All About Eve (1950) วิมานลวง

เรื่องย่อ

All About Eve สถานที่จัดงานแสดงให้เห็นถึงตัวเธอเองใน บริษัท ของนักแสดงละครเวทีอายุ แต่มั่นคงและกลุ่มเพื่อนในโรงละคร All About Eve เป็นภาพยนตร์ละครอเมริกันปี 1950 ที่เขียนบทและกำกับโดย Joseph L. Mankiewicz และอำนวยการสร้างโดย Darryl F. Zanuck มันมีพื้นฐานมาจากเรื่องสั้นปี 1946 เรื่อง “The Wisdom of Eve” โดย Mary Orr แม้ว่าจะไม่ได้ให้เครดิตหน้าจอก็ตาม

ผู้กำกับ

Joseph L. Mankiewicz

บริษัท ค่ายหนัง

Twentieth Century Fox

นักแสดง

Bette Davis
Anne Baxter
George Sanders
Celeste Holm
Gary Merrill

โปสเตอร์หนัง

รีวิว

Xstal

แฟนตัวยงของคุณในที่สุดก็ได้พบกับคุณ เธอสร้างสายสัมพันธ์ที่ดี All About Eve และตอนนี้คุณก็จับคู่กันเหมือนคนสองคน จัดการธุระของคุณ วิ่งขึ้นวิ่งลงบันได ไม่ว่าคุณจะต้องการให้ทำอะไร เธอก็จะทำแบบนั้นแน่นอน ไม่นานเกินรอ ผู้ประจบสอพลอจะพยายามเอาส่วนเล็กๆ ของทุกสิ่งที่เธอฝันไว้มาแสดงบนเวทีต่อหน้าผู้ชมที่มีส่วนร่วม โดยทั้งหมดล้วนสร้างขึ้นจากการเสแสร้ง แต่ความสำเร็จมักมีราคาที่ต้องจ่าย หลังจากที่ใครสักคนจุดไฟ ผู้ที่สนับสนุนพวกเขาคือเสือ ผู้เจ้าเล่ห์ เจ้าเล่ห์ ที่จะคอยล่อหลอกพวกเขาให้คล้อยตามและเดินตามสายไฟของเขา เหนือกาลเวลาและคงอยู่ตลอดไปด้วยการแสดงอันยอดเยี่ยมที่ยังคงทำให้คุณตะลึงจนถึงทุกวันนี้

smartbomb

ฉันเคยอ่านความคิดเห็นเกี่ยวกับคุณภาพของบทในภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าสิ่งนี้จะช่วยยกระดับประสบการณ์ได้มากเพียงใด ความจริงก็คือ มันทำให้ฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากให้คะแนนเต็ม 10 เว้นแต่คุณจะได้ดูหนังเรื่องนี้ ฉันไม่คิดว่าคุณจะมีกรอบอ้างอิงที่จำเป็นเพื่อใช้เป็นฐานในการตั้งความคาดหวังใดๆ มันเป็นประสบการณ์ที่น่าดึงดูดใจ น่าประทับใจ และมักจะตลก แต่สิ่งที่ทำให้คุณตะลึงอยู่เสมอคือความประณีตบรรจงอย่างแท้จริงที่บทภาพยนตร์นี้สร้างขึ้น ความจริงที่ว่าการแสดงและการกำกับนั้นไร้ที่ติและดูเป็นธรรมชาติอย่างน่าประหลาดใจ (ภาพยนตร์เก่าส่วนใหญ่มักจะดูเกร็งๆ หรือผู้คนดูเหมือนจะ “แสดง” มากเกินไป) ยิ่งทำให้หนังเรื่องนี้ดูดีขึ้นไปอีก ด้วยภาพยนตร์เรื่องนี้ คุณสามารถจินตนาการถึง *ผู้คน* ที่นักแสดงกำลังเล่นได้จริงๆ

