ดูสารคดี Seaspiracy (2021) ใครทำร้ายทะเล เต็มเรื่อง HD

เรื่องย่อ

เป็นสารคดีสิ่งแวดล้อมที่สร้างความฮือฮาอย่างมาก ผลิตโดยทีมงานเดียวกับ Cowspiracy และกำกับโดย Ali Tabrizi ซึ่งเปิดโปงความจริงเบื้องหลังอุตสาหกรรมประมงทั่วโลก และผลกระทบร้ายแรงที่มีต่อมหาสมุทร

ผู้กำกับ สารคดี Seaspiracy

Ali Tabrizi

บริษัท ค่ายหนัง

A.U.M. Films

นักแสดง

Ali Tabrizi
Richard O’Barry
Lucy Tabrizi
Lori Marino
Tamara Arenovich
Paul de Gelder
Callum Roberts

โปสเตอร์สารคดี ใครทำร้ายทะเล

รีวิว Seaspiracy

มูลนิธิสืบนาคะเสถียร

เรื่องราวของอาลี (Ali Tabrizi: ผู้กำกับ) Seaspiracy ที่หลงใหลในสิ่งมีชีวิตใต้ทะเลโดยเฉพาะวาฬและโลมา อาลีมีความฝันอยากจะสำรวจท้องทะเลอันอุดมสมบูรณ์ ถ่ายทอดเรื่องราวความน่าทึ่งของมหาสมุทร แต่ความน่าทึ่งนั้นก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเมื่ออาลีพบข่าววาฬเกยตื้นสาเหตุจากพลาสติกและมีข่าวการตายเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ นั่นเป็นจุดเปลี่ยนให้เขาลุกขึ้นมาทำอะไรบางอย่างเพื่อปกป้องมหาสุมทรและสัตว์ทะเลจากขยะพลาสติก
.
#ตื่นขึ้นมาพร้อมกับข่าวร้าย หลังจากญี่ปุ่นยืนยันว่าจะกลับไปเปิดให้ล่าวาฬเชิงพาณิชย์และการถอนตัวจากคณะกรรมการล่าวาฬระหว่างประเทศ นี่จึงเป็นจุดเริ่มต้นเขาจึงออกเดินทางเพื่อบันทึกเรื่องราวการประมงเชิงพาณิชย์บนโลก และองค์กรที่เกี่ยวข้องกับการประมงเชิงพาณิชย์นี้
.
#ภารกิจเปิดโปงความจริงในมหาสมุทร
หมุดหมายแรกของอาลีที่เมืองไทจิ, ญี่ปุ่น: โลมาและวาฬถูกต้อนไปที่หาดเพื่อฆ่า มีโลมาและวาฬตัวเล็กต้องตายกว่า 700 ตัว ทุกๆ ปี โดยได้รับการสนับสนุน ส่งเสริม และได้รับเงินจากสวนสัตว์น้ำเพื่อการบันเทิง ฯลฯ ทุกครั้งที่จับโลมาได้หนึ่งตัวจะต้องฆ่าอีก 12 ตัว เพื่อกำจัดคู่แข่ง
.
นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของสารคดีเรื่องนี้ ร่วมติดตามเรื่องราวอุตสาหกรรมประมงในห้วงมหาสมุทรได้ในภาพยนตร์ SEASPIRACY: ใครทำร้ายทะเล ผ่านทาง NETFLIX ความยาว 1 ชั่วโมง 29 นาที
.
#แล้วมหาสมุทรสำคัญกับโลกได้อย่างไร? วาฬสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ที่ใช้ชีวิตอยู่ในมหาสมุทร เมื่อวาฬขึ้นมาหายใจบนผิวน้ำ มันมักจะปล่อยสารชนิดหนึ่งออกมา สารชนิดนี้จะเป็นอาหารให้กับไฟโตแพลงก์ตอน ซึ่งดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ได้ถึง 4 เท่า เมื่อเทียบกับการดูดซับคาร์บอนในป่าแอมะซอน และยังสร้างออกซิเจนประมาณ 85% ดังนั้นการปกป้องสัตว์ในท้องทะเลก็เหมือนกับการปกป้องโลกด้วยเช่นกัน

