A Separation (2011) หนึ่งรักร้าง วันรักร้าว

เรื่องย่อ

Nader และ Simin ทะเลาะกันเรื่องการใช้ชีวิตในต่างประเทศ Simin ชอบที่จะอยู่ต่างประเทศเพื่อมอบโอกาสที่ดีกว่าให้กับลูกสาวคนเดียวของพวกเขา Termeh อย่างไรก็ตาม Nader ปฏิเสธที่จะไปเพราะเขาคิดว่าเขาต้องอยู่ในอิหร่านและดูแลพ่อของเขาที่ป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์ อย่างไรก็ตาม Simin ตั้งใจที่จะหย่าร้างและเดินทางออกนอกประเทศพร้อมกับลูกสาวของเธอ

ผู้กำกับ

Asghar Farhadi

บริษัท ค่ายหนัง

Asghar Farhadi Productions

นักแสดง

Leila Hatami
Payman Maadi
Shahab Hosseini
Sareh Bayat
Sarina Farhadi
Babak Karimi
Ali-Asghar Shahbazi

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

คนรักหนังพากย์ไทย

ภาพยนตร์สัญชาติอิหร่านว่าด้วยเรื่องราวสามีภรรยาคู่หนึ่งที่กำลังจะหย่าร้างกัน นำไปสู่เรื่องราวอันเข้มข้น ผ่านบทสนทนาแสนดุเดือดที่เชื่อมโยงประเด็นอันน่าสนใจไว้มากมาย ตั้งแต่ครอบครัวยันระบบตุลาการของศาล A Separation ในส่วนของงานพากย์ไทย ก็ได้ทีมพากย์พันธมิตรมาให้เสียง โดยได้ “น้าติ่ง สุภาพ” และ “แม่นุช อรนุช” รับหน้าที่ให้เสียงสองสามีภรรยาตัวดำเนินเรื่อง โดยทั้งคู่ต่างถ่ายทอดอารมณ์ของทั้งสองฝ่ายได้ดีตามมาตรฐาน และเมื่อถึงคราวปะทะวาจากัน ก็ทำออกมาไว้อย่างเป็นธรรมชาติ เช่นเดียวนักพากย์คนอื่นๆในเรื่องที่ทำหน้าที่ออกมาได้ดีตามมาตรฐานเช่นกัน เป็นอีกหนึ่งงานพากย์เสียงของทีมพันธมิตรที่ทำออกมาได้ดี เน้นการขับเคลื่อนบทสนทนาผ่านการถ่ายทอดจากตัวนักพากย์เป็นหลัก ว่าแล้ว ก็หยิบมาดูอีกรอบดีกว่า : )

อวยไส้แตกแหกไส้ฉีก

ขอรีวิวผ่านความทรงจำที่แสนจะประทับใจกับหนังเรื่อง A Separation ที่ได้ดูตั้งแต่ปี 2011 (เนื้อหาและข้อมูลหนังอาจจะไม่เป้ะ เพราะผมความจำเลือนลางพอสมควร) หลังจากที่หนังได้รับรางวัลออสการ์ภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม โดยสัญชาติของหนังเรื่องนี้คือ อิหร้าน ประเทศที่มีระบบการบวนการทางศาสนาเข้ามาควบคุมการสร้างหนังรวมถึงการเซนเวอร์หนังด้วย ซึ่งจริต ข้อจำกัดของตัวหนังนั้นกลับกลายเป็นส่วนหนึ่งของหนังที่มีดครงสร้างบทแข็งแรงที่สุดเท่าที่เคยดูหนังมาหลายเรื่อง และไม่แปลกใจเลยที่ A Separation นั้นเป็นหนังภาาาต่างประเทสเพียงไม่กี่เรื่องที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการืในฐานะบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยมด้วย

