Dog Day Afternoon (1975) ด็อก เดย์ อาฟเตอร์นูน

เรื่องย่อ

จากเรื่องราวในชีวิตจริงที่เกิดขึ้นในช่วงต้นทศวรรษที่เจ็ดสิบที่ Chase Manhattan Bank ใน Gravesend บรู๊คลินถูกจับโดยโจรปล้นธนาคารที่ตั้งใจจะขโมยเงินมากพอสำหรับภรรยาของเขา (หญิงข้ามเพศ) เพื่อรับการผ่าตัดแปลงเพศ . ในช่วงบ่ายของฤดูร้อนธนาคารออมสินแห่งแรกของบรู๊คลินถูกจัดขึ้นโดยซันนี่และซัลตัวละครสองตัวที่เลื่อนลงมา แม้ว่าผู้จัดการธนาคารและพนักงานบอกเล่าหญิงจะตกลงที่จะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการโจรกรรม Dog Day Afternoon แต่ซันนี่พบว่าไม่มีอะไรให้ขโมยมากนักเนื่องจากเงินสดส่วนใหญ่ถูกหยิบขึ้นมาในวันนั้น ซันนี่ได้รับโทรศัพท์ที่ไม่คาดคิดจากผู้กองตำรวจมอเร็ตติซึ่งบอกเขาว่าสถานที่แห่งนี้ล้อมรอบไปด้วยกองกำลังตำรวจทั้งเมือง ซันนี่ต่อรองราคากับมอเร็ตติอย่างประหม่าโดยมีทางเลือกไม่มากนักโดยเรียกร้องให้พาไปสนามบินและเครื่องบินออกนอกประเทศอย่างปลอดภัยเพื่อตอบแทนความปลอดภัยของพนักงานธนาคาร

ผู้กำกับ

Sidney Lumet

บริษัท ค่ายหนัง

Warner Bros.

นักแสดง

Penelope Allen
Sully Boyar
John Cazale
Beulah Garrick
Carol Kane
Sandra Kazan
Marcia Jean Kurtz

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

pedroborges

ในผลงานการร่วมงานครั้งที่สองและครั้งสุดท้ายกับซิดนีย์ ลูเม็ต อัล ปาชิโน Dog Day Afternoon แสดงได้อย่างยอดเยี่ยมในบทบาทโจรปล้นธนาคารที่ไม่ได้วางแผนการจู่โจมไว้อย่างดี จริงๆ แล้วไม่ต้องการทำร้ายใคร และเผยว่าเขาเป็นไบเซ็กชวล จอห์น คาซาลยังแสดงได้ดีมากในหนึ่งในภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของเขาในบทบาทผู้สมรู้ร่วมคิดของอัล ปาชิโน ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทอดความทุกข์ ความกลัว และความเหนื่อยล้าของตัวละครทุกตัวได้ดีมาก ตั้งแต่ตัวละครหลักจนถึงตัวละครสมทบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนที่สนุกสนาน ชาร์ลส์ เดอร์นิ่งยังแสดงได้อย่างยอดเยี่ยมในบทบาทชายผู้พยายามรักษาสมดุลเพื่อรักษาการเจรจาระหว่างตำรวจกับโจร Dog Day Afternoon เป็นหนึ่งในการแสดงที่ดีที่สุดของอัล ปาชิโนและหนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดของซิดนีย์ ลูเม็ต ถือเป็นภาพยนตร์ที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งในยุค 70

ChiBron

ภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยมและน่าหลงใหลของ Al Pacino หากคุณคิดว่าเขาแสดงได้ยอดเยี่ยมใน GF I, II และ Scarface….ลองชมเขาใน Dog Day Afternoon ดูสิ เป็นหนึ่งในการแสดงที่ยอดเยี่ยมที่สุดในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ ฉันชอบที่สุดอย่างแน่นอน ความลุ่มลึกที่เขารับบทเป็นซันนี่เป็นสิ่งที่น่าประทับใจมากจนฉันนับไม่ถ้วนว่าเขาทำให้ฉันประทับใจกี่ครั้ง การแสดงของเขามีพลังประหม่าอย่างอธิบายไม่ถูกจนไม่มีทางทำให้คุณไม่รู้สึกสงสารซันนี่ได้ น่าเศร้าที่ด้วยเหตุผลบางอย่าง ภาพยนตร์เรื่องนี้จึงถูกลืมไปเมื่อพูดถึงภาพยนตร์/การแสดงที่ยอดเยี่ยมที่สุดของ Al นั่นเป็นเพราะไม่ค่อยมีใครดู ดังนั้น หากคุณคิดว่าตัวเองเป็นแฟนภาพยนตร์ โปรดไปเช่า DDA และชมภาพยนตร์ดีๆ ที่มี Al Pacino ผู้เป็นตำนานแสดงศิลปะในช่วงที่รุ่งเรืองที่สุดของอาชีพการงาน

