Masters Of Horror – Imprint (2006)

เรื่องย่อ

ในญี่ปุ่นศตวรรษที่ 19 คริสโตเฟอร์นักข่าวชาวอเมริกันได้กลับไปค้นหาโคโมโมะ Masters Of Horror ความรักที่ขาดหายไปในชีวิตของเขาที่เขาทิ้งไปเมื่อหลายปีก่อนแม้ว่าเขาจะสัญญาว่าจะกลับมาหาเธอในภายหลัง เขามาถึงเกาะที่มืดมิดซึ่งเขาได้พบกับโสเภณีพิการที่บอกว่าคนที่เขารักได้จากไปแล้ว เขาดื่มกับเธอและขอให้เธอเล่าเรื่องราวในชีวิตของเธอ เธอเล่าเรื่องราวที่มืดมนเกี่ยวกับชีวิตของเธอและชะตากรรมที่น่าเศร้าของโคโมโมะ

ผู้กำกับ

Stuart Gordon
Dario Argento
John Carpenter

บริษัท ค่ายหนัง

IDT Entertainment (2005)

นักแสดง

Karen Elizabeth Austin
J. Winston Carroll
Miho Ninagawa
Anthony Harrison
Diego Martinez-Tau
nry Thomas

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

Fmartiterron

เมื่อฉันได้ยินเกี่ยวกับซีรีส์นี้ ฉันรู้สึกตื่นเต้นมาก ฉันเป็นแฟนตัวยงของผู้กำกับบางคนที่เกี่ยวข้อง เช่น โทบี้ ฮูเปอร์ จอห์น คาร์เพนเตอร์ หรือดาริโอ อาร์เจนโต และแนวคิดที่ว่าพวกเขาจะได้รับอิสระและทรัพยากรในการกำกับเรื่องราวสยองขวัญความยาวหนึ่งชั่วโมงทำให้ฉันตัวสั่นด้วยความคาดหวัง อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์นั้นก็ออกมาเป็นกระจุก อย่าเข้าใจผิด ผู้กำกับส่วนใหญ่ที่เกี่ยวข้องดูเหมือนจะทำได้ดี Masters Of Horror และเรื่องราวก็มีศักยภาพ แต่การเขียนบทและการแสดงนั้น ยกเว้นบางเรื่องเท่านั้น ดูจากตัวเลขแล้ว

อย่างไรก็ตาม หากคุณชอบเรื่องสยองขวัญ คุณคงไม่รังเกียจที่จะใช้เวลาสองสามชั่วโมงกับตอนรองๆ ซีรีส์นี้ยังคงดีกว่าค่าเฉลี่ย และยังมีอัญมณีที่ซ่อนอยู่มากพอที่จะทำให้คุณอยากดูต่อ
ตอนที่ฉันชอบที่สุด ได้แก่ “Incident on and off a road mountain” (Don Coscarelli), “Cigarette Burns” (John Carpenter), “Deer Woman” (John Landis) และ “Sick Girl” กำกับโดย Lucky McKee ฉันเพิ่งได้ยินว่าซีรีส์เรื่องนี้ได้รับการต่ออายุเป็นซีซั่นใหม่แล้ว ฉันบอกได้เพียงว่าฉันจะดูต่อไปเรื่อยๆ

Chipsmannen

เพื่อนของฉันซื้อซีซั่น 1 เล่ม 1 มาและฉันก็คิดว่า อืม บางทีนี่อาจเป็นเรื่องราวแบบ Tales From The Crypt ยุคใหม่ หรืออาจจะเป็น Tales From The Darkside เวอร์ชันใหม่ ฉันเลยตัดสินใจดูตอนหนึ่งซึ่งก็คือ Cigarette Burns ก่อนที่ฉันจะยืมมา เพื่อนของฉันบอกว่ามีฉากเลือดสาดมาก ฉันเลยคิดว่าคงเป็นฉากเลือดสาดธรรมดาๆ ทั่วไป แต่ฉันคิดผิด มันกลายเป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุดที่ฉันเคยดูมาเลย… ฉากที่รุนแรงและเลือดสาดไม่ได้น่ากลัว แต่คลิปสั้นๆ จากภาพยนตร์เรื่อง “La Fin Absolude de Monde” ทำให้ฉันกลัวจนแทบตาย ฉันบอกได้อย่างตรงไปตรงมาเลยว่า Cigarette Burns เป็นผลงานที่ดีที่สุดของ John Carpenters

