Lemony Snicket’s A Series of Unfortunate Events (2004) อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย

เรื่องย่อ

หนังสือชุดนี้ติดตามชีวิตของสามเด็กกำพร้าโบดแลร์ ไวโอเล็ต เคลาส์ และซันนี่ Lemony Snicket’s A Series of Unfortunate Events หลังจากการจากไปอย่างกะทันหันของพ่อแม่ในกองเพลิงในบ้านของตัวเอง ในลางร้ายเริ่มปรากฏ พวกเขาถูกส่งไปอยู่กับญาติห่าง ๆ เคาต์โอลาฟ ซึ่งเป็นคนชั่วร้ายมาก ในเล่มต่อ ๆ ไป โอลาฟปลอมตัวเพื่อเข้าใกล้พวกโบดแลร์เพื่อขโมยมรดกพวกเขา พวกโบดแลร์พยายามที่จะขอความช่วยเหลือจากผู้ดูแลมรดกของพวกเขา มิสเตอร์โพ แต่โพไม่รู้ตัวเกี่ยวกับโอลาฟเสมอ ในตอนแรก เขาคิดว่าโอลาฟเหมาะสมสำหรับดูแลพวกโบดแลร์ แต่สุดท้ายเขาก็รู้ถึงความชั่วร้ายของโอลาฟ พวกโบดแลร์รู้เกี่ยวกับองค์กรลับ ว.ฟ.ด. ซึ่งเกี่ยวข้องกับโอลาฟ และพวกเขาค่อย ๆ รู้มากขึ้น และมากขึ้นเกี่ยวกับ ว.ฟ.ด. และรู้ว่ามันเป็นสิ่งสำคัญในชีวิตพวกเขาเลยทีเดียว

ผู้กำกับ

Brad Silberling

บริษัท ค่ายหนัง

Paramount Pictures

นักแสดง

Jim Carrey
Liam Aiken
Emily Browning
Kara Hoffman
Shelby Hoffman

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

Boris_Day

หลังจาก Harry Potter หนังสือชุด Lemony Snicket ยอดนิยมถูกเร่งผลิต และเมื่อพิจารณาถึงโอกาสที่ Brad Silberling จะกำกับและ Jim Carrey แสดงนำ ซึ่งถือว่าไม่ค่อยดีนัก ฉันจึงไม่ค่อยมีความหวังมากนัก Lemony Snicket’s A Series of Unfortunate Events ปรากฏว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ดีอย่างน่าประหลาดใจ และนอกเหนือจาก The Incredibles แล้ว นี่เป็นภาพยนตร์ฮอลลีวูดที่มีงบประมาณสูงเรื่องเดียวที่ฉันชอบจริงๆ ในปีนี้ เช่นเดียวกับ Harry Potter หนังสือชุด Lemony Snicket ดึงดูดทั้งผู้ใหญ่และเด็ก แต่หนังสือชุดนี้มีเนื้อหาที่มืดหม่น ตลก และแปลกประหลาดกว่า ทำให้กลายเป็นลัทธิมากกว่าความสำเร็จของซีรีส์ Harry Potter ในกระแสหลัก

หากคุณเคยอ่านหนังสือชุดนี้ คุณอาจพลาดการเล่นคำที่ชาญฉลาด และอาจรู้สึกว่าเด็กสองคนโตนั้นไม่เหมาะสม ไม่เหมือนในหนังสือ เด็กผู้ชายไม่ได้ดูฉลาดมากนัก และเด็กผู้หญิงก็ดูเซ็กซี่เกินไปเล็กน้อยในบทบาทของ Violet ซึ่งชวนให้นึกถึง Anjelina Jolie ในวัยรุ่น อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ดีกว่านักแสดงเด็กบางคนในซีรีส์ Harry Potter เมื่อมองในแง่ภาพแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้สวยงามมาก จริงอยู่ว่าบางส่วนชวนให้นึกถึงทิม เบอร์ตัน เพราะทั้งเบอร์ตันและแดเนียล แฮนด์เลอร์ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากผลงานของเอ็ดเวิร์ด กอร์อี นักเขียนและนักวาดภาพประกอบ ภาพลักษณ์ของภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการผสมผสานระหว่างยุคเอ็ดเวิร์ดและยุค 1950 อย่างมีสไตล์ และทำให้จักรวาลคู่ขนานในหนังสือมีชีวิตขึ้นมาได้อย่างน่าเชื่อถือ ซึ่งความตายปรากฏอยู่ตลอดเวลาและโลกทั้งใบได้ร่วมกันวางแผนเพื่อทำให้ชีวิตของเด็กๆ ตระกูลโบดแลร์กลายเป็นความทุกข์ยาก

