควรแก่การยกย่อง (เหมือนที่ชินไคเคยใช้) และพัฒนาการของตัวละครที่ลงตัว การวิเคราะห์ตัวละครแต่ละตัวไม่ได้ลึกซึ้งที่สุด (ชินไคทำไม่ได้ในเวลา 45 นาที) แต่ก็ลึกซึ้งพอที่ผู้ชมจะเข้าใจและรู้ว่าพวกเขากำลังเผชิญกับอะไรอยู่ ซึ่งนั่นคือประเด็นสำคัญของหนังเรื่องนี้ ทั้งหมดนี้จบลงด้วยจุดไคลแม็กซ์ที่น่าตื่นตาตื่นใจ แม้ว่าคุณจะรู้สึกว่าจุดไคลแม็กซ์กำลังจะมาถึง แต่คุณก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะมีจุดไคลแม็กซ์แบบนี้ที่มีพลังงาน ความรู้สึก และงานศิลป์มากมายขนาดนี้ในเวลาเพียง 2 นาที

สุดท้ายนี้ ขอแสดงความคิดเห็นเล็กน้อยเกี่ยวกับชินไค ฉันดูหนังของเขาทุกเรื่อง และรู้สึกว่าเขาเพิ่งรู้ว่าจุดแข็งของเขาคืออะไร ไม่ใช่หนังใหญ่ที่มีตัวละคร 8 ตัวและมีธีมมากมาย (พื้นที่ที่มิยาซากิเจริญรุ่งเรือง) แต่มีฉากเล็กๆ น้อยๆ ที่ตัวละครไม่กี่ตัวแสดงถึงความมีมนุษยธรรมอย่างแท้จริง และวิธีที่พวกเขาเผชิญหน้ากับปัญหาที่ในเวลานั้นมีความหมายต่อพวกเขาและหล่อหลอมพวกเขาสำหรับอนาคต เขาเป็นผู้กำกับที่ชอบทดลองพื้นที่ใหม่ๆ (ส่วนหนึ่งมาจากตอนที่ยังเด็ก) แต่เขากำลังใช้ศักยภาพของตัวเองอย่างเต็มที่ นั่นคือเหตุผลที่ “Voices from a Disaster Star” “5 cm per second” และหนังเรื่องนี้เป็นผลงานที่ดีที่สุดของเขาจนถึงปัจจุบัน ส่วน “Voices from deep below” และ “place promised” ถือเป็นหนังที่ไม่ดีนัก (แม้ว่าฉันจะชอบก็ตาม)

cherold

ฉันมีความรู้สึกผสมปนเปกันเกี่ยวกับผลงานของมาโกโตะ ชินไค ภาพยนตร์อย่าง 5 Centimeters per second เป็นภาพยนตร์ที่สะดุดตาและกระตุ้นอารมณ์ แต่ภาพยนตร์เหล่านี้ยังเป็นละครวิทยุที่มีภาพประกอบ โดยเล่าเรื่องราวผ่านคำพูด The Garden of Words เป็นภาพยนตร์ที่ถ่ายทอดเรื่องราวผ่านภาพได้อย่างน่าประหลาดใจ แม้ว่าจะยังคงมีการบรรยายอยู่พอสมควร แต่เรื่องราวส่วนใหญ่ถูกเล่าผ่านภาพที่สวยงาม ภาพยนตร์เรื่องนี้ชวนคิดและซาบซึ้งใจและพิสูจน์ว่าฉันคิดถูกที่ยังคงชมภาพยนตร์ของชินไคต่อไป แม้ว่าจะรู้สึกหงุดหงิดและผิดหวังอยู่ตลอดเวลา ฉันทำเพราะฉันรู้ว่าสิ่งที่เขาพยายามจะทำจะออกมาสวยงามได้หากเขาเรียนรู้ที่จะปล่อยให้ความเงียบเข้ามาเกี่ยวข้อง และตอนนี้เขาก็ทำได้แล้ว ฉันหวังว่านี่จะเป็นสัญญาณว่าเขาได้เติบโตจนกลายเป็นนักสร้างภาพเคลื่อนไหวที่ฉันหวังไว้เสมอ

hillaryishere

ฉันไม่มีคำพูดที่จะบรรยายความรู้สึกที่ฉันมีต่อภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ ฉันบังเอิญไปเจอโดยบังเอิญ คิดว่าภาพนั้นดูสวยงามมาก และตัดสินใจลองดู ฉันดีใจมากที่ได้ทำอย่างนั้น ภาพและแอนิเมชั่นนั้นสวยงามจนน่าทึ่งมาก ทิวทัศน์และฉากเมืองนั้นแทบจะเหมือนภาพถ่ายจริง โดยใส่ใจทุกรายละเอียดที่เล็กที่สุด ฉันคิดว่าภาพยนตร์เรื่องนี้เทียบชั้นกับสตูดิโอจิบลิได้อย่างน้อย ฉันคิดว่าตัวเองเป็นคนวิจารณ์แอนิเมชั่นมาก และต้องใช้เวลาพอสมควรกว่าจะรู้สึกทึ่ง แต่เรื่องนี้ก็ถือว่าดีทีเดียว ฉันมาแบบไม่ได้คาดหวังอะไรมาก และจากไปด้วยความสงสัยว่าทำไมภาพยนตร์เรื่องนี้ถึงไม่ได้รับความนิยมมากกว่านี้ และทำไมฉันถึงต้องบอกให้ทุกคนที่ฉันรู้จักดูด้วย แม้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะมีความยาวเพียง 46 นาที แต่ก็ให้ความรู้สึกเหมือนภาพยนตร์ยาวๆ ฉันหลงใหลทุกวินาทีที่ชม และจะดูอีกหลายครั้งในอนาคต

