Sophie s choice (1982) ทางเลือกของโซฟี

เรื่องย่อ

Sophie s choice โซฟีเป็นผู้รอดชีวิตจากค่ายกักกันของนาซีผู้ซึ่งได้พบเหตุผลที่จะใช้ชีวิตร่วมกับนาธานซึ่งเป็นชาวยิวอเมริกันที่ไม่มั่นคงหากหมกมุ่นอยู่กับความหายนะ พวกเขาตีสนิทกับสติงโกผู้บรรยายของภาพยนตร์นักเขียนหนุ่มชาวอเมริกันที่เพิ่งมาใหม่ในนิวยอร์กซิตี้ แต่ความสุขของโซฟีและนาธานกำลังใกล้สูญพันธุ์เพราะผีของเธอและความหลงไหลของเขา

ผู้กำกับ

Alan J. Pakula

บริษัท ค่ายหนัง

Incorporated Television Company (ITC)

นักแสดง

Meryl Streep
Kevin Kline
Peter MacNicol
Rita Karin
Stephen D. Newman
Greta Turken

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

atlihafsteinsson

Sophie s choice เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ฉันตั้งใจจะดูมาตลอด แต่สุดท้ายก็ได้มีโอกาสดูเสียที ควรดูอย่างมีหลักการว่าเนื้อเรื่องเป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไรให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะเป็นภาพยนตร์ที่ดำเนินเรื่องช้าและมีหลายชั้นเรื่องที่ค่อยๆ เปิดเผยทีละชั้น นักเขียนหนุ่มจากทางใต้ที่อยากเป็นนักเขียนย้ายไปบรู๊คลินและผูกมิตรกับเพื่อนบ้านซึ่งเป็นคู่รักชื่อนาธานและโซฟี ทั้งสามเข้ากันได้ดี แต่นิสัยสองขั้วของนาธานก็ทำให้มิตรภาพของพวกเขาสั่นคลอนไปบ้าง อย่างไรก็ตาม โซฟีเป็นคนใจเย็นและใจดี แม้ว่าเธอจะถูกทรมานด้วยอดีตในค่ายเอาช์วิทซ์ก็ตาม ขณะที่สติงโก ผู้เขียนได้รู้จักพวกเขามากขึ้น เขาก็ถูกดึงเข้าไปในอดีตของโซฟีมากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งเป็นที่ที่ความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ซ่อนอยู่

Sophie s choice ถ่ายทอดโลกที่ตรงกันข้ามกันอย่างสิ้นเชิงได้อย่างยอดเยี่ยม บรู๊คลินที่เต็มไปด้วยสีสันและเงียบสงบนั้นตัดกันอย่างชัดเจนกับโปแลนด์ในช่วงปลายทศวรรษปี 1930 ที่ถูกนาซียึดครอง ซึ่งสีสันนั้นทำให้หนังดูจืดชืดจนเกินไปจนถ้าดูต่อไปก็คงจะเป็นภาพขาวดำ ปัจจุบันในบรู๊คลินเป็นที่หลบภัยที่ดีสำหรับการพักหายใจระหว่างการมองย้อนอดีตอันเลวร้ายของโซฟี เมื่อถึงตอนจบ ถึงแม้ว่าเรื่องราวจะสะเทือนอารมณ์ แต่ Sophie’s Choice ก็เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความหวังและการไถ่บาป การแสดงช่วยได้มากทีเดียว ปีเตอร์ แม็คนิโคลและเควิน ไคลน์ต่างก็ยอดเยี่ยมในบทบาทที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ซึ่งมีความหลงใหลในวรรณกรรมเหมือนกัน