เมื่อพับหนังสือเล่มที่ 2 และ 3 เข้าไปในเนื้อเรื่องของเล่มแรก เนื้อเรื่องดูเหมือนจะเป็นตอนๆ แต่ก็ยังคงให้ความบันเทิงได้อย่างสม่ำเสมอ ฉันไม่ใช่แฟนของจิม แคร์รีย์ ฉันจึงกังวลเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมของเขา (ฉันยังคงคิดว่าริชาร์ด อี. แกรนท์น่าจะเป็นตัวเลือกที่สมบูรณ์แบบ) แต่เขาแสดงได้ยอดเยี่ยมและดูเหมือนเคานต์โอลาฟผู้ชั่วร้ายและล้มเหลว และโชคดีที่เขาไม่ได้ครอบงำภาพยนตร์เรื่องนี้และกลายเป็นรายการของจิม แคร์รีย์ Lemony Snicket’s A Series of Unfortunate Events ส่วนที่เกี่ยวข้องกับป้าโจเซฟินผู้หวาดกลัวของเมอรีล สตรีพเป็นส่วนที่ดีที่สุดของภาพยนตร์เรื่องนี้ Lake Lachrymose เป็นสถานที่ที่งดงามและน่าหวาดเสียวไม่แพ้กับฝันร้าย โดยมีฉากหลังที่ชวนให้นึกถึงภาพยนตร์สยองขวัญคลาสสิกเรื่อง Kwaidan ของ Masaki Kobayashi

Smells_Like_Cheese

A Series of Unfortunate Events ของ Lemony Snicket เป็นหนังเงียบที่ประสบความสำเร็จในปี 2004 ฉันจำได้ว่าฉันไม่แน่ใจว่าจะดูมันหรือเปล่าเพราะมันดูมืดเกินไปสำหรับสิ่งที่ฉันคิดว่ามันควรจะเป็น นั่นคือหนังครอบครัว แต่เมื่อวานนี้ฉันกำลังมองหาหนังที่จะดูและตัดสินใจลองดูมัน แม้ว่าฉันจะยังคิดว่ามันมืดเกินไปสำหรับหนังครอบครัว แต่ฉันก็คิดว่ามันยังคงเป็นหนังที่ยอดเยี่ยม และทีมงานก็ทำหน้าที่ได้อย่างยอดเยี่ยมในการนำเรื่องราวมาสู่ชีวิต โดยปกติแล้ว แม้ว่าจิม แคร์รีย์จะเล่นบทบาทที่มีตัวละครประเภทนี้ได้เกินจริง แต่เขากลับเล่นเป็นเคานต์ออร์ลอฟได้ดีมาก และทำได้ยอดเยี่ยมมาก ฉันรู้สึกแปลกใจในบางแง่ที่เขาไม่ได้รับการสนใจมากขึ้นสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ เขา เมอรีล สตรีป และบิลลี โอคอนเนลลี ทำให้ A Series of Unfortunate Events ของ Lemony Snicket มีชีวิตชีวาขึ้นได้อย่างแท้จริง ฉากและเครื่องแต่งกายนั้นยอดเยี่ยมมาก และเรื่องราวก็น่ากลัวแต่ก็เต็มไปด้วยจินตนาการ ซึ่งฉันแน่ใจว่าแฟนหนังทุกคนจะต้องชอบดูอย่างแน่นอน

เด็กสามคน ได้แก่ คลาส ไวโอเล็ต และซันนี่ เพิ่งสูญเสียพ่อแม่และบ้านไปจากเหตุไฟไหม้ร้ายแรง พวกเขาถูกทิ้งไว้ในมือของเพื่อน “ที่สนิทที่สุด” คนหนึ่งของพวกเขา นั่นก็คือเคานต์ออร์ลอฟที่ดูน่ากลัวและบ้าคลั่ง เคานต์สั่งให้เด็กๆ ทำงานบ้านของเขา Lemony Snicket’s A Series of Unfortunate Events และทำอาหารเย็นให้เขาและเพื่อนๆ ของเขา แต่สิ่งเดียวที่เขาต้องการคือมรดกที่เด็กๆ ได้รับจากพ่อแม่ หลังจากพยายามฆ่าพวกเขา พวกเขาก็ถูกพาตัวไปอยู่กับผู้ปกครองที่ปลอดภัยกว่า แต่ออร์ลอฟจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เขาจะต้องผ่านผู้ปกครองหลายคนเพื่อนำเด็กๆ เหล่านี้กลับคืนมา