trung-rwo

Garden of Words ของชินไค มาโกโตะ ซึ่งถูกโปรโมตให้เป็นภาพยนตร์ยาว กลับมีความยาวเพียง 46 นาทีเท่านั้น ซึ่งถือว่านานพอที่ผู้กำกับจะถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกของมนุษย์และเข้าใจถึงจุดมุ่งหมายของความสัมพันธ์ได้ คำว่า “รัก” ในภาษาญี่ปุ่นสมัยใหม่คือ “ไอ” แต่ในภาษาโบราณนั้น จริงๆ แล้วเขียนว่า “โคอิ” ซึ่งเป็นการผสมคำคันจิอีกสองคำเข้าด้วยกัน ซึ่งแปลว่า “ความโดดเดี่ยว” และ “ความเศร้า” แม้ว่า Garden of Words จะดำเนินเรื่องในยุคปัจจุบัน แต่ “ความรัก” ในภาพยนตร์เรื่องนี้จะถูกถ่ายทอดในความหมายดั้งเดิม ซึ่งนำไปสู่เรื่องราวเกี่ยวกับความโหยหาและความเหงา รวมถึงยังสื่อถึงตอนจบที่ไม่มีความสุขของความรักอีกด้วย

ที่ตรงกลางคือทากาโอะ นักเรียนวัย 15 ปี The Garden of Words ที่อยากเป็นช่างทำรองเท้า ในวันที่ฝนตก เขามักจะหนีเรียนในสวนสไตล์ญี่ปุ่นและเรียนรู้วิธีทำรองเท้าที่นั่น โดยบังเอิญ เขาได้พบกับยูกิโนะ หญิงลึกลับที่อายุมากกว่าเขามาก และเมื่อใดก็ตามที่ฝนตก ทั้งสองก็ได้พบกันในสวน เมื่อเวลาผ่านไป ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ลึกซึ้งขึ้น และความลึกลับที่รายล้อมยูกิโนะก็เปิดเผยออกมาในที่สุดในวันที่อากาศแห้ง เช่นเดียวกับภาพยนตร์เรื่องก่อนๆ ของชินไคอย่าง The Place Promised in Our Early Days, 5 Centimeters Per Second, Children Who Chase Lost Voices สิ่งที่น่าประทับใจที่สุดเกี่ยวกับ Garden of Words ก็คือองค์ประกอบภาพที่สดใสและไม่เหมือนใคร ในภาพยนตร์ล่าสุดนี้ เขายังคงพัฒนาสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเองต่อไป สะอาดและน่ารัก แม้จะดูเลี่ยนไปสักหน่อย ชินไคใช้แสงจ้าและโทนสีชมพูอ่อนมากเกินไป และผลลัพธ์ที่ได้คือภาพยนตร์ความยาว 46 นาทีที่น่าประทับใจและน่าตื่นตาตื่นใจ

สภาพแวดล้อมตามธรรมชาติของสวนสาธารณะที่มีต้นไม้สีเขียวห้อยลงมาในน้ำ ลมพัดหินเล็กๆ สร้างพื้นที่ที่เต็มไปด้วยความโรแมนติกและบทกวี ซึ่งช่วยบรรเทาความวิตกกังวล แม้ว่าฉากในโรงเรียน บ้านของยูกิโนะ สถานีรถไฟ ฯลฯ จะวาดได้สวยงาม แต่จุดที่สดใสที่สุดในภาพวาด Garden of Words คือช่วงเวลาธรรมชาติที่คนสองคนนั่งด้วยกันในสวนสาธารณะและเพลิดเพลินไปกับความสงบของอารมณ์

นำเสนอเรื่องราวความรักที่เรียบง่ายและอ่อนโยน แม้ว่าหลายคนจะเถียงว่ามันเป็นเรื่องต้องห้าม ผู้กำกับรู้วิธีที่จะจัดการกับความรัก ให้เป็นธรรมชาติเหมือนฝน โดยจัดสถานที่พบปะกันที่ห่างไกลจากสถานที่ทำงาน/เรียนของพวกเขา The Garden of Words โดยพบกันเฉพาะในวันที่ฝนตกเท่านั้น เพื่อให้ความรู้สึกของพวกเขาสั่นสะเทือน ในที่สุด เมื่อความจริงของชะตากรรมของพวกเขาถูกเปิดเผย ผู้ชมก็ยอมรับมันอย่างสมบูรณ์ เพราะความรักที่พวกเขามีต่อกันเต็มไปด้วยความจริงใจและปลูกฝังอย่างขยันขันแข็งตลอดวันฝนตก