Kung Fu Chefs (2009) กุ๊กเทวดากังฟูใหญ่ฟัดใหญ่

เรื่องย่อ

หว่อง สุดยอดนักกังฟูและพ่อครัว มีปัญหากับพี่ชาย เกย์ เกย์จึงได้หนีออกจากบ้านไป ต่อมาโจ Kung Fu Chefs ลูกชายของเกย์ได้กลับมาเพื่อวางแผนให้ หว่อง ต้องออกจากบ้าน หว่อง จึงได้ปั้น จุง กังฟูดาวรุ่งให้เป็นยอดพ่อครัวโดยที่โจได้ส่งคนมาทำร้ายและคอยขัดขวางทุกวิถีทางแต่หว่องก็ใช้วิชากังฟูรอดมาได้ทุกครั้งแต่สิ่งสุดท้ายที่จะตัดสินคือฝีมือการทำอาหาร

ผู้กำกับ

Wing-Kin Yip

บริษัท ค่ายหนัง

Brilliant Emperor Production

นักแสดง

Sammo Kam-Bo Hung
Vanness Wu
Cherrie Ying
Ai Kago
Timmy Hung
Tze-Chung Lam
Louis Fan

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

dbborroughs

เป็นเรื่องราว Kung Fu Chefs ของเชฟที่หลานชายวางแผนให้เขาล้มในงานเลี้ยง หลายปีต่อมา เขาทำงานให้กับครอบครัวที่ฝึกน้องชายให้เป็นเชฟที่เก่งกาจ ในขณะเดียวกัน เขากำลังฝึกชายหนุ่มคนหนึ่งให้เป็นเชฟที่เก่งกาจ… และเขาก็ได้เจอกับหลานชายเจ้าของร้านอาหารอีกครั้ง แม้ว่าหนังเรื่องนี้จะไม่สมเหตุสมผลในช่วงครึ่งหลัง แต่ฉันก็ชอบหนังเรื่องนี้มาก เมื่อได้ชมหนังเรื่องนี้ในดีวีดี ฉันก็พร้อมแล้วที่จะให้เป็นหนึ่งในหนังที่ดีที่สุดของปีนี้ เนื่องจากหนังเรื่องนี้ยอดเยี่ยมมากในครึ่งชั่วโมงแรก ปัญหาคือหนังเริ่มหลงทางช้าๆ ในช่วงกลางเรื่อง

เนื่องจากพยายามรักษาสมดุลระหว่าง “เด็กคาราเต้ทำอาหาร” กับความต้องการที่จะมีการต่อสู้ จากนั้น ความคิดที่ว่าหนังเรื่องนี้ควรมีเนื้อเรื่องที่สมเหตุสมผล ยกเว้นในระดับที่ใหญ่กว่านั้น ก็หายไปในครึ่งชั่วโมงสุดท้าย เมื่อหนังเปลี่ยนมาเป็นเหตุการณ์เกี่ยวกับการแข่งขันทำอาหาร เป็นจุดที่หนังหยุดสร้างความรู้สึกได้อย่างแท้จริง ยกเว้นว่าโครงเรื่องนั้นพยายามจะทำอะไร แม้ว่าจะทำให้รายละเอียดต่างๆ เสียหายก็ตาม