A Series of Unfortunate Events ของเลโมนี สนิกเก็ตเป็นภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยมมาก ฉันประทับใจมาก ฉันดีใจที่ตัดสินใจให้โอกาสกับภาพยนตร์เรื่องนี้ หนังเรื่องนี้มีอารมณ์ขันที่ดี แต่ก็มีบางช่วงที่ตื่นเต้นเร้าใจด้วย แม้ว่าฉันจะไม่คิดว่าเป็นความคิดที่ดีที่จะให้เด็กๆ ดูโดยสมบูรณ์ แต่นี่เป็นหนังแนวระทึกขวัญสำหรับครอบครัวที่ฉันมั่นใจว่าจะสนุกไปกับมันได้ ฉันรู้ว่ามีเด็กๆ จำนวนมากที่ต้องการดูแนวที่โตขึ้น และนี่อาจเป็นหนังสำหรับพวกเขา ฉันแนะนำให้ดู หนังเรื่องนี้คุ้มค่าแก่การดูอย่างแน่นอน ไม่ต้องพูดถึงว่า เป็นเรื่องดีที่พวกเขาไม่ได้ใส่มุกตลกเกี่ยวกับเด็กมากเกินไป เด็กน้อยน่ารักและตลกจริงๆ เมื่อคุณดูเรื่องนี้ คุณจะเข้าใจสิ่งที่ฉันหมายถึง คุณจะรู้สึกมีความสุขด้วย เด็กๆ น่ารักมากๆ และตัวละครอื่นๆ ก็เช่นกัน

theantigaz

เนื่องจากไม่ได้อ่านหนังสือชุด Lemony Snickett เลย ฉันจึงไม่แน่ใจว่าจะคาดหวังอะไรจากภาพยนตร์เรื่องนี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มต้นด้วยการแนะนำอย่างสุภาพ ซึ่งต่อมากลายเป็นการปฏิเสธความรับผิดชอบที่ตลกขบขันแต่ก็ควรค่าแก่การกล่าวถึงว่าภาพยนตร์เรื่องต่อไปมีเนื้อหาที่มืดหม่น ตัวละครหลักได้รับการแนะนำ (เด็กทั้งสามคน) และแทบจะในทันทีที่เราได้ยินข่าวเกี่ยวกับเหตุการณ์โชคร้ายที่เกิดขึ้นเป็นคนแรกในซีรีส์ ภาพยนตร์ดำเนินเรื่องอย่างรวดเร็วและส่งเด็กๆ ไปสู่สถานการณ์ที่โชคร้ายสถานการณ์หนึ่งไปสู่อีกสถานการณ์หนึ่ง โดยจู๊ด ลอว์ทำหน้าที่บรรยายเรื่องราวได้อย่างยอดเยี่ยม เด็กๆ Lemony Snicket’s A Series of Unfortunate Events เป็นตัวละครที่น่ารักและมีไหวพริบ โดยมีเคมีที่ดีระหว่างนักแสดง คุณจะรู้สึกได้ว่าพวกเขาห่วงใยกันและมีความปรารถนาอย่างยิ่งที่จะช่วยเหลือกันให้พ้นจากสถานการณ์ที่เหลือเชื่อเหล่านี้

แน่นอนว่าพระเอกของเรื่องคือจิม แคร์รีย์ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นจุดเริ่มต้นที่สมบูรณ์แบบสำหรับแคร์รีย์ในการทำสิ่งที่เขาทำได้ดีที่สุด นั่นคือการเล่นตลกและแสดงเป็นตัวละครที่เกินจริงและแปลกประหลาด ในบทบาทนี้ จิม แคร์รีย์ทำได้ยอดเยี่ยมมาก ไม่เคยแสดงกิริยามารยาทที่มากเกินไปจนทำให้ตัวละครดูไม่น่าเชื่อถือ แต่แสดงได้เกินจริงเพื่อถ่ายทอดตัวละครเก่าๆ ที่แปลกประหลาดออกมาได้อย่างเหมาะสม