apparentlyblue

แน่นอนว่าทุกอย่างไม่ได้เป็นไปตามแผน Dog Day Afternoon หนึ่งชั่วโมงต่อมา พวกเขายังอยู่ข้างในและธนาคารก็ถูกล้อมไว้ ตำรวจ สื่อมวลชน ฝูงชนแฟนๆ และเอฟบีไอต่างก็เฝ้ารอฟังทุกคำพูดของซอนนี่ และทำไมน่ะเหรอ? เพราะซอนนี่มีตัวประกัน 9 คนเป็นเบี้ย มีธนาคารเป็นคณะกรรมการบริหาร และเวลาทั้งหมดในโลกที่จะคิดกลยุทธ์ขึ้นมา อย่างไรก็ตาม ภายในธนาคารกลับเป็นอีกเรื่องหนึ่ง คุณอดไม่ได้ที่จะเห็นใจซอนนี่ (เพราะการแสดงที่ยอดเยี่ยมของปาชิโน) ในบทบาทโจรปล้นธนาคารครั้งแรกที่ไม่พร้อม ไร้ความสามารถ และพยายามคิดหาทางออก แม้แต่ผู้ชมก็เริ่มรู้สึกถึงผลกระทบของสตอกโฮล์มซินโดรมเมื่อตัวละครของปาชิโนได้รับความรักจากเรา ‘ตัวร้ายที่เป็นคนดีในใจ’

อาจกลายเป็นเรื่องซ้ำซากจำเจได้ แต่การแสดงของปาชิโนนั้นยอดเยี่ยมมาก แม้แต่ซอลที่มีนิสัยแปลกประหลาดก็ยังดึงดูดใจเมื่อความไร้เดียงสาเหมือนเด็กของเขาเปล่งประกายออกมา Calzale ได้รับเลือกให้มารับบทเป็นผู้ร่วมมือที่อึดอัดและตามรอย Sonny โดยไม่พูดอะไรเลย เรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างมากเพราะเป็นการผสมผสานทักษะของ Lumet กับพรสวรรค์ของ Pacino เป็นครั้งที่สองในบทบาทที่ดีที่สุดของ Pacino เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงที่ชวนติดตามและน่าเศร้าแต่จับต้องได้มากที่สุด นั่นคือสิ่งที่ทำให้มันทรงพลังมาก

kwongers

“Dog Day Afternoon” ของซิดนีย์ ลูเม็ตเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่สนุกและตลกที่สุดที่ฉันเคยดูมา มีบทสนทนาที่เฉียบคม ซับซ้อน มีไหวพริบ (และมักจะพูดเป็นคำพูดได้) และการแสดงที่ยอดเยี่ยม อัล ปาชิโนรับบทเป็นซอนนี่ ผู้แพ้ที่มองโลกในแง่ดีที่ตัดสินใจปล้นธนาคารกับเพื่อนของเขา ซัล (รับบทโดยจอห์น คาซาล ผู้ล่วงลับ) เพื่อหาเงินให้ลีออน คนรักของเขาทำการผ่าตัดแปลงเพศ ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำเพียงไม่กี่ฉากเท่านั้น และอาจดูยาวเกินไปสำหรับบางคน แต่ผลงานก็ออกมาดีเยี่ยมเพราะเชื่อมโยงกันด้วยการแสดงที่ยอดเยี่ยม อัล ปาชิโนแสดงเป็นซอนนี่ได้อย่างน่าทึ่ง และผลงานของเขาในเรื่องนี้ยังบดบังผลงานยอดเยี่ยมที่เขาทำในบทไมเคิล คอร์เลโอเนใน “The Godfather” อีกด้วย