แต่ฉันก็ยังชอบหนังเรื่องนี้ เหตุผลที่ฉันชอบหนังเรื่องนี้แม้ว่าโครงเรื่องจะดูแย่ก็ตาม ก็คือชิ้นส่วนต่างๆ บนหน้าจอนั้นดีจริงๆ เพียงแต่ไม่ได้เชื่อมโยงกันได้ดี ฉากทำอาหารนั้นยอดเยี่ยม การต่อสู้นั้นสนุก และที่สำคัญที่สุดคือตัวละครนั้นยอดเยี่ยมมาก ทุกอย่างดีแม้ว่าชิ้นส่วนต่างๆ จะเชื่อมโยงกันไม่ดีก็ตาม ในระดับหนึ่ง ฉันคิดว่าหนังเรื่องนี้ควรจะยาวกว่าครึ่งชั่วโมง แต่โปรดิวเซอร์กลับตัดสินใจให้ยาว 90 นาทีและตัดครึ่งหลังของหนังออกไป แม้ว่าฉันจะแนะนำส่วนอื่นๆ ของหนังไม่ได้ว่าควรดูส่วนไหนนอกจากครึ่งชั่วโมงแรก แต่ส่วนที่เหลือของหนังก็คุ้มค่ากับเวลาและความพยายามในการทำป๊อปคอร์นสักถ้วยแล้วขดตัวบนโซฟาเพื่อเช่ามา

hwg

หนังดีๆ เกี่ยวกับอาหารและการเตรียมอาหารนั้นค่อนข้างจะน่าเบื่อเพราะฉากต่อสู้ที่คอยขัดจังหวะอยู่เป็นระยะๆ มีหนังแนว “คุกฟู” เรื่องอื่นๆ ก่อนหน้านี้ที่ใช้ส่วนผสมเดียวกันซึ่งได้ผล แต่หนังทุนต่ำเรื่องนี้ไม่เป็นเช่นนั้น หนังดูโอเค นักแสดงก็โอเค Kung Fu Chefs มันโอเค มีพล็อตย่อยเกี่ยวกับหลานชายที่ไม่ได้ผลและมีส่วนที่ต้องต่อสู้ในภาพยนตร์ อย่างไรก็ตาม มีซัมโม ฮัง ผู้เป็นตำนาน แม้จะนั่งนิ่งๆ และไม่พูดอะไรเลย เขาก็ดูน่าสนใจมาก เขาเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในภาพยนตร์เรื่องนี้และยังคงมีชีวิตชีวาในวัยของเขา คุณอาจเชื่อได้ว่าเขาเป็นเชฟที่ยอดเยี่ยมและมีประสบการณ์การทำอาหารมาหลายปี แต่เขาก็เป็นผู้กำกับและนักแสดงที่ยอดเยี่ยมและมีประสบการณ์มาหลายปี หากคุณได้ชมภาพยนตร์เรื่องนี้แล้ว ให้ดูที่ซัมโม

poinla37

ถ้าคุณชอบกังฟูและอาหาร หนังเรื่องนี้เหมาะกับคุณแน่นอน… แต่ก่อนอื่นคุณต้องผ่านโครงเรื่องที่เรียบง่าย การแสดงที่แย่มาก และที่แย่ที่สุดก็คือการบันทึกเสียงหลังการผลิต! หนังกังฟูทำกันแบบนี้เมื่อหลายปีก่อน แต่นี่มันปี 2009 แล้วนะ! ฉันดูแต่หนังที่มีซับไตเติ้ล และในหนังเรื่องนี้ ฉันรู้สึกอยากดูหนังที่พากย์เสียงห่วยๆ (สังเกตได้ง่ายๆ ว่าลิปซิงค์ห่วย)