A Separation นำเสนอผ่านเรื่องราวของครอบครัวธรรมดาๆ เป็นหน่วยเล็กๆในสังคมที่ไม่ได้มีอิทธิพลอะไรกับประเทศชาติและประชาคมโลกเลย เรื่องราวของผัวเมียที่ตัดสินใจจะหย่ากันเนื่องจากเมียนั้นอยากจะย้ายออกไปเผชิญชีวิตที่ดีกว่าที่ต่างประเทศ แต่สามีไม่สามารถทิ้งพ่อที่เป็นอัลไซเมอร์ได้ ทั้งสองมีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน โดยก่อนจะหย่ากันอย่างเป็นทางการ สองผัวเมียนี้จำเป็นต้องแยกทางกันอยู่ โดยลูกสาวอยู่กับสามีที่ต้องดูแลพ่อที่เป็นอัลไซเมอร์ เรื่องเริ่มมีซับพล็อตเอาตรงที่สามีต้องไปทำงาน ก็เลยต้องไปจ้่างหญิงแม่ลูกอ่อนที่มีลูกสาวตัวเล็กติดมาอีกคนให้มาเป็นคนดูแลพ่อที่เป็นอัลไซเมอร์ และบังเอิญเหลือเกินที่เธอเป็นคนที่เคร่งศาสนามาก

มากจนกระทั่งเธอคิดไม่ตกจนต้องดทรไปถามคนอื่นว่าเธอสามารถพยาบาลดูแลคนป่วยที่ฉี่ราดกางเกงได้ไหม และความเคร่งศาสนาของเธอนี้เองก้นำไปสู่ตอยจบของหนังอย่างคาดไม่ถึง ไม่อยากจะเล่ารายละเอียดมากมาย นอกจากจะบอกว่า หนังมีบทที่ฉล่าด ร้อยต่อ เชือ่มโยงประเด็นระหว่าง ครอบครัว จริตชาวเอเชีย ความกตัญญู ความผูกพันธ์ พ่อ แม่ ลูก รวมไปถึง ศาสนา และระบบตุลาการ ศาลได้อย่างลงตัว คนอิหร่่านจำนวนมากมีศาสนาครอบตัวเองไว้ในการตัดสินใจทำอะไรสำคัญๆ ในขณะที่ระบบตุลาการกลับกลายเป็นเหมือนตัวที่มาตัดสินแต่ไม่ได้มีความสำคัญเท่าไหร่

หนังเรื่องนี้บทสนทนาไหลลื่น ชวนดู ไม่น่าเบื่อเลยแม่้แต่น้อย นักแสดงแทบไม่มีการปรุงแต่งอะไรเลย กับเทคนิคในการแสดงที่แสนจะเป็นธรรมชาติ ซึ่งเมื่อยึดโยงเข้ากับโครงสร้างบทที่แสนฉลาดและไดอะล็อกที่ไหลลื่น A Separation จึงเป็นหนังที่สมบูรณืแบบจนหาที่ติไม่ได้ และมันไม่มีท่ายากอะไรนอกจากบทที่โคตรจะฉลาด เลยทำให้เราอดที่จะนึกไปไม่ได้ว่า เมื่อไหร่หนอจะมีหนังไทยที่บทแลาดๆแบบนี้ ไม่ต้องใช้เพลงจากนักร้องดัง ไม่ต้องใช้เอฟเฟค ไม่ต้องใช้พระเอกนางเอกสวยมากหล่อมากหรือซุปตาร์ที่ดังมากๆมันก็เป็นหนังที่เลอค่าได้ 10/10 ด้วยความคารวะในหนังเรื่องนี้ ใครสนใจลองไปหาชมได้นะครับ เข้าใจว่าร้าน DVD ที่ลิโด้มีเพราะเคยเห็นแว้บๆใน Line