(และนั่นก็บอกอะไรบางอย่างได้ เพราะฉันชอบภาพยนตร์เรื่องนั้นและการแสดงของเขา) ปาชิโนแสดงสีหน้าและพลังงานได้ดี รวมถึงการมองโลกในแง่ดีอย่างเต็มเปี่ยม และการแสดงของเขาก็ดึงดูดใจและน่าสนใจอย่างมาก ตัวอย่างเช่น ฉากที่เขาปลุกระดมฝูงชนให้ต่อต้านตำรวจด้วยการตะโกนว่า “แอตติกา! แอตติกา! วางปืนลงซะ!” นักแสดงที่ด้อยกว่าจะทำให้มันจืดชืด แต่ปาชิโนทำให้มันดูเศร้าสร้อยและตลกในเวลาเดียวกัน (และเขาถูกขโมยรางวัลออสการ์จากบทบาทของเขา)

จอห์น คาซาลผู้ล่วงลับก็เล่นได้ยอดเยี่ยมในบทซอล ผู้ติดตามที่มีดวงตาโง่เขลา สงบนิ่งและผ่อนคลาย Dog Day Afternoon ท่ามกลางพลังบ้าคลั่งของปาชิโน แม้ว่าจะเป็นบทบาทที่ไม่หวือหวา แต่คาซาลก็ยังสร้างเสียงหัวเราะได้เสมอ โดยเฉพาะในบทพูดที่จริงจังของเขาที่ว่า “ซอนนี่ พวกเขาบอกว่ามีเกย์สองคนอยู่ที่นี่…ฉันไม่ใช่เกย์” แฟรงก์ เพียร์สันได้รับรางวัลออสการ์จากบทภาพยนตร์ของเขาด้วยเหตุผลบางประการ บทสนทนานั้นตลก เฉียบคม และเฉียบแหลม บทพูดหลายบทในภาพยนตร์เรื่องนี้มีคำพูดที่น่าจดจำมาก (และคุณสามารถดูบางประโยคได้ใน “คำพูดที่น่าจดจำ”) นี่คือการเขียนที่ชาญฉลาดในแง่ที่ว่าคุณจะทำให้หัวเราะและซาบซึ้งไปพร้อมๆ กัน

rbverhoef

เล่าเรื่องจริงของซอนนี่ (อัล ปาชิโน) และซอล (จอห์น คาซาล) สองคนนี้เข้าไปในธนาคารในปี 1972 ในบรู๊คลินเพื่อปล้นธนาคาร พวกเขาอาจจะออกมาได้ภายในห้านาที แต่กลับกลายเป็นเรื่องเลวร้าย แทนที่จะเป็นการปล้น กลับกลายเป็นการจับตัวประกัน และกลายเป็นละครตลกในสื่อด้วย ตั้งแต่วินาทีแรก คุณจะอยู่ในภาพยนตร์เรื่องนี้เต็มๆ หลังจากนั้น ฉันอยากเขียนรีวิวของตัวเอง แต่จำไม่ได้ว่าเพลงประกอบเป็นยังไง ถ้ามีหรือเปล่า เพลงนั้นบอกอะไรบางอย่างเกี่ยวกับภาพยนตร์ที่ดึงดูดคุณได้มากเพียงใด ส่วนแรกนั้นตลกมาก ฉันหัวเราะหลายครั้ง ส่วนที่สองเป็นแนวดราม่าและระทึกขวัญมากกว่า ผู้กำกับที่ยอดเยี่ยม ซิดนีย์ ลูเม็ต

สร้างบรรยากาศบางอย่างให้กับภาพยนตร์เรื่องนี้ได้อย่างลงตัว ในการแสดงที่ดีที่สุดครั้งหนึ่งของปาชิโน ก็มีนักแสดงสมทบที่ยอดเยี่ยมรายล้อมอยู่รอบตัว เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์แต่ไม่ได้รับรางวัล เขาแพ้ให้กับแจ็ค นิโคลสันในภาพยนตร์เรื่อง ‘One Flew over the Cuckoo’s Nest’ โอกาสคงมี 50-50 และรางวัลออสการ์ตกเป็นของหนังที่ดีกว่า ฉันต้องยอมรับเลย ถึงอย่างนั้น ก็ยังเป็นหนึ่งในการแสดงที่ดีที่สุดที่ฉันเคยเห็นมา เมื่อเทียบกับนักแสดงคนอื่นๆ แล้ว หนังเรื่องนี้ถือว่าดีทีเดียว และเมื่อเทียบกับเขาแล้ว มันก็ยอดเยี่ยมมาก