BrianDanaCamp

ทำให้เราหวนนึกถึงภาพยนตร์เกี่ยวกับการทำอาหารของฮ่องกง เช่น Chinese FEAST (1995) ของ Tsui Hark และ GOD OF COOKERY (1996) ของ Stephen Chow แต่มีงบประมาณต่ำกว่ามาก เรื่องนี้มีฉากต่อสู้กังฟูด้วย โดยมีเนื้อเรื่องรองที่แต่งขึ้นเกี่ยวกับความเป็นคู่แข่งกันของพี่น้องที่กินเวลานานหลายสิบปีและความกระหายในการล้างแค้นของหลานชาย ฉากต่อสู้ได้รับการจัดฉากอย่างดี Kung Fu Chefs (โดย Yuen Clan ที่มีชื่อเสียงสองคน ได้แก่ Yuen Cheung-Yan และ Yuen Shun Yi) และทำให้ Sammo Hung ดารากังฟูผู้มากประสบการณ์มีโอกาสแสดงให้เห็นว่าเขาสามารถแสดงฝีมือได้แม้จะอยู่ในวงการนี้มาเป็นเวลากว่าสี่สิบปีแล้ว แต่ฉากเหล่านี้กลับรบกวนฉากทำอาหาร ซึ่งเป็นเหตุผลที่แท้จริงในการชมภาพยนตร์เรื่องนี้ Sammo รับบทเป็นปรมาจารย์ Wong Ping-Yee ปรุงอาหารจานเด็ดได้หลายจาน ฉากที่เขาทำไข่คนในแบบที่ฉันอยากให้ร้านอาหารแถวบ้านฉันทำแบบนั้นบ้างเป็นฉากที่ฉันชอบที่สุด

เหตุผลที่ฉันอยากดูหนังเรื่องนี้จริงๆ ก็คือการมีไอ คาโกะ นักร้องป็อปชาวญี่ปุ่นที่แฟนๆ รู้จักในชื่อเล่นว่า ไอบอน และมีชื่อเสียงจากการเป็นหนึ่งในเกิร์ลกรุ๊ปเจป๊อประดับตำนานอย่างมอร์นิงมูซูเมะรุ่นที่ 4 และต่อมาก็เป็นหนึ่งในสมาชิกดูโอสุดน่ารักที่ชื่อ W ซึ่งไอบอนได้จับคู่กับโนโซมิ ซึจิ (หรือที่รู้จักกันในชื่อโนโนะ) หุ้นส่วนรุ่นที่ 4 ที่น่ารักไม่แพ้กันของเธอ ใน KUNG FU CHEFS คาโกะรับบทเป็นหยิงซึ่งเป็นน้องสาวของเจ้าของร้านอาหารจีนกวางตุ้งที่กลายมาเป็นจุดเด่นของหนังเรื่องนี้หลังจากที่เชฟระดับปรมาจารย์ที่ตกงานอย่างซามโมเซ็นสัญญาเป็นหัวหน้าพ่อครัวหลังจากเอาชนะเชฟคนปัจจุบันในการแข่งขันทำอาหารแบบตัวต่อตัว ในฉากนั้น

คาโกะเป็นคนที่ได้ชิมเป็ดย่างที่เข้าคู่กัน และนั่นทำให้ฉันนึกถึงฉากที่ยอดเยี่ยมในรายการทีวีเก่าของมอร์นิ่งมูซูเมะเรื่อง “Hello Morning” ซึ่งสาวๆ ได้ทานอาหารจานพิเศษที่ร้านอาหารในท้องถิ่นในโตเกียวจัดเตรียมให้ แต่น่าเสียดายที่เธอไม่ได้กินอะไรมากไปกว่านี้ในระหว่างภาพยนตร์ เธอมีฉากทำอาหารฉากหนึ่งที่ซัมโมสอนเธอทำซอส เธอมีส่วนร่วมในฉากต่อสู้ที่จัดขึ้นในซูเปอร์มาร์เก็ตและได้แสดงท่าต่อสู้ของเธอเองหลายท่า แม้ว่าเธอจะมีบทบาทมากขึ้นในฉากผาดโผนก็ตาม เธอกลายเป็นคนที่สนใจแม้ว่าจะค่อนข้างบริสุทธิ์ก็ตาม สำหรับเคน (แวนเนส วู) ฮีโร่หนุ่ม ผู้เชี่ยวชาญการทำอาหาร/กังฟูพเนจรที่กลายมาเป็นผู้ช่วยของซัมโมในร้านอาหาร