แต่เมอรีล สตรีปก็แสดงเป็นโซฟีได้อย่างน่าหลงใหลมาก การแสดงของเธอที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์นั้นไม่ได้ทำให้เธอดูโดดเด่นและได้รูปปั้นมาโดยตลอด กิริยาท่าทางของโซฟี สำเนียงของเธอ การพูดภาษาเยอรมันและภาษาโปแลนด์ของเธอ การที่เธอค้นหาคำภาษาอังกฤษเพื่อแสดงออกถึงสิ่งที่เธอต้องการจะพูด ความใจดีที่ยับยั้งชั่งใจของเธอ ความเจ็บปวดของเธอ ไม่มีส่วนใดที่มากเกินไป ผู้กำกับยังไว้ใจให้สตรีปถ่ายภาพระยะไกลกับเธอในขณะที่เธอพยายามอธิบายตัวละครอย่างลึกซึ้ง นี่เป็นหนึ่งในการแสดงของผู้หญิงที่ดีที่สุดในภาพยนตร์อย่างแท้จริง

ตลอดทั้งเรื่อง ฉันกลัวว่าโซฟีจะเลือกอะไรกันแน่ และฉันก็คิดถูก เพราะมันเป็นฉากที่บีบหัวใจ แต่ในตอนจบ ภาพยนตร์เรื่องนี้มาบรรจบกันและจบลงในแบบที่น่าพอใจทางอารมณ์ แม้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เตรียมใจสำหรับการเดินทางทางอารมณ์และรับชม Sophie s choice มันเป็นภาพยนตร์ที่สร้างกำลังใจและหดหู่ใจ และไม่ควรพลาดสำหรับผู้ที่ชื่นชอบภาพยนตร์

marissas

หลังจากได้ชมการแสดงของเมอรีล สตรีปและเควิน ไคลน์ในภาพยนตร์ตลกเรื่อง A Prairie Home Companion ที่เพิ่งเข้าฉายไปไม่นานนี้ ก็รู้สึกดีมากที่ได้เห็นการแสดงอันน่าทึ่งของพวกเธอในภาพยนตร์เรื่อง Sophie’s Choice ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ทำให้พวกเขาโด่งดัง โดยในเรื่องนี้ พวกเธอรับบทเป็นโซฟีและนาธาน คู่รักหนุ่มสาวอารมณ์ร้ายที่อาศัยอยู่ในหอพักในบรู๊คลินในช่วงฤดูร้อนปี 1947 เรื่องราวของพวกเขา และในที่สุดก็คือเรื่องราวในช่วงเวลาที่โซฟีชาวโปแลนด์อยู่ในค่ายกักกันระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ได้รับการนำเสนอผ่านมุมมองของสติงโก (ปีเตอร์ แม็คนิโคล) เพื่อนบ้านชาวใต้ที่ยังเด็กของพวกเขา

แม้ว่าจะมีตัวละครอื่นๆ ปรากฏตัว โดยเฉพาะในช่วงย้อนอดีต แต่ภาพยนตร์เรื่อง Sophie’s Choice ก็เป็นภาพยนตร์ดราม่าที่มีตัวละครสามคนซึ่งอาศัยการโต้ตอบกันอย่างแนบเนียน โดยเมอรีล สตรีปสามารถแสดงได้อย่างมีชั้นเชิง Sophie s choice แต่ในเรื่องนี้ เธอได้ยกระดับมาตรฐานให้สูงขึ้น เธอพูดได้สามภาษา (รวมถึงการแสดงที่สมจริงมากว่าชาวต่างชาติลังเลและหาคำได้อย่างไรเมื่อพูดภาษาอังกฤษ) เปลี่ยนจากนักโทษที่ออชวิทซ์ที่อิดโรยเป็น “ดอกกุหลาบที่เบ่งบาน” ที่สวยงาม ซึ่งจมอยู่กับความรู้สึกผิดแม้ในช่วงเวลาที่บ้าคลั่งหรือโรแมนติกที่เธอมีร่วมกับนาธาน เธอแสดงได้อย่างยอดเยี่ยมในบทบาทตัวละครที่ซับซ้อนมาก ฉากสำคัญของเธอกับเจ้าหน้าที่นาซีนั้นทรงพลังแน่นอน แต่ฉันก็ประทับใจกับช่วงเวลาเล็กๆ น้อยๆ เช่นกัน เช่น ประกายอารมณ์เล็กๆ น้อยๆ ที่เผยให้เห็นบาดแผลหลังสงครามของโซฟี หรือบทสนทนาอันน่าประหลาดใจที่เธอมีกับลูกสาวของนาซี