krisrox

เมื่อคืนฉันดู A Separation ที่อัมสเตอร์ดัมโดยไม่ได้เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับความยิ่งใหญ่ของมันเลย ฉันไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นกับมันมาสักพักแล้ว แต่ละครอิหร่านสไตล์ฮิทช์ค็อกเรื่องนี้ทำให้เราติดตามได้นานถึง 123 นาทีและประทับใจมาก ฉันเขียนรีวิวนี้ขึ้นมาเพื่อให้ผู้อ่าน IMDb ที่ไม่ใช่ชาวอิหร่านทุกคนมั่นใจว่าคุณควรดู A Separation อย่างแน่นอน ฉันจะตกใจมากถ้าภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้รับรางวัลออสการ์ การแสดงนั้นยอดเยี่ยมมาก และบทภาพยนตร์ก็อาจเป็นบทภาพยนตร์ที่ดีที่สุดที่ฉันเคยดูมาในรอบ 5 ปี ความอัจฉริยะของเรื่องราวของ Asghar Farhadi คือการที่มันเพิ่มความตึงเครียดและความดราม่าโดยไม่ต้องใช้พลุไฟ กลอุบาย หรือเอฟเฟกต์พล็อตที่น่าตกตะลึง นอกจากนี้ มันยังจัดการสมดุลความทุกข์ยากของตัวละครเอกได้อย่างสมบูรณ์แบบ นักเขียนบทเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่มีความสามารถเช่นนี้ หากหนังเรื่องนี้ทำให้ผมนึกถึงอะไรบางอย่าง นั่นก็คือเรื่อง “Ladri di Biciclette” (โจรขโมยจักรยาน) ซึ่งมีโครงเรื่องที่ดู “เรียบง่าย” คล้ายกัน แต่เรื่อง “A Separation” มีการพัฒนามากกว่า ซับซ้อนกว่า และมีเนื้อหาเข้มข้นกว่ามาก ลองไปดูสิ

stensson

และมันมาจากอิหร่าน สิ่งแรกที่คุณอ่านบนหน้าจอคือ “In the name of God” ยังไงก็ตาม มันเป็นเรื่องราวที่ดีที่สุด การตัดต่อที่ดีที่สุด นักแสดงที่ดีที่สุดที่คุณเคยเห็นมาเป็นเวลานาน และภาพยนตร์ไม่กี่เรื่องที่จะทำให้ท้องไส้ปั่นป่วนได้ขนาดนี้ แม้ว่าจะแทบไม่มีความรุนแรงทางกายภาพเลยก็ตาม ภรรยาต้องการไปต่างประเทศ แต่สามีของเธอไปไม่ได้เพราะเขาต้องการดูแลพ่อที่แก่ชราของเขา ภรรยาจึงย้ายออกไปและสามีก็จ้างผู้หญิงมาดูแลพ่อของเขา และแล้วทุกอย่างก็พลิกผัน แม้ว่าเรื่องราวส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นในชีวิตประจำวันของชาวอิหร่าน ศูนย์กลางของเรื่องทั้งหมดอาจเป็นลูกสาวที่เกือบจะแตกสลาย แต่ต้องใช้เวลาสักพักจนกว่าคุณจะตระหนักถึงสิ่งนั้น ยังไงก็ตาม ฉันรับรองได้เลยว่าคุณจะต้องนั่งดูหนังจนจบ จนกระทั่งข้อความหลังจบเรื่องสุดท้ายผ่านไป