ฉันสนุกกับการดูคาโกะ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าผู้กำกับสั่งให้ “เป็นตัวของตัวเอง” ในทุกฉากที่เธออยู่ในฉาก แม้ว่าสุดท้ายแล้วเธอจะไม่ได้ทำอะไรมากเท่าที่ฉันต้องการก็ตาม ฉันหวังว่าผู้กำกับการคัดเลือกนักแสดงคนอื่นๆ จะหลงใหลในเสน่ห์ของเธอ เธอเป็นคนน่ารัก มีชีวิตชีวา มีชีวิตชีวาและมีพลัง และน่ารักสุดๆ แม้ว่าเราอาจจะไม่ได้ฟังเสียงของเธอก็ตาม คำแนะนำสำหรับผู้ที่ซื้อดีวีดีสองภาษา (แมนดาริน/กวางตุ้ง): ให้เลือกแมนดาริน เพราะนักพากย์ในเพลงนั้นฟังดูเหมือนคาโกะมากกว่านักพากย์ในเพลงกวางตุ้ง

KUNG FU CHEFS ชวนให้นึกถึงภาพยนตร์แอคชั่นอีกเรื่องที่ใช้ดาราเจป็อปจาก Hello! Project เมื่อสามปีก่อน ภาพยนตร์ญี่ปุ่นเรื่อง SUKEBAN DEKA: CODENAME – SAKI ASAMIYA (2006) ซึ่งเข้าฉายในสหรัฐอเมริกาในชื่อ YO YO GIRL COP นำแสดงโดยอายะ มัตสึอุระ ดาราเดี่ยวจาก H!P ในบทนำ โดยมีริกะ อิชิกาวะ สมาชิกรุ่นที่ 4 อีกคนจากวง Morning Musume เป็นคู่แข่งหลัก การปรากฏตัวของพวกเขาทำให้ภาพยนตร์เรื่องนั้นดูดีขึ้นอย่างมากเช่นกัน

DICK STEEL

ฉันเดาว่ามีแต่คนจีนเท่านั้นที่เราสามารถรวมทุกอย่างที่เข้ามาในอาหารของเราได้ และสำหรับภาพยนตร์ Kung Fu Chefs ทุกอย่างสามารถเป็นกังฟูได้ ตั้งแต่นักเล่นไพ่ไปจนถึงละครย้อนยุคและแม้แต่ฮิปฮอปและไพ่นกกระจอกเทศ คุณสามารถใส่ตัวละครที่เชี่ยวชาญในศิลปะการต่อสู้ของลวดฟูเข้าไปในเรื่องราวและเสกคาถาภาพยนตร์ที่น่าเบื่อหน่ายด้วยมัน หากต้องการเพิ่มจำนวนผู้เข้าชม ให้ใส่ศิลปินหรือไอดอลวัยรุ่นเข้าไป แล้วคุณก็จะไม่พลาดอะไรมากนัก เชฟกังฟูทำตามสูตรสำเร็จนี้ แม้ว่าจะมีบางช่วงที่คุ้มค่าในภาพยนตร์ (ต้องอธิบาย) แต่โดยรวมแล้วกลับต่ำกว่ามาตรฐานด้วยตัวเอกที่ไม่มีเสน่ห์ ตัวละครอ่อนแอ และเรื่องราวที่มีกลิ่นอายเหมือนตัวละครอื่น

หากภาพยนตร์ฮ่องกงเริ่มหมดกระแสในการผลิตเรื่องราวใหม่ๆ ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็อาจเป็นเครื่องพิสูจน์ได้ว่ามีการพลิกดูบทภาพยนตร์ของเกาหลีใต้อยู่บ้าง ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับภาพยนตร์เกาหลีเรื่อง Le Grand Chef เมื่อปีที่แล้ว และภาพยนตร์เรื่องนี้ก็มีอิทธิพลต่อภาพยนตร์เรื่องนี้มากทีเดียว ภาพยนตร์เรื่อง Master Wong ของผู้กำกับ Sammo Hung รับบทเป็นปรมาจารย์ผู้เสื่อมเสียชื่อเสียง ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการทำอาหารและกำนัน แต่กลับต้องตกอับเนื่องจากเกิดเหตุการณ์อาหารเป็นพิษในหมู่บ้าน นอกจากนี้ ยังมีความขัดแย้งในครอบครัวที่ยังไม่คลี่คลาย โดยหลานชายของเขา (รับบทโดย Fan Siu-Wong ซึ่งปรากฏตัวครั้งสุดท้ายใน Ip Man) กล่าวหาว่า Wong แย่งชิงความภาคภูมิใจของพ่อไป รวมถึงมีดสับในตำนานที่ออกแบบมาอย่างสวยงามพร้อมด้ามจับลายมังกร