ไคลน์ทุ่มเทให้กับบทบาทของนาธานที่ “มีเสน่ห์จนน่าสะเทือนใจ” และยังแสดงให้เห็นถึงความสามารถที่น่าประทับใจอีกด้วย เขาเปลี่ยนจากมีเสน่ห์เป็นคุกคามได้ แม็กนิโคลไม่ได้มาตรฐานเหล่านี้ (ซึ่งต้องยอมรับว่าสูง) เขาสามารถแสดงเป็นเด็กไร้เดียงสาที่ตาเบิกกว้างได้ แต่เขาดูโง่เขลาและขาดความหลงใหลอยู่เสมอ ภาพยนตร์เรื่องนี้น่าจะมีประสิทธิภาพมากขึ้นหาก Stingo ดูเปลี่ยนไปจริงๆ จากประสบการณ์ที่เขามีกับ Sophie และ Nathan

แม้ว่า Stingo จะมีจุดอ่อนในฐานะตัวละคร แต่ฉันชอบโครงสร้างที่ไม่ธรรมดาที่เปิดเผยเรื่องราวของ Sophie ทีละน้อย โดยเป็นภาพย้อนอดีตที่ค่อยๆ เข้าใกล้ความสยองขวัญขั้นสุดยอดมากขึ้นเรื่อยๆ ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำออกมาได้ดีมาก และฉากในบรู๊คลินบางฉากก็ดูราวกับว่ามาจากภาพยนตร์ในยุค 1940 แต่ไม่มีผู้กำกับคนไหนในยุค 1940 ที่จะเผชิญหน้ากับความโหดร้ายของเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ได้โดยตรงขนาดนี้ และนักแสดงหญิงจากยุคไหนๆ ไม่กี่คนเท่านั้นที่จะสามารถแสดงได้อย่าง Streep

MyDarkStar

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า Meryl Streep แสดงได้ดีที่สุดในบรรดานักแสดงหญิงตลอดกาล การแสดงนั้นเปลือยเปล่าจนคุณแทบจะสัมผัสได้ถึงความเศร้าโศกของเธอที่ฉายออกมาจากหน้าจอ สำหรับฉากที่บีบหัวใจทั้งหมดในภาพยนตร์เรื่องนี้ คุณจะไม่เคยรู้สึกเลยว่า Streep แสดงเกินเหตุเลย นั่นบอกอะไรได้หลายอย่างเกี่ยวกับคนที่ใช้เวลาเกือบครึ่งฉากไปกับน้ำตาในดวงตา การแสดงของเธอดูเป็นธรรมชาติและเป็นธรรมชาติมาก โดยเฉพาะเมื่อเธอพูดภาษาเยอรมันได้อย่างไม่มีที่ติ หรือพูดภาษาอังกฤษด้วยสำเนียงโปแลนด์ที่น่าเชื่อถือ