keikoyoshikawa

ฉันคิดว่าสารคดีเรื่องนี้จะพูดถึงอาชญากรรมและพฤติกรรมที่ผิดจริยธรรมของอุตสาหกรรมการประมง แต่ผู้สร้างภาพยนตร์กลับเปิดเผยให้เห็นภาพองค์กรไม่แสวงหากำไรและกลุ่มรณรงค์ต่างๆ ที่มีส่วนในการทำลายมหาสมุทรผ่านการละเลย การบิดเบือน หรือที่แย่กว่านั้นคือ การสมรู้ร่วมคิด และรัฐบาลด้วย เรื่องนี้เปิดหูเปิดตา และน่าหดหู่ในเวลาเดียวกัน ดูเหมือนว่าจะไม่มีคำตอบหรือวิธีแก้ปัญหาที่ดีเลย นอกจากการลดการบริโภค ซึ่งในตัวมันเองก็ดูไม่สามารถทำได้ เนื่องจากอาหารทะเลเป็นส่วนสำคัญของอาหารสำหรับหลายๆ คน และประชากรโลกยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง 🙁 ความหวังเพียงเสี้ยวเดียวอาจเป็นผลิตภัณฑ์อาหารทะเลจากพืช ซึ่งก็เหมือนกับเนื้อสัตว์ที่ปลูกในห้องแล็ป ดูเหมือนว่าจะเป็นหนทางเดียวที่ทำได้จริงในการบรรลุความยั่งยืน แต่ในตอนจบของภาพยนตร์ เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับเราทุกคนที่จะเลือก

jethrosa

ฉันชอบวิธี Seaspiracy ที่พวกเขาเปิดเผยความหน้าไหว้หลังหลอกขององค์กรพัฒนาเอกชนเหล่านี้มาก ฉันรำคาญองค์กรพัฒนาเอกชนเหล่านี้เสมอ โดยเฉพาะองค์กรพัฒนาเอกชนที่ “เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม” ที่คอยบอกฉันว่า “อย่าใช้หลอดพลาสติก” ซึ่งเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่กลับเพิกเฉยต่อภัยคุกคามที่ใหญ่กว่านั้นอย่างเห็นได้ชัด ยิ่งไปกว่านั้น องค์กรพัฒนาเอกชนเหล่านี้จงใจทำให้ผู้คนเข้าใจผิดเพราะพวกเขาอาจได้รับเงินทุนจากอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องเพื่อปกปิดภัยคุกคามที่แท้จริง โลกช่างหน้าไหว้หลังหลอกและประชดประชันเสียจริง นี่ไม่ใช่สารคดีที่สมบูรณ์แบบ (อาจมีทรัพยากรไม่เพียงพอที่จะสร้างเป็นซีรีส์) แต่นี่เป็นสารคดีที่มีความหมายมากที่สุดจาก Netflix

christopherlewisprice

ฉันต้องยกความดีความชอบให้กับผู้สร้างภาพยนตร์ที่นำเสนอการค้นพบที่น่าตกใจเกี่ยวกับความเกินพอดีที่เลวร้ายที่สุดบางประการของอุตสาหกรรมการประมง ฉันจะคิดทบทวนนิสัยการกินของฉันอีกครั้งอย่างแน่นอน และจะใส่ใจห่วงโซ่อุปทานการประมงมากขึ้นเมื่อเลือกกินอาหารทะเลในอนาคต ฉันหวังว่าองค์กรพัฒนาเอกชนและหน่วยงานกำกับดูแลจะให้ความสนใจด้วย… ผู้บริโภคต้องสามารถตัดสินใจได้ดีขึ้นเมื่อเห็นสติกเกอร์ “อาหารที่ยั่งยืน” เราต้องมีคำจำกัดความที่ชัดเจนยิ่งขึ้นว่าความยั่งยืนหมายถึงอะไร และหน่วยงานกำกับดูแลจะต้องมีความโปร่งใสมากขึ้น อย่างไรก็ตาม ฉันไม่สามารถเพิกเฉยต่อความสงสัยภายในใจของฉันได้เมื่อได้ยินสถิติที่ไม่ได้รับการพิสูจน์