แสดงให้เห็นถึงความคล้ายคลึงกับภาพยนตร์เรื่องโปรดเรื่องหนึ่งของฉันในยุค 50 เรื่องหนึ่ง “A Face in the Crowd” ทั้งสองเรื่องเป็นการศึกษาเกี่ยวกับชื่อเสียงและคนดัง อีฟแสดงให้เห็นว่าคนเรายอมเสียสละตัวเองเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งนั้น ในขณะที่ All About Eve นำเสนอว่าชื่อเสียงจะทำให้คนที่ตกอยู่ภายใต้ความสนใจเสื่อมเสียชื่อเสียง ทั้งสองเรื่องนี้มีธีมที่สะท้อนถึงวัฒนธรรมที่หมกมุ่นอยู่กับคนดังในปัจจุบันได้มากกว่าเมื่อครั้งที่สร้างมา น่าสนใจที่อีฟมีมาก่อน A Face หลายปี และที่น่าสนใจที่สุดก็คือการแสดงออกถึงผู้หญิงอย่างตรงไปตรงมาและดิบเถื่อน ความแข็งแกร่งของตัวละครและพลังที่พวกเธอมี ฝ่ายชายแทบจะถูกผลักไปอยู่เบาะหลัง เราอาจหาภาพยนตร์ที่ “ปลดปล่อย” ได้มากเท่านี้ในปัจจุบันได้ยาก แล้วฉันจะพูดอะไรได้อีก ถ้าคุณชอบภาพยนตร์และยังไม่ได้ดู แสดงว่าคุณได้ทนทุกข์มานานพอแล้ว อย่ารอช้าอีกต่อไป

Lechuguilla

ภาพยนตร์เรื่องนี้ยอดเยี่ยมมาก! เป็นภาพยนตร์ในอุดมคติ เป็นมาตรฐานในการตัดสินภาพยนตร์ต่อๆ มา อย่างน้อยก็ในแง่ของการแสดงและบทสนทนา บางทีกล้องซึ่งไม่ทำอะไรเลยนอกจากนิ่งเฉยในขณะที่นักแสดงแสดง อาจปรับให้นิ่งกว่านี้อีกหน่อยก็ได้ แต่เรื่องราวก็เหมือนกับละครเวที ซึ่งหมายถึงการพูดคุยมากมายและไม่มี “ฉากแอ็กชั่น” มากนัก ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้แสร้งทำเป็นว่าทำได้ทุกอย่าง แต่สิ่งที่ทำนั้นทำได้นั้นก็ทำได้ดีมาก

ในบทมาร์โก เบตต์ เดวิสแสดงได้ดีมากจนฉันคิดว่าเป็นหนึ่งในการแสดงที่ดีที่สุด ถ้าไม่ใช่การแสดงที่ดีที่สุดในภาพยนตร์ทุกเรื่องที่ฉันเคยดูมา เธอได้เป็นมาร์โก “ตัวละครหลักในโรงละคร” All About Eve อย่างแท้จริง เธอเป็นที่รักแต่ก็ขาดความมั่นใจ และในบทอีฟ “หนูน้อยที่ใส่เสื้อคลุมและหมวกตลกๆ” แอนน์ แบ็กซ์เตอร์ผู้มีลมหายใจแผ่วเบาพิสูจน์ให้เห็นถึงความชำนาญในการใช้ความละเอียดอ่อนที่ทำให้ตัวละครของเธอเปลี่ยนแปลงไปทีละน้อยตามกาลเวลา นอกจากนี้ยังมีจอร์จ แซนเดอร์สที่เล่นเป็นแอดดิสัน เดวิตต์ นักเขียนคอลัมน์ผู้เฉลียวฉลาด สุภาพ และโอ่อ่าได้อย่างเป็นธรรมชาติ เขาเป็นคนที่มีทัศนคติที่ดีต่อตัวเอง ซึ่งทำให้ผู้ชมอย่างเราๆ รู้ว่าเขา “สำคัญต่อวงการละคร” เซเลสเต้ โฮล์มและเทลมา ริตเตอร์ที่น่าเชื่อถือก็แสดงได้ยอดเยี่ยมเช่นกัน