markgorman

ฉันไม่เคยเห็นการเคลื่อนไหวของอิหร่าน แต่ประเทศนี้มีวัฒนธรรมภาพยนตร์ที่รุ่งเรืองและประสบความสำเร็จจากภาพยนตร์เรื่อง A Separation ซึ่งได้รับรางวัล Golden Bear สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมและรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมที่เบอร์ลินเมื่อต้นปีนี้ และฉันเข้าใจว่าทำไม อย่าคาดหวังว่าจะมีการถ่ายภาพที่อลังการ เพราะภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำด้วยกล้องมือถือหรือขาตั้งกล้องที่ค่อนข้างสั่นตลอดทั้งเรื่อง A Separation โดยมักจะอยู่ภายใต้แสงนีออนที่สาดส่องจนเกิดเป็นสีฟ้าขุ่นๆ ทับฉากแอ็คชั่นอยู่บ่อยครั้ง แต่นั่นเหมาะสมอย่างยิ่ง เพราะภาพยนตร์เรื่องนี้มีกลิ่นอายของการแอบดูตลอดเวลา โดยเหตุการณ์ส่วนตัวของครอบครัวและบางทีอาจรวมถึงประเทศที่วุ่นวายค่อยๆ

ทวีความรุนแรงขึ้นจนถึงจุดสุดยอด อย่างน้อยที่สุด พล็อตเรื่องก็ซับซ้อน แต่คุณสามารถตามทันได้ด้วยการจดจ่อกับจุดพลิกผันของภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่องนี้อย่างเต็มที่ การกดขี่ของอัลกุรอานในประเทศมุสลิมที่เคร่งครัดแห่งนี้เป็นภาระหนักตลอดทั้งเรื่อง และอัลกุรอานเป็นอุปกรณ์ประกอบฉากที่ใช้บ่อยที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อตัวละครตัวหนึ่งซึ่งเป็นเหยื่อของอาชญากรรมหลักแสวงหาคำแนะนำทางจิตวิญญาณตลอดทั้งเรื่อง ความสำคัญและการกดขี่นั้นจับต้องได้

เรื่องราวเกี่ยวกับความพยายามอันไร้ผลของภรรยา (แสดงได้อย่างยอดเยี่ยมโดย Leila Hatami) ที่จะออกจากเตหะรานกับสามีเพื่อปรับปรุงชีวิตของลูกสาววัย 12 ปี แต่สามีไม่สามารถบังคับตัวเองให้ทิ้งพ่อที่ป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์ไว้ข้างหลังได้ จึงเกิดความขัดแย้งและการหย่าร้างเป็นทางเลือกเดียว ส่งผลให้ต้องแยกทางกัน และพ่อ (แสดงได้อย่างสมบูรณ์แบบโดย Peyman Moaadi) จึงถูกบังคับให้จ้างพยาบาลมาดูแลพ่อที่เศร้าโศกอย่างสิ้นหวังของเขาในระหว่างวัน สิ่งหนึ่งนำไปสู่อีกสิ่งหนึ่ง และโดยไม่ได้ตั้งใจ สามีผลักพยาบาลจนเธอแท้งลูก เรื่องนี้ทำให้เกิดเหตุการณ์เลวร้ายมากมายที่ฉันจะไม่เปิดเผยที่นี่เพราะกลัวจะสปอยล์ให้คุณทราบ พูดง่ายๆ ก็คือ ความตึงเครียดเพิ่มขึ้นตลอดทั้งเรื่องและจบลงด้วยการตัดสินใจที่น่าสลดใจของลูกสาววัย 12 ปีของทั้งคู่ ซึ่งตัดสินใจได้ในแบบที่ไมเคิล ฮันเนเก้ต้องปรบมือให้อย่างสุดเสียง

ภาพยนตร์เรื่องนี้พูดถึงประเด็นสำคัญเกี่ยวกับความภักดีในครอบครัว (มากกว่าความรัก) หน้าที่ การกดขี่ และความโง่เขลาของศาสนาและความภาคภูมิใจ หากไม่มีความภาคภูมิใจมากเกินไป ผลที่ตามมาของภาพยนตร์เรื่องนี้คงไม่เกิดขึ้น คุณตะโกนใส่หน้าจออย่างเงียบๆ หลายครั้งว่า “แค่ทำสิ่งที่ถูกต้อง ความยุ่งเหยิงนี้จะได้รับการแก้ไข” แต่ไม่เคยเกิดขึ้นเลย เกือบจะเรียกได้ว่าเป็นเรื่องตลกที่ตลกขบขัน แต่สถานการณ์ที่ตัวเอกต้องเผชิญนั้นกลับดูตลกโปกฮา แต่นี่ไม่ใช่เรื่องตลกเลย เป็นเรื่องที่สะเทือนอารมณ์และให้ความรู้สึกเหมือนจริงอย่างขมขื่น น่าเชื่อถือ และมักจะไร้ประโยชน์