Agnelin

ฉันพบว่า Masters Of Horror เป็นการสานต่อสไตล์เรื่องสยองขวัญสั้นอิสระที่ดี ซึ่งเป็นเครื่องหมายการค้าของ “Tales of the crypt” (และเรื่องอื่นๆ) ทั้งสองเรื่องมีความคล้ายคลึงกันหลายประการ หนึ่งในนั้นคือคุณภาพโดยรวมที่ไม่สม่ำเสมอมาก โดยมีตอนที่น่าทึ่งบางตอนที่น่ากลัวและสนุกเมื่อดูซ้ำหลายครั้ง และบางตอนก็ดูน่าเขินอายเมื่อดูเป็นตอนของรายการที่ควรจะนำเสนอความสยองขวัญที่ดีที่สุดให้กับคุณโดยผู้สร้างภาพยนตร์หลายคนที่ได้รับชื่อเสียงในแนวนี้ แต่ถึงกระนั้น ส่วนใหญ่ก็ยังมีคุณภาพดีอยู่บ้าง ไม่ว่าจะเป็นความตลกโปกฮาที่ไม่อาจต้านทานได้ เรื่องราวที่ดี (แม้ว่าจะพัฒนาได้ไม่ดี) หรือการแสดงที่เหมาะสม มีบางตอนที่ฉันรู้สึกเบื่อเป็นการส่วนตัว (หลังจากพูดไปแล้ว ฉันอยากแนะนำให้ทุกคนหลีกเลี่ยง “Chocolate”)

บางตอนให้ความรู้สึกยาวเกินไปเล็กน้อย ในขณะที่บางตอน (“Deer woman” ซึ่งน่าทึ่งมาก) น่าจะได้ประโยชน์จากความยาวตอนเพิ่มอีกประมาณ 15 นาที ส่วนใหญ่มีฉากเลือดสาดบ้าง มีอารมณ์ขันแบบมืดหม่นในระดับต่างๆ และยังมีเนื้อหาเซ็กซี่อยู่พอสมควรด้วย สิ่งที่โดดเด่นที่สุดและเชื่อมโยงซีรีส์นี้กับ “Tales from the crypt” ที่กล่าวถึงข้างต้นก็คือ ตอนส่วนใหญ่ให้ความรู้สึกถึงความยุติธรรมแบบกวี และ “คนร้าย” ก็ได้รับสิ่งที่พวกเขาสมควรได้รับ ซึ่งนับว่าสดชื่นดีทีเดียว

albertofarina

ฉันเพิ่งกลับมาจากเทศกาลภาพยนตร์ตูริน และได้ดูบางตอนที่ยังไม่ได้ฉายในสหรัฐอเมริกา ฉันจึงคิดว่าจะจดบันทึกสั้นๆ ไว้สักหน่อยเพื่อเน้นย้ำถึงตอนที่น่าสนใจสำหรับผู้ชม Showtime ฉันได้เห็นตอนต่างๆ ที่กำกับโดยแลนดิส ดันเต้ อาร์เจนโต ฮูเปอร์ การ์ริส และคอสคาเรลลีฉายบนจอใหญ่แบบ HD Masters Of Horror และสิ่งแรกที่ต้องพูดก็คือ ตอนเหล่านี้แต่ละตอนสมควรมีที่ใน IMDb แม้ว่าการวิจารณ์ตอนนำร่องของซีรีส์ทางทีวีส่วนใหญ่จะดูสมเหตุสมผล แต่สำหรับตอนนี้โดยเฉพาะแล้ว ถือเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ จุดประสงค์ทั้งหมดของรูปแบบนี้ ซึ่งสร้างขึ้นโดยมิก การ์ริส จากซีรีส์ที่รับประทานอาหารค่ำกับผู้กำกับภาพยนตร์สยองขวัญด้วยกัน คือไม่มีรูปแบบแนวคิด ใช่แล้ว ตอนแต่ละตอนเป็นภาพยนตร์สยองขวัญ และใช่แล้ว แต่ละตอนมีความยาวประมาณ 1 ชั่วโมง แต่รูปแบบนี้ก็เป็นเพียงเท่านี้: แต่ละตอนมีความเป็นส่วนตัวอย่างชัดเจน และสะท้อนถึงสไตล์ของผู้เขียนและผู้กำกับเท่านั้น การตัดสินซีรีส์โดยรวมจึงไร้ประโยชน์