นี่เป็นการรายงานข่าวที่น่าตกใจและเป็นการรายงานข่าวที่ใช้ความจริงแท้แทน “ความจริงในเรื่องราว” Seaspiracy การสร้างภาพการ์ตูนของปืนที่ยิงและภาพทะเลสีเลือดแทนที่ข้อเท็จจริงที่มีการอ้างอิงอย่างดี ซึ่งทำให้ฉันสะเทือนใจและทำให้ฉันใช้เวลาส่วนใหญ่ของภาพยนตร์โดยหยุดเพื่อตรวจสอบข้อเท็จจริงบนโทรศัพท์ของฉัน หรืออย่างน้อยก็ดูแหล่งที่มาเพื่อยืนยันคำกล่าวอ้างที่ทำขึ้นในภาพยนตร์ ข้อเรียกร้องหลายข้อนั้นถูกต้อง แต่บางข้อก็ควรพิจารณาด้วยวิจารณญาณ นี่เป็นสารคดีที่สำคัญและจะบรรลุเป้าหมายสูงสุดอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ซึ่งดูเหมือนว่าจะเป็นการดึงดูดผู้รับประทานอาหารมังสวิรัติ ฉันเชื่อว่าจำเป็นต้องมีหลักฐานเพิ่มเติมเพื่อพิสูจน์ว่าการรับประทานอาหารมังสวิรัติเป็นวิธีแก้ปัญหาที่ยั่งยืนหรือสมจริงในระยะยาวสำหรับปัญหาที่ภาพยนตร์กล่าวถึง

JohnDeSando

คุณอาจไม่กินปลาอีกต่อไปหากคุณดูสารคดีของ Netflix ที่เต็มไปด้วยอารมณ์เรื่อง Seaspiracy เกี่ยวกับการทุจริตคอร์รัปชันทั่วโลก ตั้งแต่การทำลายชีวิตทางทะเลด้วยขยะพลาสติกไปจนถึงการสังหารปลาวาฬและปลาโลมาโดยใช้แรงงานทาส ฉันอาจพูดเกินจริงไปบ้างอย่างที่ผู้กำกับ/ผู้บรรยายอย่าง Ali Tabrizi มักจะทำอยู่บ่อยๆ แต่ถ้ามีความจริงเพียงเล็กน้อย คุณควรใส่ใจดูว่าคุณสามารถทำอะไรกับท้องทะเลของเราได้บ้าง

บางทีการเปิดเผยที่น่าหดหู่ที่สุดก็คือการทำลายชีวิตทางทะเลและแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ทะเลด้วยพลาสติกที่เพิ่มขึ้น ซึ่งสามารถสะสมเป็นตารางไมล์ได้เหมือนอาณานิคม อาหารปลอมที่ดูเหมือนจะทำลายไม่ได้สำหรับปลาที่ไม่รู้เรื่องอย่างปลาโลมาและปลาวาฬที่กินเข้าไปโดยไม่สามารถขับถ่ายออก การเห็นสัตว์ต่างๆ ติดอยู่ในตาข่ายขนาดมหึมาเป็นความเสียหายที่เกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจก็เหมือนกับการร้องไห้ต่อความไม่สามารถหยุดยั้งการจำคุกของเราได้

ในขณะที่ Tabrizi เข้าใกล้เอเชียมากขึ้น การที่ญี่ปุ่นจับฉลามเพื่อเอาครีบอย่างไม่เลือกหน้าทำให้รู้สึกชาและรู้สึกสิ้นหวัง แต่สิ่งที่โหดร้ายกว่านั้นคือ Grind ของประเทศไทยที่ควรจะยั่งยืน ซึ่งเป็นการต้อนปลาวาฬเป็นครั้งคราวจนทำให้มีที่หลบภัยสีแดงเลือด แต่ความเลวร้ายที่ผู้ชายทำได้นั้นเห็นได้ชัดเมื่อชายหนุ่มต้อนปลาในขณะที่เยาวชนเหล่านี้เองก็ตกเป็นทาสของนายจ้างที่ไร้ความปรานี Seaspiracy บางทีสิ่งที่น่าหดหู่ใจยิ่งกว่าคือการเปิดเผยของ Tabrizi ว่าองค์กรไม่แสวงหากำไรสามารถทุจริตได้มากกว่านักล่าปลาวาฬ