ความจริงที่ว่า Kevin Kline และ Peter MacNicol ไม่ได้สูญเสียความสามารถไปโดยสิ้นเชิงในภาพยนตร์เรื่องนี้บอกอะไรได้หลายอย่างเกี่ยวกับการแสดงของพวกเขา Kline เองก็แสดงได้ยอดเยี่ยมในบทบาทของชายที่เป็นโรคหลงผิดและโรคอารมณ์สองขั้ว Sophie s choice นี่เป็นหนึ่งในการแสดงที่ดีที่สุดของเขาเช่นกัน Peter MacNicol เล่นเป็นตัวละครที่ด้อยกว่าตัวละครอื่นๆ MacNicol มีหน้าที่ที่ไม่ค่อยน่าพึงปรารถนานักในการรับบทเป็นตัวละครที่แบกภาระน้อยที่สุด ดังนั้น เขาจึงอาจถูกมองข้ามเมื่อดูทั้งเรื่อง อย่างไรก็ตาม MacNicol ทำหน้าที่ได้ดีมากในการแสดงตัวละครตัวนี้ โดยไม่พยายามสร้างเรื่องราวให้มากไปกว่าที่ควรจะเป็น บทบาทของเขามีความสำคัญมากสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่เรื่องราวที่แท้จริงคือ Streep การแสดงของเธอจะโดดเด่นกว่าการแสดงอื่นๆ ในประวัติศาสตร์ ฉันเชื่ออย่างนั้นจริงๆ Streep ถ่ายทอดบทบาทได้อย่างลึกซึ้งในเรื่องนี้ โดยถ่ายทอดบทพูดที่ทำให้คุณรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว

artoffilmorg

ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงไม่อยากดู Sophie’s Choice เลย นานหลายปีแล้ว ฉันรู้จักการแสดงของ Meryl Streep ที่ชื่อว่า Alan J Pakula ฉันกับ Kevin Kline ก็รู้เหมือนกันว่าฉันต้องดูให้ได้ คริสต์มาสปี 2017 ได้นำเรื่องราวสะเทือนขวัญนี้มาสู่ชีวิตของฉัน และตอนนี้ก็อยู่ในจิตใต้สำนึกของฉันตลอดไป คำว่า “พิเศษ” เป็นคำแรกที่ผุดขึ้นมาในใจ การแสดงของ Meryl Streep เหนือโลก รายละเอียดทุกอย่างในผลงานของเธอเปรียบเสมือนสายสัมพันธ์กับหัวใจของเธอ และดังนั้นจึงเชื่อมถึงหัวใจของฉันด้วย “เอมิล ดิกเกนส์” ดวงตาของเธอที่ถามคำถามกับบรรณารักษ์ผู้แสนเลวร้ายนั้นจะอยู่ในความทรงจำของฉันตลอดไป Meryl Streep ในบท Sophie ถามคำถามนั้นเมื่อ 35 ปีที่แล้ว น่าทึ่งมาก! เป็นประสบการณ์ที่เลวร้ายมาก มันจะทำให้ฉันกลับไปดูหนังของเธอทุกเรื่อง Sophie s choice โดยเฉพาะ “A Cry In The Dark”, “Plenty”, “The Bridges Of Madison County” “Julia and Julia” แม้แต่ “Death Becomes Her” และ “The Devil Wears Prada” ขอบคุณมาก Meryl Streep ขอบคุณมาก

JamesHitchcock

เรื่องราวเกิดขึ้นในบรู๊คลินในช่วงปลายทศวรรษปี 1940 ไม่นานหลังจากสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง ตัวละครหลักสามคนคือ สติงโก นักเขียนหนุ่มจากภาคใต้ตอนล่าง และนาธานและโซฟี คู่รักที่เป็นเพื่อนกับเขา นาธานเป็นชาวนิวยอร์กเชื้อสายยิวที่บอกกับสติงโกว่าเขาเป็นนักชีววิทยาวิจัยของบริษัทเภสัชกรรม โซฟีเป็นผู้อพยพชาวโปแลนด์ที่ไม่ใช่ชาวยิวซึ่งรอดชีวิตจากการถูกนาซีนาซีจองจำในออชวิทซ์ ในตอนแรกบรรยากาศค่อนข้างสบายๆ เต็มไปด้วยความรัก มิตรภาพ และความสนุกสนาน ส่วนนี้ของภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยสีสันสดใสในฉากฤดูร้อน และชานเมืองที่ร่ำรวยของนิวยอร์กดูเหมือนเป็นที่พักพิงที่ปลอดภัยจากความสยองขวัญของสงครามที่ทำลายล้างยุโรปเมื่อไม่นานนี้