ถึงกระนั้น ตอนต่างๆ ที่ฉันดูมาทั้งหมดก็คุ้มค่าแก่การชมจริงๆ และดีกว่ารายการทีวีทั่วไปมาก คุณคงเคยดูตอน “Dance of the Dead” ของ Hooper ที่น่ารำคาญ ตอน “Incident On and Off a Mountain Road” ของ Coscarelli ที่ดำเนินเรื่องรวดเร็ว และตอน “Jenifer” ที่เซ็กซี่จนเลี่ยนของ Argento มาแล้วแน่นอน อย่าลืมดูตอนของ Landis, Garris และโดยเฉพาะอย่างยิ่งของ Dante เมื่อออกอากาศ

ตอน “Deer Woman” ของ John Landis เป็นการพัฒนาแนวคิดใหม่โดยสิ้นเชิงจากเนื้อเรื่องทั้งหมดของภาพยนตร์คลาสสิกอย่าง “An American Werewolf in London” แนวคิดของภาพยนตร์เรื่องนี้คือการนำตำนานมนุษย์หมาป่ามาปรับให้สมจริงและแทบจะดูได้ทุกวันเพื่อให้มันน่ากลัวอีกครั้ง แม้ว่าจะมีภาพยนตร์มนุษย์หมาป่าแย่ๆ มากมายก็ตาม “Deer Woman” ก็ทำแบบเดียวกัน เพียงแต่เนื้อเรื่องนั้นน่าเหลือเชื่อกว่ามาก เพราะสัตว์ประหลาดตัวนี้

เป็นสิ่งที่คุณอาจจะไม่เคยได้ยินมาก่อน เป็นสัตว์ประหลาดครึ่งผู้หญิงครึ่งกวางที่ล่อลวงผู้ชายแล้วเตะและเหยียบย่ำพวกเขาจนตาย ด้วยเนื้อเรื่องที่ไร้สาระเช่นนี้ คุณจะไม่เชื่อเลยว่าผู้สร้างภาพยนตร์สามารถทำให้ผู้ชมทั่วไปขนลุกได้แม้แต่น้อย ความจริงที่ว่า “Deer Woman” ทำได้ โดยไม่ต้องอาศัยตำนานภาพยนตร์ใดๆ ถือเป็นการยกย่องความรู้ที่ลึกซึ้งของแลนดิส (จอห์นและแม็กซ์ ลูกชายของเขาซึ่งเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์) Masters Of Horror เกี่ยวกับการทำงานของภาพยนตร์สยองขวัญ ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่แม้แต่จะล้อเลียนแม้แต่น้อย แต่ทั้งตลก *และ* น่ากลัว และถือเป็นชัยชนะของสิ่งที่เรียกว่าการหยุดความไม่เชื่อ การแสดงที่ยอดเยี่ยมของไบรอัน เบนเบน อดีตดาราจาก “Dream On” และซินเธีย มูรา นักแสดงหน้าใหม่ที่ทำให้หัวใจเต้นแรง