ด้วยความสามารถของมนุษย์เช่นนี้ สารคดีความยาว 90 นาทีของ Tabrizi จึงได้กล่าวถึงความทุจริตของมนุษยชาติทั่วโลกและความจำเป็นในการอนุรักษ์ท้องทะเล ซึ่งต้องการปลาทุกขนาดเพื่อดำรงอยู่ต่อไป โดยปกติแล้ว Tabrizi จะอยู่ในภาวะตื่นตัว แต่ฉันสงสัยว่ามีเพียงไม่กี่คนที่เลิกกินปลา คำตอบของเขาในการยับยั้งการแสวงประโยชน์จากท้องทะเลและมนุษย์ทั่วโลกสามารถผลักดันให้เราใช้แนวทางปฏิบัติที่ดีกว่าและมีมนุษยธรรมมากขึ้น ตามการศึกษาพบว่า หากอาหารทะเลหายไปภายในปี 2048 พวกเราส่วนใหญ่ก็จะไม่ต้องกังวล ยกเว้นหลานๆ ของเราเท่านั้น ฉันอาจจะเลิกกินปลาทันทีเลย

HermanMoore

หัวใจของผู้สร้างอยู่ถูกที่แล้ว อาลีเป็นนักจัดรายการที่สร้างความตกตะลึงมากกว่าฮาวเวิร์ด สเติร์น อาลีกำลังก้าวขึ้นสู่สถานะของไมเคิล มัวร์ด้วยการใช้ความกลัวและความสุดโต่งเพื่อชี้ให้เห็นประเด็นบางอย่าง ประเด็นหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้คือ เราในฐานะมนุษย์ต้องเข้าใจว่าเรากำลังทำลายท้องทะเล โดยส่วนใหญ่เกิดจากการทำประมงมากเกินไปอันเนื่องมาจากประชากรที่มากเกินไป บิล เบอร์ร์พูดถูก (ฉันจะหยุดพูดเรื่องนี้)

ประเด็นหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้คือมหาสมุทรจะกลายเป็นทะเลว่างเปล่าในปี 2048 ซึ่งอ้างอิงจากรายงานที่จัดทำขึ้นในปี 2006/2008 ซึ่งในที่สุดก็มีการพิจารณาใหม่ในปี 2009 และพบว่าไม่ถูกต้อง สิ่งนี้ไม่ได้หยุดยั้งอาลีจากการทำให้คนดังจำนวนมากหวาดกลัว อาลียังอ้างว่า 46% ของพลาสติกในหลุมฝังกลบขยะในมหาสมุทรแปซิฟิกมาจากอุตสาหกรรมการประมง (อวนจับปลา) อย่างไรก็ตาม เมื่ออ่านจบ ผู้ชมกลับสับสนอย่างสิ้นเชิงว่าพลาสติกในมหาสมุทรทั้งหมดประกอบด้วยอะไร และมนุษย์อย่างเราได้รับการพักผ่อนอย่างประหลาดจากปัญหาพลาสติกที่เราสร้างขึ้น ทั้งหมดเป็นความผิดของอุตสาหกรรมการประมงที่น่ารำคาญนี้ และเราสามารถแก้ไขได้หากเราหยุดกินปลา บอกเรื่องนี้กับผู้คนหลายพันล้านคนที่อาศัยอยู่รอบมหาสมุทรแปซิฟิกและแหล่งอาหารหลักของพวกเขาคือปลา (และสัตว์ทะเลอื่นๆ)

หากคุณลองค้นหาใน Google หรือดู YouTube นักชีววิทยาทางทะเลส่วนใหญ่จะอ้างว่า 80% Seaspiracy ของพลาสติกในมหาสมุทรมาจากมนุษย์ 10% มาจากอุตสาหกรรมการประมง ไม่ใช่ 46% จริงๆ แล้วมีสิ่งที่เรียกว่าการประมงแบบยั่งยืน และลองสัมผัสพลังการตัดต่อของภาพยนตร์ที่จะทำให้ผู้คนดูเหมือนคนโง่ (เขาให้สัมภาษณ์หลายครั้ง) อาลีใช้การพูดเกินจริงเพื่อขายภาพยนตร์ของเขา และแม้ว่าข้อความของภาพยนตร์จะมาจากใจจริง แต่ก็มีจุดยืนตรงกลางที่เราสามารถบรรลุได้