ส่วนที่ดีที่สุดของภาพยนตร์เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับอาหาร โดยมีข้อมูลเชิงลึก ซึ่งฉันหวังว่าจะเป็นเรื่องจริง เกี่ยวกับการวางแผนและเตรียมอาหารจีนที่ยอดเยี่ยมอย่างรอบคอบ ตั้งแต่กะหล่ำปลีธรรมดาไปจนถึง Buddha Jumps Over The Wall อันโด่งดัง Kung Fu Chefs ฉันรู้สึกยินดีกับการแสดงทักษะระหว่างขั้นตอนการเตรียมอาหาร และน้ำลายไหลเมื่อเห็นผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้ายที่พร้อมเสิร์ฟบนโต๊ะ ซึ่งหมายความว่าคุณไม่ควรดูรายการนี้ (หากคุณคิดหนักและคิดนานเกี่ยวกับเรื่องนี้) ในขณะท้องว่าง การแข่งขัน Best of Chefs ยังย้อนกลับไปถึง Le Grand Chef แต่ไม่ค่อยอลังการเท่าไหร่ และงบประมาณที่จำกัดก็ทำให้มีผู้เข้าร่วมและจานอาหารน้อยลง

ฉันเคยดู Sammo Hung ในภาพยนตร์แอ็คชั่นฮ่องกงที่ยอดเยี่ยมหลายเรื่องในอดีต โดยเฉพาะเรื่องที่เขาทำร่วมกับเพื่อนของเขา เช่น Jackie Chan และ Yuen Biao ในระยะหลังนี้ ภาพยนตร์ที่เขามีส่วนร่วมมีทั้งที่ประสบความสำเร็จและล้มเหลว จากบทบาทนำ เช่น SPL (ประสบความสำเร็จ ยกเว้นตอนจบที่ฉันขอร้อง) และ Fatal Move ซึ่งล้มเหลวอย่างน่าเสียดาย เบื้องหลังฉาก เขายังมีส่วนร่วมในการออกแบบท่าเต้นแอ็คชั่น เช่น Once Upon a Time in China and America ที่น่าลืมเลือน และเรื่องสุดท้ายคือฉากแอ็คชั่นที่ออกแบบท่าเต้นได้ยอดเยี่ยมใน Ip Man

ในเรื่องนี้ บทบาทของเขาในฐานะปรมาจารย์หว่องปิงยี่นั้นเรียบง่ายมาก โดยยังคงทัศนคติที่นิ่งเฉยตลอดทั้งเรื่อง ไม่ว่าจะถูกทรยศ ดีใจ หรือโกรธเคือง เพียงแค่แววตาเดียวก็ทำให้ทุกอย่างดูโดดเด่นได้ แม้ว่าฉันจะชื่นชมความคล่องแคล่วของเขา (เมื่อเทียบกับขนาดตัวของเขา) แต่ด้วยวัยที่เพิ่มขึ้นก็ทำให้ผู้ชายร่างใหญ่คนนี้ดูดีขึ้นแล้ว และยังมีฉากที่สังเกตได้หลายฉากที่คุณสามารถบอกได้อย่างชัดเจนว่าสตันต์แมนกำลังรับหน้าที่ทำบางอย่างที่หยาบคายและน่าหงุดหงิดเบื้องหลังฉากแอ็กชันเหล่านั้น