mrbarooee

ดูเหมือนว่าละครในห้องพิจารณาคดีอาจเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดสำหรับ Frahadi ที่จะสร้างโลกของเขาเองขึ้นมาใหม่และเผชิญหน้ากับเราด้วยสถานการณ์และเหตุการณ์ที่สั้นและห่างไกลในชีวิต เราคิดว่าเหตุการณ์และความขัดแย้งประเภทนี้จะไม่เกิดขึ้นในชีวิตของเรา แต่ด้วยโลกที่สมจริงและตัวละครของเขา ทำให้ทุกอย่างดูใกล้ชิดและเป็นไปได้สำหรับทุกคน Asghar Farhadi ชอบที่จะให้ผู้ชมของเขาเป็นผู้พิพากษา เช่นเดียวกับภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ ของเขา เช่น About Eli หรือ Fireworks Wednesday และในเรื่องนี้ เขาพาเราตรงไปที่ห้องพิจารณาคดีโดยไม่ต้องกลัว แต่ประเด็นคือผู้พิพากษาไม่ได้ให้ความช่วยเหลือใดๆ

แก่เราในการตัดสินอย่างชัดเจน และน่าประหลาดใจที่ทำให้สถานการณ์ซับซ้อนยิ่งขึ้น ใช่แล้ว Farhadi ไม่ต้องการให้เราตัดสิน เขาทำให้เราดูและสังเกต และออกจากโรงหนังพร้อมกับทางแยกขนาดใหญ่อยู่ตรงหน้าเรา A Separation ดูเหมือนว่าการตัดสินใจเพียงครั้งเดียวจะสร้างโลกอีกใบที่เต็มไปด้วยทางแยกและไม่ถูกเลือก เมื่อไม่มีใครผิดอย่างชัดเจน และเส้นแบ่งระหว่างคนดำกับคนขาวนั้นเลือนลางมาก และอีกครั้งที่เราอยู่ในมืออันทรงพลังของ Frhadi และประหลาดใจกับตอนจบของภาพยนตร์ คุณไม่สามารถลุกจากเก้าอี้ได้แม้แต่วินาทีเดียว เพราะเรื่องราวไม่เคยปล่อยให้คุณเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว และเหมือนลูกเทนนิส เรามักจะถูกยิงจากด้านหนึ่งไปอีกด้านเสมอ และในที่สุด

เราก็เป็นลูกสาวที่ตกใจและไม่สามารถตัดสินใจได้ บางทีเราอาจไม่เคยเห็นหรือไม่อยากมองเห็นด้านนี้ของชีวิต ที่ไม่มีอะไรชัดเจน เมื่อคำโกหกเล็กๆ น้อยๆ สิ่งที่ไม่สำคัญที่ไม่ได้ทำ และคำพูดที่ไม่ได้พูดออกมารุมล้อมเราและกลายเป็นหายนะครั้งใหญ่ ฟราฮาดีพบโลกของเขาเอง ภาษาของเขาเอง และชีวิตในแบบของเขาเอง สิ่งที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน เราชื่นชมสิ่งนั้น เขาสามารถโจมตีเราด้วยข้อมูลได้อย่างง่ายดาย และทำให้เราประหลาดใจด้วยรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ดูเหมือนไม่มีอะไร แต่เหมือนก้อนหิมะที่กลิ้งลงมาตามทางลาด ซึ่งสามารถก่อให้เกิดละครใหญ่ได้