mattymatt4ever

ฉันจะพูดอะไรเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้ได้บ้าง? การแสดงของ Pacino นั้นยอดเยี่ยมมาก และเขาสมควรได้รับคำชมเชยสำหรับผลงานอันยอดเยี่ยมของเขาในภาพยนตร์เรื่องนี้ ฉันยังชอบ Charles Durning ที่เล่นเป็นผู้เจรจาจับตัวประกันได้ดี Sidney Lumet เป็นผู้กำกับที่มีความสามารถ เชี่ยวชาญด้านดราม่าเข้มข้น และเก่งในการสร้างบรรยากาศให้เกิดช่วงเวลาแห่งความซับซ้อน ภาพยนตร์เริ่มต้นได้อย่างน่าดึงดูดด้วยโครงเรื่องที่ทำให้คุณรู้สึกอินไปกับมัน ฉากเปิดเรื่องนั้นทำได้ดีมาก ฉันชอบวิธีที่เราได้รู้จักตัวละครในธนาคารในระดับที่เกือบจะใกล้ชิด

แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้ยืดเยื้อออกไป Dog Day Afternoon มันยืดเยื้อออกไปเล็กน้อย มีฉากที่ควรจะตัดออกไป ความเข้มข้นดูเหมือนจะลดลงเมื่อภาพยนตร์ผ่านจุดกึ่งกลางไป ความซับซ้อนหายไป และเรากำลังดูการโต้ตอบแบบน้ำเน่าระหว่าง Sonny กับคนรักที่เป็นเกย์ของเขา รวมถึงภรรยาที่โกรธแค้นของเขา ฉากไคลแม็กซ์นั้นน่าผิดหวังเล็กน้อยและควรจะน่าตื่นเต้นกว่านี้ ฉันไม่จัดอันดับให้ เป็นหนึ่งในผลงานที่ดีที่สุดของ Lumet แม้ว่าจะมีการแสดงที่ดีที่สุดของ Pacino ก็ตาม มีช่วงเวลาที่น่าจดจำอยู่บ้าง แต่โดยรวมแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่น่าจดจำเท่าไร

MovieAddict

เมื่อถึงเวลาที่ Sidney Lumet ออกฉายเรื่อง “Dog Day Afternoon” เขาก็ได้เรียนรู้ที่จะปล่อยวางจาก Al Pacino เสียที ลืมเรื่องความลังเลใจของเรื่อง “Serpico” ไปได้เลย ที่นี่เราจะได้เห็น Al ตัวจริง นักแสดงที่จะนำ Tony Montana กลับมามีชีวิตอีกครั้งในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า และผู้ชายคนเดียวกันที่มอบความอบอุ่นจากใจจริงให้กับ Michael Corleone ซึ่งขาดหายไปในตัวละครรองๆ ของเขาบางตัว

โดยพื้นฐานแล้ว Al Pacino เป็นนักแสดงและ Al Pacino เป็นตัวละคร และนี่คือตัวละครตัวนี้ และมันก็ได้ผลดีมาก Al Pacino ในบทบาทนักแสดงเข้ามามีบทบาทเมื่อเขาได้รับบทที่นำกลับมาใช้ใหม่และผู้กำกับที่ไม่มีความสามารถ ซึ่งเกิดขึ้นบ่อยครั้งในช่วงหลังนี้ แต่โชคดีที่การเปรียบเทียบของเขาอย่าง De Niro นั้นโชคดีพอที่จะหลีกเลี่ยงความผิดพลาดเหล่านี้ในการสร้างภาพยนตร์ของคนรุ่นเก่าได้

เรื่องนี้สร้างจากเรื่องจริง เช่น เรื่อง “Serpico” แต่ดีกว่าและมีส่วนร่วมมากกว่า หนังเรื่องนี้สามารถเชื่อมโยงกับผู้ชมได้มากกว่า Serpico เพราะไม่ต้องผ่านด่านเดิมๆ แต่เดินเรื่องยาวและดีกว่าที่ทีมงานเบื้องหลังจะทำได้ดี ลืมความซ้ำซากจำเจไปได้เลย และค่อยๆ เพิ่มความคิดสร้างสรรค์ในช่วงต้นเรื่อง ชม Pacino ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับตัวละครและปล่อยให้เนื้อเรื่องซึมซับเข้าไป มันซาบซึ้งกว่าที่เห็นในตอนแรก