และบทของแมงเควิกซ์ ซึ่งบอกเล่าเรื่องราวของกลุ่มคนในวงการละครนั้นเต็มไปด้วยบทสนทนา แต่ก็เชื่อได้สนิทใจ เพราะตัวละครพูดคุยกันและเชื่อมโยงกันโดยใช้คำพูดที่ขัดแย้งกันอย่างเหมาะสมและนัยแฝงที่แยบยล ยิ่งไปกว่านั้น บทสนทนายังเฉียบแหลมและชาญฉลาด โดยมีการเปรียบเปรยในเชิงละครมากมาย เช่น ตอนที่บิล (แกรี เมอร์ริล) พูดกับมาร์โกอย่างโกรธเคืองว่า “และการพูดจาอะไรอย่างอื่นไม่ได้ทำให้ฉันอิจฉา แต่เป็นการแสดงความหวาดระแวงที่ไม่มั่นคง ซึ่งคุณควรละอายใจ” ซึ่งมาร์โกก็พูดออกมาอย่างโกรธจัดว่า “ตัดสิ พิมพ์ออกมาสิ แล้วจะเกิดอะไรขึ้นในม้วนต่อไป ฉันจะโดนลากไปกรี๊ดในหลุมงูหรือเปล่า”

ฉากโปรดฉากหนึ่งของฉันคือฉากที่มีคนหลายคนนั่งอยู่บนบันไดในงานปาร์ตี้ มิสแคสเวลล์ (มาริลีน มอนโร) ผู้มีหุ่นอวบอั๋นแต่สมองเหมือนนก “จากโรงเรียนการแสดงโคปาคาบานา” อยากดื่มอีกแก้ว “โอ้ พนักงานเสิร์ฟ!” เธอตะโกนออกไป แอดดิสันเตือนเธอว่า “นั่นไม่ใช่พนักงานเสิร์ฟที่รัก นั่นพ่อบ้าน” ซึ่งเธอโต้กลับว่า “ฉันตะโกนว่า ‘โอ้ พนักงานเสิร์ฟ’ ไม่ได้หรอก ใช่ไหม บางทีใครสักคนอาจจะชื่อบัตเลอร์ก็ได้” แอดดิสันจึงยอมรับว่า “คุณมีประเด็นอยู่บ้าง All About Eve ประเด็นหนึ่งที่โง่เขลาแต่ก็มีประเด็น” ฉันไม่แน่ใจว่าชอบตัวละครในภาพยนตร์เรื่องนี้จริงๆ หรือไม่ โดยทั่วไปแล้ว พวกเขาจะหลงตัวเอง หลงตัวเอง หยิ่งผยอง และพูดจาใส่ร้าย พวกเขาไม่ได้น่าชื่นชอบทั้งหมด และนั่นคงเป็นข้อตำหนิที่ร้ายแรงเพียงอย่างเดียวของฉัน มิฉะนั้น ก็เป็นภาพยนตร์ที่โดดเด่นในด้านภาษาและการแสดงที่ยอดเยี่ยม หากเคยมีภาพยนตร์เรื่องใดที่สมควรได้รับสถานะ “คลาสสิก” เรื่องนี้คือเรื่องนั้นอย่างแน่นอน