ในด้านภาพแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้สวยงามมาก ฉากต่างๆ ดูเหมือนหลุดออกมาจากภาพยนตร์ของทิม เบอร์ตัน เครื่องแต่งกายก็ยอดเยี่ยม การกำกับก็ยอดเยี่ยม และดำเนินเรื่องได้ดี เอฟเฟกต์ภาพก็ยอดเยี่ยมและเข้ากับเรื่องราวได้อย่างลงตัว ไม่ทำให้เสียสมาธิหรือดูด้อยค่า ภาพยนตร์เรื่องนี้ค่อนข้างมืดหม่นสำหรับภาพยนตร์สำหรับเด็ก แต่ก็ไม่ได้มืดหม่นแบบน่ากลัว แต่มืดหม่นแบบวันฮาโลวีนแบบสยองขวัญที่เด็กๆ ชื่นชอบ การชมภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ฉันนึกถึงการอ่านหนังสือของ Rhoal Dahl ตอนเด็กๆ ซึ่งมีตัวละครที่เกินจริงและสถานการณ์เหนือโลก เนื้อเรื่องของภาพยนตร์ดำเนินไปอย่างรวดเร็ว แต่มีการพัฒนาตัวละครที่ดี มีฉากแอ็กชั่นและการผจญภัยมากมาย ฉันขอแนะนำภาพยนตร์เรื่องนี้สำหรับเด็กและผู้ใหญ่

Doylenf

นำเสนอเรื่องราวของเด็กสองคนที่ต้องเผชิญชะตากรรมที่แทบจะเป็นตำนานของดิกเกนส์ โดยมีลุงที่ชั่วร้ายอย่างเคานต์โอลาฟ (จิม แคร์รีย์) และป้าที่แปลกประหลาดอย่างโจเซฟิน (เมอรีล สตรีป) ลุงต้องการแย่งชิงมรดกที่พวกเขาควรได้รับ และวางแผนสารพัดวิธีเพื่อทำเช่นนั้น โดยแต่ละครั้งก็ต้องเผชิญหน้ากับเด็กๆ ที่ฉลาดและสามารถหนีจากเงื้อมมือของลุงได้เสมอ ในฐานะเด็กๆ เลียม ไอเคนและเอมิลี่ บราวนิงนั้นยอดเยี่ยมและน่าเชื่อถือ Lemony Snicket’s A Series of Unfortunate Events เมื่อพวกเขาเผชิญหน้ากับลุงที่ชั่วร้ายและเจ้าเล่ห์ด้วยวิธีการของตนเอง

แคร์รีย์แสดงได้ตลกขบขันด้วยการแสดงที่เกินจริงตามแบบฉบับของเขา ซึ่งเข้ากับเนื้อหา และเมอรีล สตรีปก็มีความสามารถไม่แพ้กันในการแสดงเป็นป้าที่กลัวทุกสิ่งทุกอย่างในขณะที่ต้องดูแลเด็กกำพร้าสามคนที่ปรากฏตัวที่หน้าประตูบ้านของเธอ อารมณ์ขันถูกถ่ายทอดออกมาอย่างชาญฉลาดให้กับตัวละครทุกตัว โดยเฉพาะแคร์รี่ สตรีพ และทิโมธี สปอลล์ ซึ่งแสดงได้ยอดเยี่ยมในบทบาทตัวละครที่มีบุคลิกดีอีกตัวหนึ่ง เครื่องแต่งกาย การแต่งหน้า และฉากต่างๆ ล้วนดีเกินมาตรฐาน โดยภาพรวมของภาพยนตร์นั้นคล้ายกับสิ่งที่ทิม เบอร์ตันคิดขึ้นมาก ภาพยนตร์ที่ไม่เคยได้รับคำชมอย่างที่ควรได้รับ คุ้มค่าแก่การเสียเวลาของคุณในฐานะการเดินทางสู่โลกอีกใบที่น่าสนใจ ทั้งมืดหม่นและยังคงมีอารมณ์ขันในจินตนาการ ดนตรีประกอบของโทมัส นิวส์แมนเป็นทรัพย์สินที่สำคัญ เช่นเดียวกับการบรรยายของจูด ลอว์