Pacino รับบทเป็น Sonny Wortzik ชายชาวบรู๊คลินที่จับธนาคารเป็นตัวประกันเพื่อจ่ายเงินให้กับ “ภรรยา” ของเขา ภรรยาของเขาก็จริงอยู่ที่ Leon Shermer (รับบทโดย Chris Sarandon ผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์จากเรื่องนี้ ซึ่งเป็นบทบาทแรกของเขาในภาพยนตร์กระแสหลัก) คนรักเกย์ของ Sonny ที่ไม่มีเงินพอที่จะทำธุรกิจทางเพศ การปล้นธนาคารครั้งนี้จะเป็นสิ่งที่ผู้ร้ายตัวฉกาจที่สุดคนหนึ่งของวงการภาพยนตร์คลาสสิกเคยบรรยายไว้ว่าเป็นการ “เข้าออก” อย่างรวดเร็ว แต่ Sonny ถูกกักขังอยู่ภายในธนาคาร และในไม่ช้าเขาก็กลายเป็นข่าวไปทั่ว และตำรวจก็ยืนอยู่หน้าอาคารพร้อมปืนที่ชักออกมา เหมือนกับหนังของเดนเซลแต่ดีกว่าและแปลกใหม่กว่า อ้อ และจริงด้วย เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจริงและเราสามารถบอกได้

ซอล (จอห์น คาซาล) เพื่อนร่วมก่ออาชญากรรมของซอนนี่กังวลว่าเขาจะถูกสื่อภายนอกปฏิบัติราวกับเขาเป็นเกย์ ความกังวลของเขาช่วยคลายเครียดและเป็นตัวเชื่อมระหว่างหนังกับผู้ชม ชาร์ลส์ เดอร์นิ่งเป็นตำรวจที่หงุดหงิดที่ต้องจัดการกับสถานการณ์นี้ Dog Day Afternoon การแสดงของเขาค่อนข้างน่าเชื่อถือพอๆ กับคาเวล การแสดงของปาชิโนยอดเยี่ยมมาก บ้าระห่ำและมีพลัง เขาแสดงความสามารถแบบเดียวกันนี้ใน “Scarface” อีกครั้งแปดปีต่อมา แต่เขาจะถูกนักวิจารณ์ตำหนิว่าทำเกินเลย (แม้ว่าพวกเขาจะมีปัญหาจริงๆ กับการใช้คำหยาบคายและความรุนแรงมากเกินไป เช่นเดียวกับ “The Passion of the Christ” ของ Mel Gibson ที่จะกลายเป็นภาพยนตร์คลาสสิกที่โด่งดังในไม่ช้า และผู้คนจะหัวเราะเมื่อได้ยินว่ามีคนเคยเรียกภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าเป็นภาพยนตร์ที่มีความรุนแรงที่สุดเท่าที่เคยมีมา)

ยังมีฉากที่ดีที่สุดฉากหนึ่งในภาพยนตร์เรื่องนี้ที่เทียบได้กับฉาก Last Stand ของ Montana ใน “Scarface” หรือฉากรับบัพติศมาใน “The Godfather” ซึ่งซอนนี่กำลังคุยโทรศัพท์กับ “ภรรยา” ของเขา โดยปกปิดแรงจูงใจของเขาจากผู้ฟังที่อยู่ใกล้ๆ อย่างระมัดระวัง รับชม Pacino เจาะลึกตัวละครนี้ แล้วคุณจะติดใจทันที เราชอบตัวละครของเขาเพราะเขาดูสมจริง และ Pacino ก็ทำให้เขาดูสมจริง และนั่นคือเหตุผลว่าทำไมภาพยนตร์เรื่องนี้จึงถือเป็นหนึ่งในการแสดงที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล

ฮอลลีวูดกำลังพยายามผ่อนปรนวัฒนธรรมของเราให้ยอมรับเรื่องรักร่วมเพศและการผ่าตัดแปลงเพศหรือไม่ ฮอลลีวูดกำลังพยายามแนะนำให้เรารู้จักตัวละครเกย์ทีละน้อย โดยหวังว่าครอบครัวชาวอเมริกันที่เคร่งเครียดจะถูกรุกรานด้วยภาพลักษณ์ของผู้ชายเกย์มากขึ้นเรื่อยๆ หรือไม่ ไม่ นี่คือเรื่องจริงที่ฮอลลีวูดนำมาให้เราเห็น โดยไม่คำนึงถึงเรื่องรักร่วมเพศ ปาชิโนอาจเล่นเป็นพนักงานไปรษณีย์ที่หงุดหงิดใจก็ได้ และนั่นก็ยังถือว่าได้ผล เพราะทุกอย่างจะลงตัวกันเองเพราะความระทึกขวัญและความดราม่าของหนังส่งผลต่อเรา ไม่ใช่ภูมิหลังของตัวละคร