อย่างไรก็ตาม โทนเรื่องค่อยๆ มืดลงเมื่อเราเริ่มตระหนักว่าโซฟีผู้อ่อนโยนและสวยงามกำลังซ่อนความลับอันดำมืดไว้ เราทราบว่าพ่อที่รักของเธอไม่ได้เป็นนักวิชาการต่อต้านนาซีอย่างที่เธออ้าง แต่แท้จริงแล้วเป็นพวกต่อต้านชาวยิวหัวรุนแรงและชื่นชอบลัทธินาซีซึ่งชาวเยอรมันฆ่าตายโดยไม่ได้ตั้งใจ นาธานดูประหลาดในตอนแรกแต่ก็มีชีวิตชีวาและน่ารัก แต่เมื่อภาพยนตร์ดำเนินไป เขาก็เริ่มแสดงอาการผิดปกติ ดูหมิ่นสติงโกซึ่งเขาเคยปฏิบัติต่อเขาเหมือนเพื่อน และสงสัยอย่างไม่มีเหตุผลว่าโซฟีไม่ซื่อสัตย์กับเขา เราและสติงโกทราบจากพี่ชายของนาธานว่าเขาป่วยทางจิตจริงๆ และเขาทำงานให้กับบริษัทเภสัชในตำแหน่งนักบวชชั้นต่ำเท่านั้น ไม่ใช่นักวิทยาศาสตร์วิจัย แม้ว่าโซฟีจะยังไม่ทราบข้อเท็จจริงเหล่านี้ก็ตาม

ในปี 1982 มีภาพยนตร์หลายเรื่องเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สอง แต่มีเพียงไม่กี่เรื่องเกี่ยวกับการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ซึ่งดูเหมือนจะทำให้ผู้สร้างภาพยนตร์หวาดกลัวด้วยความยิ่งใหญ่ของมัน ดังนั้น อลัน ปาคูลาจึงได้บุกเบิกแนวทางใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาพูดถึงประเด็นนี้จากมุมมองที่ขัดแย้งกัน โดยพูดถึงความรู้สึกผิดเกี่ยวกับสงคราม ไม่ใช่ความรู้สึกผิดทางกฎหมายและศีลธรรมของผู้ที่ก่อเหตุฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ แต่เป็นความรู้สึกผิดทางจิตวิทยาของผู้ที่รอดชีวิตจากเหตุการณ์นั้น หลังจากได้รับการปลดปล่อยจากค่ายกักกัน ผู้รอดชีวิตหลายคน เช่น โซฟี รู้สึกผิดที่รอดชีวิตมาได้ ในขณะที่คนอื่นๆ

รวมถึงเพื่อนและสมาชิกในครอบครัวเสียชีวิตไป Sophie s choice ความรู้สึกผิดของโซฟียิ่งเลวร้ายลงไปอีกเมื่อเธอรู้เกี่ยวกับทัศนคติทางการเมืองที่น่ารังเกียจของพ่อ และจากข้อเท็จจริงที่เธอพยายามใช้ประโยชน์จากชื่อเสียงของพ่อและความรู้ภาษาเยอรมันที่คล่องแคล่วของเธอ เพื่อพยายามสร้างความสัมพันธ์กับรูดอล์ฟ โฮส ผู้บัญชาการค่ายเอาช์วิทซ์ ซึ่งเธอได้กลายมาเป็นเลขานุการของโฮส อย่างไรก็ตาม ความลับที่เจ็บปวดที่สุดของโซฟีคือ “การเลือก” ของชื่อภาพยนตร์ ซึ่งก็คือความจริงที่ว่าเธอถูกเจ้าหน้าที่นาซีผู้โหดร้ายบังคับให้เลือกว่าลูกคนใดควรมีชีวิตอยู่และคนใดควรตาย ความรักที่เธอมีต่อนาธาน ชาวยิว ซึ่งเธอยึดมั่นไว้แม้ว่าเขาจะปฏิบัติต่อเธออย่างไม่ดี อาจเป็นหนทางหนึ่งในการชดใช้ความรู้สึกผิดของเธอ