Don

ในธุรกิจบันเทิง อาจมีอีฟ แฮริงตันเกิดขึ้นทุกวัน เธอเป็นผู้หญิงที่คอยเอาใจนักแสดงชื่อดัง แสดงอย่างบริสุทธิ์ใจ ไม่แสดงท่าทีทะเยอทะยานเย็นชาอย่างที่พวกเธอมีจริงๆ แอนน์ แบกซ์เตอร์เล่นเป็นคนแบบนี้ได้เป๊ะมาก เธอดูเหมือนแฟนคลับที่มีใบหน้าเด็ก แต่เราไม่รู้ว่ามีเครื่องจักรสร้างชื่อเสียงอยู่ในใจของเธอ เบตต์ เดวิส รับบทมาร์โก แชนนิง ดาราดังบนเวที เป็นนักแสดงมากประสบการณ์ที่เคยเห็นอะไรมาหมดแล้ว เธอเป็นคนเห็นแก่ตัวมาก มาร์โกเป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยมและเธอก็รู้ดี อีฟค้นพบจุดบอดของตัวเองและเข้าหาเธออย่างรวดเร็ว นี่คือเนื้อเรื่องของ ผลงานชิ้นเอกของโจเซฟ แอล. แมงเควิกซ์ที่แสดงให้เห็นถึงไหวพริบอันแยบยลและการจัดการอย่างแยบยล แมงเควิกซ์ยังเขียนบทภาพยนตร์เรื่องนี้ (ซึ่งได้รับรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมแห่งปี 1950) ด้วยทักษะที่ยอดเยี่ยมมาก นักแสดงที่มีความสามารถจึงต้องจำบทพูดและแสดงออกมาด้วยเทคนิคที่เหมาะสมเท่านั้น

การแสดงนั้นยอดเยี่ยมมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแสดงของเบ็ตต์ เดวิสและจอร์จ แซนเดอร์ส นักแสดงคนโปรดคนหนึ่งในยุคทองของฮอลลีวูดที่ใครๆ ก็เกลียดชัง ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าเรื่องโดยแซนเดอร์ส ซึ่งรับบทเป็นนักวิจารณ์ละครที่ไร้ความปรานี จากนั้นจึงเล่าเรื่องโดยเซเลสต์ โฮล์ม ภรรยาของอีฟและนักเขียนบทละครของมาร์โก จากนั้นจึงเล่าเรื่องโดยเบ็ตต์ เดวิส ซึ่งแสดงได้ยอดเยี่ยมที่สุดในชีวิต ภาพยนตร์เรื่องนี้ประกอบด้วยบทสนทนาประมาณ 90% ซึ่งก็เหมือนกับละคร คำพูดนั้นชัดเจนและเฉียบคมมาก คุณจะไม่หวั่นไหวหรือสูญเสียความสนใจ ตัวละครเหล่านี้มีความน่าสนใจเกินไป เบ็ตต์ เดวิสมีบทสนทนาที่น่าจดจำมากมาย “รัดเข็มขัดนิรภัยให้แน่น คืนนี้จะเป็นคืนที่ขรุขระ!” ทุกคนจำได้ แต่ฉันจะละเลยที่จะพูดถึงบทสนทนาอื่นๆ

ภาพยนตร์เรื่องนี้ยาวกว่า 2 ชั่วโมง All About Eve แต่ดูเหมือนจะไม่เพียงพอ แมงเควิชอาจจัดสัมมนาการเขียนบทภาพยนตร์ได้หากแสดงฉากนี้ จอร์จ แซนเดอร์สเป็นนักแสดงเพียงคนเดียวในรายชื่อที่ได้รับรางวัลออสการ์ และมีข่าวลือว่าเดวิสและแบ็กซ์เตอร์ ซึ่งอายุเพียง 27 ปีในขณะนั้น ทะเลาะกันตลอดการถ่ายทำและกระหายที่จะได้รางวัลออสการ์ ช่วงเวลานั้นก็ถือเป็นช่วงเวลาที่ดีสำหรับภาพยนตร์เช่นกัน ปี 1950 เป็นปีที่ยอดเยี่ยมสำหรับภาพยนตร์ และในปีนั้น ก็มีผลงานด้านศิลปะที่เทียบเท่ากับ SUNSET BOULEVARD ซึ่งได้พาเราไปดูเบื้องหลังของฮอลลีวูดที่แปดเปื้อน EVE นำเสนอละครเวทีและปฏิบัติต่อฮอลลีวูดเหมือนเป็นเรื่องรอง มีการอ้างอิงถึงอุตสาหกรรมภาพยนตร์อยู่หลายครั้ง โดยปกติจะเกี่ยวข้องกับฉากที่แฟนหนุ่มของมาร์โก แชนนิงพยายามสร้างอาชีพบนจอเงิน