Chocolate ของ Mick Garris อิงจากเนื้อเรื่องในภาพยนตร์เรื่อง Twilight Zone ซึ่งเล่าถึงเรื่องราวของชายคนหนึ่งที่จู่ๆ ก็เริ่มมีความรู้สึกเหมือนกับผู้หญิงที่ไม่รู้จัก ซึ่งเริ่มต้นด้วยเสียง จากนั้นจึงกลายเป็นภาพและความรู้สึกสัมผัสจากเหตุการณ์ต่างๆ เรื่องราวนี้ทำให้เขาหลงใหลในความรัก แต่ก็อาจนำไปสู่โศกนาฏกรรมได้เช่นกัน ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องราวความรักที่แปลกประหลาดแต่กินใจซึ่งจะทำให้คุณรู้สึกผูกพันและสิ้นหวังในเวลาเดียวกัน

ส่วนเนื้อหาของ Joe Dante ได้รับเสียงปรบมืออย่างกึกก้องในงานเทศกาล และเป็นเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับการเมืองอย่างเปิดเผยที่สุด ฉันหวังว่าจะมีคนกล้าทำภาพยนตร์เกี่ยวกับรัฐบาลของเรา (อิตาลี) เช่นกัน ภาพยนตร์เรื่อง Homecoming นำเสนอเรื่องราวสงครามอิรักที่อิงจากเรื่องโกหกอย่างโจ่งแจ้งเกี่ยวกับอาวุธทำลายล้างสูงที่พบว่าไม่มีอยู่จริง และเล่าถึงทหารนาวิกโยธินที่เสียชีวิตฟื้นจากหลุมศพในร่างซอมบี้

เพื่อแจ้งให้รัฐบาลของบุชทราบว่าพวกเขาคิดอย่างไรกับเรื่องโกหกดังกล่าว จริงๆ แล้วไม่เคยมีใครพูดถึงประธานาธิบดีโดยตรงเลย แต่เบาะแสต่างๆ นั้นชัดเจนมากจนไม่สามารถมองข้ามได้แม้จะพยายามมากเพียงใด ภาพยนตร์เรื่องนี้มีอารมณ์ขันและเต็มไปด้วยความเย้ยหยันอย่างขมขื่น ซึ่งบิลลี ไวลเดอร์น่าจะสร้างได้หากเขาสนใจเรื่องสยองขวัญ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่ใครก็ตามที่ลงคะแนนเสียงให้กับรัฐบาลปัจจุบันต้องดู และใครก็ตามที่คิดว่าเรื่องสยองขวัญไม่สามารถจัดการกับปัญหาสำคัญๆ ได้

super marauder

ฉันซื้อ Cigarette Burns และ Pro-Life เพราะฉันเป็นแฟนตัวยงของ John Carpenter ฉันยอมสละทุกอย่างเพื่อใช้เวลาทั้งวันกับเขา ลูกสาวซื้อซีซันแรกให้ฉันเป็นของขวัญคริสต์มาส และฉันชอบมาก! ไอเดียดีมาก เป็นหนังยาวหนึ่งชั่วโมง และผู้กำกับคือดารา มีเรื่องดีๆ มากมายที่นี่! ช็อก ระทึกขวัญ ค่ายทหาร ตลก อกหัก เสียดสีการเมือง สยองขวัญญี่ปุ่น มีครบทุกอย่าง! ฉันจะรีวิวตอนต่างๆ ทีละตอน เพราะรู้สึกว่าไม่สามารถเหมารวมได้ บางตอนทำให้ฉันประทับใจมากกว่าตอนอื่นๆ แต่ก็สนุกทุกตอน นั่นไม่ใช่สิ่งที่หนังสยองขวัญควรทำหรือ อย่างไรก็ตาม ฉันต้องชี้ให้เห็นว่าไม่มีวัยรุ่นหน้าตาดีคนไหนที่โดนผู้ชายใส่หน้ากากสังหาร ดี! ฉันเบื่อเรื่องนั้นแล้ว!